Status Quo - Hello! (1973)

Dit is Quo zoals ik het graag hoor. Met Roll over lay down, Caroline en Forty five hunderd times als favoriet

Mee eens, de andere nummers kunnen bij lange na niet tippen aan deze twee

Het beste album van Quo tot nog toe vind Ma Kelly's.

Dit album is ook niet groots

Roll over lay down en Forty Five Hundred Times, steken er met kop en schouders boven uit

Kan wel zijn maar deze studio versies kunnen niet tippen aan de live uitvoeringen vind ik. Ik heb Roll over lay down in deze versie altijd maar tam gevonden. Een wereld van verschil met hoe het er live in knalt. Hetzelfde geldt voor 4500 Times. Ik vind juist nummers als Claudie, Softer ride, Blue eyed lady en And it's better now de juweeltjes op dit album.

vielip je hebt helemaal gelijk, roll en 45oo times zijn hier lang niet zo goed

Eigenlijk wel ja. In eerste instantie vallen vooral de hits op. Maar Claudie bijv. is een prachtig melancholisch liedje dat je pas gaat waarderen na meerdere keren luisteren.

goede plaat hoop blue eyed lady ooit nog eens live te horen

Alweer een goed album van Status Quo.
Al vind ik hem net iets minder dan Piledriver en ook On The Level en Blue For You.

Roll Over Lay Down waren we altijd in de live-versie gewend omdat die versie een dikke hit was (nummer 2) in de warme zomer van 1975.
Daarom heb ik de studioversie altijd wat minder gevonden. Het blijft natuurlijk wel gewoon een klassieker.
Prijsschieter hier echter blijft 4500 Times, ook in de studioversie. Wat een heerlijk meebeuk- en airgitaarnummer is dat toch!
Een ander mooi gevalletje is Claudie. Eigenlijk neigt dit dicht naar schlager, maar het is gewoon heel mooi gezongen en heeft een onvergetelijke melodie.
Het andere lekkere wijf is Caroline. Ook een heerlijk rocknummer.
Softer Ride en Blue Eyed Lady zijn ook heel goed te doen.
A Reason For Living en And It's Better Now vind ik de wat mindere nummers.

Op vinyl (aan vervanging toe, heb hem zelf nooit nieuw gekocht).

Hmm nu je het zegt

Ik wou dat mijn schlager dit verkocht! Hier krijgt een paard namelijk de hik van...

Beste Quo album vanwege Roll over lay down. Voor mij samen met Piledriver en Quo een drie-eenheid.

Ik vind Roll over lay down juist hier niet zo sterk, de live versies zijn in mijn optiek 10x beter. Maar die drie eenheid is waar, maar daar hoor On the level ook bij dus viereenheid??

Ben het met Glenn eens dat de live versies van Roll over lay down over het algemeen veel meer knallen! Over een 3 dan wel 4 éénheid laat ik me niet uit. Vanaf Ma kelly t/m Never too late vind ik elk album geweldig!

Fantastisch tof!!!
Een juweel die er precies op het juiste moment kwam in mijn leven en die ik nog steeds koester.
Er is geen muziek die rechter naar mijn hart gaat als dit. Met als koploper Caroline, op de hielen gevolgd door Softer Rider, 4500 times en Roll over lay down.

In die periode was Status Quo nog een prima rockband met stuwende bassen en kenmerkende riffs, teksten die je dadelijk kunt meezingen (of meebrullen) en veel energie. Roll over Lay Down, Caroline en 4500 times zijn hier de prijsbeesten al vind ik de eerste nog beter in de live-versie.

In 1967 werd de Engelse band Status Quo een feit en vanaf 1968 brachten ze jaarlijks een nieuw album uit, waarbij de stijl per album veranderde. Was die op het debuut album “PICTURESQUE MATCHSTICKABLE MESSAGES FROM THE STATUS QUO” nog een typische jaren ’60 beat met psychedelische invloeden, op het zesde album, ‘HELLO!” omgevormd naar rock ’n roll met boogie invloeden. “HELLO!” verscheen op 28 september 1973 en van het album werd 2 jaar later “ROLL OVER LAY DOWN” een hit en die song groeide ook uit tot een regelrechte ‘Quo Classic‘. Het nummer is ook een voorbeeld van de Quo sound. Strakke rock riffs, stuwende bass, swingende melodie, pakkende refreinen en in elke song natuurlijk een gitaar solo. Status Quo bestond vanaf 1970 uit de zogenaamde klassieke bezetting, met solo-gitarist en zang Francis Rossi, rhythm-gitaar en zang Rick Parfitt, bass en zang Alan Lancaster en drummer John Coghlan. Gedurende deze tijd scoorden ze ook de meeste hits en waren de albums zeer succesvol. De kracht en klasse van “HELLO!” zit hem vooral in de grote kwaliteit van de 8 songs, met “ROLL OVER LAY DOWN” als startpunt en tevens Quo classic “FORTY FIVE HUNDRED TIMES” als slotakkoord. Daartussen staan 6 krachtige, swingende en goed in het gehoorliggende songs, zoals het zeer bekende “CAROLINE”, het wat tegendraadse “BLUE EYED LADY” en het gevarieerde “SOFTER RIDE”. De opvolgers “QUO” uit 1974, “ON THE LEVEL” met “DOWN DOWN” uit 1975 en “BLUE FOR YOU” uit 1976 behoren tot de beste albums die Status Quo in zijn langlopende carrière heeft uitgebracht en allemaal met de die klassieke bezetting. Daarvan kwam Parftitt eind 2016 te overlijden, waarmee tevens de motor van de band tot stil stand kwam. Maar ze hebben een prachtige discografie nagelaten, waarvan “HELLO!” het tot een klassieker heeft gered…en terecht!

Mooie woorden Marco En nu allemaal op Roll over lay down stemmen voor de top2000!!

De single roll over lay down kwam echter niet van deze elpee maar van een ep. Live is dit nummer veel beter.

Ja klopt. De studio versie is maar tam vergeleken bij de knallende live versie.

Staat gewoon ook hier op MM ...EP..Status Quo - Status Quo Live! (1975)
De live opnames zijn een Quo hoogtepunt !!

Jeugdsentiment dit album, maar pas gekocht en ontdekt in 1977, toen ik dertien was...... ?

Maar Live 77 heb ik het meeste gedraaid. De vinylversie wel te verstaan.

Op de meeste goede Status Quo albums staat een enkel wel aardig nummer, maar op Hello! vind ik dat er een paar van die wel aardige nummers op staan. Daartegenover staan een paar erg goede songs. Een mixed bag eigenlijk. Fantastisch vind ik Roll Over Lay Down, erg goed Blue Eyed Lady & Caroline en ijzersterk afsluiter Forty-five Hundred Times. De rest van de plaat vind ik wel aardig, maar het niveauverschil is toch behoorlijk. Gemiddeld een goede plaat, maar een paar andere Quo albums vind ik over het geheel wat sterker dan dit Hello!

Zoals On The Level ('75) ...i.m.o

Klopt als een bus, dat zijn de 3 sterke nummers hier

Persoonlijk vind ik nummers waaraan Alan Lancaster een bijdrage heeft geleverd de beste: Roll over Lay Down, Blue Eyed Lady en Softer Ride (maar dat is op bijna elk Quo album zo).

Over de nummers is in de bovenstaande berichten genoeg gezegd. Ik wil het graag even hebben over deze hoes….
Deze is iconisch voor Quo en de meest bekende afbeelding van de band, dus een statement. Deze afbeelding zou nog vele t-shirts, truien, zweetbandjes, boekentassen, autodeuren, vlaggen, podiumdoeken, stickers, opnaai-emblemen, posters en ander promotie materiaal sieren. Dit is de Quo die we kennen, waar we van houden, en hoe we ze graag zien. Dicht bij elkaar, met z’n 4-en rockend en zwaaiend. En ja, dat graag 4500 times…

PS mijn persoonlijke favoriet is Caroline, dat is voor mij de ultieme Quo song…. Een rif om U tegen zeggen, dubbele zang, en verder op en top Quohohohoho

Veelom bejubeld, maar wat mij een aardig album. Aantal nummers zijn top maar wat mat als je live uitvoeringen hoort.

Fantastisch album!! Grijs gedraaid dit . Roll over Lay down , claudie , Reasing for live, caroline , het rockt maar als en malle door. Mijn favoriet is denk ik blue eyed lady, wat en heerlijk nummer blijft dat. Maar goed heel dit album is genieten van top tot teen. En album uit de hoogtij dagen. Heb ze zelf helaas nooit mee gemaakt, maar volgens me pa waren ze geweldig haha. Wel in 2014 toen met me pa naar ze geweest in deze oude bezetting. Met een geweldige setlist met alleen maar nummers uit deze tijd. Waaronder dus ook blue eyed lady. Foutloos was het niet , Rossi z’n stem was niet heel
Geweldig maar het rockte als en malle, en de tent stond op z’n kop. Fantastisch om mee gemaakt te hebben

Ook in Zwolle bij de Frantic Four geweest en met al die overlijdens blij dat meegemaakt te hebben al duurde het slechts zo'n 85 minuten. Het album Hello! staat aan de wieg van mijn muzikale vorming. Reason for Living weerhoudt mij momenteel van de volle mep want de rest is klasse met het ene hoogtepunt na het andere.

Soms begaat een mens een vergissing, zo ook ondergetekende. Ik heb zo'n spijt dat ik het "Frantic Four" optreden in Zwolle aan mijn neus voorbij heb laten gaan. Hoe dom kon je zijn Hans Brouwer! Gedane zaken nemen geen keer en ik zal genoegen moeten nemen met de cd/dvd van deze reunie.
"Hello!" is één van mijn meest geliefde Status Quo albums.