Bruno Mars - Unorthodox Jukebox (2012)

Ik zie dat ik weer eens te laat ben met het toevoegen van een album... Maarja, ik kijk toch wel uit naar dit album. Ik heb het over het algemeen niet zo op mannenstemmen, maar de stem van Bruno en zijn nummers weten me meestal toch wel weer te interesseren. Ik ga deze zeker beluisteren!

Leuk haar

Overigens heeft-ie het artwork aangepast (of deze moet al voor de deluxe versie zijn die eraan zit te komen, maar dat betwijfel ik). Echt, hoe verzin je het? Alles om op te vallen hè!?

Moet zeggen dat ik Locked Out of Heaven overigens een prima single vind en met iedere beluistering mooier vind, één van de leukste “commerciële” singles van de laatste tijd. De rest van het album zou volgens Mars ook een blend zijn van allerlei stijlen, dus zal het in het verlengde van het debuut liggen.

Van die aap?

Nee op de vorige hoes

Ben ik zeker met je eens. Hoorde het op de radio en was wel erg benieuwd van wie dat nummer moest zijn. Niet direct verwacht dat ik bijna Bruno Mars uit zou komen. Heerlijk nummer en ik leg absoluut de associatie met enkele tracks van de Police uit hun hoogtij dagen. Hulde.

Na een eerste luisterbeurt vind ik het moeilijk om alle nummers als een geheel te zien, aangezien ze naar mijn mening totaal niet bij mekaar op een plaat horen. Beetje loshangend geheel dus. Misschien is dat puur wennen. De nummers zijn in elk geval wel goed. Het lijkt wat minder commercieel dan zijn debuut.

Prima single inderdaad.

Popalbum van het jaar. Locked Out of Heaven, Gorilla, Treasure, Moonshine en Natalie zijn prachtige nummers. Het enige nadeel is dat het allemaal nogal kortdurend is; na een dik half uur ben je er alweer doorheen.

De samenwerking met o.a. Mark Ronson heeft ook zijn vruchten afgeworpen op Moonshine. Deze moet op single!

Dit album is zoveel minder commercieel dan zijn eerste, maar dat vind ik juist het nadeel hieraan. Waar de nummers 'The Lazy Song' en 'Marry You' zeer pakkend waren en 'Just The Way You Are' zoetsappig, maar toch aanstekelijk, zijn er op Unorthodox Jukebox bijna tot geen aanstekelijke nummers. Alleen Locked Out Of Heaven en Money Make Her Smile hebben een hoog hit-gehalte. Nou hoeft een goede CD niet per se 'hitmateriaal' te hebben om een goede CD te zijn, maar ik vind dat bij Mars wel noodzakelijk: zijn stem is echt geweldig en ook live zingt ie alles bloedzuiver, maar elk nummer klinkt op dit album bijna hetzelfde en nergens gaat zijn stem een andere richting op. Ook de overdosis aan 'yeah yeah''s doen niet echt recht aan de nummers. Jammer, want had door de eerste single Young Girls en opvolger Locked Out Of Heaven hoge verwachtingen voor dit album. Het zijn stuk voor stuk mooi gezongen nummers, alleen dat gebrek aan variatie killt het naar mijn mening een beetje.

Mierzoet, maar wát goed en lekker weer! De korte speelduur van een ruime half uur past daar juist perfect bij.

De producties gaan werkelijk alle kanten op, met invloeden van Rock, R&B, Pop en zelfs Reggae ontbreekt het dan ook zeker zeker niet aan variatie op dit album. Hierbij gaat die ook totaal de mist in met het nummer Show Me, een soort reggae track die nooit op het album had moeten staan.

When I Was Your Man is voor mij verreweg de sterkste track van dit album. De piano, de tekst, de stem van Bruno. Werkelijk alles klopt aan die track

Helemaal mee eens!!! Heerlijk nummer!

Ik had toch ook meer verwacht van zijn nieuw album na Locked Out Of Heaven en Young Girls te horen. Gorilla en When I Was Your Man vind ik ook prachtige nummers, maar voor de rest zegt het album me weinig.

Al sinds Nothing on You heb ik een zwak voor Bruno Mars stem. Ondanks het mierzoete wist hij samen met The Smeezingtons een heerlijke, toch wel originele, pomuziek. Zijn eerste EP en Doo-Wops & Hooligans vond ik direct al enorm sterke platen, ondanks dat zijn muziek vaak geschaard wordt tot kindermuziek.

Op Unorthodox Jukebox laat hij dat 'kinderlijke' wat meer achter zich en stort zich vrijwel volledig op het maken van popballads. Het tempo gaat ietwat omlaag, de vrolijke popdeuntjes maken plaats voor '80's muziek en er wordt een doos vol genres opgetrokken. Misschien klinkt het nu als een radicale omslag, maar alles wat ik opnoemde wordt op een subtiele manier toegevoegd zodat zijn muziek in de kern wel gelijk blijft. Bruno Mars is gegroeid en heeft zijn vorige album gewoon wat meer uitgediept. Misschien is het daardoor iets minder toegankelijk en commercieel, maar het is nog steeds prima radiomuziek!

Mij heeft hij wederom overtuigd en ik vind dit album zelfs beter dan zijn eerste!

Ik moest ook meteen denken aan The Police, maar ook aan de grote hit van Gotye. Maar deze laatste heeft dan ook leentjebuur gespeeld bij Sting. Prima single van Bruno Mars, de singles van het vorige album vond ik ook al niet verkeerd maar deze is echt lekker.

@ Graham Norton. Weinig mis mee.

Ik ben benieuwd na dit album, zal hem eens gaan luisteren.
Just the way you are en Grenade vond ik prima singles. Lazy song werd ik na een tijdje wel beu en Marry You vond ik echt een verschrikking.
Locked out of heaven vind ik echt goed, dus hopelijk zit er nog wat meer leuks bij op dit album

Ow wat geweldig dat When I was Your Man in de top 100 is binnengekomen! Zo terecht! Prachtig nummer! Als het aan mij ligt, verreweg het beste van het album!

De eerste single vind ik best leuk, en dat is meteen ook de eerste single van hem waarover ik dit zeg. Hopelijk blijft het niet bij dat nummer.

Volledig mee eens. "When i was your man" vind ik zelfs één van zijn beste nummers. Prachtige pianoballad, zonder al te veel show, gewoon rechttoe, rechtaan... Het is een klasse-artiest!

Waar ik me bij het vorige album nog irriteerde aan de lage standaard voor sommige nummers (lees veel te makkelijk, kindermuziek) daar vind ik dat hij hier veelal meer volwassenheid toont.

Locked out is uiteraard jatwerk, maar wel verdomd aanstekelijk.

De nieuwe single When I Was Your Man vind ik wederom erg mooi

Live is de man ook tot leuke dingen in staat.. wie weet ga ik het nog echt eens een keer waarderen.

Sommige nummers op dit album vind ik nog steeds "meisjes' muziek, maar grotendeels toch best ok.

Ik heb het "geluk" waarschijnlijk mee te "moeten" naar zijn concert in oktober, maar heel stiekum ben ik toch wel nieuwsgierig.

'k Dacht 'k luister 'ns een Bruno Mars plaat. Doe je niet zomaar natuurljk; zijn vorige reeks singles klonken dan best aardig op de radio, het infantiele karakter stond hogere ambities in de weg. Met Locked Out of Heaven en nu When I Was Your Man lijkt er op het eerste gehoor nog niet eens zoveel veranderd aan de formule, met dat verschil dat er nu een duidelijker plan lijkt achter te zitten. Beide nummers klinken haast verwant, alsof ze van hetzelfde album komen, van dezelfde artiest, maak dat mee. Een eerste voor Mars, en extra bijzonder omdat het toch behoorlijk verschillende nummers zijn, een hip feelgood nummer versus een klassieke pianoballad. Het is de overgave, zijn performance, de specifieke clipstijl die ook helpt, en gewoon de kwaliteit, nondedomme. Zelfs buiten de radio om. En de belofte wordt ingelost. Unorthodox Jukebox is een album. Bruno Mars blijkt een artiest. Zijn muziek blijft een clash aan stijlen: de reggae, die frisse r&b, het aloude soulgevoel, de pure MJ-pop,... Het wordt hier juist aangestuurd en uitgewerkt. De variatie werkt net omdat er consistentie is in de instrumenten, het album in een aangenaam tempo zit en Bruno Mars als zanger alles moeiteloos draagt. Zijn capaciteiten zijn er niet per se beter op geworden, evenmin zijn materiaal complexer ineen steekt, er is gewoon dieper over alles nagedacht. Het speelt nog steeds de radio plat, maar nu is er behoefte naar meer. Unorthodox Jukebox brengt net dat!

Ik vond Bruno Mars ook niet zo heel interessant, maar Locked out of Heaven is geweldig! Gitaarwerk doet me denken aan Talkin' in your sleep van The Romantics.

In die vreselijk kwijlerige nieuwe single zit een stukje van de melodie van Alicia Keys' Brand New Me letterlijk gekopieerd.

But she's dancing with another man

It's just a brand new kind of me

Zoiets kan natuurlijk altijd gebeuren maar zolang was die andere single nog niet geleden. Keys is overigens wel een artiest waar ik respect voor heb. Dit gastje daarentegen vind ik maar irritant met zijn wacke lyrics en vervelende zeikstem, onwaardig tot vervuiling van de airwaves.

Bruno Mars zou zo maar eens een blijvertje kunnen worden. Sterke heldere stem, die met enig gemak verschillende stijlen neer kan zetten. De tijdsduur is m.i. geen probleem juist een plus, omdat het licht verteerbaar is, zou het op een gegeven moment wat aan spanning kunnen inboeten. Locked Out of Heaven kun je niet omheen zo aanstekelijk. Maar ook een drive van Natalie of de dub van Show Me doen mij naar de zomer verlangen. Nee het luisterd allemaal lekker weg, leuk voor op de fiets of in de auto, maar niet om als album in huis te halen.

Ik heb niet alles van dit album geluisterd, maar wel de hits Locked Out Of Heaven en When I Was Your man en die zijn erg sterk.

Bij Locked Out Of Heaven heeft hij meerdere popnummers in een muzikale blender gegooid, je hoort een beetje invloeden van het nummer Roxanne van The Police, Senza una donna van Paul Young & Zuchero, Talking In Your Sleeps van The Romantics en vast nog wat meer waar ik even niet opkom.

When I Was Your Man is ook heel mooi, het lijkt wel op een verbeterde en volwassen versie van het verschrikkelijke Marry You. Met het verschil dat de teksten dit keer wat beter is gebruikt.

Misschien zijn die teksten van Brand New Man en dat andere nummer van Bruno tegelijkertijd gemaakt zonder dat ze het wisten van elkaar.

Vorige album gaf ik nog 4*, deze weet me echter nauwelijks te boeien.. helaas. Stem van Bruno Mars klinkt teveel van hetzelfde. Allen Locked Out Of Heaven vind ik een aardig popliedje. Zonde !

Is het gek als ik bij Bruno Mars altijd aan The Police moet denken? Locked Out of Heaven is opzich best een aardig nummer.

Edit: Aha, meerdere mensen dachten dit ookal.

Gisteren de man live aan t werk gezien.

Wat een talent, dat valt gewoon niet te ontkennen. Geweldige drummer, aardige gitarist, fantastische zanger, en entertainer.

Ik heb een mix van de jonge Michael Jackson, Prince en James Brown aan t werk gezien.

Tijdens de show blijkt voor mij dat de nummers van dit album echt een stuk volwassener zijn dan die van zijn 1e album. Die klinken ook live echt te makkelijk al wordt "marry you" nog opgeleukt door in het midden een snelle versie van de Purple Rain solo te spelen.

Gorilla wordt als laastste nummer gespeeld, en hoe! Deze uitvoering is ronduit geweldig! Supermooi gezongen, en visueel op de achtergrond versterkt met mooie beelden. Het vuurwerk tijdens het refrein maakt t compleet.

Dit concert heeft mij laten zien dat we nog lang niet van deze man af zijn, ik denk dat ie alleen maar betere songs zal gaan maken. Is echt aan 't groeien.

Van mij mag t volgende album een rock getint album zijn, zijn stem leent zich daar uitstekend voor

eens met Lennon, dit is veel beter dan eerder werk.
zingen kan hij echt wel en het is muzikaal een alles kunner.
Helaas zijn alle tracks wel erg pop, ik ben niet zo van de zoete pop.
Maar dat hij talent heeft kan je niet ontkennen. Eigenlijk is het een soort van jonge MJ meets the Police meets boyband geluid.
3*