The Rolling Stones - GRRR! (2012)

En daarom mag je 5* stemmen? Beste jongen: kijk eens op Amazon, Ebay, Marktplaats of bij de Plaatboef: daar heb je Forty Licks of Rewind nog uitgebreid te vinden. En wel eens van pindakazen gehoord?

Zo is het.

Wanneer je slechts de 2 cd aanschaft is zeuren dat er niet alle nr's opstaan vrij bizar, dan had je de 3 of vier dubbelaar moeten kopen. Op 2 schijfjes kan maar een beperkt aantal minuten, dat snap jezelf ook wel.

Ik ben niet aan het zeuren. Ik zeg dat ze de 3 of 4 dubbelaar niet als te dure boxset hadden moeten uitbrengen, maar voor een normale prijs. En dan hadden ze deze 2 cd die echt onvolledig en na alle eerdere greatest hits overbodig is, niet uit hoeven brengen. En natuurlijk heb ik deze dubbelaar niet aangeschaft (voor alle duidelijkheid).

Overigens begrijp ik niet, dat jij zoveel geld uitgeeft aan die boxset. Je hebt dit alles toch al in prima kwaliteit, net als ik? Laat je je niet teveel meesleuren in je enthousiasme voor deze geweldige band?

Ik zag trouwens dat er later dit jaar in Japan een versie met 6 (!) schijfjes verschijnt op Shm cd (kijk, dan praten we over kwaliteit). Alleen die kost dan weer USD 190,- (zonder verzendkosten)....

Verzamelaars, het blijft een raar fenomeen voor mij.

De een beoordeelt de muziek; 50 van de betere nummertjes van je favo band achter elkaar, dat is dan 5 sterren natuurlijk. De ander beoordeelt de compilatie an sich op evt. toegevoegde waarde of bijvoorbeeld in hoeverre men het eens is met de gemaakte keuzes. Logisch dat de waardering dan lager uitvalt, want niks nieuws onder de zon. Weer anderen voorzien deze gewoon even van hun stem zonder geluisterd te hebben, omdat ze (bijna) alle nummers die erop staan toch wel kennen. Ook okee hoor.

Maar ik blijf het heel raar vinden dat wanneer je alle albums van die gasten al grijsgedraaid hebt, lyrisch kan lopen doen over deze compilatie of zelfs de uitgebreide box-sets waar nog meer muziek op staat die je al hebt. Waar kun je dan in godsnaam zo enthousiast van worden?

Ik denk dat het de liefde voor de muziek van de band is. En zoals je weet Tony, liefde maakt blind
Neemt niet weg dat ik je stelling wel kan onderschrijven en mij ook daarin kan vinden.
Voor mijzelf heeft deze uitgave geen toegevoegde waarde, ik hou het wel bij Fourty Licks. Maar kan me voorstellen dat anderen dit de ultieme uitgave vinden.

Nou, een boxset die de gehele carrière van The Rolling Stones beslaat, die was er eigenlijk nog niet.
Ik zou dan ook eerder daar voor gaan dan voor de driedubbel-cd die inderdaad weinig meerwaarde heeft.

Daarnaast vind ik een 'anthology' een uitermate geschikt en prettig kerstcadeau.
Ook al heb je de meeste of alle songs, je beluistert ze in dat opzicht vanuit een ander perspectief.

Wel zeer bizar dat van het It's Only Rock 'N Roll-album Dance Little Sister wordt geselecteerd i.p.v. Time Waits For No One...

Misschien heeft het te maken met een soort onvoorwaardelijke trouw aan je favoriete band of muzikant. Dat je ze niet in de steek wilt laten. Of je zelfs een beetje schuldig kan voelen als echte fan wanneer je ze niet compleet in je kast hebt staan?

Goede marketing speelt slim op dat gevoel in. Die jongens van de grote labels zijn echt niet dom. Een paar nieuwe songs als bonus helpen ook goed om de laatste twijfelaars over de streep te trekken.

De compilaties van de groten zijn bovendien vaak goed zichtbaar bij de kassa (of op de homepage van een muzieksite). Dan sta je daar met je andere aanwinsten en denk je al snel: fuck it, doe hem er maar bij, zoveel meer is dat niet op het eindbedrag. Ja, en als je hem dan uiteindelijk hebt gekocht dan verdedig je de keuze. In je kop en op een muzieksite. Of je krijgt spijt en geeft de compilatie uiteindelijk alsnog weg als kado met Sinterklaas of Kerst. Keurig opgelost. Zelfs dat mechanisme kennen die marketinggasten.

Ben ik dan heilig boontje. Welnee. Ik heb wel vijf keer totaal overbodige compilaties van één van mijn favorieten (Little Feat) aangeschaft en pas veel later, bij een harde sanering van mijn verzameling, weer weggeven.

Het blijft inderdaad een vreemd verschijnsel, de verzamelaar....zowel de schijfjes als de persoon.

Wie zet de 80 nr uitgave op MM?

Nou.... wat denk je van de schitterende Single Collection, London Years die je simpel aan kunt vullen met Jump Back of Rewind (of 40 Licks). Je hebt dan toch echt de gehele carriere van The Stones in je kast.

Dan heb je ook nog van die London Years Hot Rocks 1 & 2, die ik dan weer op Japanse Shm cd heb. Dan heb je het dus echt over waar voor je geld. Mooier kan je de Stones niet beluisteren.

Ik snap waar je heen wilt, maar ik heb het even over het totaalplaatje.
Iets wat leuk staat onder de kerstboom, dat idee.

Als het alleen over de hits zou moeten gaan, dan vormen Rolled Gold+ en Rewind misschien de beste combinatie. Die nare edits vind ik een minpunt op Jump Back, al heeft die wel weer Bitch ten faveure van Rewind.

Ik moet zeggen dat als ik een verzamelaar aanzet dat meestal die Hot Rocks op Shm cd is. Vanwege de muziek natuurlijk, maar ook vanwege het geluid.
Door onze 'gesprek' hier, keek ik even op Ebay en verdraaid: Exile on Main Street 2cd deluxe op Shm cd gekocht voor 20,00 euro thuis gestuurd.
PS: er is er nog ééntje.

Ik moet gewoon alles hebben. Hij staat, net als die LP en CD versie van Rolled Gold+ van een paar jaar geleden, gesealed tussen de rest, tot nu toe niet de behoefte gehad ze te openen.

I know what you mean!

Ik wil precies niet weten wat voor een verzameling van The Stones bij u thuis staat
Waarschijnlijk zou ik enkel dit kunnen doen:

Zelf kan ik wel nooit wachten om iets te beluisteren..

Kijk, dat is nou een eerlijk antwoord. Het verklaart inderdaad jouw aankoop.

Ach, je kan slechtere obsessies hebben als the Rolling Stones.
Alleen zou ik of er voor gaan zitten en ze open maken of voor een vermogen doorverkopen.

Je bent naast liefhebber ook verzamelaar van de Stones dus. Dan kan ik me voorstellen dat je die laatste ontbrekende release GRRRR! ook nog wilt hebben om het compleet te houden, al is het maar voor op de vensterbank. Heb je ook van die speciale picturedisk LP's die ik op platenbeurzen wel eens zie hangen en een godsvermogen kosten?

Zo ver zal mijn adoratie voor een band/artiest nooit gaan. Ik vind Neil Young een fantastisch artiest, maar ik hoef echt niet alles van hem te hebben, want sommige albums zijn gewoon slecht. Die onvoorwaardelijke liefde is er zelfs niet voor hem. Maar zeg eens, Rolling Stones hebben toch ook crap muziek gemaakt, niet dan? Of vind je alles goed?

Mooie nummers, hitsingles e.d., maar totaal overbodige verzamelaar van een groep, waar ik mee ben opgegroeid. Of je moet nog helemaal niks van The Stones hebben.
Dit is nou een prima voorbeeld van commercieel uitmelken ven een groep!
P.S. Ik zit als, Beatlesfan, echt niet te wachten op een ultieme verzamelaar van The Beatles!

Niemand zit hier op een Beatles verzamelaar te wachten, je zit op een Stones pagina...

Oh. ik wist niet dat groepen hun eigen pagina hebben. Ennuh, kan een Beatlesfan hits van de Stones niet goed vinden. Tony toch............

Hé, the Beatles & the Stones....

Mooi nummer van The House Of Love

Dat is nou net wat de wereld met al zijn tegenstellingen en geweld nodig zou hebben. More Love & Peace!!!

Ik lees net dat op de 3CD versie rond de 48 minuten in totaal zijn... leeg gelaten. De eerste CD duurt 58 minuten. Als je de songs optelt, kom je tot 50 songs, wat mogelijk wel weer refereert aan hun 50-jarig jubileum. Ook begreep ik dat het boekje van 12 (....) pagina's dat niet doet, daar staan niet eens de jaartallen bij de diverse songs vermeld.

Misschien wil je dat wel gaan doen.
Deze cd en die van Rolled Gold+ bevatten als enige uitgaves de juiste versie van Ruby Tuesday, met alle vocale overdubs intact.

net een stukje concert gezien op BBC, wat een zielige oude mannen, over de datum (ruim), ik hoop maar dat deze compilatie echt het definitieve einde betekent

Als je deze fraaie registratie van de prima uitvoering van gisteravond in het kader van de GRRR! concerten in the O2 van You Can't Always Get What You Want ziet, dan vind ik jouw benadering toch wat respectloos richting deze 'ouwe lullen':

YouTube - Rolling Stones, You can't Always get What You Want, O2 Nov 25 2012

Ik vind het inderdaad ook niet zo slecht uitgevoerd, niet zo organisch zoals het in de jaren '70 zal hebben geklonken maar toch aardig spot on.

Als je deze tamelijk chronologisch opgestelde cd's beluistert, hoor je de eerste 10 nummers een leuk bandje, van 10 tot 17 een aardig bandje, dat zich met het vreselijke 'we love you' vreselijk verslikt, maar geweldig terugkomt om vanaf 18 tot 28 de mooiste muziek te maken die ze ooit maakten. En die daarna keihard bewijst dat ze volkomen overbodig zijn geworden en beter hadden kunnen stoppen na Exile.
Want wat volgt is te slecht voor woorden. Dat ze nog steeds bestaan is te danken aan handige marketing en een idolate following. Zoiets als Apple, veel te duur maar razend populair.

Wees maar blij dat ze na Exile niet zijn gestopt. En daarna een voorstelbare veertigjarige solocariëre van Jagger? Nee, dan toch liever de Stones met alle verschillende meningen over hun latere loopbaan en albums.

Zo zwart/wit als bobbee het stelt is het natuurlijk niet. Iedere band die haar vorige album niet overtreft, is volkomen overbodig en zou de eer aan zichzelf moeten houden? Goh, dat heb ik vaker gelezen (bij Rush, Marillion, Knopfler...). Zou jij je band opdoeken als zelfs 40 jaar na je beste album de fans wereldwijd nog steeds massaal je zoveelste verzamel- of ietwat tegenvallende nieuwe album kopen? Dacht het niet.