Jan Akkerman & Kaz Lux - Eli (1976)

Beetje gefreak en geneuzel, maar echt slecht wil het nergens worden. Twee sterren dan maar.

Samenwerkend met heer Akkerman leverde Kaz Lux al eerder goede resultaten af. Hier deden ze het nog eens dunnetjes over. Het ietswat rauwe stemgeluid van Lux levert de pareltjes There he still goes en Naked Actress op.

Brengt jeugd-sentiment terug voor mij. Jan Akkerman .........een alleskunner die op latere leeftijd z'n talenten verklooit (netjes gezegt), met een verschrikkelijk goede zanger die zeker een beter cijfer verdient dan wij hem kunnen geven. Een SUPER album

Dit moet je horen!

Komt dit, zowel qua niveau als qua stijl, overeen met Brainbox?

@stijn: nee, niet echt. In elk geval niet qua stijl. Kaz Lux is ouderwets in vorm en een slechte plaat is dit zeker niet. Maar het is een stuk rustiger dan wat je waarschijnlijk van Brainbox kent.

Deze plaat is een soort conceptalbum (maar wel met losse nummers) over de wonderbaarlijke gedroomde reis die houthakker Eli maakt. Alle teksten zijn geschreven door Kaz Lux en het meest opmerkelijke is dat Akkerman zich op zijn gitaar eigenlijk nogal inhoudt: geen gierende solo's, maar vooral prachtige akkoordenreeksen, die de zanglijnen van Kaz Lux ondersteunen.

Lastig om het ergens mee te vergelijken, maar zelf vind ik het zeker een aanrader. Eigenlijk is dit zelfs de beste LP uit het oeuvre Jan Akkerman (al ken ik ook lang niet alles van hem). Hierna kwam de gitarist met een titelloos album waarop hij schitterende staaltjes jazzrock bedreef, maar daarna ging het volgens mij snel bergafwaarts met de kwaliteit van zijn output.

Aha oke bedankt, hier kan ik wat mee. Ik ken alles van Brainbox, ook de rustige nummers daarvan bevallen me zeer goed. Als Kaz Lux in vorm is kan het eigenlijk niet misgaan en als je deze zelfs beter vind dan die Akkerman plaat (die ik geweldig vind) zal ik hem zo eens proberen op te zoeken op het net. Als hij bevalt schaf ik hem daarna wel aan.

Met Pierre vd Linden, Jan Akkerman en Kaz Lux op één album was dit bijna een Brainbox reunie, qua stijl komt het echter inderdaad niet overeen. Dit is meer jazz/fusion. Kaz zingt niet meer zo goed als bij Brainbox maar nog ruim voldoende. Akkerman's akkoordenreeksen zijn weliswaar mooi, maar het ontbreken van solo's vind ik jammer. Deze lijkt wel wat op de gelijknamige Akkerman plaat, al vind ik die wel een stuk beter.

Al met al wel een leuke plaat. Ik zal er eens naar op zoek gaan.

Wat een mazzel zeg, vind ik deze zomaar voor 2 euro op LP. Mooi warm geluid valt me nu op.

Er zijn solo albums van Kaz Lux en Jan Akkerman die ik liever hoor dan dit. Eli is meteen al m'n lievelingsnr. Lekker lang zangstuk voor Lux. Guardian angel is niet mijn ding. Tranquillizer is een leuk instrumentaaltje en Jan speelt het vandaag de dag nog steeds. Het lange,stevige Can't fake a good time weet me niet te boeien. There still he goes is wat ontoegankelijk maar behoort wel tot de betere stukken. Strindberg is meer Kaz zijn ding en is wel leuk. Beste liedje sinds Eli is voor mij Wings of strings. Akkerman schitterd weer volop met zijn gitaar. Naked actress is ook weer wat een apart lied maar wel goed. Fairytale heeft alleen waarde als plaatopvuller en dat gaat invloed hebben op de score. 3ster.

akkerman en lux...dat is toch werkelijk de ultimieme combinatie. mijn allereerste live concert was dat van brainbox ergens in de zomer van weet ik veel in de bossen van amersfoort. ik wist niet wat me overkwam als 14 jarige. toen ik eli voor het eerst hoorde kwam dat gevoel weer gelijk terug en nu als ouwe zak van 52 luister ik het nog steeds, zo hard als de lepel geven kan.
zoekend naar een naam voor mijn zoon die over een paar maanden geboren gaat worden, kwam de naam van het album al gauw boven drijven. er staat wat mij betreft geen enkel slecht nummer op dit album en voor die tijd helemaal top. ook mijn buitenlandse vrienden zijn altijd onder de indruk, goed geproduceerd, sterke stem van kaz en he...jan akkerman..die man is toch helemaal geweldig (ondanks dat ik ooit 3 uur heb moeten wachten voordat ie eens kwam opdagen voor een concert)
lux en akkerman...tijdloos!

andré

Net nog eens gedraaid, toch een halve punt verhoging. Dit is een klein hoogtepunt uit de carrière van beide heren.

Eerste luisterbeurt, album maakt een goede indruk. Ik heb dit op vinyl gevonden bij de Plaatboef in Rotterdam. 25 platen voor 5 euro. (Nog meer mazzel gehad dan jij Stijn. ) Alhoewel, het is volgens mij wel van een verstokte roker geweest want er zit een walgelijke walm aan de hoes. Zo'n vieze platen zet ik maar niet bij de rest en als ik ze draai zet ik een wasknijper op m'n neus. Dat laatste is gelogen natuurlijk.

Destijds op LP gekocht en heb hem nog steeds.
Je werd immers geacht op school om je ook met progressieve muziek bezig te houden.
Kaz Lux is een fantastische zanger en Jan Akkerman een fantastische gitarist.
Dit levert over het algemeen rustige (gitaar)muziek op die die regelmatig jazzy wordt.
Waarom er ook instrumentaaltjes opstaan als het een duoplaat is, is mij nog steeds een raadsel.
Nu zoveel jaar later vind ik de ietwat steviger nummers zoals Can't Fake A Good Time, There He Still Goes en het prachtige Naked Actress het beste, maar dat was volgens mij vroeger ook al zo.
Nooit zal ik meer vergeten de keer dat ik deze plaat opzette, Kaz Lux met zijn monoloog van Eli begon en dat toen mijn moeder de kamer binnenkwam met de opmerking: He, wie hoor ik daar nu schelden...
Eerst maar weer eens 3*

haha, wat leuk geformuleerd. en herkenbaar

na al die positeive reacties hier nog maar eens aandachtig geluisterd. ik vind dat kaz op veel platen lekker zingt en dat jan op veel platen (brainbox/ focus) heerlijk gitaar speelt, maar dit weet me toch niet te pakken na toch wel zo'n 4 x aandachtig luisteren. zeker niet slecht hoor, maar ik denk dat deze toch richting de kringloopwinkel gaat, wellicht dat een volgende eigenaar er meer van kan genieten.

Dit album van Jan Akkerman en Kaz Lux staat m.i. samen met het album "Jan Akkerman (met die gitaar in bed) op eenzame hoogte!!

Eigenlijk baal ik wel dat ik niet 'snap' (hoewel dat misschien iets te denkerig klinkt) waarom dit voor veel mensen zo mooi is. Heb trouwens regelmatig het omgekeerde, dat ik een plaat geweldig vind, en verder vind iedereen het maar matig of aardig.

@Mathijs Deze twee albums heb ik al grijs gedraaid en ze blijven top(!). Daarna maakte hij wel goede albums, maar dit peil heeft hij in mijn ogen nooit echt meer bereikt.
Was toen ook in Groot Britannië zeer populair.

Weet je wat, Neil, ik geef m gewoon een vijfde kans op mijn draaitafel!

Onze Jan had toen een apart fantastisch gitaargeluid door de flanger

Je moet het licht uitdoen en de broeierige sfeer opsnuiven, ben het met neal eens, dit is met het andere solo album waar hij met gitaar op bed opstaat zijn beste werk.

Okee, Titan, die vijfde keer doe ik het licht uit. Bedankt voor de tip!

Niet in slaap vallen he....

Oh, je woont ook in Leiden, dan zet ik me raam wel open, kan ik lekker meeluisteren.

Strindberg is mijn favoriet. Ode aan deze vrijwel vergeten auteur...

Aardig samenwerkingsverband tussen Lux en Akkerman.

Het is een plaat waar Akkerman mooie lijnen speelt, en Lux zijn sterke vocale kunnen laat horen.
Toch is het hier en daar wat los zand.
Duidelijk dat Akkerman de nummers schreef en Lux de teksten pas later toevoegde. Komt wat af en toe wat gekunstelt over, ondanks het feit dat het hier kennelijk om een conceptplaat gaat.
Nietemin, hoor je hier wel vakmensen aan het werk. Muzikaal licht jazzy, de nodige portie rock en passant wat prog.
De instrumentaaltjes zijn smaakvol, maar met Kaz Lux erbij had Jan dit op een soloalbum moeten zetten.
Titelnummer is fraai en tevens ook mijn favoriet.

Klopt. YouTube - JAN AKKERMAN, 'TRANQUILIZER', 'tOude Pothuys, Utrecht 2009
Wat een geweldige uitvoering. Hier kan ik telkens weer van genieten.

Ik heb Eli ooit op vinyl gehad. Titelsong grijsgedraaid.

Absolute top van eigen bodem! Toen de lp uitkwam had ik hem al vrij snel aangeschaft en vond het verfrissend en nieuw klinken. Na ruim 35 jaar moet ik wel eerlijkheidshalve zeggen dat de klanken van de gitaar (de effecten met name) en zo nu en dan de gebruikte ritme-box wel enigszins de tand des tijds niet hebben doorstaan, maar toch...wat een mooie muziek! Favorieten? Naked Actress (wat een wazige tekst, alsof Kaz aan de drugs zat op het moment dat dit gezongen werd) en natuurlijk tranquilizer, waarop Jan Akkerman laat horen dat hij de gitaar bijzonder goed beheerst.
Ik draai deze muziek nog regelmatig en denk dan met weemoed terug aan 35 jaar geleden...

Jan Akkerman weer in de Boerderij in Zoetermeer in december. Als hij er zin in heeft heb je een wereldavond (zag hem 2 jaar geleden! top! met Bert Heering als zanger en toen speelde hij de eerste twee numers van Eli = KIPPENVEL)

August, I never could see a connection between the hammer and the nail.
Now I know they both get hurt ...