Kanye West - Late Registration (2005)

Opeens weet je het: dit is het beste Hip-Hop album.

Van de weinige Hip-Hop en Rap albums die ik ken is dit toch wel de winnaar. Laat Madvillany achter zich (misschien 5,0* binnenkort) en Illmatic ook.

Waarom vind ik dit zo goed? Omdat dit 1 van de mooiste 'shows' is die er bestaat. Een theatraal spektakel. Feest, serieusheid, ik kom eigenlijk woorden te kort voor dit concept album. Nouja, tekstueel misschien niet heel erg, maar muzikaal wel. De statements die Gold Digger en Diamonds from Sierra Leone tegen de verrotte maatschappij maken zijn interessant, doordacht, maar geven niet de doorslag gelukkig; dat doet het hele album.

Proost. En dat terwijl ik al jaren aan de DJ vraag "Mag ik Kanye West horen aub?", als ik het zelf niet draai op feestjes

Dat nog veel goede hiphop ontdekt mag worden.

Hoe verder terug in de tijd hoe minder ik de albums van Kanye West vind. Het laatste album, My Beautiful Dark Twisted Fantasy, vind ik geweldig. 808s & Heartbreaks goed, maar de albums daarvoor vind ik middelmatig. De stijl van midden jaren '00 van West spreekt me niet zo aan als nu. Ook dit album heeft het niet helemaal. De eerste paar nummers klinken wel goed en ook verderop komt er nog wat leuks voorbij maar ik het niet in de buurt komen bij zijn huidige werk. Dat bombastische van zijn laatste werk spreekt me ontzettend aan, dat ontbreekt hier een beetje.

2,5*

Het lyrische smaakje aan dit album bevalt best goed, de featuring artiesten zijn veel beter dan op College Dropout, waar enkele mannen de tracks een beetje kwamen verprutsen. Hier niet, zelfs Adam Levine van die kutband zet hier een passende toon, vooral met dank aan Jon Brion en Kanye want die slaan dit balletje rechtstreeks het park uit. Alle tracks glijden als gesmolten boter zó je oren binnen. Leuk ook dat Common zijn eigen track krijgt. Celebration en We Major vind ik er wel nét teveel aan. Hey Mama en Roses zijn mooi doorvoelde en gevoelige tracks. Uniek album, die mix van orkest en soul. Knap! 3,5 *

Subliem.

Om eerlijk te zijn moet dit niet al te veel onderdoen voor zijn debuutalbum. Kanye West en componist van filmmuziek Jon Brion leveren hier een solide studioalbum af. Als superproducer bleef Kanye in de kwalitatieve sferen zitten dat we al van hem verwachtten maar ook als rapper is hij op dit tweede album even interessant als op The College Dropout.

Touch the Sky, Gold Digger, Roses, Bring Me Down, Diamonds from Sierra Leone (+ remix), Hey Mama en Gone zijn de climaxen van Late Registration.
De overige nummers zijn ook gewoon goed en behoren ook wel tot de top van zijn solowerk.

Echte minpunten heeft deze plaat niet. Wat ik persoonlijk wel jammer vind is dat The Game maar een heel beperkte bijdrage geleverd heeft op Crack Music. Als groot fan van die rapper had ik hem toch ook graag een strofe horen spitten.

Topwerk maar ik vind het allemaal toch net iets minder leuk dan de liedjes op zijn debuutalbum.

4*

Na eergister College Dropout voor het eerst in lange tijd met plezier weer eens geluisterd te hebben, gister en vanmorgen deze weer eens rondjes laten draaien. Deze stond mij bij als sterker dan College Dropout en tot en met het geweldige My Way Home werd dat helemaal bevestigd. Wat een geweldige start met het ingetogen en frisse Heard Em Say, het iets te drukke maar vermakelijke Touch the Sky, de banger Gold Digger, het fantastisch lome Drive Slow en daarna dus de prachtige vocalen van Scott-Heron met een Common op zijn best. Ook de skits van good old Bernie Mac passen prima in het geheel en zijn vermakelijk (het "broke, broke, fly broke" zing ik net zo hard mee als "she take my money").
Helaas is het na deze sterke start een beetje af en aan: Crack Music is een zwakke track, Roses weer zeer sterk, Bring Me Down weer matig, Addiction verslavend goed (te makkelijk) en de Diamond-remix aardig maar zwakker dan de reguliere versie. We Mayor en Hey Mama zijn beide weer fantastisch, Celebration matig en Gone ok. Als Diamonds weer begint, dan voelt het alsof de plaat eigenlijk al is afgelopen. Late komt er nog als prima maar niet onderscheidend nummertje achteraan.
Dit klinkt misschien wat kritisch allemaal en alsof de plaat me nu is tegengevallen, maar dat is niet zo. De goede tracks op dit album vind ik denk sterker dan op College Dropout. Het past in ieder geval nog wat meer in mijn straatje. Ik heb over nummers als My Way Home, Addiction en We Mayor. Die hebben een soort bezwerende producties die je niet hoort op College Dropout. Het album heeft ook een wat zwaardere toon dan de debuutplaat, en met nummers als Roses en Hey Mama weet Kanye voor het eerst ook te ontroeren. Dit is een plaat waarop hij zich meer bloot durft te geven. Dit maakt dat Late Registration, ondanks het feit dat het wat meer missers telt dan College Dropout, niet onder doet voor zijn voorganger. En ook heeft hij net als zijn voorganger de tand des tijds ruimschoots doorstaan .
Binnenkort gaat Graduation in de cd-lade.