Daft Punk - Discovery (2001)

Begin deze plaat ook steeds beter te vinden. Vroeger vond ik eigenlijk alleen de hitjes leuk (afgezien van One More Time, dat ging me echt te ver door met name die megalomane break van 2 minuten), maar nu val ik toch echt vooral voor weemoedige juweeltjes als Something About Us en Veridis Quo.

Gezien de enorme hoeveelheid navolgers en de visie die ze tussen de regels door aan de dag leggen, kun je eigenlijk wel zeggen dat Daft Punk de belangrijkste (populaire) electronische act is sinds Kraftwerk.

Deze mannen weten hoe ze brute electronic tracks moeten maken en daarnaast nog eens een geweldig album in elkaar zetten!
Ben normaal gesproken niet echt fan van deze dance electronic muziek en een paar tracks spreken mij ook niet echt aan maar over het algemeen is dit toch een album dat je moet hebben en ook nog is erg goed is!

Ik vond en vind dit nog steeds een geweldig album. Alleen het nummer "Too long" vind ik wat minder, het is zoals de titel doet vermoeden ... te lang dus. Na "Face to face" gaat de cd op repeat.

Een van de betere electro-pop albums. Goeie verwerking van samples, er is ook torrent op internet met de sample sources van dit album, dus de tracks die hierin verwerkt zijn. Ik zou ze nog wel eens 'live' willen zien.

Ik had altijd het idee dat Daft Punk wat teveel van hetzelfde was met nummers die vooral hetzelfde deuntje eindeloos herhaalde, maar omdat dit album zo hoog in de RA Top 100 albums eindigde, ben ik toch eens gaan luisteren.

Wat een geweldige plaat zeg! Het swingt, het stampt en het kookt bijna over van de energie. Een nummer als Crescendolls vind ik een van de mindere maar als je eenmaal in het album zit maakt dat weinig meer uit. Als ik de eerste noten van een van deze nummers hoor wordt ik gelijk vrolijk en energiek, dat gevoel blijft de hele cd lang hangen (en daarna!). Met dit soort house (of misschien electro, whatever) heb ik normaal niet zo heel veel maar deze cd gaat nog heel vaak mijn speler in.
Volgelingen als Justice zijn bij momenten leuk maar mogen wat mij betreft de schoenveters van Daft Punk nog niet strikken. Met recht een klassieker!

4,5*

Break through. Deze man is er achter gekomen dat de samples van High Life zijn gehaald uit een lied van Tavares - Break down for love. Het is haast onmogelijk om het te vinden, maar het is hem gelukt!!

Als ik nu alleen meer mensen kan overtuigen dat de samples van short circuit uit Dreamer - the BBQ band vandaan komen. Ik heb het gevoel dat ik er heel dichtbij zit.

Ik heb trouwens alle lof voor Daft Punk dat ze zoiets geniaals kunnen maken van vergeten albums, dus dit is absoluut geen afkraak-bericht.

ja, dat heb ik zelf ook een beetje, ondanks dat ik ze heel hoog aansla. Maar gisteravond was het weer lang geleden en dan valt het weer op hoe virtuoos-geniale dingetjes ze uit hun mouw schudden. 'Love is in the air' begint met zo'n klassieke Daft Punk dreun, maar halverwege kringelt daar zo'n prachtig wervelende crescendo op. Man, man…
Dat zelfs ik ze nog kan onderschatten…
Hij blijft goed.

Één van de beste albums ooit gemaakt!

Een album naar m'n hart. ''Night Vision'' begrijp ik alleen niet helemaal.

Is dezelfde sound als het zalig kitscherige "i'm not in love' van 10cc.
Is zelfs een van mijn favorieten omdat het zo schaamteloos melancholisch is.

Baggerplaat.

Dat vond ik ervan.

Daft Punk kende ik uiteraard van het prima debuutalbum. Ook al was dance niet mijn absolute favoriete stijl muziek, het debuut had zo z'n originele, frisse, lekker klinkende nummers.
Ik hoopte op een goed vervolgalbum, het liefst met een wat complexere sound. Want het mocht niet te makkelijk klinken.

Poef, wat een baggerplaat was dit discovery. Wat een dikke vette teleurstelling. Ik hoorde de meest simpele deuntjes, veelal gebaseerd op een dom zich steeds herhalend getetter... One more time klonk me bijvoorbeeld te simpel en te stupide in de oren. Wat was dit irritant zeg! En dat "Too Long" had wat mij betreft de meest kloppende titel van een nummer ooit! De lust om eens lekker vaak dit album te draaien ontging me al heel snel.
Miskoop! Exit Daft Punk! Jammer maar helaas.
Gewoon weer lekker terug naar de normale goede cd's.

Ik weet niet wat me bezielde vervolgens twee, drie jaar terug. Ik moest waarschijnlijk weer eens een halve dag in de auto voor mijn werk, en ik had alle recente goede cd's al wat te vaak gehoord. In een milde bui waarchijnlijk discovery maar eens meegenomen om het een kans te geven....

Ach, het bleek zo zijn goede momenten te hebben....

En nu? Hoe kijk ik er nu tegen aan?

Wat een topplaat! Een classic! Een meesterwerk! Iedereen die dit een baggerplaat vindt heeft er echt geen kaas van gegeten!!!

Haha, mooi stukje Xel. Maar ik ben nu wel heel benieuwd waarom je de plaat nu wél tof vind. Want er zit best een kern van waarheid in je kritiek

in de eenvoud zit de kracht. Als je je open stelt voor de sound van Discovery ontdek je dat de beats en de ogenschijnlijke eenvoud van het geheel eeuwigheidswaarde hebben.

De Beatles tijdens Help! en Rubber Soul waren ook niet complex, maar wel briljant.
Dito Daft Punk!

Daft Punk heeft met Discovery een super dance/pop/disco album gemaakt die een brede groep aan kan spreken.

Daarbij is mijn eigen smaak veranderd. In de afgelopen drie jaar sta ik meer open voor diverse dance/electro-stijlen.

Gheh @ Xel: Die 2 nummers too long en one more time hebben mij als liefhebber ook nooit kunnen bekoren. Verschrikkelijk vond ik ze toen en vandaag ook nog, vooral too long duurt mij ruim 9 minuten te lang

Maarja ik ken om eerlijk te zijn weinig albums waar ik alle nummers kan waarderen
Zo heeft het album hierna ook zo'n zeurend nummer "emotion" dat ik denk "gasten jullie kunnen zoveel mooie muziek maken, wat doet deze dode mus dan op die plaat?" Maarja, elk nummer dat daarna komt klinkt wel weer extra goed

Goed om te horen dat je je de laatste drie jaar wat meer open heb gesteld voor dance en electro Xel, wordt gewaardeerd (vind het zelf het mooiste muziekgenre

En wat betreft je uitleg over het album, zo dacht ik er ook precies over.

Kan ik me bij aansluiten, kende vroeger eigenlijk oo alleen maar One More Time..Die break van 2 minuten vond ik wel mooi, steeds zat ik te wachten wanneer het nummer weer op stoom zou komen.. maar steeds word het weer uitgesteld, het heeft wel wat vind ik.
Something about us blijft mijn favoriet van deze plaat!

Lekker album! Ik vond one more time altijd een heel slecht nummer maar blijkbaar is mijn smaak veranderd want ik vind het nu wel een goed nummer. De rest is ook lekker!

Moderator Herman zei in het topic voor Homework dat dit album mij beter zou bevallen, gezien het minder repetatief was en meer song gericht. Ik geef hem gelijk.

Betere plaat van Daft Punk dan Homework, maar haalt het niet bij Alive 2007.

Stukken minder repetetief, toch steeds lekker swingend en met een betere songstructuur dan Homework. Sommige songs zijn ook lekker catchy en zijn ook niet verrassend hits geworden. Helaas zakt het album naar het einde toe wel steeds iets meer in en beginnen de liedjes iets teveel op elkaar te lijken, maar het blijft allemaal erg onderhoudend, al heeft dit album niet de rauwe power van het live album Alive uit 2007. 3*

Misschien toch wat vaker draaien, aan het einde gaan ze juist wat andere dingen doen. Het allerlaatste nummer is wel erg repetitief (de titel is goed gekozen), maar er staan ook een paar pure popliedjes (Something About Us en Veridis Quo) en funk (Face to Face) op. Dat hoor je toch niet aan het begin van de plaat.

Tja, ik geef je gelijk dat ze een draai gaan geven aan de songs. Maar het pakte me allemaal iets minder. Ach, herbeluisteren zit er dik in, en als m'n mening verandert schrijf ik wel weer een nieuwe review.

Het is wel een heel muzikale plaat, die kan je niet binnen één luisterbeurt helemaal doorhebben en overzien, tenzij je ervoor door hebt geleerd.

Same goes voor Homework trouwens, lijkt heel repetitief maar er gebeurt best wel veel in die songs als je er maar op let. Maar goed, afgaande op je stemmen ben je nog niet zo bekend met het genre, dus neem je tijd.

Ik vind Discovery juist een plaat die op het eerste gehoord erg leuk klinkt, maar uiteindelijk na vaker luister genadeloos door de mand valt. Erg matig, evenals Homework.

(Ooit stond dit album bij mij op 4*)

Hier kan ik gewoon niets op zeggen, ik ben flabbergasted. Erg matig. Discovery. Homework. Matig. Als je zou zeggen 'Niche platen', dan heb ik nog wel sympathie. Maar matig... erg matig.. Geef eens uitleg dan man!

aerodynamic is voor mij het beste lied ooit..........kan het nog steeds de hele dag lang luisteren

Niet direkt mijn ding deze muziek van Daft Punk maar dat had wel gekunnen als het hele album meer in de lijn had gelegen van de instrumentals Voyager en Veridis Quo, voor mij de mooiste nummers op dit album. Hoewel niet meer dan redelijk is dit album toch een stuk beter dan Daft Punk's debuut dat ik helemaal niks vond.

3,0*

Vandaag, 10 jaar geleden kwam deze CD uit. Heb deze toen onmiddellijk gekocht en sindsdien is dit de plaat die ik het meest heb geluisterd! Voor de echte liefhebber, bekijk ook eens de anime film: Interstella 5.5.5.5.

De film is ook wel aan te raden voor neutrale kijkers; een schitterende animatiefilm waar de muziek grandioos op is afgestemd. De plaat kwam uit in 2001, de motion picture in 2003. Of de film in 2001 nog niet helemaal af was of dat hij nog niet werd uitgegeven zou ik nooit weten, maar ik weet nog wel dat ik er om stond te springen om er achter te komen hoe het verhaal helemaal zou aflopen dat je tijdens de videoclips telkens in incrementen kon volgen. Er zit bij de film ook nog een bonus soundtrack editie van de Discovery cd. Zowiezo mooi dat deze plaat nu 10 jaar oud is, ik zal dat eens goed gaan herdenken!

Heerlijk album.

Moeilijk om mijn favorieten hiertussen te kiezen. Aerodynamic, Digital Love, Voyager, Superhereos, en morgen luister ik weer graag naar Night Vision en Harder, Better, Faster, Stronger. Nadeel vind ik het Too Long, wat inderdaad, dit grapje begint flauw te worden, te lang duurt. Voor de rest word ik er vrolijk van. Op dit moment het beste album van Daft Punk, wat mij betreft.
Er even helemaal bij wegdromen, of er juist helemaal los op gaan.

Homework was mijn eerste album van Daft Punk. Op dat album sprak de sound me al gelijk aan die ze laten horen, maar het was teveel pure house en de eentonigheid van de nummers zorgde ervoor dat ik het uiteindelijk toch met slechts 3 sterren kon waarderen. Ik kende ook de nummers One More Time en Harder... van dit album en die vond ik erg leuk dus ik dacht laat ik het maar eens proberen en ik kocht Discovery.

En dit bevalt mij echt stukken beter. Ik vind het veel afwisselender klinken en het klinkt ook veel toegankelijker en lichtvoetiger en dat bevalt me dus veel beter. De nummers variëren van house tot disco en zelfs lounge en die variatie zorgt ervoor dat het album nergens inkakt.

De eerste vier nummers zijn eigenlijk het bekendst en ondanks dat ze heel erg goed zijn, behoort geen van die nummers tot de nummers die ik heb aangevinkt.
Mijn eerste favoriet is Crescendolls. Misschien wat tegenstrijdig met wat ik hierboven heb geschreven want Crescendolls is het nummer dat nog het dichtst bij de sound van Homework in de buurt komt vind ik. Maar die sample is zo leuk en het is zo'n pakkend nummer. Er gebeurt ook genoeg om het spannend te houden. Bij de eerste luisterbeurt was het gelijk al raak.
Mijn tweede favoriet is het rustige Something About Us. Eigenlijk heel erg cheesy, maar bij Daft Punk heeft het juist zijn charmes vind ik. Heerlijk nummertje. De laatste die ik heb aangevinkt is Face 2 Face. Goed gezongen en tis gewoon een heerlijk electro pop nummertje.

En wat heb ik verder nog te melden. Een nummer Too Long noemen en hem ook gewoon 10 minuten laten duren. Zulke grappen waardeer ik wel. En nummers hebben zelden zo retro geklonken als Short Circuit.

4,5 ster