Daft Punk - Discovery (2001)

Dat debuutalbum is sowieso maar een heel klein beetje te vergelijken met deze plaat.

Maar 'Rollin' & Scratchin' zal misschien meer in de smaak vallen bij Onderhond. Dat is toch een erg rauwe track.

Nou nou nou, rauw? Gewoon een rustig straight on techno-achtig dingetje. Ik vind het persoonlijk een superleuk trackje hoor, maar rauw? Nah.

Zal het wel eens luisteren, zoals steeds, verwacht maar beter niks

Voor mij is ie ook heeeel rauw vooral als ie los gaat halverwege. Maar goed, met jullie "bagage" kan dat natuurlijk anders overkomen. Vandaar dat ik wel benieuwd ben. Op z'n minst anders dan het (m.i. best aardige) vrolijke geneuzel van dit tweede album.

Toevalligerwijs moest ik deze bij mijn enthousiaste neefje vanochtend beluisteren ("Da's pas echte muziek!" , kraaide hij vrolijk).

Ik stel mezelf graag voor dat ik een man ben met een ijzeren incasseringsvermogen - maar dit klinkt erg, héél erg - het klinkt danig "Up-with-people-goes-disco" dat ik er haast neerslachtig van word. Gelukkig is het maar popmuziek, denk ik dan

Het is weer zo'n ironisch bric-à-brac plaatje geworden. Beetje Van Halen (een verre echo van "Eruption"), Air en véél deerniswekkende discomuziek.

One More Time , Digital Love , Too Long al die nummers lijken mij murw te willen slaan. Iedere keer weer op dat ironische effect hopen, in dat montome "Discovery"-universum. Eigenlijk is deze plaat een belediging voor het woord "mislukking".

Dit lijkt muziek te zijn van een kat die met zijn staart uit het raam wordt gehangen, en zich met zijn schamele nagels probeert vast te klampen aan een ruit.

Heb je dit ook aan je neefje verteld ?

Aerodynamic vond ik wel een heel leuke single. Die One More Time daarentegen was ik wel heel erg snel zat...

Zachary

Neen, ik kon amper iets zeggen. Daft Punk heerste als een despoot over de akoestiek van het huis

Mjn neefje vindt trouwens dat ik "geen fluit van muziek weet". En raad eens? Hij heeft nog gelijk ook

Jezelf nu niet onderschatten he

Getuige je berichtje over deze plaat kan ik je neefje niet anders dan gelijk geven

Natuurlijk is dit geen meesterwerk, maar het klinkt allemaal zó ontzettend lekker. Ik heb over het algemeen een schurfthekel aan discomuziek, maar dit album verraste mij toch heel erg in positieve zin. Zo'n nummer als Aerodynamic, dat is toch een feest voor de trommelvliezen? Digital Love, idem dito. Nee ik bewaar toch alleen maar warme herinneringen aan deze plaat. Terwijl al mijn vriendjes de laatste 'Jump' remix CD'tjes luisterden en helemaal wild werden als er weer eens zo'n CD uitkwam die weer precies hetzelfde klonk als de vorige luisterde ik dit album en voelde het alsof het mijn geheimpje was.

Ik zou liegen mocht ik beweren dat er helemaal niets goed is aan deze plaat: er zijn verfrissende fragmenten van seconden, alleen spijtig van die afschuwelijke minuten

AHA!

Als niet alles slecht is, dan is dit album geen 0,5 waard. Dat staat immers gelijk aan iets wat helemaal verkeerd is.

Ben ik het niet mee eens. Het hangt er maar van af of je straft of beloont. Op mijn 0.5* zitten vast enkele degelijke tot goeie momenten, maar in zo'n verhouding dat het verder niks uitmaakt.

Ik beloon. Maar ik ben dan ook iemand die als ie een cd 1x heeft gehoord en er niks aan vond, hem dan geen 0,5 sterren geef. Ik vind dat ik zo'n cd dan eerst een paar heb moeten beluisteren en als ik er dan écht helemaal geen ene flikker aan vind, dan zou ik hem 0,5 moeten geven. Probleem is natuurlijk dat ik helemaal geen behoefte heb om die cd nog eens te luisteren, dus dan kan ik ook niet stemmen. Vandaar dat mijn gemiddelde stem ook zo hoog is.

Het totaalidee dat ik bij deze cd overhou, is dan ook hoogst bedenkelijk. Soms kun je gewoon iets horen, zien of voelen - waarbij je zeker weet, ergens diep vanbinnen: "mijn band met deze cd, film, ... komt nooit goed". Deze cd "klopt" langs geen kanten in mijn popmuzieklogica: het voelt aan alsof een eskimo me een strandzetel aan de hand probeert te doen.

Ik hoorde 'em twee, drie keer vlak nadat hij uitkwam - en voelde een afkeer tegenover deze cd. En vanochtend was het alweer van dattum.

Ja - ik hoorde een fragment van ongeveer 0.3 milliseconden (het zal niet veel meer geweest zijn) dat ik best grappig vond, een detail.

Moet ik beweren dat ik lekker heb gegeten als enkel het bord een mooie appelblauwzeegroen kleurtje had, terwijl het eten van een schabouwelijke kwaliteit was?

Een paar seconden die je goed vond, dat is inderdaad wel erg weinig om iets hogers dan 0,5 te rechtvaardigen.

Als Daft Punk fan vind ik ook dit album echt super gaaf. Ik kende One More Time natuurlijk al van de videoclip met Interstella, heel mooi getekend trouwens, en ook Harder Better Faster Stronger vind ik erg goed. Alleen een beetje jammer dat ze meerdere videoclips met die Interstella 5555 hebben gedaan, toch vind ik dit denk ik wel hun beste album.
Ik zal een paar tracks los beoordelen:

Aerodynamic:
Super lekker deuntje, de gitaarriff is ook cool, maar na die gong vind ik hem een beetje aan de saaie kant..

Veridis Quo:
Dit nummer snap ik niet! Klinkt net een mislukte polyfonische ringtone..

Something About Us:
Dit is opzich wel een leuk nummer, maar dan moet je hem op een hoger tempo zetten, het origineel vind ik dus minder..

One More Time:
Erg leuke plaat! Leuk gedaan ook die stem..

Grappig.....want dat stukje vind dan ik weer het beste moment van de hele plaat ..!

Haha das zeker grappig.. (late reactie maar was ff vergeten bij deze CD te kijken ) Maarja, ik hou gewoon vooral van de "gitaar-muziek" van Daft Punk.. Dus ik kom goed aan mn trekken bij hun nieuwste album

Daft Punk heeft zeker een unieke sound. One More Time, Digital Love, Harder, Better, Faster, Stronger, Veridis Quo en Short Circuit zijn toch wel erg lekker! Alleen jammer dat er te veel mindere nummers opstaan en dat het soms iets te eentonig is. Daarom een mooi gemiddelde van 3 sterren.

Ik vind niet dat er te veel mindere nummers op staan. Ik kan er maar 1 of 2 horen. Er staan gewoon veel goede nummers op. Die eentonigheid (het is de eerste keer dat ik aan Daft Punk denk in de termen van eentonig) hoor ik er toch veel minder door. Zeker, ze hebben hun sound maar da's toch niet slecht?

Compleet onvergelijkbaar met Homwork, maar wel even goed
3.5*

eigenlijk vind ik alle nummers goed, maar sommige zijn misgn wel meer dan goed (one more time, digital love), dit is pas muziek, dit album zal altijd in mijn muziekhart zitten.

Ik vindt de eerste vier nummers erg goed, maar daarna gaat het bergafwaarts.

Ik denk niet dat de Daft Punk stijl echt mijn stijl is, maar toch vindt ik die eerste 4 nummers erg relaxt.

Goeééd! De eerste vier nummers zijn inderdaad de echte toppers, maar ik vind Short Circuit zeker ook wel erg melig. Eigenlijk zijn gewoon alle nummers goed, daarom 4,5*

Ik keek toevallig bij 50 Cent's Get Rich or Die Tryin' en die heeft evenveel stemmen als dit album. Maar dit gemiddelde is veel hoger, en 50 Cent's album staat in de Top 250 op nummer 150. Hoe kan dat? Ik snap niet hoe die telling werkt trouwens.

Op top10 noteringen.

Oh, vandaar.