Neutral Milk Hotel - In the Aeroplane over the Sea (1998)

dat ben ik totaal met je eens, ik houd juist erg van artiesten met - of van bands die een zanger hebben met een apart stemgeluid.
alleen in mijn beleving is er een verschil tussen mooi en goed zoals in dit geval is het goed omdat het mooi is, maar in andere gevallen kan iets wel goed zijn maar hoeft het niet mooi te zijn (als iemand het nog kan volgen). daarom maak ik onderscheid tussen goed en mooi

Wisselvallige cd. Maar Jeff Mangum is geniaal, jammer dat 'ie nooit meer wat van zich liet horen.
Ondanks een aantal slechte nummers toch verhoogd naar
4*.

Prachtig album! Werkelijkwaar een klassieker. Communist Daughter bezorgt me elke keer weer kippenvel. Eigenlijk elk nummer van dit album wel.

5 sterren, uiteraard.

Tsja , ik vraag me steeds weer af of je eigenlijk wel een stem uit moet brengen aan muziek die je simpelweg niet kan waarderen.
2,5* van mijn kant.

2,5* is best nog veel. Ik ben lager begonnen.

Als ik dit album luister dan dan begrijp ik heel goed dat mensen dit goed vinden , dus ik erken de kwaliteit ervan wel maar kan het alleen niet waarderen dus daarom kan ik een album dat zo hoog staat aangeschreven in de top 250 niet afschepen met slechts één of twee sterren.

of schiet musicmeter als iedereen erzo over denkt op den duur zijn doel voorbij?

Op welke planeet heb ik gezeten dat ik tot het bekijken van de musicmeter top250 nog nooit van deze band gehoord had?

de titeltrack zelf, Holland 1945 en Communist daughter zijn mijn favorieten van deze tegen de 4 sterren aanschurkende muzikale verwennerij...

De prachtige titeltrack met een simpele maar ontroerende 'clip':

http://www.youtube.com/watch?v=AH3CRVVBL9o&mode=related&search=

Ik werd er toch wel erg stilletjes van...

Ja, erg knap gedaan! Kippenvel.

Ik had me voorgenomen om wat Indie-klassiekers te gaan luisteren. Aangezien (bijna) alles wat ik luister post-2000 is dacht ik dat ik maar eens wat gevestigde namen moest gaan luisteren. Ik heb Grace van Jeff Buckley geporbeerd maar dat vond ik niets. Ik heb wat top-10s doorgesnuffeld en ik vond dit album vaak tussen de albums die ook in mijn top10 stonden. Dus ik vrolijk dit album downloaden en aanzetten. Nu 4 luisterbeurten verder snap ik waarom mensen dit album in hun top10 hebben staan. Het is echt geniale muziek. King of Carrots prt 2 en 3 vind ik absoluut top. Elk stukje met een trompet is vollop genieten. Maar niet alles van dit album is uber-vet-pro. Tot nu toe ben ik onder de indruk van ongeveer 60%.

Toch begin ik met 4* en misschien word dit wel meer in de toekomst

Ik ken dit album nu 6 dagen en ik heb hem al besteld bij de plaatselijke platenzaak. Echt een top-plaat!

Hehe. Jeff Buckley raad ik je trouwens ook aan wat vaker tye luisteren, erg wonderlijke muziek.

Deze staat op nummer 11 in mijn top 10 trouwens

Wat een drama deze muziek. Ik hoor nog tien keer liever "Thank God I'm a country boy" van John Denver en dat is al niet bepaald m'n favoriete muziek. NMH zal zaker niet de tands des tijds doorstaan. Een grote hype, deze shit.

Hmm, ze zijn inmiddels al 10 jaar bezig met de tand des tijds te doorstaan en dat gaat ze goed af...

Laten we eens kijken 20 jaar nadat ze gestopt zijn.

Ik denk niet dat er veel artiesten zijn die tien jaar later nog onverminderd hoog worden aangeschreven en nog tien jaar later ineens hopeloos gedateerd zijn...

nounou....en dat over één van de meest invloedrijkste, beste platen van het laatste decennium...

We zullen het zien. Ik denk niet dat ze over 10 jaar nog in de top250 zullen staan omdat ze vrij extreme muziek maken van matige kwaliteit en dan druk ik me nog diplomatiek uit. Van die zang bijv. loop je gewoon een gehoorbeschadiging op. Maar ja, dan heb je altijd weer mensen die zoiets als briljant gaan betitelen. Net als destijds met Sonic Youth of wat ouder Joni Mitchell. Geniaal hoor, maar niemand luistert er meer naar.

Je snapt de schoonheid ervan gewoon niet.

Zou best kunnen dat dit over 10 jaar niet meer in de toplijst staat. Maar dat is ook helemaal niet belangrijk. Ik vind het nu een mooie plaat. Als ik/men het over 10 jaar niet meer mooi vindt, ach. Sonic Youth vind ik trouwens nog steeds erg mooi, zoals velen.

En Joni Mitchell ook .. er zullen altijd mensen blijven die het een wel goed vinden en het ander niet. Het feit dat jij dit niet goed vindt zegt niks over hoeveel het over 10 jaar nog geluisterd zal worden. Ik zal het over 10 jaar vast nog regelmatig opzetten.

Valt er veel te snappen aan schoonheid? Primair ervaar je schoonheid, lijkt me, en daarna komt misschien nog de ratio om het waarom te beargumenteren, maar dan nog zit er weinig logica in schoonheid.

Weinig logica in schoonheid inderdaad, maar je weet vast wel wat ik bedoel.

Nee, eigenlijk niet.

De schoonheid is voor jou blijkbaar niet hoorbaar.
Dat bedoel ik als ik zeg dat je het niet snapt.

Hans vindt er dus niks aan, prima toch? Ok, hij chargeert nogal in zijn kritiek, maar daar moet je ook een beetje doorheen kunnen kijken.

Al zit hij qua feitenkennis wel een beetje verkeerd aangezien het album juist alleen maar bekender is geworden in de afgelopen 8 jaar. Vooral sinds een jaar of 3 heeft het album een explosieve groei aan erkenning gekregen. Vaker het kenmerk van een oorspronkelijk onbegrepen meesterwerk dan van een hype, om maar eens twee uitersten te noemen.

Op dit moment vind ik 'In the aeroplane over the sea' het beste album ooit gemaakt. Het zou me dus sterk verbazen als ik dit over 10 jaar niet meer luister... En wat je met hype bedoelt, begrijp ik niet echt eigenlijk? Arctic Monkeys, Kaiser Chiefs, ... Dat zijn hypes. Maar dit is muziek die intussen tien jaar oud is, door weinig mensen bekend is, maar wel door velen gewaardeerd wordt. Ik zie de hype niet!

Vandaag het album weer eens geluisterd met de songteksten erbij en wat interpretaties van fans en ik ben echt overdonderd. Wat goed! Halfje erbij en ik denk dat deze CD binnen een week een plekje krijgt in mijn collectie.

godsamme wat een plaat!! Al bij de eerste luisterbeurt net werd ik bijna omvergeblazen door de kwaliteit die er van af droop. Ik begin met een 4 maar dat zal heel snel veranderen denk ik.

Ik vind dat de verafgoding van deze plaat onder indiefans af en toe wat aan de overdreven kant is, maar dat zal ook wel wat te maken hebben met het mysterie dat om Magnum hangt. Niettemin zijn nummers als Ghost en Two-Headed Boy onvoorwaardelijke topnummers. De zang is af en toe prachtig .