Neutral Milk Hotel - In the Aeroplane over the Sea (1998)

Wellicht wat overdreven verafgoding, maar ik luister hem nu al een jaar lang erg veel. Ik heb in de ongeveer 10 jaar dat ik ik echt muziek luister (zeg: nadat ik Bert en Ernie ontgroeid was en dus als albums als Bon Jovi - These Days en Metallica - The Black Album begon te kopen) nog nooit een album zo vaak geluisterd als dit.
Een voorzichtige schatting zegt mij dat ik hem nu een keertje of 60 van begin tot eind gedraaid heb. Tel daarbij de vele keren dat ik favorieten als nr3, nr4, en nr 11 nog apart gedraaid heb en het komt in ieder geval voor mijn doen uit op een bizar aantal draaibeurten.
Let wel: ik leerde dit album kennen door het titelnummer, vond dat geweldig, begon toen met het luisteren van de rest en mij ook te verdiepen in de teksten. Pas toen ik het album al briljant vond kwam ik uit bij de achtergronden van de band en dus Jeff Mangum. Misschien dat het mysterie Jeff Mangum het een wat interessantere plaat maakt, maar dit lijkt mij voor mij geen belangrijke reden waarom ik ITAOTS briljant vind. Vind het verhaal van Kurt Cobain beter namelijk.
Het is ook het enige album waar ik ooit echt mee gedweept heb in de zin dat ik al mijn vrienden deelgenoot wilde maken van dit in mijn ogen volstrekt unieke album. Ik moet toegeven: amper succes. Er zijn veel mensen die het vooral prachtig vinden als Jeff af en toe z'n mond houdt. Daar hoor ik overduidelijk niet bij

Tja, het blijft een raar bandje. Toen ik de eerste keer zonder enige introductie Holland, 1945 hoorde, moest ik toch wel fronzen. Een vriend van me vind de hele CD niet om aan te horen, en nog een andere vriend is juist helemaal verslingerd aan deze CD. Inmiddels heb ik gelukkig deze CD ook leren waarderen, maar dat is op de nummers die ik net noemde na niet op een verslaving gelijk de jouwe uitgedraaid.

Ik begin op 4,0*. Erg prettige muziek en goede teksten. Met de stem van de zanger kan ik ook wel leven, al is het wel een reden voor mij om 'm niet meteen twee keer achter elkaar te luisteren (al lukt dat niet veel platen, dat moet gezegd worden).

Yea, eindelijk gevonden! Voor maar 5,- . In de koopjesbak van Sally Records. [h]

Waar is Sally Records? Wil daar ook wel eens in de koopjesbak neuzen dan

Overigens wil ik nu nog wel even - baas boven baas - kwijt dat ik deze gratis heb meegekregen. Tijdens de mini-MuMemeeting voorafgaand aan het concert van Six Organs of Admittance rekende ik deze (12,99) tegelijk met een early-years best of van Pulp (5,-) af. Dit album verscheen wel op de kassabon, maar niet op de pinbon. Buitengewoon goedkoop plaatje was dat dus

Verdorie, ik heb er twaalf euro voor neer moeten tellen Al was het die twaalf euro wel waard, natuurlijk.

Ik ken dat hele mysterie niet. Ik ken alleen de muziek en daar geef ik 4,5 ster voor. Wellicht dat dat zelfs een 5 zal kunnen worden.

Tja, dat was op Xnoizz Flevo Festival, een christelijk festival. Sally Forth is geloof ik een label, en ze hadden ook een 'stand' op dat festival. Staat er ieder jaar. Erg tof.

Het enige wat ik van Magnum weet is dat hij last heeft van iets ernstigs, en psychiatrische hulp heeft (gehad?).

*Zoekt het even op.*

Volgens een user van YouTube:
From what I've read, he was just stressed out. From someone who experiences panic attacks, you just get stressed out and need to rest sometimes. It obviously didn't RUIN his life, because anyone paying close enough attention knows that he still writes and releases music under various names.

Maargoed, zoiets vermoedde ik al, als ik zo naar de muziek luister.

Een van hun beste nummers:
http://www.youtube.com/watch?v=yHlLWBs4dSE

Na 4 maanden dit album draaien kan ik alleen maar zeggen dat dit echt een meesterwerk is. Niet voor niets staat dit album nu in mijn top-10. Ik weet niet hoe vaak ik op mijn fiets dit album heb gedraaid terwijl alle passanten zich af vroegen waarom die kerel nou zo hard aan het zingen is en met zijn hoofd zit te zwaaien.

Fenomenaal, echt geniaal.

Ik zie bijna alleen maar positive reacties op dit album, en ik ben er er daar door best nieuwsgierig naar geworden, dus ga ik het binnenkort ook maar eens luisteren
Maar wat voor muziek is dit precies en waar kan je het mee vergelijken ?

Ik zou zeggen, bekijk het filmpje eens dat hier op de site staat bij Holland 1945. Nu is dat veruit wel een nogal stevig nummer, het geeft toch een indruk van wat voor sfeer het album uitademt.

prachtig album
4.5*

Woorden kunnen niet omschrijven hoe subliem dit album is, daarom ga ik er niks over zeggen. Mijn all-time favorite.

Dit is een band die indertijd volledig aan mij voorbij is gegaan. Onder de noemer beter laat dan ooit vind ik het een zeer aangename persoonlijke ontdekking.
Sterke pop plaat met hier en daar een scherp randje. De stem van de zanger vind ik zeer gepassioneerd en vol bezieling (beetje country zelfs).
De ideale kamp(vuur) muziek zou ik het haast willen noemen. Maar misschien doe ik het daarmee wel wat te kort..

Enfin 3.5 voor deze aangename (en wat late) ontdekking

ik begrijp er geen zak van , maar toch boeit deze plaat me enorm , knettergek maar toch emotioneel je meevoerend naar een eiland vol waanzin

Tot voor kort helemaal nooit van deze band gehoord, tot ik 'em op deze site tegenkwam. Eerst indruk: Groots

NEUTRAL MILK HOTEL – IN THE AEROPLANE OVER THE SEA

Eens in de zoveel tijd leer je een album kennen waarvan je zegt: “dit behoort tot het beste wat ik ooit gehoord heb”. Dat geldt ook voor ‘In the aeroplane over the sea’. Hoewel ik hier al een twintigtal berichten gepost heb, verdient dit album ook wel eens een degelijke review.


Een jaar geleden leerde ik dit album kennen. Het leek gewoon alsof ik er niet naast kon kijken. Overal waar ik keek (op internet), leek men het te hebben over dit album. Dat gold voor Pitchforkmedia, MusicMeter en nog een hoop andere sites die ik even vergeten ben.

Het moest er dus maar eens van komen dat ik de fel bejubelde titeltrack binnenhaalde. Een paar luisterbeurten later was ik helemaal om. Ook ‘Holland, 1945’ ging erin als zoete broodjes.

Het werd dus maar eens tijd om heel het album te downloaden. Ik geef toe, ik heb nog niet veel fenomenale dingen verwezenlijkt, maar ‘In the aeroplane over the sea’ downloaden was toch wel één van de geniaalste ideeën die ooit in mijn brein gesmeed zijn. (Het geniaalste idee was uiteraard het kopen van dit album, een maand later.)

Beginnen doen we met ‘The king of carrot flowers pt. 1”, een nummer dat een perfect beeld geeft van dit album, een opener die ons meteen in de sfeer van het hele album zuigt. Meer moet een goede opener niet doen.

De openingstrack loopt mooi over in “The king of carrot flowers pts. 2 & 3”, een nummer dat bestaat uit twee delen (d’uh!). Het eerste deel heeft misschien wel de vreemdste tekst die ik ooit gehoord heb. Anno 1998 is het niet voor de hand liggend om een nummer te bouwen rond één zin: “I love you, Jesus Christ”. Neutral Milk Hotel deed het en het was een geslaagd experiment. Hoewel het lang duurt eer dit nummer tot je doordringt, kan ik het nummer nu wel waarderen.
Het laatste deel van het drieluik is voor mij het eerste van een reeks hoogtepunten op dit album. Het is één van de weinige nummers op dit album dat ‘swingt’. Hoewel ik enorm hou van de sobere, rustige nummers van NMH, mogen ze ook gerust eens versnellen. En dat doen ze goed! Ik zou zelfs durven zeggen dat er een klein beetje punkinvloeden verwerkt zitten in het derde deel van ‘The king of carrot flowers’.

Van punk is allesbehalve sprake in het geniale titelnummer. Het is een prachtig akoestisch nummer, dat eigenlijk gedragen wordt door de prachtige, eerlijke zang van Jeff Mangum. Ideaal om voor een kampvuur te zitten eigenlijk! Ongetwijfeld één van de mooiste nummers ooit gemaakt… Drie en halve minuut lang je ogen sluiten en genieten is de boodschap.

‘Two-headed boy’ moet echter niet veel onderdoen voor deze klassieker. Ook hier weer het typische gitaargeluid en de prachtige stem van Mangum. Het wordt pas echt briljant als hij uithaalt met zijn stem. “I am listening to hear where you are”, “Catching signals that sound in the dark”… Ook prachtig hoe het nummer eigenlijk tot zijn climax komt in het midden om vervolgens terug rustig te eindigen.

Slechts weinig intermezzo’s kunnen rekenen op mijn waardering, maar ‘The fool’ is een nummer dat ik nooit zal skippen. Het is een mooi tussenstuk dat ons eventjes tot rust doet komen voor we weer verder razen.

En verder razen is niet overdreven. De intro van ‘Holland, 1945’ pikt de draad meteen weer op en ook hier weer neemt de zang snel de bovenhand. “The only girl I’ve ever loved was born with roses in her eyes, but then they buried her alive, one evening 1945, with just her sister at her side…” Het nummer blijft maar doorgaan op een tempo om U tegen te zeggen. Hoewel het in het begin allemaal heel chaotisch overkomt, hebben we hier wederom te maken met één van de beste nummers ooit geschreven. Van zodra ik herkenning in het nummer vond (en die is er hoor, er zit een refrein in ), ben ik van het nummer gaan houden.

‘Communist daughter’ heb ik altijd een beetje aanzien als tussenstuk. Het is een kort nummer, en hoewel het zeker niet slecht is, biedt het voor mij ook niet echt een meerwaarde. Het is wel een héél mooi tussenstuk, laat ons daar duidelijk over zijn.

Toch is het slechts een opstapje naar het geniale ‘Oh, comely’. Ik zou een boek kunnen schrijven over waarom dit nummer briljant is, maar dan haken mijn lezers zeker af (voor de fanatiekelingen die dat nu nog niet gedaan hebben!). Na een paar luisterbeurten geeft dit nummer pas zijn echte schoonheid prijs. Ik vind vooral de kleine tempowisselingen prachtig. Het nummer valt een aantal keer bijna stil, hervat weer om terug naar een climax te gaan!

Dit album heeft bovendien de zeldzame eigenschap om op een constant niveau te blijven. Waar veel albums tegen het einde aan inzakken, is ‘Ghost’ wederom een schitterend nummer. Er worden een heleboel instrumenten in gebruikt, ik zou zelfs niet durven gokken welke zoal. Toch hoor ik duidelijk een heleboel blazers.

Het tiende nummer van het album heeft geen titel meegekregen. Dat vind ik jammer. Naar mijn mening verdient elk nummer een titel. Zeker dit! Het is, net zoals ‘The fool’ weer een muzikaal tussenstukje, maar het past gewoon perfect in het plaatje. Het is zoals donkere Leffe op café: ook al drink je liever gewone pils, donkere Leffe maakt een café gezellig! ‘Untitled’ is geen hoogtepunt, maar mag zeker niet ontbreken in de totaalbeleving.

Afsluiten doen we in schoonheid, met ‘Two-headed boy pt. 2’. Hoewel het wat mij betreft niet kan tippen aan het eerste deel, is het zeker een méér dan mooie afsluiter van dit prachtige album. Elf steengoede nummers op één cd zetten, wie doet het Neutral Milk Hotel na?

Daarom, beste muziekliefhebbers, vergeet OK Computer, vergeet The Dark Side of the Moon, vergeet Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band… Met In the Aeroplane over the Sea heeft Neutral Milk Hotel het beste album ooit geschreven! Hij springt in mijn top 10 zelfs over mijn favo bands, The Smashing Pumpkins en Radiohead.

In the Aeroplane over the Sea is muzikale briljantie.
In the Aeorplane over the Sea is oprechte kunst.
In the Aeroplane over the Sea is geschreven door de rechterhand van God.
In the Aeroplane over the Sea is áf.

Jeff Mangum for president!

mooie review

Inderdaad, behalve het feit dat ‘Communist daughter’ meer is dan zomaar een intermezzo. Ik zou het zelfs de beste 2 minuten van deze (uitstekende) CD durven noemen.

Mooie review indeed!

Inderdaad is 'Communist Daughter' meer dan een intermezzo. Het is een nummer over kinderlijke onschuld denk ik. Het is even een soort zijstraatje tussen Holland, 1945 en Oh, Comely. Maar geen intermezzo.

Gaat dat ook niet over Anne Frank? En is ''wanting something warm and moving, bends towards herself the soothing, proves that she must still exist, she moves herself about/around her fist'' geen link naar vrouwelijke masturbatie? (Misschien toen ze het koud begon te krijgen in de concentratiekampen enzo?)

Hij zingt ook 'semen stains the mountain top'. Volgens mij heeft dat met iets kinderlijks te maken of in ieder geval de vroege puberteit. Het moment dat je seksualiteit in ontwikkeling komt en je over dingen gaat 'zien'.

Hij heeft het ook over 'coca leaves along the border'. Deze zin samen met 'the mountain top' laten mij denken dat het niet over Anne Frank gaat. Deze natuurverschijnselen kwamen volgens mij niet voor in haar leven. En ze was evenmin een 'Communist Daughter'. Maar aan de andere kant is Otto Frank wel door de Russen bevrijd en is de enige van de familie Frank die de holocaust heeft overleefd.

Mangum zelf: "Everything's sorta interconnected, and everything is reliant on everything else to exist, and everyone is a part of that. And I just think that, I don't know, the way things are set up right now doesn't leave very much room for wonderment. So much of it is like driven to pay your bills and your rent and stuff, you know?...... I don't know. It gets hard to explain."
Logische coherentie en eenduidige referentie zal dan ook niet zijn doel geweest zijn

Ook als zegt onze Jeff het zelf, ik word er niet wijzer van. Alles is ''interconnected, maar wat is dan de rode draad? (Dat is uiteraard Anne Frank maar niet alles wat hij zingt op ITAOTS is te plaatsen in haar leven). Ook het feit dat hij zegt dat er weinig ruimte is voor 'wonderment' verbaasd mij. Als er geen ruimte zou zijn voor 'verwondering' dan zou alles wel aardig duidelijk moeten zijn maar dat is het allerminst.

Misschien heeft het te maken met dat hij geniaal is op een onwereldse manier. Je ziet dat wel vaker, de meest geniale schilders, kunstenaars en muzikanten zijn altijd weirdo's die uiteindelijk niet worden begrepen door de maatschappij (denk aan Jim Morissen en Syd Barret). Ik denk dat Jeff Mangum er ook 1 van is. Immers, wie verdwijnt er nou compleet van het toneel na een album gemaakt te hebben dat door veel critici met tranen in de ogen werd ontvangen? En opmerkingen van Jeff die mikkip post doen inderdaad denken dat hij een onbegrepen genie is dat waarschijnlijk tragisch zal einidigen (net als Jim Morissen en Syd Barret) maar die hun muziek voor eeuwig achter zullen laten.

@UndahCovah: Wat Mangum volgens mij lijkt te bedoelen is dat juist een staat van verwondering hetgene is dat hij wil nastreven met zijn muziek. Dat lijkt hem aardig gelukt te zijn: er zijn eindeloze discussies over de interpretatie. Er lijkt ITAOTS geen finaal antwoord (=eenduidige interpretatie) besloten te liggen.
Dus hoewel je (UndahCovah) aangeeft er niet wijzer van te worden, wordt je dat in de ogen van Mangum waarschijnlijk wel. Eindelijk ga je door met denken waar je anders al lang gestopt was (omdat je 1 antwoord gevonden had, wellicht niet realiserend dat er nog zo veel andere even goed verdedigbare antwoorden zijn). Verwondering blijft dan je deel.
Geniaal vind ik hem trouwens ook.

Het hele stuk is wel de moeite waard om te lezen.

Dit is toch echt wel een sterke plaat hoor, ik kende de 4 vaar genoemde nummers (Two headed boy, in an aeroplane, holland en oh comely) al, maar nu blijkt de rest ook wel erg sterk te zijn. Ik begin voorlopig met een 4, maar de kans is zeer reëel dat deze nog omhoog zal gaan.

Boenk en 5 dage later staat hij al op 5 sterren, prachtig gewoon!

Verdomd, wat een ongeloofelijk sterke plaat is dit seg...

Had hier nog nooit van gehoord en vraag me nog steeds af hoe dit komt.

4.5 (had graag voor de 5 gegaan, maar die punten zijn enkel weggelegd voor de platen die ook duidelijk bewezen hebben dat het blijvers zijn. Met deze nog heel eventjes afwachten dus...)


Enne.... den doedelzak rules......!

Ik had vooraf niet zo'n hoge verwachtingen, maar hij viel me nog mee. De muziek is op zich goed, alleen trek ik die zanger niet de hele tijd, vooral bij uithalen: 3,5*