Neutral Milk Hotel - In the Aeroplane over the Sea (1998)

weet je, ik hoor niet eens meer dat de zanger vals zingt. vond het ook nooit een probleem of struikelblok (Richard Youngs was een veel grotere uitdaging)
Het enige waar ik in het begin moest wennen was de doedelzak in Untitled! die is vals! haha

Een van mijn favoriete momenten juist... het blijft fascinerend dat 3 van mijn 4 favoriete nummers onderaan de lijst bij dit album staan. Van The Fool en Untitled kan ik het begrijpen... maar Ghost?!?!.. misschien wel het allermooiste nummer dat ik ken.. gaat absoluut door merg en been! Fantastische tekst.. fantastisch veel gevoel, en heerlijk wat ruis en een fijn tempo... de drums zijn absoluut perfect hier... ik zou er uren over door kunnen gaan, maar niet vanaf mijn telefoon... eigenlijk zeggen ze hier alles wat ik wil zeggen:

klik

Ghost is ook mijn favoriet (samen met Holland, 1945), hoe de zang zich opbouwt is echt geweldig!

Die link beschrijft wel aardig wat ik ervaar bij mijn favoriet, die ik overigens met vele anderen deel: In the Aeroplane over the Sea. Maar wat een schitterend nummer is dat dan ook; melancholisch maar zo hoopvol tegelijkertijd... een ode aan het leven zou ik zeggen. Met de geweldige lyrics
And one day we will die
And our ashes will fly from the aeroplane over the sea
But for now we are young
Let us lay in the sun
And count every beautiful thing we can see
Love to be
In the arms of all I'm keeping here with me, me

Daar word ik altijd al superblij van. Maar dan sluit het nummer ook nog eens af met het geweldige
Can't believe how strange it is to be anything at all

-->

Ik vind dat nummer mooi, omdat het voor mij ook een soort rust uitstraalt, die eigenlijk in de muziek niet echt te horen is. Daarnaast natuurlijk de tekst en ook de overgangen in dat nummer zijn prachtig.

Gewoon een van de mooiste nummers ooit gemaakt.

Ik vind de intro van Communist Daughter het mooiste stukje!

Of de overgang van Two-Headed Boy naar The Fool...

Maar, zoals ik al eerder in mijn review heb gezegd, bij die uithalen in Two-Headed Boy bekruipt mij altijd spontaan een enorm geluksgevoel, bij andere stukjes uit dat nummer ook. Nog steeds mijn favoriete nummer of all times denk ik.

Dat vind ik de mooiste overgang van het album, hij houdt de sfeer ontzettend goed vast.

*Present. Ik vind Ghost ook al heel lang het beste liedje van deze band.

Nostalgisch

Ik had zin om dit album eens te luisteren en ik vond hem eigenlijk veel minder dan eerst. Bij Oh Comely heb ik gewoon het album maar uitgezet, ik kwam er niet doorheen. Misschien ben ik vandaag niet in de stemming voor dit album.

Blijft bagger dit.

Kort maar krachtig!

Laten we ook niet vergeten dat dit een album is waarbij de zang godsgruwelijk kan irriteren.
Als die je niet ligt, is dit al gauw helemaal niets aan.

Dat snap ik best, ik snap ook best dat hij er niks aan vindt, maar de manier waarop hij het beargumenteert doet me mezelf schamen een naamgenoot van hem te zijn.

Nog een keer dan maar.

Ja nouja, deze muziek vind ik dus 3x niks. Alleen het eerste nummer vind ik wel aardig omdat dat nummer nog niet van die vreselijk hoge uithalen heeft. De rest kan ik gewoon niet aanhoren.

Ik denk het niet.

Eveningguard, je wil hem te graag bekeren denk ik, dat werkt averechts.

Scientist, dit is ongeveer wat je naamgenoot er van vindt:

Geen reden om hetzelfde gesprek nog eens te voeren lijkt me.

Don, je moet hier inderdaad voor in de stemming zijn, anders 'werkt' het niet. ITAOTS is niet echt muziek voor ieder moment.
Ik luister het bijvoorbeeld zelden met anderen samen, omdat het niet kan fungeren als achtergrondmuziek en omdat mensen die dit niet kennen waarschijnlijk niet direct staan te springen om het te luisteren. Het heeft bij mij ook een tijd geduurd moet ik zeggen. Momenteel luister ik het echter vrij vaak en het verveelt zeker nog niet.

Dit als een overschatte plaat bestempelen is dom. Muziek is emotie en in dit geval heeft het veel luisterbeurten nodig. Maargoed, ik geef het op.

Met deze uitspraak bewijs je al dat je dit album niet erg vaak hebt beluisterd. Luister het titelnummer, The Fool of Communist Daughter eens. Geen valse noot te bekennen.
Ik zeg niet dat je dit album slecht vind omdat je het nog niet vaak genoeg hebt beluisterd, het is je eigen keus om te stemmen en desnoods doe je dat na één keer. Maar strooi dan alsjeblieft niet de hele tijd met stupide, eenregelige statements als ''Deze plaat blijft walgelijk.'' Na één keer weten we het wel.

En voor de rest ben ik het roerend met DirkM eens,

Ik snap eigenlijk niet waarom iedereen blijft roepen dat deze plaat 'heel veel tijd nodig heeft'. Misschien dat sommigen aan de stem van Magnum moeten wennen, maar verder zijn dit toch betrekkelijk toegankelijke liedjes allemaal? Ik kan me i.i.g. niet herinneren dat ik bijzonder lang nodig had om deze plaat te doorgronden, ofzo...

Gisteren lag deze plaat eindelijk in mijn brievenbus. Dus binnenkort kan ik er eindelijk over meepraten.

Ik heb dit album 5x met veel moeite beluisterd en vind het 3x niks. En in die groeiplaat-onzin, ga ik niet in mee.

Dus 2x vond je het wel wat.

Kan me het ergens nog wel wat bij de reactie van jellecomicgek voorstellen. Dit is een album wat je enigzins moet liggen. Ken genoeg mensen waar de haren in negatieve zin recht omhoog gaan bij het horen van dit zure melk hotel

... kan iemand die van kill illuminati even bij de memorabele quotes zetten. Gaat niet vanaf mijn telefoon.

Zulke haren krijg ik dus van deze plaat. Verschrikkelijk.

Ga dan maar lekker weer naar BZN luisteren Jelle en Rayman. Is netjes binnen de lijntjes.

Grappig dat je dit zegt, want je hebt inderdaad gelijk. Maar bij mij klonk het de eerste paar keer juist als té simpele en best waardeloze muziek, ik zag een groepje amateurs met een slechte zanger voor me die op straat speelden met een hoed waar je geld geld in kan werpen. Ik heb het nooit zo verschrikkelijk gevonden dat mijn nekharen overeind gingen staan o.i.d. zoals sommige hebben, hoewel ik wel even moeite heb gehad met de uithalen op Two Headed Boy bijvoorbeeld, maar voordat ik het echte geniale ervan in zag duurde wel even. Dat laatste is voor mij het groeiproces geweest dat even duurde, écht verschrikkelijk heb ik het nooit gevonden, na de eerste luisterbeurt had ik denk ik 2,5* gegeven o.i.d. Maar nu staat het op 1 in mijn top 10