menu

Opeth - Ghost Reveries (2005)

mijn stem
4,17 (433)
433 stemmen

Zweden
Metal
Label: Roadrunner

  1. Ghost of Perdition (10:29)
  2. The Baying of the Hounds (10:41)
  3. Beneath the Mire (7:57)
  4. Atonement (6:28)
  5. Reverie / Harlequin Forest (11:39)
  6. Hours of Wealth (5:20)
  7. The Grand Conjuration (10:21)
  8. Isolation Years (3:51)
  9. Soldier of Fortune * (3:28)
toon 1 bonustrack
totale tijdsduur: 1:06:46 (1:10:14)
zoeken in:
avatar van Jelle78
5,0
Ik heb recentelijk het gelimiteerde vinyl op het Music On Vinyl label aangeschaft. Los van het feit dat dit wellicht de twee mooiste plakken vinyl zijn die ik m'n bezit heb (transparant met "a touch of black", zodat er een smokey effect ontstaat), klinken ze ook nog eens fantastisch! Een prachtig transparant, open en krachtig geluid waarin elk detail hoorbaar is.
De nummers zijn lang en complex, maar toch zijn er continu allerlei hoeks en melodielijnen die in m'n hoofd blijven hangen. De keyboards worden op smaakvolle wijze in de muziek verwerkt, zonder dat ze overdreven op de voorgrond treden. Een mooi voorbeeld hoor je in The Baying Of The Hounds. Het orgel blijft subtiel op de achtergrond, maar toch beïnvloed het de sfeer wel degelijk.
Still Life is nu mijn favoriete Opeth-plaat, maar wellicht zou Ghost Reveries die plaats wel eens kunnen gaan innemen.

Hoedijk
Dit album heb ik dus echt nooit goed genoeg beluisterd i.t.t. de voorgaande albums met Steven Wilson. Terwijl de cd dus wel gewoon in m'n kast ligt. Ik kwam vandaag op het idee dit toch weer eens te doen na het beluisteren van de Zweedse variant van In Cauda Venenum. En mijn god, wat een album is dit zeg. Zo rauw en wat een contrast in z'n stem weet Mikael aan te brengen. Beter dan op dit album heb ik z'n grunts niet gehoord en ook de clean vocals klinken fantastisch. Sterke songs in de kenmerkende (70s geïnspireerde) Opeth sound. En ook de band klinkt retestrak. Eigenlijk vallen alle stukken hier op z'n plaats. Benieuwd of ik Blackwater Park straks ga inruilen als m'n favoriete Opeth album.

4,5
Ik dacht altijd dat dit album voor BWP kwam omdat ik BWP een verbeterde versie van dit fantastische album vind! Deliverance komt op mij altijd wat fragmentarisch over en ik vind dit album weer meer in de stijl van BWP. Das het mooie als je een band pas ontdekt als ze al een jaar of 20 aan de weg timmeren, je kunt de heel geschiedenis en invloeden in perspectief plaatsen. Mooier is dat je in een zeer korte periode geweldige albums op je koptelefoon kunt gaan beluisteren!!Man wat een band was dit!

4,5
Stijn_Slayer
Van hun metalabums is dit waarschijnlijk hun beste. En dan in het algemeen dus eigenlijk ook. De productie is kraakhelder en gebalanceerd en de mellotron en progressieve elementen zijn goed ingezet, waardoor de composities (nog) gevarieerder en geraffineerder zijn dan op eerdere albums. Zonder Steven Wilson zit er ook net even meer pit in. Halfje erbij!

Gast
geplaatst: vandaag om 04:24 uur

geplaatst: vandaag om 04:24 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.