menu

Deftones - Around the Fur (1997)

mijn stem
3,91 (311)
311 stemmen

Verenigde Staten
Metal
Label: Maverick

  1. My Own Summer (Shove It) (3:35)
  2. Lhabia (4:11)
  3. Mascara (3:45)
  4. Around the Fur (3:31)
  5. Rickets (2:42)
  6. Be Quiet and Drive (Far Away) (5:08)
  7. Lotion (3:57)
  8. Dai the Flu (4:36)
  9. Headup (5:13)
  10. MX (4:45)
  11. Bong Hit * (0:23)
  12. Damone * (4:43)
toon 2 bonustracks
totale tijdsduur: 41:23 (46:29)
zoeken in:
avatar van ZOLTAR
5,0
ik was als jij The Deftone... en dit is mijn favorite van de groep.
Maar sinds vandaag in mijn bezit voor: 1,80 bij de kringloop!
i'm a happy man.

D-ark
Ik had hem voor 5 euro. Nog steeds bizar weining voor dit onverwoestbaar stukje muziek.

avatar van herman
Ik had hem gratis op tape. Werd destijds gewoon uitgedeeld toen ze in de Leidse Q-Bus speelde.

Er pasten daar misschien 100 mensen in en ik vond er niets aan... Was wel verbaasd toen ik het bandje later terugvond. Was het hele gebeuren compleet vergeten, maar de Deftones speelden inmiddels wel in zalen waar 20 keer zoveel mensen in konden...

The Deftone
ZOLTAR schreef:
ik was als jij The Deftone... en dit is mijn favorite van de groep.
Maar sinds vandaag in mijn bezit voor: 1,80 bij de kringloop!
i'm a happy man.


Ik ben jaloers.
Ach ik kom dit heilige cd'tje vast ook nog wel eens tegen.

avatar van kaztor
4,5
clutch schreef:
(quote)

Dit is inderdaad wel een vooruitgang in vergelijking met het debuut. Hier onstegen ze de rest van de nu metal scene destijds door met een eigenzinnig geluid naar buiten te komen. Lekkere (simpele) riffjes en veelal de overgang van fluisteren/schreeuwen (Chino heeft ook echt een van de betere vocalen in het belabberde nu metal genre).
Hoewel ik er nu niet zo'n fan meer van ben blijft dit toch wel een goede plaat, vooral omdat het zich van de rest van de nu metal onderscheidt, het genre waar de meeste bands elkaar allemaal na deden, Deftones deed dat met deze plaat dus niet, en het zou alleen nog maar beter worden met de White Pony.


Eigenlijk vind ik Deftones weinig met nu-metal te maken hebben.

avatar van James Douglas
My Own Summer, de katalysator voor adolescentie. Typisch zo'n track die een flink aantal mensen in een uitgaansgelegenheid met irritatie waarnam en waar vervolgens de overige tien procent op kapot ging. Voor de rest ken ik dit album en deze band eigenlijk niet. Wellicht moeten de positieve geluiden maar eens nader tot mij genomen worden.

Ravenous
kaztor schreef:
(quote)


Eigenlijk vind ik Deftones weinig met nu-metal te maken hebben.


Ja krijgen we die discussie weer. Vind ik eigenlijk niet zo heel boeiend allemaal.

avatar van Mr T
3,5
Lang geleden gekocht, nog altijd top. Heerlijk agressief en toch gaat er ook een zekere relaxedheid uit van deze plaat. Dit is niet alleen nostalgie, dit is gewoon goed
My Own Summer behoort zeker tot een van m'n all time favorite tracks.

avatar van Shelter
4,5
Dat heb ik nu met Be quiet and drive

guess who
eerste wat ik van de tones gehoord heb. ik heb nu de eerste 3 + een deel van SNW gehoord, maar deze blijf ik het beste vinden.

het eerste wat opvalt bij het luisteren : sfeer man, sfeer! nummers als my own summer en be quiet and drive blinken er gewoon in uit.

naast de geweldige sfeer bevat het album ook een heerlijke brok aggressie (met als ultiem hoogtepunt de bridge van headup )

het enige nummer wat ik wat minder vind is mascara, ik heb het niet zo op rustige nummers, en rustpunten in een album als dit heb ik ook niet nodig (eigenlijk heb ik zoiets nooit nodig)

nog een minpunt is die lange stilte tussen MX en damone, maar dat is al uimundig besproken dus ik ga er niet verder op in.

mijn top 3:
1. headup
2. lotion
3. around the fur

The Deftone
The Deftone schreef:
(quote)


Ik ben jaloers.
Ach ik kom dit heilige cd'tje vast ook nog wel eens tegen.


Ja, eindelijk heb ik ook deze in mijn bezit, is dat rijtje ook weer een beetje compleet.

avatar van ZOLTAR
5,0
Heel goed deftone!

avatar van Schizophrenia
4,0
kaztor schreef:
(quote)


Lange tenen? Of zitten je schoenen te krap?


Het is in ieder geval anders dan het gros van de andere 'nu Metalbands'.

avatar van kaztor
4,5
Heel anders.
Zelfbeklag, zelfverheerlijking, vrouwbashen en andere hiphop-ongein vind ik hier niet echt in terug.

avatar van Sanderkeuh
4,0
Waar het eerste album van Deftones nog een harde, rauwe sound had is deze al een stuk minder hard.
Het is wat gladder geproduced, maar dat komt de band alleen ten goede vind ik.
Zit hier ook wat meer variatie in de songs, en het is een mooi opzetje naar het volgend album.
Chino zingt, fluistert, screamt, squealt en rapt. En hij doet het allemaal geweldig, zeer sterke stem, die nog beter uit de verf komt dan op het vorige album.
Ik had wel graag wat meer grunts van bassist Chi gehoord, volgens mij zou dat net wat meer toevoegen aan de wat hardere songs.

01. My Own Summer (Shove It): Geniale manier om het album mee te beginnen. Zeer sterke song met aanstekelijk deuntje en refrein.
02. Lhabia: Nummer vult vorig nummer goed aan, maar deze is minder goed. De fluisterstukken worden wat te repetief hier. Het word wel beter rond het midden.
03. Mascara: Wat tragere song. Net wanneer je een uitspatting verwacht... komt er geen. Ik vind het niet zo'n sterk nummer, maar de zang klinkt, vooral naar het einde toe, geweldig.
04. Around the Fur: Ook hier een goede opbouw. Toffe drumbeat in begin, waarna de zang en gitaar rustig beginnen. Bij het refrein zijn er weer uitspattingen met de kenmerkende screams van Chino.
05. Rickets: Deze song leunt wat meer aan op Adrenaline, de eerste Deftones plaat. Vooral de drum springt hier uit, en de afwisselingen tussen de fluisterende en screamende Chino.
06. Be Quiet and Drive: Een heerlijk, dromerige gitaarriff in het begin, waarna de kwaliteit niet meer afzakt. Geweldige song, alle instrumenten en de zang passen uitsteken bij elkaar. Naar het einde toe een paar hysterische screams, maar toch blijft de dromerige sfeer behouden.
07. Lotion: Na het dromerige Be Quiet and Drive word je hier al vanaf de eerste seconden weer in de heftigheid getrokken. Ook een goede song, al mocht hij van mij wat korter. Geniaal bassstukje in het midden waarna de scream weer beginnen.
08. Dai the Flu: Bass en drums klinken zeer goed in begin, maar bij de gitaar in het begin krijg ik een beetje een déjà-vu gevoel van de vorige songs. Zang blijft hier wat rustiger, goede keuze om dit na Lotion te zetten.
09. Headup: Geniale song, Chino rapt hier wat meer, met screams/grunts in het midden. Max Cavalera voegt ook iets toe aan de zang. Instrumenten, lyrics én zang zijn hier alle 3 erg sterk. Enige minpunt is het overdreven lange einde.
10. MX/Damone: Goed om album te eindigen, al had ik liever dat het apparte tracks waren. Sterke screams in Damone.

Top 2:
Be Quiet and Drive, My Own Summer (Shove It)
En ook nog eens extra vermelden waard: Headup en Lotion.

4*

avatar van kaztor
4,5
Ik vind 'm niet minder hard dan de voorganger. De productie vind ik juist iets spannender dan die op het debuut. Dat valt vooral terug te horen in de iets rustiger passages. Die climax in Be Quiet And Drive vind ik toch wel het hoogtepunt van een schitterende plaat. Wat hakt dat er heerlijk in, zeg!
Dai The Flu is hierop de sleeper. Typisch een nummer dat in al z'n glorie opvalt als je alle andere nummers 'verteerd' hebt. Het einde van Headup vind ik eigenlijk wel lekker werken na dat geweld. Ik blijf het een doodzonde vinden dat Damone zo'n eilandje vormt. Het is met alle gemak een van de absolute hoogtepunten van het album, maar die misplaatste vorm van 'hipheid' dicteerde dat het moest dienen als 'secret' nummertje ergens zo'n half uur na het 'laatste' nummer...

Heb gelijk even de spelling van Ihabia gecorrigeerd naar Lhabia. Ihabia klinkt meer als een ziekte. Lhabia is dan toch totaal iets anders...

avatar van VanDeGriend
Off topic berichten verwijderd

avatar van Guinness1980
4,0
Dit album gekocht na hun optreden (1997?) op Pinkpop. Draai hem ngo steeds, maar wel een stuk minder als destijds.

blijven wel een paar hele goede nummers op staan!

avatar van Slowgaze
4,5
D-ark schreef:
Ik had hem voor 5 euro. Nog steeds bizar weining voor dit onverwoestbaar stukje muziek.

Ik had hem voor 20 cent met nog twee andere cd's er bij.

avatar van Slowgaze
4,5
Laat ik ook maar eens een stukje typen: dit is gewoon een fantastische plaat. Niet meer, niet minder. Vooral met een flinke bas onder je speakers lijkt de productie zelfs een bizar reliëf te hebben, wat gekoppeld aan een goede dosis aggressie ontzettend goed werkt. Ik denk hierbij ook zeker aan de Sabotage-achtige basbreak in "Lotion", één van de vele albumhoogtepunten.

De andere kant van het spectrum is dan weer een nummer als "Mascara", het rustigste nummer op de cd. Op de momenten dat de muziek zo goed als helemaal wegvalt en alleen Chino's stem overblijft, dat zijn voor mij persoonlijk echt de emotionele hoogtepunten van de cd. Ook de ingehouden climax aan het einde is prachtig. Een nummer als "Be Quiet and Drive" valt ook meer in deze categorie; neem alleen al het intro dat gewoon The Cure ademt.

Het lijkt hier soms nog een beetje zoeken naar hoe de intensiteit gedoseerd moet worden, maar in MX worden beide kanten van Deftones glorieus gecombineerd. Gast eh... spreekster Annalynn Cunningham (familie van, mag ik aannemen?) praat zo verveeld door het nummer heen, dat je een typisch Amerikaanse, driftig kauwgom kauwende snol voor je ziet. Daarna wordt er naar de intense, instrumentale refreinpassages gewerkt waar een muur van gemanipuleerd geluid op wordt getrokken. Fenomenaal.

PriestMaiden
In het begin moest ik wennen aan de zang (heb deze band later leren waarderen dan Korn, Slipknot, Limp Bizkit etc.).
Favorieten zijn My Own Summer, Be Quiet and Drive en het nummer Headup dat eigenlijk de start luidde van de band Soulfly

avatar van madmadder
4,0
Vorige week stond hier nog een beoordeling van 2,5 sterren van mij. Ik moet eerlijk zeggen dat deze beoordeling vooral gebaseerd was op wat ik in mijn tienerjaren van deze plaat vond en de enkele keer dat ik My Own Summer heb horen voorbijkomen in de jaren erna.

Heb dit album ooit eens gekocht omdat het geprezen werd door mensen die een beetje naar dezelfde muziek luisterden als ik (ik ga de namen van de bands die alle huilerds van mijn middelbare school leuk vonden hier nu niet noemen, aangezien het ook muziek is om van te huilen, maar je kan je wel voorstellen wat er zoal geluisterd werd om alle teenage angst te doorleven). Heb het album ongeveer twee keer beluisterd en toen weer mooi opgeborgen en nooit meer aangeraakt. De zanger was een hijger en als 'ie dat niet was, schreeuwde hij te hard. Kortom: kutmuziek.

Nu is mijn muzieksmaak zo door de jaren heen wel wat veranderd. Geef me roggelende Japanners, krijsende Italianen, hijgende Amerikanen, ik vind het allemaal even prachtig. En ja, dan ben je je collectie aan het rippen, zet je Deftones weer eens op en blijkt het allemaal wel mee te vallen met dat gehijg en geschreeuw. Gewoon fijne muziek, niks mis mee.

En nu luister ik het album dan alweer voor de vierde keer in een paar dagen, en moet ik misschien toch wel concluderen dat het niet 'gewoon fijne muziek' is, maar dat het echt een goed album is. De vier sterren zijn dus bij dezen een feit.

avatar van kaztor
4,5
Wat mij betreft maakte Deftones nooit deel uit van de nu-metalscene die je hier waarschijnlijk aangeeft.
Ze hebben veel meer een eigen geluid dat niet gedateerd raakt.

avatar van WesleyX16
4,5
kaztor schreef:
Wat mij betreft maakte Deftones nooit deel uit van de nu-metalscene die je hier waarschijnlijk aangeeft.
Ze hebben veel meer een eigen geluid dat niet gedateerd raakt.


Ik kan mij er eigenlijk wel in vinden. Dat zij anders klinken dan ander "nu-metal" bands. Maar of de andere nu gedateerd klinken?! Het is meer dat ik minder met hardere muziek bezig houd. Ben ik oud aan het worden?!

De eerste twee albums van Deftones vind ik ook veel beter als het overige materiaal.

avatar van jurado
4,5
Voor de oudere jongere , herkent u deze nog?
Nostalgisch.

avatar van TornadoEF5
4,0
Goed oud metalalbum. Geluisterd naar aanleiding van hun album. Ben niet echt zo voor die oude metal, maar dit ligt me wel.

4,0
Hele fijne plaat. 'Lotion' is mijn favoriete track en sowieso een van mijn favoriete metalnummers omdat het zo geweldig agressief is.

avatar van james_cameron
4,0
Uitstekend tweede album; nog steeds één van de betere werkstukken van deze altijd interessante band. Aan de korte kant, maar aangezien iedere track een voltreffer is maakt dit gelukkig weinig uit. In alles is de band hier gegroeid ten opzichte van het debuut. De produktie van Terry Date is daarnaast ook geweldig.

avatar van Hanszel
4,5
Kwam net voorbij in een shuffle van vanalles door elkaar. Juist 'Mascara' hield me erbij. Heb het album al sinds ie uit is en destijds echt kapot gedraaid (ook echt te zien aan de slijtage rond het gat in de cd) maar de laatste tijd niet meer. Nu dus weer Mascara gehoord en die hernieuwde kennismaking deed het nummer goed. Waar ik dat voorheen doorzapte heb ik 'm nu uitgezeten en is eigenlijk dus mooi. Ik word ouder (en ben papa.... ) zou het echt?

Nee, ik kan Headup en vooral het titelnummer nog steeds erg waarderen. Wat een wereldplaat!!! Inderdaad jammer van Damone maar koe en sloot... Gelukkig is het digitaal niet zo lastig om door te spoelen als het >> knopje inhouden op de cd-speler

Gast
geplaatst: vandaag om 16:54 uur

geplaatst: vandaag om 16:54 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.