Deftones - Around the Fur (1997)

Net iets beter dan het debuut. Hier al enkele rustige nummers meer met een typische Deftones-sound. 4* (toevallig is het felste nummer van de cd weer track 9).

beste album van deftones! door dit album ben ik deftones leren kennen en was helemaal verkocht van dit album! 4,5 *

Zeker een goed album, al ben ik toch net iets meer gecharmeerd van de pure rauwheid van de debuut-cd.

Topnummers zijn toch wel Around the fur, Lotion en Headup.

Vond dit echt een vreselijk slecht album, had er veel van verwacht maar bleek uiteindelijk toch een loze hype te zijn. En wat een verschrikkelijke stem heeft die zanger. 2* en dan rond ik het nog naar boven af.

Dit was hun break trough album. erg goed album met als hoogte punt: lotion. weinig aan te merken op deze cd.

Superalbum

hele krappe 4*, prima plaatje

Vond het altijd wel een goede plaat. My own summer beukt er al lekker in, vette riff!

Dit album heb ik vandaag nog is beluistert voor de eerste keer sinds een jaar of 4.

M'n muziekstijl is de laatste jaren wel wat verandert en hier ben ik toch al wat uitgegroeid.

Toch kan dit album me blijkbaar nog bekoren, ik heb er van genoten.

3,5 + (7,5/10)

Waanzinnige cd. Geweldig. Ik vind die stem juist briljant, past perfect bij de muziek. 10 met een griffel.

My own summer krijgt bij mij wel een plaatsje in mijn top 20 aller tijde.. Geniaal van begin tot - bijna - het eind... Agressie en bezieling uit een stuk.. Vooral de bridge vind ik briljant.. Meer dan 300 keer beluisterd, en hij is nog steeds mooi..

Plaat van een band met ballen! Het debuut hakte er bij mij destijds al hard in, ondanks vele oneffenheden daarop. Dit werk ligt er dicht tegenaan, maar is op ieder front subtieler en broeieriger. De vergelijking met vriendenclub Korn is natuurlijk nooit ver af, maar waar Korn van alles aan het overschreeuwen is, klinkt dit allemaal wat oprechter en directer. Ik was eigenlijk al uit mijn metalperiode toen ik deze toch maar heb aangeschaft, puur uit nieuwsgierigheid en affiniteit met de band. En ondanks mijn inmiddels ver gevorderde 'metaalmoeheid', kan ik deftones nog wel waarderen en draai het zo nu en dan.
Op deze plaat staan een aantal nummers met een lekkere vibe en invloeden van buiten het traditionele metalgebeuren, zoals Be Quiet and Drive (Far Away), wat me altijd een beetje aan Swervedriver doet denken qua wavey gitaarsound. Het eerste nummer is ook erg goed, mooie spanningsboog en constant dreigend. Lekkere basloop. Enkele nummers hebben natuurlijk ook weer die typerende uitbarstingen, waar dit genre om bekend staat.. rustige opbouw en knallen, zoals Lotion, Ihabia en het betere stampwerk van Headup.. dertien in het dozijn, maar wel goed gedaan en beter beluisterbaar dan veel van de concurrentie (die er met de nu-metal uit zijn voegen stond te barsten). Het eindigt weer eens met een zooi stilte en een opkomend nummer, potje herrie.. maar tegen die tijd hebben het beste al wel gehad.
Uit sympathie voor een van de grondleggers van dit genre heb ik het een 4* gegeven zag ik, ik zal hem wat stabieler bijstellen naar 3.5*. Daar blijft het wat mij betreft ook. Kwaliteit genoeg en een van de betere bands in het genre.

in mijn ogen de beste CD die er ooit is gemaakt. Op dit album hangt echt een goede sfeer, dat kun je aan die cover al zien, sfeer gemengd met stevige, briljante rock en metal. Chino heeft een geweldige stem op deze CD

Mijn eerste kennismaking met Deftones en tot op heden niet overtroffen. Adrenaline is ook erg lekker en White pony lijkt een duidelijk andere richting aan te geven (niet slecht hoor). Dit is tot nu toe de beste van hun! 4,5 * en vanmiddag ga ik Saturday night wrist maar eens checken, schijnt ook goed te zijn.

geweldig album. Ook mijn eerste album van Deftones en na 5 jaar nog steeds heerlijk om te luisteren. Vorig jaar Tivoli was een verademing na alle verkrachte festivals dus ik ga dit jaar zeker het nieuwe album aanhoren in Paradiso.

geweldig album. Ook mijn eerste album van Deftones en na 5 jaar nog steeds heerlijk om te luisteren. Vorig jaar Tivoli was een verademing na alle verkrachte festivals dus ik ga dit jaar zeker het nieuwe album aanhoren in Paradiso.

Na één keer weet ik het ook wel...

Drive (Far Away) raakt bij mij een gevoelige snaar. Ik weet niet hoe het komt. Sommige nummers hebben nu eenmaal de kracht om een periode in de tijd in zich te sluiten, Drive doet dit. Het doet me denken aan mijn schooltijd. Alles was ongedwongen en je had nog geen verplichtingen. Ik kon uren niks doen, en naar muziek luisteren. Alhoewel de tekst niks met dit soort sentimenten te maken heeft.

Geweldig album ook.

My own summer heeft echt een briljante gitaar riff. Erg goeie nummers op deze CD en lekkere schreeuwmomenten zoals in headup

My own summer heeft echt een heerlijke riff. Beste album van Deftones, dit album is echt perfect!

En dit is trouwens me 100e bericht

Persoonlijk kan ik idd My own Summer ook goed waarderen. Maar ook zeker de riff in Be Quiet and Drive is vet. Leuke akkoorden
3.5*

De hidden track hadden ze wat mij betreft "gewoon" als nummer toe mogen voegen. Prachtig nummer. Mijn eerste en enige nu-metal cd. Je hebt altijd baas boven baas. Dit is er zo eentje.

heerlijke cd, deze heeft me Deftones gek gemaakt

het album waardoor deftones met kop en shouders boven de rest van de nu-metal kudde uitstak.wie had gedacht dat ze drie jaar na around the fur met een meesterwerk van een album zouden komen waarmee ze niet alleen nu-metal bands maar ook hard-rock en metal bands in het algemeen lichtjaren achter zich zouden laten?

my own summer, lotion, mascara, be quiet and drive en dai the flu blijven nu nog steeds topnummers.

Deftones vindt ik eigenlijk geen Nu-Metal. Geen raps of een redelijke gestudiot geluid. Maar gewoon rauw en hard met erg veel gevoel.


4,0

Nou, ik vind Damone (dat potje herrie) wel veel meer dan dat. Ik vind het een ontzettend goed nummer en het had ook gewoon als volwaardig nummer op het album moeten staan. Nu moet je een eeuw de >>-knop ingedrukt houden. Wat een flauwe shit toch altijd...

Dit is een cd die ver boven de nu-metalmeuk stijgt. Gewoon een goudeerlijke harde metalplaat die r heerlijk inbeukt.

4,5.

Damone had inderdaad op een normale manier op het album gemoeten, wat een geweldig nummer, kwam er pas heel laat acher, toen ik het album al een tijdje had, dat dat nummer erop stond

ik vind dit album ook echt veel beter dan het debuut trouwens, niet zomaar een klein beetje

Ik ken anders geen nu-metal band met een zanger met een betere stem dan Chino.

de stem van Chino vind je of vreselijk kut, of je houd er van, een tussenweg is er niet

Ik mag z'n gekrijs wel graag horen. Klinkt wel lekker heftig.