Death Cab for Cutie - Plans (2005)

Ik zat er in ieder geval stil bij en de teksten heb ik niet op de letter bijgehouden.

Is het apart dat ik deze Plans echt een heel stuk sterker en constanter vind dat het net zo veel geroemde Transatlanticism?
Zoals ik in dat topic schreef viel de voorganger nogal tegen, maar wat is dit een mooie plaat zeg. De helft kende ik al (vandaar dat ik de lp kocht). Met name de eerste 4 nummers zijn genieten, maar ik vind de rest ook van een behoorlijk niveau en ik vermoed dat de onbekende nummers zullen groeien net als de ander nummers deden.
Schitterende foto trouwens die hoes.

Alhoewel ik een aantal albums van ze in bezit heb, zal ik nooit een fan worden van deze Amerikaanse formatie. Death Cab is voor mij als een groentesoepje zonder enige smaakversterkers of zout. Het album kent de zanglijnen en opbouw van de emo-scene, maar het venijn en de hartstocht ontbreekt. Zo eindig je met een verzameling nummers die kwalitatief prima in elkaar steken, maar weinig memorabele momenten kent en mij dus, op een kleine uitzondering na, ook niet weet te bereiken.

Alweer 20 jaar geleden uitgebracht deze indie-parel. Altijd genieten als hij weer eens uit de kast komt. Hoogtepunten te over… mijn favoriet Brothers on a hotel bed kort gevolgd door Marchin bands of Manhattan… Maar dit is echt een album om als geheel over u te laten komen als een warm deken, een pauze moment op het eind van een drukke dag. Drie kwartiertjes mijn indie- hart verblijden voor het slapengaan… Heerlijk!