Gram Parsons - Grievous Angel (1974)

het ultieme parsons/emmylou harris album. return of the grievous angel is zo hemeltergend mooi... en dan die versie van love hurts , schitterend zo ontzettend mooi, geeft het woord tearjerker een nieuwe betekenis ( de vreselijke versie van Nazareth kwam pas hierna)

Amen

Geen discussie mogelijk hier is een grootmeester te horen

Vreselijke versie? Ben jij belazerd!

vind het tegenvallen, nr.1 in de roots-lijst is naar mijn mening onverdiend, dit valt naar mijn idee ook niet onder roots maar puur onder country.

mee eens.

country of niet...het is een bijzonder plaatje.

$1000 wedding doet de poolkappen toch spontaan smelten, oceanen overstromen, De Vlieger van Hazes verbleken tot een....liedje over een vlieger.

Het ultieme smartlappenplaatje.

Prachtige plaat met bij vlagen sublieme country rock, van een veel te vroeg gestorven rasmuzikant. Toen ik Grievous Angel voor de eerste keer hoorde, was ik direct verkocht. Het zal een jaar of 12 geleden zijn, mijn pa had deze op lp.

Mijn liefde voor Gram Parsons' muziek is eigenlijk altijd overeind gebleven. De nummers zijn stuk voor stuk dik in orde en brengen steeds weer de vonk bij mij over. Ik kan maar geen genoeg krijgen van nummers als Hearts on Fire, Brass Buttons en In My Hour of Darkness: 5*

@DonDijk: is pure country geen roots muziek dan?

Zojuist "Return Of The Grievous Angel" even beluisterd. Prachtige countrymuziek . Ook dit album moet ik nog maar eens aanschaffen, geloof ik (gelukkig heb ik mijn vakantie inmiddels betaald... ).

check gelijk ook even Sweetheart of the rodeo van the Byrds..het album met ome Gram .

Hij is helemaal niet zo duur, hoor. Ik heb 'm zelf op één cd met de voorganger G.P. Op bol.com is deze combinatie bijvoorbeeld maar 7,99 euro.

Bij mij is dit album één, samen met GP; Die twee aparte albums werden dus samen op één ceedeetje geperst en alzo opnieuw uitgebracht.
Prima muziek, mooie countryrock trouwens. Tijdloos materiaal!
5 sterren en eeuwig respect voor Gram Parsons!
*****

Inmiddels heb ik de albums "G.P." en "Grievous Angel" samen op één schijfje. Ik ben benieuwd!

Ik heb ook die schijf waar GP en Grievous Angel allebei opstaan, die duetten van Gram en Emmylou hebben eeuwigheidswaarde. Wat een schoonheid, overweldigend gewoon.

God wat hoor ik Emmylou Harris graag zingen! Return of the grievous angel

Topplaat! Klassieke duetten met eeuwigheidswaarde, samen met zijn muze Emmylou Harris. Instrumentatie smelt samen tot prachtige songs. Dit album pak ik er regelmatig weer bij.

Wat ik over "GP" schreef geldt ook over "Grievous Angel". Pure en passionele country(rock) met eeuwigheidswaarde en met Emmylou Harris in een glansrol. "Return of the Grievous Angel" en "Hickory Wind" vind ik de beste songs, deze versie van het alom gekende "Love Hurts" (origineel : Everly Brothers) vind ik ook zeer geslaagd.

Gram Parsons was bij leven al een legende, niet in de laatste plaats vanwege deze schitterende plaat waarin hij keer op keer grenzen weet te verleggen. Hij leerde Keith Richards country spelen en speelde een voorname rol in de muzikale opvoeding van Ryan Adams. Van hem werden vele indrukwekkende duetten met Emmylou Harris op de vinylschijf vereeuwigd. Deze man was groter dan hijzelf ooit kon bevroeden. Hij was de persoon die countrymuziek hip en bekend maakte bij het alternatieve publiek in zijn tijd, door er op geheel eigen wijze een psychedelische en rockende draai aan te geven. Een draai die 35 jaar na dato nog altijd relevant blijkt te zijn. Hij was in eigen persoon verantwoordelijk voor de stroming die later bekend werd als 'alt-country', een stroming waar talloze artiesten en bandjes de vruchten van zouden plukken. Het begon al bij The Byrds en via The Flying Burrito Brothers begon hij aan een korte, maar artistiek zeer succesvolle solocarrière.

Hij was degene die er definitief voor zorgde dat countrymuziek uit het verdomhoekje werd gehaald, iets waar vele muziekliefhebbers hem nog altijd erkentelijk voor zijn. Van zijn persoon ging een haast mythische kracht uit, omdat hij al op jonge leeftijd het leven liet. Het is wrang dat hij juist op zijn finest moment het leven liet, nog voordat deze plaat verscheen. Het doet niets af aan de kwaliteit van het meest authentiek klinkende countrynummer ooit, Return of the Grievous Angel of de epische afsluiter In My Hour of Darkness.

Het enige nadeel aan dit album is eigenlijk de korte speelduur. Ik heb vrijwel alles aan solomateriaal van Gram in huis en keer op keer verlang ik naar meer. Nog niet eerder heb ik psychedelica, folk, country en rock dermate indrukwekkend versmolten zien worden en dat zorgt er dan ook voor dat ik hier wel de maximale score aan moet uitdelen: 5*

Nóg mooier dan GP. Nog sfeervoller en nog emotioneler.

Vorig jaar heb ik de LP zien liggen voor slechts één euro. Ik kon Gram Parsons even niet goed meer plaatsen en besloot eerst even te controleren of hij wel degene was die ik in m'n hoofd had. Een dag later was de LP natuurlijk weg, wat heb ik mezelf gehaat zeg.....

Nu vond ik deze gelukkig alsnog samen met GP op één cd voor een spotprijs.

Ik kan hier ongeveer hetzelfde neerzetten als ik bij GP deed, al is dit album nog een klasse beter. Zonder overdrijven, maar de opener 'Return of the Grievous Angel' moet één van de mooiste nummers zijn die ik ooit gehoord heb. Onder andere 'Brass Buttons', '$1000 Wedding', 'Hickory Wind' evenaren dat niveau ook bijna.

Ik twijfel hier zelfs tussen 4,5* en 5* (potentieel top 10 werk?). Nog eens even goed over nadenken.

Die cd met de beide albums op heb ik ook.

De lp voor 1 euro, ik zou niet getwijfeld hebben.

De eerste keer dat ik van Gram Parsons hoorde was in een passage in het boek Shakey van Jimmy McDonough, de biografie van Neil Young. Ten tijde van de Time Fades Away tour deelde Neil Young, Jack Nitzsche en Gram Parsons een limousine. Nitzsche die heel de tour uit zijn hum was beet Parsons toe dat hij op Danny (Whitten) leek... en dat Danny dood was. Een ijzige stilte volgde, maar Nitzsche had ergens gelijk, want niet veel later overleed Parsons aan een overdosis.

Een tijdje later, inmiddels groot fan van Ryan Adams, die qua stijl vergeleken wordt met Parsons (qua stem lijken ze ook behoorlijk op elkaar) kocht ik het boek Grijsgedraaid van Leo Blokhuis (een aanrader trouwens, net als het Plaatjesboek en City to City) waar een bonus CD bij zat waar Love Hurts op stond. Ik kende de draak van Nazareth al, maar de uitvoering van Parsons en Emmylou vond ik ronduit betoverend en besloot op zoek te gaan naar solo werk van Parsons en trof de CD GP/Grievous Angel.

Het begint al gelijk goed met Return of the Grievous Angel en het niveau daalt nergens, sterker nog het wordt alleen maar beter! Nummer voor nummer wordt duidelijk dat Parsons de koning is van de Country Rock, niet alleen heeft hij het zowat eigenhandig uitgevonden hij is ook nog de beste in zijn soort. Uptempo nummers als I Can't Dance worden afgewisseld met ballads als Brass Buttons, 1000$ Wedding en She. Ondertussen huilt de steel guitar mee en doet ook Emmylou een duit in het zakje.

Absoluut hoogtepunt is de Parsons/Harris 'live' versie van Hickory Wind, een onsterfelijke country rock klassieker die me altijd weet te beroeren, zij het in de versie van de Byrds, Parsons zelf of de cover van Gillian Welch. Het nummer wordt gevolgd door het eerder genoemde meesterlijke Love Hurts dat zelfs de versie van Roy Orbison doet verbleken, want man, wat meent die gast wat ie zingt. In My Hour of Darkness is een waardige en toepasselijke afsluiter.

Wat is het ongelooflijk zonde dat Gram Parsons zo vroeg is heen gegaan, maar wat mogen we hem dankbaar zijn voor zijn muziek en invloed, zonder hem geen Sweetheart of the Rodeo en Guilded Place of Sin maar ook zeker geen Eagles, Poco en Ryan Adams die op zijn beurt eigenhandig de Country Rock begin 21e eeuw weer op de kaart zette.

Ter vergelijking, hier een tribute van Ryan Adams en Emmylou Harris aan Gram Parsons, een cover van Return of the Grievous Angel:
YouTube - Ryan Adams & Emmylou Harris: Return of the grevious angel

En Gillian Welch die Hickory Wind zingt:
YouTube - Gillian Welch, Dave Rawlings & Emmylou Harris : Hickory Wind

Zie ook: Gram Parsons Tribute - Sessions At West 54th

Ik blijf een bijzondere relatie met deze plaat houden. Zweeft altijd een beetje tussen de 4 en de 4,5 sterren. Afhankelijk van m'n stemming, denk ik dan maar. Maar net weer eens herbeluisterd, en hup, weer verhoogd naar 4,5. Want goed is dit album in ieder geval en nu vind ik 'm weer supergoed. Wat een prachtige, betoverende muziek; die samenzang tussen Parson en Harris. Schitterend!

Twee weken geleden voor 2 eu op de kop weten te tikken
Heerlijke chille plaat!

Ja, dat geluk wil ik ook hebben zo'n prachtige geweldige plaat voor 2 euro.
Nu heb ik hem samen met GP (legaal) gedownload en op een CD gebrand, want ik kan niet wachten op de LP die nog ongetwijfeld moet gaan komen (ik ben een vinyl-verzamelaar).
Mijn beoordeling is overduidelij: meesterlijk van de meester, een 10 !!!

Ik ben iets te snel geweest met mijn 5.0*.
Het blijft een geweldige plaat, maar ik kan en mag hem niet dezelfde waardering geven als Blonde on Blonde en/of Harvest, want dat zijn albums van de buitencategorie.
Grievous Angel gaat nu naar een toch nog zeer lovende 4.5*

tjonge nog niet eens een hele pagina met reacties op deze plaat. ongeloofelijk. Dit is echt een klassieker tot en met. elk nummer is raak, de stemmen van parsons en harris ( maar vooral die van parsons) raken me tot in de ziel. Nooit zoveel goede tearjerkers op 1 album gehoord ( brass buttons, hearts on fire, $1000 wedding , love hurts,hickory wind) voor 1 van die 5 nummers doet een normaal artiest al een moord. maar dan staat er ook nog het magnum opus Return of the grievous angel op. En nog een aantal bovenmodale countryrockers.

dit is wat mij betreft het defining country-rock album allertijden

Dan moet de plaat vaker onder de aandacht gebracht worden, dan volgen de pagina's vanzelf. Ik ben het overigens helemaal met je eens. De top 250 in met deze plaat. Zeer goed.

de plaat moet zeker meer onder de aandacht gebracht worden , dit is bij deze mijn kleine bijdrage...

Ik vind deze net wat beter dan 'G.P.', en waarom dat zo is, dat kan ik gewoon niet uitleggen. Het is gewoon zo, met deze plaat heb ik net dat ietsje meer voeling. Parsons is een meester in het ontzettend authentiek overkomen, wat hij zingt, meent hij, dat voel je. Emmylou Harris is ook van goudwaarde op deze plaat, wat een geweldige zangeres is dat toch. 'Hickory Wind' is van wereldklasse, en 'Return of the Grievous Angel' zal er niet ver onder zitten..