The Cure - The Head on the Door (1985)

"Go go go
Push him away
No no no
Don't let him stay"

MWOEHAHAHAHAHAHA...

exactly the same clean room
exactly the same clean bed
but i've stayed away too long this time
and i've got too big to fit this time...

Gaat over de bevalling van hemzelf... hij zou het een keertje over willen doen, maar past er niet meer in.

Ik zal die 2 nummers over 2 maanden maar eens draaien; eens kijken wat mijn vrouw er van vind. Leuk die bevallingsmuziek.
Gelijk een persbericht uit brengen.

Misschien wel hun mooiste omdat ie zo lekker optimistisch klinkt!

Ik wordt hier ook altijd erg vrolijk van.

een heel mooi album maar zeker niet hun mooiste

4 *

Misschien niet hun mooiste maar wel hun vrolijkste en luchtigste, ik heb deze plaat vanaf de dag dat hij in de winkels ligt en is me nooit gaan vervelen en ook is er nog geen spoor van slijtage, alle sporen van een klassieker dus. Voor mij een dikke 5!!

idd dat is stiekem een klassiekertje

Ik deel uw mening

Ik ook!!

Tijdens de nummers 4,5 en 6 kakt de boel anders behoorlijk in. Zonder die nummers was het wel een kort album geweest, maar ook zeker een 5 sterren album. Nu is het niet meer dan 3,5 ster.

(Screw is ook niet al te denderend)

Kleurrijke man, die Smith...

Poeh, lang geleden dat ik deze voor het laatst had gedraaid. Het zal ergens in de lente geweest zijn. Precies de tijd waarin de sfeer van dit album wat mij betreft het best tot zijn recht komt, wat ongetwijfeld ook voor de andere 'poppy' albums van The Cure geldt (heb ze natuurlijk nog nooit kunnen draaien in de lente). Maar ook nu was het gewoon weer genieten geblazen. Geen slecht nummer hierop, zefls het hilarisch foute 'Screw' is nog best leuk .

Screw vind ik een van de betere nummers! Close to Me is voor mij een wangedrocht! Misschien omdat ik het te vaak gehoord heb!

Screw is het nummer wat bij mij net die 4,5* van de 5* scheidt, want qua pop is dit hun beste plaat! Close To Me vind ik erg lekker om naar te luisteren, met die clip erbij was dat echt genieten!

Het blijft toch een apart bandje, the Cure. Het ene album bezorgt me een gigantische koppijn, een ander eerder een gevoel van euforia. Dit album valt zeker in de tweede categorie. Het is een voor Cure begrippen erg lichtvoetig album maar wel lekker gevarieerd. Alle tien de nummers bevallen me uitstekend, zelfs het wat minder gewaardeerde Screw.

Waar ik bij Pornography wel eens gewezen ben op de heerlijke baslijnen komen ze wat mij betreft hier veel beter tot hun recht. Favorieten aangeven is vrij zinloos, bijna alles is hier even goed.

Puik plaatje.

Dat Oosters gedoe, die geforceerde deuntjes, die miauwtjes en hippe stemmetjes van Smith, de veel te holle productie van Kyoto, het hemeltergende Screw, en toch nog 3* omwille van het wonderschone Sinking.
Naar mijn mening de slechtste plaat van The Cure, of toch uit hun 80's periode. Gelukkig herpakten ze zich tijdelijk met Kiss me en Disintegration.

heerlijk!
ik vind dat echt geweldig van the cure, bij kiss me 3x krijg ik meer dat arabische-rode-tapijten gevoel en hier zijn het oosterse invloeden, op elk album zetten ze weer een aparte geweldige sfeer neer, maar het blijft altijd herkenbaar en altijd the cure.
dit is gewoon een lekker pop-album van ze, en zeker niet hun slechtste wat mij betreft , daarvoor is het album te avontuurlijk en zijn de composities gewoon meesterlijk (close to me is een perfect voorbeeld van een liedje dat je makkelijk kan misinterpreteren, maar hoe goed zijn ze er in geslaagd om dat claustrophobische gevoel in geluid om te zetten)
in de jaren 90 hebben ze hun slechste plaat afgeleverd denk ik.
screw is idd een screwed up liedje en ja de stem van smith en zijn manier van zingen kan irriteren, dat kan elke cure-fan wel toegeven denk ik, en smaken verschillen.

Dat Oosters gedoe op Kiss me x3 vind ik dan wel overheerlijk.
Smaken verschillen inderdaad, het is me hier allemaal wat te clownesk denk ik.

understood.

Kun je geen waardering opbrengen tussen het meesterlijke contrastrijke gitaarspel en bas op The Baby Screams? Een van de muzikaal sterker tracks van de band vind ik. Sinking is inderdaad über
Alles wat hiervoor verkeerd ging, zoals Lovecats of Let's Go To Bed, voelt hier perfect uitgebalanceerd aan. De perfecte popplaat van de jaren 80 misschien wel.. jammer van Screw inderdaad.

Ik kan Screw wel waarderen ondertussen. Dit beschouw ik ook als de perfecte popplaat van de 80s. Dit is een album dat regelmatig de weg naar mijn cdspeler vindt. Ok, niet zo sfeervol als de klassiekers maar de songs zijn toch wel van zeer hoge kwaliteit vind ik.

Ik geef deze ook maar eens 4,5.
Inderdaad een perfecte popplaat, gemaakt door een band die tegelijk volstrekt uniek is en, en ook ten tijde van deze plaat, al behoorlijk wat achter de rug heeft wat betreft uiteenlopend werk. En het leuke van deze plaat is dat het randje er echt nog wel in zit. Dus is het tegelijk commerciëel verantwoord en 'cult-achtig cool'.

De meest toegankelijke van The Cure platen, ik heb nog de CD versie met 10 nummers en die ligt met enige regelmaat in mijn CD speler.
Ideale plaat om op te zetten vlak voor het slapen gaan, duurt ca. 40 minuten geloof ik.
Inbetween Days & Close To Me waren heerlijke singles , maar ook de rest mag er wezen!!
Favorieten: Six Different Ways & Sinking, maar eigenlijk zit er geen zwakke broeder tussen!

The baby screams Lekker energiek nummer om de dag mee te beginnen. A night like this is ook favoriet van me. Ik ben niet iemand die zweert bij alleen de donkere kant van the Cure. Ik vind dit ook erg lekker op z'n tijd. Robert Smith is gewoon een genie. Had laatst ook een video opgeritseld waar ze speelden op de Nurnbergerring. Groot deel van de nummers kwamen van dit album. Ze kwamen op mij echt groots over qua podiumact maar ook de live uitvoering was uiterst strak gespeeld met veel overtuigingskracht. Wish i was there

Nou nou, een genie? Hij heeft ook ronduit slechte liedjes gemaakt. Maar dit is best een redelijk album. Staan sterke songs op.

Niet altijd hoor Perfume maar ik vind het wel echt een persoonlijkheid. Ben wat bevooroordeeld natuurlijk, vind het een wereldband. Kreeg even een gevoel van euforie

The Baby Screams is één van hun sterkere nummers vind ik zelfs de laatste tijd steeds meer.. die geweldige bas, daarna die lekkere raggende gitaarriff eroverheen en dan nog eens een derde laag van dat opzwepende gitaarthema daaroverheen! Vergeet ik de piano nog te vermelden als toevoeging, weinig wavebands maakten dit soort gelaagde nummers.
Op basis van dit soort composities kan ik ook niet anders concluderen dat Smith een genie was/is

Mijn favoriet nummer van dit album blijft Sinking en The Blood. Over het geheel genomen inderdaad een sterk album van The Cure.

Sinking vergat ik zowaar. ook erg goed ! En wat Orbit ook al beaamde die Smith is gewoon een klasse apart. Maar goed misschien maakt verheerlijking soms blind voor mindere kanten.