Offspring - Smash (1994)

Wat blijft dit een memorabel album. Vroeger heel veel rondjes in mijn cd-speler laten draaien.
Nummers zoals Killboy Powerhead, Nitro, Gotta Get Away en Bad Habit blijven zalig. De twee bekendste singles Self Esteem en Keep 'em Seperated blijven knallers.
Ter gelegenheid van de 20ste verjaardag hadden ze dit album volledig live gebracht op Groezrock, dat was zalig om het hele album nog eens live te beleven.

Smash blijft een vermakelijk album. Niet dat ik het zo vaak hoor, maar als ik het weer eens afspeel blijkt elke keer weer dat ik alle nummers zo'n beetje van voor tot achter ken. Raar, want ik had nog nooit van The Offspring gehoord toen dit album uitkwam.

Laat ik dan maar stem nummer 500 plaatsen: 3.5*

Na waarschijnlijk meer dan 15 jaar weer eens gedraaid. Niet meer mijn ding. Ik raakte snel verveeld. Het doet me allemaal niets. Helaas voor mij. De cd gaat de komende jaren waarschijnlijk enkel stof happen. Voor mij is het echt nietszeggende muziek.

Halfje eraf en daarmee ben ik mild. Waarschijnlijk vanwege de nostalgie. Wist vroeger toch prima raad met dit album.

Echt niet meer zo leuk als vroger. Self Esteem en COme Out and Play zijn nog erg leuk, verder vind ik het wel aardig, maar een tikkie eentonig.

Toen The Offspring een aantal jaar geleden naar De Lokerse Feesten kwamen, had ik voor old times sake nog eens wat van hun nummers gedraaid maar heb ik eigenlijk nooit een volledig album herbeluisterd. Het concert was ook niet het van het om eerlijk te zijn, maar op 8 april is het exact 27 jaar geleden dat Smash uitkwam en dat verdient toch een nieuwe luisterbeurt. Samen met Conspiracy of One was dit indertijd één van mijn favoriete albums tout court maar daar schiet vandaag de dag niet meer zo heel veel van over. Het begint allemaal nog leuk met die spoken intro (die ik verbazingwekkend genoeg nog woord voor woord kon meedoen) maar het vervalt op den duur teveel in hetzelfde. Self-Esteem, Gotta Get Away en What Happened to You blijven leuke meebrullers maar zo'n Killboy Powerhead bijvoorbeeld is een te slap aftreksel van andere nummers op deze plaat en van zo'n lange stilte als in Smash word ik ook altijd wat ambetant. Het nut ontgaat me echt op een nummer van +10 minuten te brengen maar dan zo'n 5 minuten complete stilte in te verwerken om op het einde terug te keren met een simpel gitaarriedeltje... Ik hoorde een tijd geleden dat ze zowaar met een nieuw album gaan afkomen. Het succes van deze zullen ze waarschijnlijk niet kunnen evenaren en ik vraag me eerlijk gezegd ook af of hier effectief nog mensen op zitten te wachten.

Is dat niet gewoon een hidden track, wat toen wel in was in het cd tijdperk?

List of albums containing a hidden track: O - Wikipedia - en.wikipedia.org

Aah, dat zou kunnen. Ik ben dat zelf nog niet zo vaak tegen gekomen (of ze zijn altijd hidden gebleven bij mij ) maar bij The Honey and the Knife van Admiral Freebee zit ook zoiets. Al was dat volgens mij gewoon een track die niet op de CD zelf vermeld staat. Ik vind hier vooral die stilte nogal storend eigenlijk, dat moet echt geen 5 minuten duren.

Vorig jaar dit album voor het eerst sinds hele lange tijd weer eens beluisterd. En eigenlijk voor mij een soort ‘ terug naar de zomer’ van dat jaar.
Dit album destijds zovaak gehoord, op de walkman tijdens het kranten rondbrengen of ‘s avonds als we ergens aan een meertje zaten met wat drankjes.
Net als metalfist kon ik dat intro nog woord voor woord opdreunen ( Ook dat intro van de opvolger trouwens ) en met een big smile herbeleefd.
Toen ik in 1995 in de horeca kwam te werken ( dag krantenwijk, hallo bartender), stond ik vaak in een rockcafe. Nog de tijd voor de computer/mp3playlisten/servers hun intrede in de kroeg deden. Vaak dit album erop, of de hits op een minidisc gezet. We maakten een soort verzamellijst op die minidiscs destijds, want tijdens drukte was het niet te doen om telkens een ander nummer van een andere cd te wisselen dus dan maar een paar zelf samengestelde minidiscs gebruiken. Of als er een bandje was, Gotta get away erop en meedrummen als de band ff wat ging eten voordat we open waren.
Fijne herinneringen aan dit album.
De betreffende hiddentrack kwam op het volgende album tetug, maar dan als volledige song dacht ik.

Het is puur jeugdsentiment wat ervoor zorgt dat ik dit album net een half puntje meer geef dan ik eigenlijk wilde geven. Tijdens mijn eerste jaar op de Havo kreeg ik een cassettebandje in mijn handen gedrukt door een maatje van me. Deze moest ik maar eens luisteren.... de rest is geschiedenis en elke keer als ik weer nummers hoor van dit album hoor ben ik terug in 1994/1995, een door sentiment gekleurde wereld tijd qua muziek.

Dit album bevat veel pakkende punkrock achtige liedjes, lekkere riffs in combinatie met de perfect passende stem van zanger Dexter Holland. Heerlijk om af en toe hard aan te zetten in de auto na een lange werkdag!