menu

Savatage - Gutter Ballet (1989)

mijn stem
4,14 (154)
154 stemmen

Verenigde Staten
Metal
Label: Atlantic

  1. Of Rage and War (4:46)
  2. Gutter Ballet (6:20)
  3. Temptation Revelation (2:56)
  4. When the Crowds Are Gone (5:47)
  5. Silk and Steel (2:56)
  6. She's in Love (3:51)
  7. Hounds (6:28)
  8. The Unholy (4:38)
  9. Mentally Yours (5:20)
  10. Summer's Rain (4:33)
  11. Thorazine Shuffle * (4:42)
  12. All That I Bleed [Piano Version] * (4:35)
  13. Hounds [Live] * (7:20)
  14. When the Crowds Are Gone [Live] * (7:07)
  15. Alone You Breathe [Acoustic Version] *
  16. Handful of Rain [Acoustic Version] * (5:21)
toon 6 bonustracks
totale tijdsduur: 47:35 (1:16:40)
zoeken in:
avatar van IJH15
5,0
Vijfde album van deze geweldige doch onderbelichte band uit Florida. De hoes is werkelijk schitterend (da’s in ieder geval een punt waarop deze ‘Streets’ overtreft ). Savatage meet zich een compleet eigen stijl aan, gekenmerkt door veel pianoriedeltjes, klassieke invloeden en Criss Oliva’s gitaarspel.

Op het formidabele titelnummer worden piano- en gitaarspel op perfecte wijze met elkaar geïntegreerd. Semi-ballad en tranentrekker ‘When the Crowds Are Gone’ is wellicht het beste nummer van het album. Het doomy ‘Hounds’ is ook fantastisch, Oliva’s stem past perfect bij de dreigende sfeer. De laatste drie nummers (waarvan ‘Thorazine Shuffle’ hier merkwaardigerwijs als bonustrack staat vermeld) vormen samen een soort rock-opera in het kort, waarvan ‘Summer’s Rain’ het hoogtepunt is.

De twee instrumentals horen tot de zwakkere nummers, maar zijn allesbehalve slecht: het met klassieke invloeden geladen ‘Temptation Revelation’ is mooi en het akoestische ‘Silk en Steel’ is een interessant intermezzo tussen het Olivaanse geweld (Criss’ scheurende gitaar en Jons raspenede stem). Het zwakste nummer vind ik ‘She’s in Love’.

Grootste kracht van dit album is de stem van Oliva. Die man hoeft maar ‘aaa’ of ‘oh yeah’ te schreeuwen en hij brengt al emotie over. Zijn stemgeluid maakt zelfs van een muzikaal en tekstueel minder interessant nummer als ‘The Unholy’ nog een prima nummer. De mooiste gedeelten van het album zijn dan ook die waarop Jon Oliva zich volledig laat gaan, zoals de tweede helft van het eerder genoemde ‘When the Crowds Are Gone’ of het refrein van het eveneens schitterende ‘Summer’s Rain’. (Wellicht dat mijn grote affectie voor Oliva’s stem er ook voor zorgt dat ik de instrumentals minder vind).

Al met al is Gutter Ballet een duidelijke verandering van stijl ten opzichte van hun eerdere werk en, achteraf gezien, een bijzonder sterke opmaat naar het sublieme ‘Streets’. Omdat ik de instrumentals en vooral ‘She’s in Love’ iets minder vind net geen vijf sterren.

4,5 *

Deranged
Voor de grap besloten om hier maar eens een vijfje van te maken. Was voor mij wel een redelijk zaligmakende ontdekking.

Gewoon een fenomenaal uitgevoerde plaat met voor mij When the Crowds Are Gone en natuurlijk het magistrale titelnummer als uitschieters.

Voor mij ook duidelijk het beste wat deze groep te bieden heeft, al is Streets natuurlijk ook wel nice.

4,5
Ook ik heb dit album met een halfje verhoogd. Topplaat, al blijft er maatréén echt de beste...Streets a Rock Opera!!

Deranged
Ik vind dat ze het beste uit de verf komen op de meer ballad achtige dingen waar Jon meerdere kanten opgaat met zijn stem. Bij Jon Oliva's Pain mis ik dan ook een beetje de subtiliteit.

Al gebeuren daar hier en daar ook wel mooie dingetjes, de klasse hiervan wordt nergens gehaald.

avatar van AstroRocker
4,5
Ik vind Gutter Ballet net iets beter dan Streets. Ik geef beide albums dezelfde score, maar draai Gutter Ballet veel vaker. Maar het liefst draai ik Ghost in the Ruins. Deze plaat kan wat mij betreft in het rijtje klassiekers zoals Made in Japan, Unleashed in the East of een Live after death....

Ozric Spacefolk
AstroRocker schreef:
Ik vind Gutter Ballet net iets beter dan Streets. Ik geef beide albums dezelfde score, maar draai Gutter Ballet veel vaker. Maar het liefst draai ik Ghost in the Ruins. Deze plaat kan wat mij betreft in het rijtje klassiekers zoals Made in Japan, Unleashed in the East of een Live after death....


Ik ben het een beetje met je eens. Gutter Ballet is wat rauwer en een minder lange zit. Op Streets staan dan wel weer twee songs die alles van Gutter Ballet overtreffen en dat zijn: Ghost in the Ruins en If I Go Away. Daar kan zelfs When the Crowds are Gone niet tegenop.

avatar van AstroRocker
4,5
@ Ozric Spacefolk: Mwah, de twee songs die jij beschrijft vind ik minder dan The Crowds....
Maar ok, dat is duidelijk een geval van muziek smaak.

Ozric Spacefolk
Crowds is dan ook wel megalomaan. En dan met name de liveversie waar het intro aan vast zit.

avatar van crosskip
4,5
Meneer Oliva zelf had het vorig jaar nog over een special Gutter Ballet tour in 2014, iemand een idee wat daarvan nog terecht gaat komen?

4,0
De eerste vier albums, voor zover ik de liedjes heb gehoord, bevatten stereotype middelmatige spierballen rock. Ja, electronisch versterkte drums die noch subtiele patronen produceren, noch proberen a la Bonham en Powell de doden uit hun graven te doen opwekken, maar alleen een heleboel hol lawaai maken. Nee, geen enkele riff die een lekkere schop onder mijn achterwerk verkoopt en ook geen enkele melodie die blijft hangen. Ja, de gitarist kan spelen (konden ze vanaf iig 1980 allemaal), maar rolt alleen maar met zijn spierballen. De bassist is totaal oninteressant. En laat ik de zoetelijke synthesizers vooral niet vergeten, zo typerend voor dat decennium. OK, niets van wat ik heb gehoord en herinner is slecht, zoals mijn grote held Blackmore met zijn drie JLT's albums slecht was (vanaf 1980 verdraag ik hem alleen nog maar live). Maar minder slecht dan Bent out of Shape en Slaves and Masters is nog lang geen reden om mijn tijd ergens aan te verknoeien.
Nu iedereen weer weet wat voor oude zeur ik ben: dat gaat allemaal dus niet op voor dit album. Volgens Wikipedia was Gutter Album een keerpunt. Oliva had The Phantom of the Opera gehoord (waar ik evenmin van onder de indruk ben) en besloot tot een wat intelligentere aanpak. Het resultaat is verbazingwekkend! althans, wekt mijn verbazing. Prima riffs (Of Rage and War, She's in Love), afwisselende zang (de melodieën zijn nog steeds niet geweldig, maar dat kan ik door de vingers kijken), gitaarsolo's die meer doen dan alleen ver plassen, drums die iets toevoegen ipv de maat aangeven en zelfs een bas die af en toe tegenspel geeft - daarmee krijg je me wel om. Zelfs de synths ergeren niet. Het album is niet perfect; met name When the Crowds are Gone is gewoon weer een saaie rockballad, al is het pianogetingel aan het begin en aan het eind wel weer leuk. De zachte intro van Hound, "verrassend" overgaand in stevige midtempo rock is verre van origineel (Rainbow deed dat in de goede oude tijd met Dio al), maar is toch effectief, omdat het zachte thema inderdaad vertroostend werkt en de harde riff inderdaad een flinke schop verkoopt onder mijn achterwerk, dat daar zo dringend om vraagt. Aan het eind, als Oliva begint te gillen, dragen de synth bij tot een paranoide stemming, culminerend in een spetterende versnelling, dus ik ben een tevreden oude zeur. De drie laatste nummers veranderen daar niets aan, maar handhaven het niveau. Thorazine Shuffle valt wel een beetje tegen, maar dat is omdat Stargazer, Gates of Babylon en End of the World hetzelfde doen maar dan veel beter. Favorieten: Of Rage and War en Hounds.
Wat een beetje extra ambitie al niet kan doen.
Teveel ambitie is echter ook weer niet goed; wat ik van Streets en Edge of Thorns heb gehoord kan me evenmin bekoren, zij het om andere redenen. Gutter Ballet heeft blijkbaar de juiste balans.

avatar van blondegod
4,5
Deze vandaag maar weer even in de auto cd lade gedrukt. Heerlijke plaat en mijn eerste ervaring met Savatage. Vroeger, begin jaren negentig (en nu waarschijnlijk ook nog wel) kon je cd's lenen bij de bieb voor 50 (gulden) cent.

Ik had ooit eens van Savatage gehoord en zag deze in de cd bak liggen. Aangezien het aanbod in Rock niet echt geweldig was en de hoes mij wel aansprak durfde ik de investering van 50 cent wel aan. Het moge duidelijk zijn dat niet lang hierna ik de cd maar gewoon bij de cd shop heb aangeschaft. Wat een plaat!! Vooral de titelsong is van torenhoge kwaliteit.

Natuurlijk is de beleving die je vroeger had anders dan dat nu het geval is. Ook al zal dit voor anderen misschien niet zo zijn. Helaas vandaag toch een kleine teleurstelling "dit was toch die cd die zo geweldig was"?? gelukkig dat na een uurtje rijden het enthousiasme toch weer wat terug kwam. Na enkele nummers wat langer te beluisteren kom je er weer achter waarom ze zo mooi zijn.

Ik lees veel verwijzingen naar "Streets" en misschien moet deze ook maar eens aangeschaft worden want dat is er nooit van gekomen. "edge of thorns" heb ik dan wel weer in bezit. Lekkere plaat die je echter wel wat vaker moet beluisteren wil hij echt goed worden. Althans, zo werkte dat bij mij.

Toppers op deze schijf : Hounds, The unholy, Mentally yours, Summers rain en natuurlijk de echte hoogvlieger "Gutter ballet"

avatar van milesdavisjr
4,0
Natuurlijk is Gutter Ballet een heerlijk nummer en bewust aan het begin van de plaat gezet. Het album was min of meer de voorloper van Streets maar in mijn ogen is deze schijf wat beter. De band staat nog met zijn voeten in de jaren 80, het geluid is hier en daar nog lekker ongepolijst. Wat mij alleen opvalt en dat is puur persoonlijk; de beste nummers staan naar mijn mening op de 2e helft van de plaat. Uiteraard vind het ik al eerder beschreven Gutter Ballet heerlijk en kan When the Crowds Are Gone mij ook bekoren, ik veer echter pas weer op bij The Unholy. Het zal er mee te maken hebben dat Temptation Revelation en Silk and Steel mij gestolen kunnen worden. Het is trouwens onbegrijpelijk dat Thorazine Shuffle een bonustrack is, dit nummer is een van de sterkere nummers op het album.

avatar van Leptop
4,5
Net mee lopen krijsen in de auto na een jaartje mottenballen status. Heerlijk album. Half puntje erbij. Wat een adrenalinebron zeg....

avatar van RuudC
4,5
Dit was de eerste cd die ik van Savatage kocht. Destijds aardig veel geluisterd, maar de laatste jaren veel stof gevangen. Ik raak een beetje ontroerd bij het herluisteren. De opener zegt Megadeth, maar vervolgens komen de (power)ballads en prachtige instrumentaaltjes. Ik hoor hier een geluid dat ik erg kenmerkend vind voor de ballads van power metalbands die tien jaar later zouden beginnen te floreren. Forever van Stratovarius past er zo tussen, ware het niet dat de teksten hier wel echt beter zijn. Het mag duidelijk zijn dat de titeltrack en When The Crowds Are Gone de beste songs zijn, maar de eerder aangehaalde Of Rage And War, Hounds en Mentally Yours zijn ook geweldig. Het is dat het aan het eind een beetje inkakt, anders ik hier de volle 5* gegeven. Het grootste deel van dit album is pure klasse. Heerlijke heavy metal met heel veel invloeden van Queen. Love it!

Tussenstand:
1. Gutter Ballet
2. Hall Of The Mountain King
3. The Dungeons Are Calling
4. Sirens
5. Fight For The Rock
6. Power Of The Night

avatar van lennert
4,5
Oef, lang geleden heb ik dit album toch een beduidend lagere score gegeven, terwijl ik hem nu weer met echt heel veel plezier beluister. Had toen vooral te maken met het feit dat ik er te weinig Gutter Ballet/When The Crowds Are Gone op stond en nog teveel oude Savatage. Uiteindelijk vind ik nu alles wel tof, al is het rond nummer 8 weer net ietsjes minder dan op de eerste helft van het album. Vooral tof hoe men Queen-invloeden er nu goed inkrijgt en de muziek toch een stuk intelligenter maakt. Oliva krijst ook op zijn best.

Voorlopige tussenstand:
1. Gutter Ballet
2. Hall Of The Mountain King
3. The Dungeons Are Calling
4. Fight For The Rock
5. Power Of The Night
6. Sirens

3,5
geplaatst:
Viel Power Of The Night na een beluistering wat tegen omdat ik hele goede herinneringen aan dit album heb, zo valt deze me dik mee. Had niet zo'n hele hoge pet op van dit overgangsalbum. Blijkt ie toch vet mee te vallen. Heel wat gevarieerder van opzet dan POTN en met She's in Love (3:51) Hounds (6:28) twee vette knallers. Natuurlijk is het titelnummer een prachtig nummer en ook When the Crowds Are Gone doet het nog steeds goed. Helaas staan er ook wat minder geslaagde tracks op. Misschien voor over 20 jaar?

Gast
geplaatst: vandaag om 06:53 uur

geplaatst: vandaag om 06:53 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.