menu

Savatage - Gutter Ballet (1989)

mijn stem
4,15 (157)
157 stemmen

Verenigde Staten
Metal
Label: Atlantic

  1. Of Rage and War (4:46)
  2. Gutter Ballet (6:20)
  3. Temptation Revelation (2:56)
  4. When the Crowds Are Gone (5:47)
  5. Silk and Steel (2:56)
  6. She's in Love (3:51)
  7. Hounds (6:28)
  8. The Unholy (4:38)
  9. Mentally Yours (5:20)
  10. Summer's Rain (4:33)
  11. Thorazine Shuffle * (4:42)
  12. All That I Bleed [Piano Version] * (4:35)
  13. Hounds [Live] * (7:20)
  14. When the Crowds Are Gone [Live] * (7:07)
  15. Alone You Breathe [Acoustic Version] *
  16. Handful of Rain [Acoustic Version] * (5:21)
toon 6 bonustracks
totale tijdsduur: 47:35 (1:16:40)
zoeken in:
avatar van Metal-D78
4,5
uffing schreef:
Thorazine Shuffle staat hier als bonustrack. Klopt dat wel?


Jazeker. Op de eerste uitgave van de cd van de firma Atlantic wordt dit nummer al als zodanig aangemerkt.

avatar van Edwynn
4,5
Het is een cd bonustrack zoals toen gebruikelijk was. Op de LP stond het nummer namelijk niet. Dat is eigenlijk wel gek want Mentally Yours, Summer's Rain en Thorazine Shuffle vormen samen als drieluik één verhaal.

Ozric Spacefolk
Niks aan Edwynn toe te voegen. Klopt als een bus. De 3 laatste songs vormen een mini-rock-opera...

avatar van uffing
4,0
Helder verhaal, jongens. Bedankt!

avatar van rushanne
5,0
Grappig trouwens dat het nummer op het cassettebandje ook als bonusnummer er op stond. Waarom dan ook niet gewoon op de LP, qua tijd paste dat wel.

avatar van Edwynn
4,5
Ik denk dat dat onder druk van Atlantic gebeurde. Je moest gewoon iets extra's op de cd hebben staan.
Wie Savatage.com raadpleegt, vind niets over Thorazine Shuffle als bonustrack. Dat zegt mij dat de band het nummer gewoon bij Gutter Ballet vind horen. Wellicht dat hij daarom ook op de cassette staat.

avatar van vielip
4,5
Hij staat inderdaad ook niet op mijn lp. Vond ik altijd al vreemd maar dankzij bovenstaande verklaringen is dat dus opgelost

avatar van Spock2011
5,0
Mijn favoriete plaat van Savatage! Voordat ik deze voor het eerst hoorde vond ik Savatage altijd een iets minder interessante band. Een band die weliswaar aardige muziek maakte, maar verder weinig eraan bijdroeg. Gutter Ballet wist me volledig te overtuigen. Savatage klinkt een stuk volwassener. De hele plaat klinkt als een grootse rock-opera, een voorlopertje van Streets. Ik heb me laatst de re-issue ervan aangeschaft, met twee nieuwe en best interessante bonus-nummers. Prachtige cover-art, mooie naar de verbeelding sprekende prent. Zoiets sfeervols heeft Jon Oliva vaker weten te doen, het hoort wel bij de band. Het titelnummer blijft een van de beste nummers in de geschiedenis van de Metal!

avatar van Spock2011
5,0
Het einde van When the Crowds Are Gone is misschien wel het sterkste dat Savatage ooit heeft gemaakt.

Ozric Spacefolk
1989 het mooiste muziekjaar, voor rock en metal.

En ook deze Gutter Ballet staat nog immer als een huis. Zelfs de wat kinderachtige nummers als She's in Love en Unholy draai ik nog steeds graag...

She's in Love, toch wel mijn lievelingsnummer over fellatio....

avatar van Dream Theater
4,5
De ultieme Savatage plaat voor mij, hoewel ik Hall of the Mountain King ook erg goed vind. Schitterende nummers als Gutter Ballet ( Rockopera in het klein met machtige gitaarsolo van Chris Oliva), de kippevel rockballad When the Crowds are gone, het machtige Hounds of het heavy Of Rage and War zijn het aanschaffen ervan meer dan waard.

5,0
Prima plaat van Savatage. Zeker in hun begintijd helemaal top. Later een andere zanger werd het toch wat minder

avatar van AstroRocker
4,5
Nog een pareltje uit de Savatage catalogus. Beste songs: Of rage and War, Gutter Ballet, Hounds en Thorazine shuffle. Geweldig gitaarwerk van Criss Oliva en broertje Jon klinkt weer lekker maniacaal.
Ik geef 4.5*

avatar van Lau1986
4,0
Prachtig album van Savatage. Vooral het titelnummer en When the Crowds are Gone zijn geweldig. De andere nummers mogen er ook zeker zijn. Genieten!

5,0
Super album! When the crowds are gone vind ik een van de beste nummers ooit.Wat gaat Jon oliva los op het eind. Ge-wel-dig. The unholy,Guttar ballet en Summer's rain zijn de andere toppers naar mijn mening. Fijne solo in Summer's rain trouwens die Chris Oliva kon er ook wat van!

avatar van Deranged
Voortreffelijke zang, spetterende gitaar en gewoon algeheel zeer sprankelend verfijnde composities. Waarom kende ik dit nog niet. Ga me eens gauw verdiepen in deze groep. Kende nog wat van leren. Viel me trouwens wel net zo even snel op dat de zanger in de tussentijd wel een taartje of twee achterover heeft gedrukt. Maar dat moet ie natuurlijk lekker zelf weten verder. Hoe dan ook een fascinerende zanger. Ik hou van die veelzijdigheid en met name ook die rock 'n' roll roar met ballen. Die lijkt hij in ieder geval uitstekend te beheersen.

Ozric Spacefolk
Ten tijde van deze plaat, zat de groep nog flink aan de harde drugs. Daar wordt je ook slank van.

avatar van crosskip
4,5
Als het goed is, gaat in vervolging van de HOTMK-tour JOP volgend jaar touren met dit album. Dat is voor mij in ieder geval een stuk interessanter.

Wordt trouwens wel tijd dat hij dat 'JOP is Savatage' verhaal eens laat varen en gewoon eens een fatsoenlijke reünie op poten zet. Als je met een band met een andere naam en toch een set met 95-% Savatage nummers gewoon kan touren, is er heus wel genoeg animo voor een volledige reünietour.

avatar van Von Helsing
5,0
crosskip schreef:
Als het goed is, gaat in vervolging van de HOTMK-tour JOP volgend jaar touren met dit album. Dat is voor mij in ieder geval een stuk interessanter.

Wordt trouwens wel tijd dat hij dat 'JOP is Savatage' verhaal eens laat varen en gewoon eens een fatsoenlijke reünie op poten zet. Als je met een band met een andere naam en toch een set met 95-% Savatage nummers gewoon kan touren, is er heus wel genoeg animo voor een volledige reünietour.


Dat gaat dus niet gebeuren. Als Jon Oliva wilt touren, als Savatage, dan kost hem dat veel geld. Paul O'Neill bezit namelijk de rechten en wilt veel geld. Ook de reden waarom de DVD van JOP nooit is verschenen die destijds wel is opgenomen in Tilburg. Te veel Savatage songs waar Paul O'Neill geld voor wilt ontvangen.

avatar van Deranged
Hoe dan ook een heerlijke plaat. Snap al die hoge beoordelingen wel. Dat is nog eens een ontdekking weer. Toppers vind ik momenteel vooral het titelnummer en When the Crowds Are Gone. Echt genieten met een glaasje wijn en die vocalen momenteel.

avatar van Edwynn
4,5
Als het aan Oliva ligt, is Jon Oliva's Pain gewoon Savatage. Heeft hij herhaaldelijk gesteld in interviews. Gekgenoeg vind ik alleen Maniacal Renderings écht de moeite waard. De andere albums ontstijgen het niveautje 'gezellig' nauwelijks.

Gutter Ballet daarentegen is pure magie. Een perfect gelukt evenwicht tussen de oude heavy Savatage en de flirts met de musicalwereld. Het titelnummer, het hartverscheurende When The Crowds Are Gone zijn van een ongekend niveau en zijn ondertussen uitgegroeid tot all time classics uit het oeuvre. Het melancholieke pianospel doet een rondedans met het virtuoze maar soms ook door merg en been gaande spel van Criss Oliva. Met toen nog iets slankere Jon Oliva ging het in die tijd behoorlijk slecht, maar al die witte lijntjes deden de stembanden in elk geval wel goed. Wat een emotie!

Ook de rockers hebben een onweerstaanbare sfeersetting. Zelfs het vulgaire She's In Love heeft een prachtige mystieke uitstraling ondanks de achter het station-thematiek. Dat is direct ook de de grote kracht van het album; Het heeft een coherente sfeer die neerslaat op elk facet van het Savatageregister. of het nu ruig is, of hartverscheurend of zelfs kwaadaardig, Gutter Ballet draagt een ongrijpbare, haast sprookjesachtige sfeer naar buiten.

Mijn absolute favorieten heten Hounds en The Unholy. Hounds is een meeslepende Victoriaanse horrortrip dat heel lichtjes de krochten van de doom metal aantikt. terwijl The Unholy een krachtige, stuwende metaltrack is met enkele occulte trekjes. Wat mij betreft het summum van het album. En dan moet de trilogie die kalm ingestart wordt met Mentally Yours nog beginnen.

Ga 'of rage and war' op alles om je heen, mocht je deze nog niet in de kast hebben. Want dit betreft een Meesterwerk met een grote M.

avatar van Deranged
En eerlijk is eerlijk. Vind de akoestische intermezzo Silk and Steel een stuk sprankelender dan de pogingen die Tony Iommi daartoe ook enkele keren ondernam.

avatar van Metal-D78
4,5
Von Helsing schreef:

Ook de reden waarom de DVD van JOP nooit is verschenen die destijds wel is opgenomen in Tilburg. Te veel Savatage songs waar Paul O'Neill geld voor wilt ontvangen.


Dat is dus een hardnekkige fabel. Beelden zijn vern**kt door het bedrijf dat verantwoordelijk was voor de opnamen. En natuurlijk zal O'Neill een graantje willen meepikken, maar dat is niet de reden.

Ozric Spacefolk
Deranged schreef:
En eerlijk is eerlijk. Vind de akoestische intermezzo Silk and Steel een stuk sprankelender dan de pogingen die Tony Iommi daartoe ook enkele keren ondernam.


Niet voor niets dat veel metalfans vinden dat Criss Oliva één van de echte grootheden was.

Zijn beste gitaarwerk staat wat mij betreft op Edge of Thorns...

avatar van vielip
4,5
Metal-D78 schreef:
(quote)


Dat is dus een hardnekkige fabel. Beelden zijn vern**kt door het bedrijf dat verantwoordelijk was voor de opnamen. En natuurlijk zal O'Neill een graantje willen meepikken, maar dat is niet de reden.


Zou het feit dat Oliva's strot compleet aan gort lag ook niet meespelen? Foutjes kun je in een studio wegwerken, dat is me bekend maar wil je van die avond nog iets fatsoenlijks maken dan zeg ik; succes!

avatar van Metal-D78
4,5
vielip schreef:
Zou het feit dat Oliva's strot compleet aan gort lag ook niet meespelen? Foutjes kun je in een studio wegwerken, dat is me bekend maar wil je van die avond nog iets fatsoenlijks maken dan zeg ik; succes!


Zal zeker ook een rol spelen.

5,0
Na STREETS en hun eerste twee albums is dit voor mij één van de betere albums

avatar van Edwynn
4,5
Edwynn schreef:
Als het aan Oliva ligt, is Jon Oliva's Pain gewoon Savatage. Heeft hij herhaaldelijk gesteld in interviews. Gekgenoeg vind ik alleen Maniacal Renderings écht de moeite waard. De andere albums ontstijgen het niveautje 'gezellig' nauwelijks.



Deze uitspraak zal nederig verontschuldigend weer intrekken. Hernieuwde kennismakingen hebben dusdanig geleid tot het regelmatig indrukken van de repeatknop dat ik mij vertwijfeld moet afvragen waar ik in hemelsnaam was met mijn gedachten. Gelukkig had ik de betreffende albums nog niet voorzien van sterren zodat het niet helemaal ongeloofwaardig wordt.

Ozric Spacefolk
Toch kan ik (persoonlijk) de Joppie band maar met moeite luisteren,

Misschien omdat ik vind dat dit type muziek thuishoort in 1989/90/91 en niet in het huidige millenium. Het komt zo kinderachtig op me over, vooral na het volwassen Dead Winter Dead en Wake of Magellan.

avatar van Edwynn
4,5
Hmm de gedateerdheidskaart. Dat boeit me niet zo. Jon Oliva's Pain ligt stilistisch een beetje tussen Gutter Ballet en Streets in. Rechttoe rechtaan heavy metal met een lichte bombastische inslag. Obligaat is het wel, maar kinderachtig? Neuh vind ik toch niet. In het begin vond ik het ook niet veel, maar nu kan ik er wel van genieten.

Gast
geplaatst: vandaag om 23:19 uur

geplaatst: vandaag om 23:19 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.