Judas Priest - Turbo (1986)

Turbo behoort tot m'n favorieten en is heel wat geslaagder dan Point of entry. De sound is ook echt uitmuntend. Ze hadden alleen afschuwelijke kleding aan, dat is het enige afstotende. Zo wat zullen de beweegredenen zijn geweest om zo'n lp op te nemen? Pure commercie en de recordcompany zal ze wel aangemoedigd hebben. Ze wisten dat dit fans zou kosten en toch deden ze het.. Turbo lover heeft z'n plaats op Metal works. Locked in,Private property en Hot for love zijn op en top klasse. Out in the cold is van hetzelfde hoge niveau als Turbo lover. Goede nummers zonder gitaarsynthesizer zijn Reckless en Rock you all around the world. Om het peil omlaag te halen behoort Parental guidance tot de zwakste Priestsongs ooit. Nog net niet zo erg is Wild nights,hot and crazy days. Vier sterren.

Priest probeert aan te haken bij de destijds heersende muziekstijl en dat lukt ze goed! Sterker nog; dit is één van de betere hardrock albums van dat jaar! Niet te vergelijken met de albums die ze hiervoor hebben gemaakt maar wat maakt dat nou uit!? Ik kan er prima naar luisteren. Al moet ik er wel bij zeggen dat ik de live versies van deze nummers nog een tikkeltje beter vind! Out in the cold is daar misschien wel het beste voorbeeld van.

Wat een misser is dit.. ik kreeg de lp ooit van een vriend, ik heb er nooit met plezier naar kunnen luisteren.

Opzich begrijp ik het wel dat mensen dit album niet veel aan vinden. Ik ben echter gek op de 80's dus dit album sluit daar prima bij aan. Wel een vreemde eend in de Priest bijt maar op de één of andere manier vind ik het erg goed.

Lekker fout. Het is inderdaad een misser, maar ik vind hem toch wel wat hebben. Een nummer als Locked In of Private Propery is gewoon zó fout, maar wellicht daardoor ook zo leuk om naar te luisteren. Het is overigens geen topper.

Erg jaren '80 deze plaat en eigenlijk ook erg 'fout' Maar hij luistert zo lekker weg...favo's zijn Rock You All Around The World en Hot Nights...

Blijft mijn favorieten priestplaat flink meezinggehalte.
met Parental Guidance , locked in en hot for love als uitschieters.

Wat is hier eigenlijk in vredesnaam 'fout' aan? Ik snap de term in combinatie met dit album niet zo goed eerlijk gezegd.

In de tweede helft van de jaren '80 zochten veel hardrockbands aansluiting bij de heersende trend. Bon Jovi bewees dat je met harde rock (of althans een slap aftreksel daarvan) kon scoren bij het grote publiek. Dus wat deden al die hardrockjongens: ze schaften (gitaar-)synthesizers aan, fohnden hun haar nog 'ns en gingen popliedjes maken. Saxon kwam met Rock the Nations (zwak), Maiden met Somewhere in Time (gitaarsynthesizers) en Y&T bracht het dramatische Down for the Count uit. En Priest dus deze. Ook een poppy rockplaat dus en alle oldschool hardrockers over de zeik natuurlijk.. En daarom dus 'fout'
Persoonlijk vind ik dit eigenlijk een hele aardig album. Stukken minder dan Screaming for Vengeance en Defenders of the Faith. Maar echt fout werd het pas twee jaar later met het Priest onwaardige Ram it Down. Gelukkig werd ook dat foutje later weer rechtgezet.

Tsja, blijf ik toch met de term 'fout' zitten eerlijk gezegd. Ik snap je verhaal wel hoor maar wie bepaald dan of dat goed of fout is? Ik vind dit album een verademing na het zware geschut van Screaming en Defenders om eerlijk te zijn. Weer even iets anders dan klakkeloos herhalen. Heeft denk ik ook veel te maken met of je er in die tijd bij was toen dit soort albums uit kwamen. Ik merk over het algemeen dat er voor destijds afgekraakte albums, later veel meer waardering ontstaat. Zo van; hm, zo slecht is dit eigenlijk nog helemaal niet. Jij noemt Rock the nations van Saxon zwak. Ik noem 'm liever aardig. Somewhere in time vind ik zelfs één van Maiden's beste!

En wat te denken van het magistrale Out In The Cold? Kippenvelsong!
Hier staan toch erg goeie nummers op.

Ja man, een briljant nummer!

Mee eens hoor, het songmateriaal op deze plaat is dik in orde met Out in the Cold als (een van) de beste. De discussie goed / fout heeft vooral te maken met de strikte scheiding tussen genres zoals die destijds nog bestond. Als je hardrocker was, dan onderscheidde je je van de massa met leren jackjes met van die glimmende ijzeren noppen erin, vaak ook voorzien van allerlei opgenaaide badges van je favoriete groepen in mijn geval waren dat Judas Piest, Iron Maiden, Saxon, Y&T en Scorpions (oei) Elke vermenging met andere muziekstijlen was uit den boze, want je wilde niet op een hoop belanden met de hoogwaterbroeken dragende hitparadejongens!
Nu denken we daar (gelukkig maar) wat genuanceerder over en kunnen we een verguisde plaat als Turbo op z'n werkelijke waarde schatten.

Ja die hokjesgeest van toen sloeg echt helemaal nergens op achteraf bezien. Ik heb me er in ieder geval nooit iets van aangetrokken en luisterde zowel naar Metallica als Motley Crue. Om maar een voorbeeld te noemen...

Er waren toen ook wel mensen die dit een goed album vonden hoor. En slecht is het ook niet. Maar al te veel meegaan met huidige trends blijkt toch zelden een effectieve aanpak om een sterke plaat te maken. Pas met Painkiller was Judas Priest weer helemaal in goede doen.

Wat heavy metal betreft spreekt het natuurlijk ook voor zich dat elk beetje ambitie richting hitparade niet in goede smaak valt bij het doorwinterde metalpubliek. Dat heeft niks met hokjesgeest te maken maar alles met smaak.

Turbo werd niet voor niets door velen verguisd en nu het zovele jaren later op waarde geschat kan worden is dat nog steeds gene vette. 56 stemmen en een gemiddelde van 3,05. Toch een pak lager dan wat Defenders of the Faith en Painkiller doen.

Ik heb het nooit moeilijk gevonden om dit album niet te mogen, toen niet en nu niet. Twee eenvoudige redenen: de vorige twee waren krakers van jewelste (mijn kennismaking met Judas Priest) en 1986 had een explosie aan schitterende platen. Judas Priest viel toen uit de boot want Turbo was een anticlimax.

Dat is ook niet meer dan terecht want ik vind Defenders en Painkiller beter. Het gaat me meer om het feit dat het album (Turbo) lang niet zó slecht is als destijds werd beweerd. En dat bewijst die 3,05* dan weer. Dat vertaal ik naar ongeveer een 7. Toch een ruime voldoende en verre van slecht.

2 x 3,05 = 6,1

Eeder ongeveer 6/10 dus, wat toch maar een krappe voldoende is.

Het is daarom nog geen heel slecht album, maar naar Judas Priest normen presteert het toch nog steeds serieus ondermaats.

Ik ga het seffens nog eens draaien, kijken of het mijn ★★★1/2 waard is.

Welke dan, Sir?

Bekende bands:

Metallica - Master of Puppets
Queensrÿche - Rage for Order
Slayer - Reign in Blood
Iron Maiden - Somewhere in Time
Megadeth - Peace Sells...But Who's Buying?


Wat minder bekende bands:

Flotsam and Jetsam - Doomsday for the Deceiver
Nuclear Assault - Game Over
Fates Warning - Awaken the Guardian
Crimson Glory - Crimson Glory
Savage Grace - After the Fall from Grace
Helstar - Remnants of War
Hexx - Under the Spell


En er zijn er nog. Genoeg bands die in 1986 hun (tot dan toe) beste album uitbrachten. Judas Priest kan je daar met Turbo zeker niet bij rekenen.

Zonet weer beluisterd en genietbaar vind ik het wel. De solo's klinken lekker maar zijn helaas wat kort. Sommige nummers zijn te flauw en de drums zijn ronduit slecht. De b-kant vind ik net wat beter dan de a-kant.

Er staat hier overigens een nummer teveel in de tracklist. All Fired Up is een bonusnummer. Ik stuur een correctie door.

PM bezorgd, anders gaat Herman en/of Bennerd achter me zitten .

Wat een tegenvaller dit album. Ik had zeer hog gespannen verwachtingen na het beregave en heavy Defenders of the Faith. Maar wat een teleurstelling zeg.. ik ben al gauw weer Defenders gaan draaien.

Het album opent nog wel sterk met Turbo Lover, maar daarna is het matigheid troef. De ballad Out in the Cold is ook nog aardig, maar de rest? Ook de productie is erg licht te noemen, vergelijk dat eens met de loodzware productie van Defenders.
Ik geef 2 sterren.

Alvorens dit onding op ons los te laten had Judas Priest twee mooie albums afgeleverd, Screaming for Vengeance in 1982 en het ook door mij bejubelde Defenders of the Faith in 1984. Het tijdvak is 1986, une année très grand cru in Metal, en ik kreeg een fles wijnazijn voorgeschoteld. Walgelijk.

In navolging van Iron Maiden met Somewhere in Time deden de gitaarsynthesizers ook bij deze Britten hun intrede en ze mochten voor mijn part hun jeans en leer opbergen want wat is dit een zachte hap. Leg dit naast hun twee voornoemde albums en je broek zakt af, meezingertjes zoveel je wilt en poppy nummers in overvloed. Ik wil Judas Priest en dit is mijlenver verwijderd. Waar zijn de snelheidsduiveltjes, waar zijn de epische nummers met geweldige gitaarsolo’s? Hier staan nummers op waarover ik me nog altijd zo kan ergeren: het povere Privaty Property, het schurftige Parental Guidance, het onnozele Wild Nights enzovoort, het carnavaleske Hot for Love. Iemand? Wat houd ik hier nog over, wat wil ik hiervan nog onthouden? Nou, Turbo Lover en Out in the Cold en misschien hier en daar nog enkele stukjes. Medelijden.

Ik wil nog iets kwijt over de teksten. Judas Priest staat niet bekend voor zijn intellectuele teksten, zoals vele groepen. Toen veel later Rob Halford uitkwam voor zijn geaardheid, werden sommige doubles entendres toch duidelijker want het waren soms metaforen voor zijn “actief” leven. Ik heb absoluut geen probleem met zijn keuze, het is zijn leven, wie ben ik om daarover te oordelen. Heeft iemand al de teksten van dit album eens bekeken: zo clichématig als maar kan? Nog iets waarover ik me erger en nu stop ik met klagen, zagen en “ertevreten”. Azijn pissen.

Ze gingen op toer, verdienden vele centjes maar verloren bij mij veel krediet. Kijk je naar dat live-album, kun je zo de zwakke prutswerken uithalen. Met Ram it Down gingen ze eens ouderwets terugslaan met de harde nummers die niet in Turbo pasten. Bij mij hadden ze zich de moeite kunnen besparen want ik vind Ram It Down nog zo’n zeperd. Pas bij Painkiller kreeg het getaand blazoen zijn schittering terug. Gadverdamme, zeg.

Oh ja Sir... ik vind 2* nog rijk bedeeld eerlijk gezegd... wat een knaller blijkt Painkiller dan gelukkig weer... bij mij veel krediet terug gewonnen door die plaat...

Alles staat in verhouding met dat rotalbum van Metallica: St. Anger met een 0,50 van mij .

Oh ja. Ben het met je eens... lager dan 0,5* kan niet...

Het titelnummer hiervan werd wel eens gedraaid waar ik uitging destijds en dat volstond om het album links te laten liggen. Mijn interesse lag toen zowat geheel bij thrash en hardcore.

Maar als meer hardrock gericht album vind ik dit nu best genietbaar. Niet zo goed als het eveneens verguisde Point of Entry maar zeker niet ergerlijk slecht.

Ik zag je bericht in "Wat draai je nu?" en was benieuwd naar je "gedacht", Kronos. Blijkbaar kun je er beter mee weg dan ik en dat is natuurlijk geen enkel probleem. We kennen elkaar ondertussen al een beetje. Iedere reactie bij ieder album heeft een perspectief nodig komende van meerdere toehoorders.

Dat ik er beter mee weg kan komt wellicht ook omdat ik me er destijds nooit aan gewaagd heb en er zo geen negatieve herinnering aan heb. Judas Priest toen gewoon afgeschreven op basis van het titelnummer. Als opvolger van het glorieuze Defenders of the Faith is het natuurlijk een tegenvaller.

Ik heb Priest ook pas leren kennen ten tijde van Painkiller en heb zo met terugwerkende kracht hun discografie verzameld. Deze Turbo heb ik dus nooit als opvolger van de magistrale twee voorgangers ervaren maar puur als 'los' album. En dan vind ik het een prima plaat! Ze doen eens iets anders dan telkens hetzelfde kunstje herhalen. Net als Maiden destijds. Al vind ik Somewhere in time wel veel beter dan Turbo moet ik er eerlijk bij vermelden.