Toto - Mindfields (1999)

Allmusic heeft een hoop goede kanten (waarvan hun omvang w.m.b. een van de beste is), maar 'objectief' is altijd gevaarlijk bij recensies natuurlijk. Enige Amerikaanse vooringenomenheid komt bij veel besprekingen gewoon duidelijk naar voren en als je ziet hoe zeer de albumrecensies van elkaar verschillen, wordt toch wel duidelijk dat niet elk album even goed beluisterd is voordat het verhaaltje 'neergepend' werd (er staan ook gewoon tegenstrijdigheden op de site; nauwelijks te vermijden ook met zo'n breed schrijversgilde erachter, maar laten we niet doen alsof dat soort menselijkheden niet voorkomen). Na IV heeft Toto in het thuisland eigenlijk geen rol van betekenis meer gespeeld en ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat allmusic hier dus die enige vooringenomenheid juist wél heeft.

Back ontopic: Mindfields vind ik weer een fijn caleidoscopisch Toto-album. Veel verschillende richtingen, songs die sterk van melodie zijn en vaak lang uitgesponnen (ja, ik weet dat allmusic dat laatste juist als punt van kritiek opvoert). Teksten zijn de zwakste schakel. Toch 4*.

Toto - Better World

op deze link kun je dit nummer beluisteren , laat weten wat jullei ervan vinden

Toto wat is het wachtwoord?

ja ik zie het nu net ook pas, ja dat heb ik dus niet helaas

jij had dat nummer toch al beluisterd?

O was dat die ja? Geen beste indruk!

'B-film muziek' vond ik nogal een rare kwalificatie, maar over smaak valt niet te twisten

Ha! Ja toch moest ik daar aan denken....is toch laat ik zeggen een apart soort muziek.

Leuk album. Er zitten alleen wel een paar langdradige nummers bij. Het begint al met al niet erg sterk, maar nummer 3 is wel mooi.
Verder zijn Caught in a balance, last love, mad about you en Melanie de beste nummers vind ik.

Al met al 4 sterren voor de lekkere sound.

Veel fans van toto hebben problemen met de album Mindfields. Ik ben echter fan geworden DOOR dit album. Fan is ook wel weer een groot woord. Als muzikant waardeer ik Toto gewoon enorm vanwege hun kwaliteiten. De nummers waar ToTo bekendheid te danken heeft (roseana, pamela etc.) zijn zeker niet progressief of origineel te noemen, maar je moet het maar eens proberen te spelen zeg ik maar altijd. Mindfields vond ik een geweldige album omdat Toto hier eigenlijk een beetje hun hit gehalte achter hun laten en meer richting experimentele en waanzinnig complexe songs wend - en ze kunnen het live meer dan waar maken.

Hmm mijn laatste bericht hier 27 januari. Ik wil toch weer even de aandacht vestigen op wat naar mijn mening 1 van de meest ondergewaardeerde platen uit de Toto collectie is, en naar mijn idee veel meer lof verdiend. Het is misschien wel de enige album van Toto waarin muzikale lagen zijn te ontdekken, daar een nummer als Mindfields mij eerst niet wist te bekoren issie na een tig luisterbeurten voor me gaan leven.

Voor wie Toto niet aanspreekt vanwege hun gelikte hitjes, geef deze album een kans, de (blues) nummers klinken rauw en geleefd, Kimball zijn stem is fenomenaal, Philips weet hier voor het eerst Porcaro te overtreffen met een eigen, harde stijl en Steve Lukather's gitaar geluid klinkt duisterder dan ooit. In High Price of hate laten de mannen zien dat ze niet bang zijn een jam van bijna 10 minuten op een plaat te zetten, en met Better World en Caught in the Balance tillen ze de plaat naar een uitzonderlijk hoog niveau. Uitzonderingen nagelaten, Last Love, Melanie en wellicht de openingstitel, maar overall vind ik dit de beste plaat die Toto ooit heeft uitgebracht, en misschien wel één van de beste rock platen allertijden.

Maar that's just me.

je bent niet de enige... ik vind dit ook Toto's beste

Vriend!

Wat een discussies. Ik heb zo'n beetje alle Toto albums maar ben zeker geen fan. Heb meer dan 2000 plaatjes en Toto is typisch een groep waarvan ik altijd benieuwd ben wat ze nu weer gemaakt hebben. Heb ze in de jaren tachtig ooit eens live gezien en dat vond ik waardeloos. Deze cd vandaag weer eens geluisterd. Is een lekkere harde cd. Als gevolg van het vaker wijzigen van de bezetting krijgen albums van Toto vaak een geheel andere lading mee. Gitaarspel vind ik geniaal. Heerlijke powerdrum en een echte rockstem. Ik begrijp dat er mensen zijn die deze muziek te heftig vinden. Mijn vriendin hoort mij liver Toto IV draaien. Cijfers geven is lastig. Zeker als het gaat om een album wat niet regelmatig gedraaid wordt. Jammer dat aan het einde van sommige nummers de faderknop gebruikt wordt. Pas niet bij een echte rockplaat. Wat daar praten we hier over. Harde nummers afgewisseld door balladachtige nummers. Groot pluspunt vind ik de diversiteit van instrumenten. Tot blazers aan toe!

Best een aardig album dit . Beter dan gemiddeld.
De terugkeer van Bobby Kimball is zeker geslaagd !
Lekkere gitaarsolo''s en Simon Phillips blijft echt mijn favoriete drummer . Wat is die man goed zeg !
'' Caught in the balance '' heeft wel een lekker intro-tje !
Verder zijn ''Last love'' en '' Melanie'' wel geslaagde ballads.
3,5*

De rest van de nummers boeien me niet zo maar ik ben er damn trots op dat er een nummer op staat met mijn naam. Melanie is best wel een goeie plaat!!

3,5

After You Have Gone en Melanie zijn prima Toto-nummers. Toto doet het overigens altijd goed met liedjes over vrouwen (Angela, Carmen, Holyanna, Pamela, Rosanna, Lea, Anna, Melanie).
Better Worlds en One Road zijn ook niet onaardig. Rest van het album is niet slecht maar wel wat minder. High Price of Hate is een bluesachtige rocksong, maar vind ik echt verschrikkelijk. Helaas duurt dit nummer ook nog eens bijna 10 minuten. Vooral door After You Have Gone en Melanie toch nog 3,5*.
Beste Toto-Album blijft voor mij Turn Back.

Lekker album met het heerlijke Cruel.

Dan vergeet je Elenore nog

Erg degelijke rock, zo met een stempel van de jaren '80. Toto speelt rock met ziel (hun eigen dan toch tenminste, niet de universele), net alsof het een stelletje studiomuzikanten zijn die van de baas eens echte rock-songs mogen opnemen. Probleem is echter dat de baas niet zegt hoe goede rock-songs in elkaar gestoken moeten worden dus spelen ze wat ze het best kunnen zonder echt te schitteren. 3,0 * dus, omdat ik er niet bijster van onder de indruk ben, dat Toto muziek kon maken dat wist ik wel, maar ze doen me hier niet snakken naar meer.

Ik was nooit écht fan van de heren van Toto, maar deze c.d. is een juweel.
Luister o.a. naar het 'rocking' (vooral het opbouwen naar de solo toe)
"Caught in the Balance".
En "Better World" is ook gewoon een fantastisch nummer!
Met én Bobby Kimball terug en misschien wel een van de beste (sessie) rock drummers ter wereld (Simon Philips), is Toto 'hot,'hot and hot'!
Het concert op Arrows Rock Festival in 2007 was helaas stukken minder, maar dat kwam puur door de slechte ambiance and akkoestiek!
Ik hoop dat ik de heren nog eens in een kleine hal mag aanschouwen!
"Mindfields" is voor mij een van de beste studio albums van de '90-er' jaren geworden!

Heb net als velen 'mixed feelings' bij deze CD. De opener vind ik van een zeldzame pracht. De flirt met reggae in het titelnummer bevalt me ook erg goed, en zo staan er nog een aantal prijsnummertjes op (Better World bijvoorbeeld). Helaas staan daar een aantal draken van songs tegenover, te weten Cruel, Selfish, High Price of Hate... die ik consequent skip, wil het niet eens meer proberen. Dit is de kant van Toto die me nooit heeft weten te bekoren. Jammer, maar desalniettemin een album dat ik vanwege de andere nummers niet had willen missen en nog altijd goed voor een voldoende.

Wisselvallig album, maar natuurlijk alleen al memorabel door de terugkomst van Bobby Kimbal.

Deze opmerking slaat helemaal nergens op. Ik zie niet in waarom dat niet kan, dat is gewoon een kwestie van persoonlijke smaak. Iemand kan van een bepaald soort genre houden, de één van rock, de ander van r&b etc., maar binnen het genre waar je van houdt spreken lang niet alle artiesten je net zoveel aan als de andere.
Ik hou van verschillende soorten muziek, maar voornamelijk rock en hardrock. Van Deep Purple ben ik niet zo'n liefhebber, maar Toto vind ik wel weer goed en dus vind ik Kingdom of desire ook beter dan In rock, dan kan toch, wat is daar gek aan?
Ik als rockliefhebber hou bijvoorbeeld niet zo heel erg van bands als Deep Purple, Led Zeppelin, Queen, Rolling Stones en Black Crowes, enkele nummers ervan vind ik wel erg goed, maar lang niet alles.
Andere bands als Golden Earring, Iron Maiden, Metallica, Smashing Pumpkins, Nirvana en heel veel anderen ben ik dan wel weer liefhebber van.

Vind hier echt niets aan. Geen enkele pakkende melodie die ik nogeens wil horen. Alles lijkt overschat: productie, teksten, zangstem, instrumenten. Toto kon het hier niet alleen af. Een frisse kijk van een goede producer of ander muzkaal genie had dit mijnenveld misschien kunnen redden. Jammer!

Ghehe, ik moest heel erg denken aan de filmhoes van Disturbia na het zien van deze cover.

Van de muziek word ik in ieder geval niet bepaald warm.

Toen ik deze cd hoorde dacht ik : 'Als ze op deze toer verder gaan moet het beste van Toto nog komen.' Helaas bleek dat niet het geval te zijn en bleef het bij een ongekende uitschieter. Voor eenmaal liet de band zijn minder commerciele meer progressieve zijde zien..en bewees dat het zichzelf prima staande kon houden met het schrijven (en spelen) van complexe songs en arrangementen. Ok, er staan inderdaad nog wel wat gelikte dingen op. Mad About You, Melanie, maar het meeste is van een heel ander slag.........

Voor mij is dit inderdaad een van de beste albums. Iedereen draagt zijn steentje bij en levert een topalbum af.....alleen jammer dat het bij eenmaal bleef.

De tour daarna was ook heel goed te pruimen.

Brr nee, ik heb zowat alle albums van Toto, maar deze viel me destijds koud op het dak.
Zwak album.

Draai dit album eigenlijk nooit in zijn geheel, maar hier staan wel een aantal nummers op die ik graag voorbij laat komen: de sublieme opener, Mindfields, One Road en Melanie. De rest ken ik niet zo heel erg goed, maar stoort ook niet. Het genoemde viertal zorgt er in elk geval voor dat ik nog geregeld bij dit album terugkom.

zeer goed album
goede nummers goede terugkeer van Bobby Kimball
top