The Cure - Boys Don't Cry (1980)

Precies wat mijn lerares ons ook verteld heeft. Alleen werd het nummers bij ons niet gedraaid

Verder vind ik dit album wel een klein meesterwerkje. Zeer sterke nummers (Plastic Passion, Accuracy, Fire in Cario, Grinding Halt) afgewisseld door wereldnummers, zoals Boys Don't Cry, 10:15, Jumping.. en Killing an Arab. Mijn favoriet van het album is 10:15 Saturday Night, na A Forest het beste van The Cure imo. Maar gewoon een 5*****plaat natuurlijk, én (voorlopig) ook een plaats in mijn top 10 waard.
F.I.R.E.I.N.C.A.I.R.O.

Verrek! Ik kom er net achter dat dit hun debuutalbum is, wat gaaf!! Gaaf dat ik die heb, en op LP nog wel! Ja, ik wist dat Killing An Arab hun debutsingle was, maar dat wil niks zeggen. Upside Down is de eerste single van The Jesus And Mary Chain, maar hij staat niet op hun debuutalbum, ook niet op hun tweede. Nee, hij komt pas tevoorschijn op hun derde plaat, die overigens ook maar een rarities collection is.

Goed, in ieder geval wordt de plaat al een stuk beter, in ogenschouw genomen dat het hun debuut is ! Voor maar €1,50 op de kop getikt!

Je zou kunnen zeggen dat het hun debuut is, en dat ze nog bezig zijn hun vorm te vinden. Maar daar zijn ze nu nóg mee bezig,d enk ik soms ! Hoewel hun muziek altijd goed is, daar niet van. Ik blijf dol op Pornography, dat een perfect voorbeeld is van het geluid van The Cure met een sausje van Unknown Pleasures en Closer van Joy Division, twee albums zonder wie Pornography nooit bestaan zou hebben.

Dit album klinkt een stukkie vrolijker. Ik moet het nog eens luisteren, en binnenkort zal ik dat zeker doen, want mijn beste vriend begint The Cure ook steeds leuker te vinden en die wil ik hem zeker laten horen!

Voorlopig vier en 'n halve punt.

Je kan natuurlijk discussiëren of dit een regulier album
dan wel een verzamelaar is (zoals menige discografie aangeeft).

Ik vond het wel een goed idee
om de wat zwakkere en minder typische Cure songs uit het debuut
te vervangen door de drie sterke singels en meer.

Eerst en vooral zit er een klein verschil in de tracklijst
van de vinyl en de CD versie van deze Boys don't cry.

De vinyl versie heeft Object (van Three Imaginary Boys)
en World War (alleen op de deluxe editie van Three Imaginary Boys).
De CD versie vervangt deze twee tracks door het best aardige So what.

Beide versies hebben Killing an Arab, Boys don't cry
en zijn b-kant Plastic Passion en Jumping someone else's Train.

Ik vind het weglaten van de Jimmy Hendrix cover Foxy Lady,
It's not you en Meat Hook geen groot verlies.
Al hoor ik toch liever Meat Hook dan Another Day of Object.

Maar de beste nummers van Three Imaginary Boys staan er wel op:
10:15 saturday Night, Subway Song, Fire in Cairo, Grinding Halt en de titeltrack.

Vier sterren waard.

Heb jarenlang gedacht dat dit hun debuut was, al snapte ik niet goed hoe het dan zat met albumThree Imaginary Boys waar grotendeels dezelfde liedjes op stonden. Later ontdekte ik dat dit een verzamelaar werd genoemd, wat ik niet snapte: na één plaat kun je toch geen compilatie-elpee uitbrengen?
Tegenwoordig zie ik het als een sportploeg die na de rust vier nieuwe spelers krijgt ingebracht en de spelers die bleven staan op andere posities opstelt.

Voor mij was dit de tweede plaat van de band die ik uit de fonotheek leende. Dit in '80 of '81. De sound is direct, in tegenstelling tot opvolger Seventeen Seconds waar de band mystiek galmt. Muziek uit de stad, in tegenstelling tot muziek uit het bos. Tegelijkertijd maken de stem van Smith en de sfeer van de liedjes duidelijk dat dit wel degelijk dezelfde band is.

Als mijn geheugen me niet bedriegt, zette ik maar liefst negen liedjes op een cassettebandje: Boys don't Cry, 10:15 Saturday Night, Jumping Someone Else's Train, Subway Song, Killing an Arab, Fire in Cairo, Another Day, Grinding Halt en Three Imaginary Boys.

Anno 2022 blijken de andere drie liedjes ook in orde. Compilatie of niet, het is een meer dan prima album van een unieke band met simpelweg hele goede liedjes, ook als de productie direct is.