Golden Earring - No Promises... No Debts (1979)

Oei, dat doet mij wel zeer om dit te lezen. Cut en ook Bloody Buccaneers horen, wat mij betreft.bij de allerbeste albums die de Earring ooit gemaakt heeft

73/77 is ook mijn favoriete periode. Moontan bevat sterke experimentele rock, al is Radar Love duidelijk het hoogtepunt. Switch en To the Hilt zijn wat onbegrepen heb ik het idee en daarom ook wat onderschat. Op beide albums staat interessant werk, maar het was voorlopig wel einde oefening Amerika.
Na live 77, begint een nieuwe periode. Op Grab it for a second is Eelco Gelling nog van de partij, maar uiteindelijk blijkt hij er niet bij te passen.
En dan is het terug naar de basis, passend bij het tijdsbeeld van "79" is de groep bondiger en to the point.
Het muzikale landschap was ineens weer heel anders.

Cut is wat wisselvallig vind ik. Heeft mij nooit helemaal kunnen overtuigen.
Bloody Buccaneers is wel een lekker album.
Face It vind ik dan weer onderschat.

Bloody Buccaneers en Face It vind ik ook sterk net als hun Naked-albums. Maar de albums in de periode 1978-1989 werden gekenmerkt door wisselvalligheid en vaak ook foute productie.

En om eerlijk te zijn vind ik Keeper of the flame ook goed. Zeker als men beseft dat ze op sterven na dood waren i.v.m. een FIOD inval en er eigenlijk geen budget meer was om een redelijk fatsoenlijk album uit te brengen.

Terechte klassieker status heeft het inderdaad. Al vind ik het zoals ik al zei wat overschat. Komt mijns inziens puur en alleen vanwege het grote succes van Radar love. De overige nummers halen dat niveau (bij lange na) niet vind ik persoonlijk. Wat dat betreft luister ik hun eind jaren 70 en jaren 80 liever en ook vaker. Ook die hebben die wisselvalligheid maar die stijl ligt mij (en voor mijn gevoel de band ook) gewoon beter.

Tsja , George Kooijmans, vreselijke ziekte! Mijn gedachten gaan weer terug naar het jaar 1979, optreden in de Klinker,Winschoten, 15 jaar oud, op aandringen van mijn pa naar dat concert gegaan. Hoe vaak gebeurt dat een , toen al, legendarische band optreed 100 meter achter je huis !!

Mijn liefde voor concerten was geboren! Weekend love stond hoog genoteerd, meezingen met George!
Nadien de Earring nog vaak gezien, evenals de Vreemde Kostgangers in diezelfde, inmiddels herbouwde klinker. Dank George voor een leven van muziek en concerten! R.I.P.