Supertramp - Crime of the Century (1974)

Zonder twijfel: beresterke plaat!!! Maarrrr... Ik vind het ook de plaat van Supertramp waar het, voor mij, overduidelijke verschil tussen Hodgson en Davies naar voren komt. Die hoge stem past zoveel beter bij de muziek, dan die chagerijnige bromstem... Of sta ik hier alleen in..??

ik weet niet precies wat je bedoelt al je misschien een paar voorbeelden geeft, kan ik er iets van zeggen.

in de top 250(voor wat het waard is)

Als je Davies een bromstem vindt hebben, vraag ik me wel af wat je van Barry White vindt.

Maar Barry White is al dood

Een bromstem? Now way! Een krachtige stem die mooi past bij de krachtige muziek van Supertramp. Ook een mooi contrast met Hodgson.

Wat een wereldalbum trouwens: ik heb sinds kort de geremasterde versie: bijna elk nummer is erg goed tot briljant: 5,0*

Kijk het is natuurlijk geen bromstem maar de stem van Hodgson is wel vele sterker dan dat Amerikaanse gewauwel van Davies.

Ik vond Crime een beetje een tegenvaller. Misschien dat een produktie met wat meer dynamiek de plaat ten goede gekomen zou zijn, want ik zag ze hetzelfde repertoire live spelen in Carré en toen sprak het me veel meer aan.

Dat concert was het eerste wat ze in Amsterdam gaven en is voor mij nog steeds een prachtig voorbeeld van hoe het kan verkeren in de muziekbiz. Je kon namelijk een kanon afschieten in Carré. Er waren zo weinig mensen dat er gevraagd werd of iedereen die er was in de zaal wou komen zitten zodat het toch nog leek alsof er publiek was........ Bij hun volgende optreden een paar maanden ( met Dreamer constant op de radio ) later moest er een extra concert geregeld worden want de kaartjes waren binnen een paar uur verkocht ............

Wat, dit album geproduceerd met te weinig dynamiek? Jeetje, dit album samen met Happy The Man's Crafty Hands zijn de beste producties van de hand van Ken Scott en behoren tot zo'n beetje de meest dynamische en ruimtelijke producties uit de jaren 70.

ik vind dit een goed album, want in dit album zit zoveel goeie songwriting. neem school de intro wat opbouwd naar de saxofoon solo , en daarna de intro op de piano van het nummer Bloody Well Right, ook rudy is geschreven met prachtige lyrics:

maar het toppunt vind ik wel dreamer:

Kabouter Plop zou zeggen; topperdetopperdetop. Tijdloos mooi, héérlijke muziek!

En Lowieke de Vos uit de Fabeltjeskrant zou zeggen: "Dat wordt smikkelen en smullen."

hadsjiekiedée zou lowieke ook nog zeggen

uiteindelijk blijft dit natuurlijk geweldige muziek, en een plaats in de Top10 allertijden waard.

Dit blijft een album om je oren bij af te likken. Een meesterwerk dat er met recht mag zijn. En dat na al die jaren.

om je eigen oren af te likken, moet je een enorme tong hebben, anders kom je er niet, vrees ik...

Dat maakt dan alleen maar des te meer aanschouwelijk wat een bovenmenselijk goede plaat dit is.

EVANSHEWSON probeer Gene Simons eens (basgitarist/zanger van KISS)

ik heb deze nou een tijdje al niet meer gehoor, en nu ik m weer beluister klinkt het weer geweldig zo als het ooit was

echt een van de beste albums allertijden, de grootste MusicMeter Top250 schande

Dit album niet te veel draaien in de week, dan behoud het zijn kracht. De hoge mannen stemmen gaan dan niet op de zenuwen werken. Qua instrumentatie is het wel een album voor iedere dag. Hoor na vele jaren nog steeds nieuwe dingen en dat is de kracht van dit album.

Hé Werner, dat is grappig. Dat schrijf ik echt net op over dit album bij the Dark Side Of the Moon. Ik ben daar maar stemmen gaan werven.

Toen ik dit album voor het eerst hoorde vond ik het steengoed en het klonk ook beter dan het jaartal vermoedde. Soms klinken die begin jaren '70 albums qua productie nogal matig, maar dat geldt niet voor The Crime of the Century. De in 2002 geremasterde versie heeft ervoor gezorgd dat dit album nog beter klinkt, super zelfs.
The Crime of the Century bevat allemaal juweeltjes. In plaats van dat Hogson en Davies elkaar in de weg zitten, vullen zij elkaar subliem aan op Crime of the Century. Vooral de afwisseling tussen de hoge stem van Hogdson en de ruwe bolster-stem van Davies vind ik erg goed. 5*

Een goed album, maar ik vind Breakfast in America en Even in the quietest moments nog beter!
Supertramp is naar mijn mening de beste band van de jaren 70, muzikaal en artistiek veelzijdiger dan bijvoorbeeld Queen.
De verschillende stemmen van Davies en Hodgson zijn de sterkte van de produkties van Supertramp.
Een 4.0 *

nou overdrijf je

@dynamo d: Dàt je groot gelijk hebt natuurlijk, dit is een klassieker zoals ze echt niet elk jaar gemaakt worden.
Dit mag naast Dark Side of The Moon, Wish You Were Here, Fly Like An Eagle en Band on the Run als beste plaat van de seventies beschouwd worden, absoluut;
Ik verhoog mijn 4.5 naar de volle pot!

* * * * *

Probeer nu eens je oren te likken, dat gaat je vast lukken nu.

Heerlijk om na de discussie van de laatste tijd eindelijk de tijd te vinden om weer eens goed te luisteren na dit topalbum uit de popgeschiedenis. ssssssssssssssssssssst................

dat doe ik al twee dagen

Pssst. heel verstandig. Het blijft en is een heel mooi album.