menu

Dennis Wilson - Pacific Ocean Blue (1977)

mijn stem
3,94 (154)
154 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Caribou

  1. River Song (3:47)
  2. What's Wrong (2:25)
  3. Moonshine (2:31)
  4. Friday Night (3:12)
  5. Dreamer (4:24)
  6. Thoughts of You (3:05)
  7. Time (3:34)
  8. You and I (3:28)
  9. Pacific Ocean Blues (2:40)
  10. Farewell My Friend (2:27)
  11. Rainbows (2:56)
  12. End of the Show (2:56)
  13. Tug of Love * (3:44)
  14. Only with You * (3:57)
  15. Holy Man [Instrumental] * (4:24)
  16. Mexico * (5:13)
  17. Under the Moonlight * (3:55)
  18. It's Not Too Late * (4:32)
  19. School Girl * (2:31)
  20. Love Remember Me * (4:04)
  21. Love Surrounds Me * (3:40)
  22. Wild Situation * (2:41)
  23. Common * (3:34)
  24. Are You Real * (3:38)
  25. He's a Bum * (2:50)
  26. Cocktails * (3:00)
  27. I Love You * (2:02)
  28. Constant Companion * (3:22)
  29. Time for Bed * (3:07)
  30. Album Tag Song * (3:45)
  31. All Alone * (3:44)
  32. Piano Variations on Thoughts of You * (3:03)
  33. Holy Man [Taylor Hawkins Version] * (4:25)

    met Taylor Hawkins

toon 21 bonustracks
totale tijdsduur: 37:25 (1:52:36)
zoeken in:
LocoHermano
Geen idee of de mensen hiero al op de hoogte zijn van deze documentaire, maar bij deze:

Dennis Wilson; The Real Beach Boy

YouTube - Dennis Wilson: The Real Beach Boy Part 1 (2008)

avatar van BenZet
4,5
Erg goed album. Ik vind het geen meesterwerk oid. Maar gewoon een goed album

avatar van Ernie Ball
5,0
Ik heb deze CD een tijdje geleden blind bij de bibliotheek gehaald. Zo van... hij was een Beach Boy, dus er zal vast iets goeds op een van de twee schijfjes staan.
Dat was duidelijk een misinschatting. Van voor naar achter.... prachtig! Schitterende doorleefde stem. Mooie nummers. Warme arrangementen.

Met name het instrumentale Mexico is briljant. Dit is een van die zeldzame platen die me iedere keer weer kan ontroeren.

Deze man had het verdiend een wereldster te worden.

avatar van Lost
3,5
Heb steeds de neiging Pink Floyd te spotten in de meer rockende songs... Voor de rest een toffe autoplaat...

avatar van Madjack71
3,5
Bij deze plaat terecht gekomen via een andere Wilson nl. Jonathan. Er zijn wel een paar herkenbare elementen, zoals de sfeer van weleer uit de jaren zeventig en de opbouw in sommige nummers. Daarentegen zijn de nummers veelal van korte duur, waardoor ik er nooit helemaal in kom te zitten. Op de e.o.a. manier lenen ze zich daar niet echt voor en lijkt het bijkans onaf, ruwe schetsen van wat zou kunnen zijn. Maar goed dat is in vergelijking met Gentle Spirit van Jonathan Wilson waar elk nummer bijna boven de 5 minuten uitkomt. Los ervan is dit een heel degelijk album, maar ik ervaar niet de euforie die anderen hier hebben.

avatar van Ducoz
5,0
Ik moet hier echt eens voor gaan zitten, ontroerend mooi.
Ik heb nog niet genoeg gehoord van de plaat om er een echt oordeel over te veilen.
Toen ik het voor het eerst aan zette klonk het raar in de oren, zeker na net de foto's te hebben bekeken die in de klaphoes staan(ik heb de 2 CD versie). Ik dacht toch aan iets met een akoestische gitaar of een ukelele, en dat klonk dus wat onwennig.

Ik beluisterde net 'Only With You' en 'Holy Man', waarvan het jammer is dat op laatst genoemde geen vocalen te horen zijn... bij 'Only With You' kreeg ik bijna tranen in mijn ogen, zo breekbaar en mooi. Pure schoonheid.

Dat maakt mij hongerig naar de rest van dit album(en Bambu) en zal ik morgen het diepe water van de blauwe Pacific induiken.... ik kan haast niet wachten.

avatar van Deranged
5,0
Album opent bijzonder overtuigend met River Song. Heb deze toen de 2 cd versie uitkwam puur op gevoel gekocht en nooit spijt van gehad.

Toendertijd zelfs behoorlijk onder de indruk. Achteraf was vijf sterren misschien wel net iets te enthousiast maar ik laat ze toch maar lekker staan.

Deze dagen luister ik nog erg graag met enige regelmaat naar You and I. Heerlijk sfeervol nummertje.

avatar van Deranged
5,0
Rainbows.

Ook erg mooi.

Aparte stijl en instrumentatie heerst ook over het geheel. Een die hier en daar bijna primitief aandoet maar op die manier wel bijzonder goed werkt.

Steve McQueen
Gekocht na het zien van 'The Real Beach Boy' docu (De 2cd versie met Bambu). Nog steeds een hoop te ontdekken op het gebied van muziek blijkt. Wat een geweldig album dit zeg. Wat een hoop verschillende stijlen ook op dit album. Van Pink Floyd (intro van Friday Night tot Steely Dan (Dreamer). Ook Beatles en natuurlijk de Beach Boys.
En het prachtige Holy Man wat hij maar niet kon afmaken. Nu met andere meesterlijke drummer Taylor Hawkins die het prachtig in heeft gezongen.
Deze blijf ik de rest van de zomer draaien. En langer...

De volle mep *****

avatar van E-Clect-Eddy
4,0
Even de eerste 6 nummers aangehoord, prettige kennismaking.

Met zijn stem zou de Blues Rock goed bij hem passen, maar ik hoor ook wel de beperkingen in zijn stem (waarschijnlijk als resultaat van een verslaving?). De prachtige en bonte productie kan dat maar deels verhullen alsmede dat de nummers niet veel tekst hebben.

Net toen ik dacht dat hij misschien beter op zijn plek zou zitten in Chicago (alhoewel die op dat moment, steeds zoetere ballads opnamen).... en dan zie ik tussen de credits op Discogs dat Karen Lamm-Wilson meezingt en geschreven heeft aan 2 nummers (Time / You and I): zijn vrouw, maar ook de ex van Chicago gitarist Robert Lamm.

Zal de rest van het album ook een kans geven want er hebben een heel hoop bekende musici een bijdrage aan gegeven: zoals Hal Blaine, Christine McVie (Fleetwood Mac) en Dean Torrence (Jan & Dean).

Dennis Wilson - Pacific Ocean Blue (2008, Deluxe Edition, CD) | Discogs

avatar van Poles Apart
5,0
E-Clect-Eddy schreef:
Even de eerste 6 nummers aangehoord, prettige kennismaking.

Met zijn stem zou de Blues Rock goed bij hem passen, maar ik hoor ook wel de beperkingen in zijn stem (waarschijnlijk als resultaat van een verslaving?). De prachtige en bonte productie kan dat maar deels verhullen alsmede dat de nummers niet veel tekst hebben.

Net toen ik dacht dat hij misschien beter op zijn plek zou zitten in Chicago (alhoewel die op dat moment, steeds zoetere ballads opnamen).... en dan zie ik tussen de credits op Discogs dat Karen Lamm-Wilson meezingt en geschreven heeft aan 2 nummers (Time / You and I): zijn vrouw, maar ook de ex van Chicago gitarist Robert Lamm.

Zal de rest van het album ook een kans geven want er hebben een heel hoop bekende musici een bijdrage aan gegeven: zoals Hal Blaine, Christine McVie (Fleetwood Mac) en Dean Torrence (Jan & Dean).

Dennis Wilson - Pacific Ocean Blue (2008, Deluxe Edition, CD) | Discogs

You're late to the party, Eddy

Oh en Dennis kampte inderdaad met diverse verslavingen... Drugs, alcohol en sex (in willekeurige volgorde). Werd hoe langer hoe erger, en als gevolg ging z'n stem hard onderuit (zie ook broer Brian).

avatar van E-Clect-Eddy
4,0
Surf's Up (1971) is eigenlijk het enige album van The Beach Boys die ik heel goed ken en enorm waardeer. Van wat ik van hun overige albums ken en kan herinneren was dat veel luchtiger, vrolijker en meer uptempo dan dit werk van Dennis. Eigenlijk past die album wel goed naast Surf's Up.

Het eerste gehele beluistering (zonder bonustracks) valt wel goed ondanks de beperkingen en dat de weelderige productie overal iets van lijkt te lenen. Sommige stukjes muziek doen denken aan nummers van David Essex maar ook Alice Cooper (en Pink Floyd hoor ik er ook in).

Daarom is het ook een soort feest van herkenning, herkenbaar als een album uit die periode, zonder het gedateerd te willen noemen. Daarboven op is ook de connectie met The Beach Boys heel duidelijk te horen, zoals te verwachten bij de samenzang.

Heb alleen geen nummer gehoord die meteen favoriet is... dat kan een manco worden om dit album vaker op te zetten.

avatar van bikkel2
4,5
Een album van een gepijnigd man. Ooit de snelle jongen en de enige die ook daadwerkelijk op de surfplank stond.
Dennis Wilson bleek veel meer dan de drummer en good looking Beach Boy. Speelde geweldig piano en bleek ook liedjes te kunnen schrijven.
Danig onderschat, maar net als broer Brian een enigzins getroebleerde geest.
Sex, drugs, booze & rock and roll en dat eiste tijdens deze periode al zijn tol.
Op de hoes zien wij een verwilderde verslaafde man die al een heel wild leven achter de rug heeft.
De plaat is echter prachtig. Melancholisch, met minimale middelen gemaakt en de kapotte stem van Dennis draagt alleen maar bij aan de bedrukte fraaie sfeer.
Het album deed vrij weinig, net als The Beach Boys dat op dat moment deden.
Men is het er inmiddels over eens dat Pacific Ocean Blue een meesterwerkje is.

Dennis zakte helaas steeds verder weg in de poel van verkeerde beslissingen en foute middelen. Werd enige tijd uit de band gezet om zich te laten helpen. Dat hielp even, maar niet voor lang helaas.
De verdrinkingsdood in 1983 kwam echter wel als een schok. Maar niemand was echt verrast door zijn vroege dood.
Dit album is een mooi document. Anders, maar boordevol kwaliteit.

avatar van Ducoz
5,0
Amen. Bamboo Sessions vult deze mooi aan. Dennis is onsterfelijk.

avatar van E-Clect-Eddy
4,0
De tweede helft van Time doet nog het meest denken aan Surf's Up, maar het eerste deel klinkt als Greg Dulli (The Afghan Whigs).

Anders gezegd: het zou me niets verbazen als Greg dit nummer / album kent en stukjes ervan geleend heeft voor zijn eigen werk.

En de intro van het nummer Pacific Ocean Blue klinkt als een trage versie van (I Can't Get No) Satisfaction, iets wat hoekig gespeeld a la de Devo cover.

Gast
geplaatst: vandaag om 03:56 uur

geplaatst: vandaag om 03:56 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.