menu

Tom Waits - Blue Valentine (1978)

mijn stem
4,09 (303)
303 stemmen

Verenigde Staten
Rock / Blues
Label: Asylum

  1. Somewhere (From West Side Story) (3:53)
  2. Red Shoes by the Drugstore (3:15)
  3. Christmas Card from a Hooker in Minneapolis (4:33)
  4. Romeo Is Bleeding (4:52)
  5. $29.00 (8:15)
  6. Wrong Side of the Road (5:14)
  7. Whistlin' Past the Graveyard (3:17)
  8. Kentucky Avenue (4:49)
  9. A Little Bullet from a Pretty Blue Gun (5:36)
  10. Blue Valentines (5:50)
totale tijdsduur: 49:34
zoeken in:
avatar van Zoute Popcorn
3,5
Horen jullie ook de gelijkenis tussen Christmas Card en San Diego Serenade?

Arbeidsdeskundige
Prachtig blues album. Heerlijke doorleefde stem en fraaie piano. Kentucky Avenue vind ik het aller beste nummer van dit album.

avatar van AbleMable
5,0
Dit album behoort al sinds ik Tom Waits ontdekte begin jaren 80 tot een van mijn favoriete albums van hem.
Mijn oude cd exemplaar was beschadigd dus onlangs een nieuwe laten komen. En deze uitgave stamt uit 2018 en is opnieuw geremasterd onder supervisie van Waits en zijn eega Kathleen Brennan. De uitgave is ook gestoken in een mooie kartonnen hoes, wel met plastic inlay maar dat is ook te preferen ipv de cd steeds uit het kartonnetje te moeten zien peuteren. En zo dus de laatste dagen veel naar dit album geluisterd en blijf het een prachtalbum vinden. Remastering is overigens ook prima in orde.
Album opent al erg mooi met het van de West Side Story bekende Somewhere met prachtige strijkers. Vervolgens komt het erg spannende Red Shoes By The Drugstore, waarin Tom Waits fluistert en dan weer uithaalt. Kippenvel, ook door de mooie begeleiding van de drums. En ja, eigenlijk volgt op dit album het ene hoogtepunt de andere op. En verzwakt het album imo geen moment. Heel fijn om weer een goed draaiend exemplaar ervan in huis te hebben.

avatar van frolunda
4,0
De laatste weken veel muziek van Tom Waits aan het luisteren uit zijn pre Swordfishtrombones periode en deze Blue valentine uit 1978 is de eerste die ik inmiddels voldoende heb gehoord om er een waardering aan toe te kennen.
Was vroeger altijd min of meer in de veronderstelling dat er een groot verschil zat in de sound van de zanger en multi-instrumentalist uit Pomona, Californië van voor en na 1983 maar eerlijk gezegd heb ik dat zelf nooit zo echt ondervonden.Hooguit is de muzikale begeleiding bij zijn vroeger werk wat meer traditioneel,maar verder is de ontwikkeling van Tom Waits door de jaren heen er één van een geleidelijk en vrij natuurlijk verloop.
De opener Somewhere (From West Side Story) van Blue valentine zette me aanvankelijk wat op het verkeerde been,een wat theatraal en bombastisch nummer dat niet echt representatief is voor de rest en voor mij het minste nummer van de plaat.Daarna volgen de hoogtepunten elkaar echter snel op,het broeierige Red Shoes by the Drugstore en de weemoedige ballade Christmas Card from a Hooker in Minneapolis zijn beide fantastisch.Daarna gaan we met onder andere $29.00 en Whistlin' Past the Graveyard wat meer de blues kant op,en ook dat pakt prima uit.Om vervolgens bij Kentucky Avenue uit te komen,weer zo'n typische en briljante piano ballade van Tom Waits.
Blue valentine toont zich dan,op die hier veelvuldig aanwezige momenten een album van voortreffelijk niveau,iets wat nog maar ééns door de twee laatste nummers bevestigd wordt.
Zet voorlopig maar eens in op vier sterren maar daar gaat het waarschijnlijk in de toekomst niet bij blijven.
Zeer goed.

Thekillers87327
Ik krijg spontaan pijn in mijn keel van de manier hoe Waits zingt.
Op closing time vond ik zijn stem of de manier hoe hij zingt veel beter, dit gaat al meer richting zijn rare album ''bone machine'' die ik niet echt kan uitstaan. Zonde, heel zonde.
Als hij hetzelfde zou zingen (qua stem) als op closing time zou het veel beter zijn. Nu kom ik op een krappe 2,5 uit.
Christmas card is zeker het beste nummer!
Waits maakt zulke geweldige melodieën! Het is echt zonde dat ie het met z'n stem af en toe zo verpest.

avatar van niels94
4,0
Goed, dan lijkt de conclusie toch te worden: laat het maar zitten, haha. Al moet ik wel zeggen dat mijn eerste Waits-ervaring (in mijn geval met Rain Dogs) er ook een was van onbegrip. Tot niet lang daarna enkele toegankelijkere nummers op dat album me gingen bevallen (Hang Down Your Head herinner ik me vooral), en even later viel het kwartje ook bij de meeste andere nummers viel.

Zijn stem is juist een van zijn grote "selling points", zou ik overigens zeggen. Maar ja, wel even wennen, dat kan ik me voorstellen. Leuk dat je je eraan hebt gewaagd in elk geval, wie weet kom je er nog eens op terug

avatar van Deranged
5,0
Iets als Christmas Card prachtige wisselwerking tussen cleane zang en de rauwe rasp. Maar als die je niet ligt houdt het op inderdaad.

avatar van Ernie
4,0
Thekillers87327 schreef:
Ik krijg spontaan pijn in mijn keel van de manier hoe Waits zingt.
Op closing time vond ik zijn stem of de manier hoe hij zingt veel beter, dit gaat al meer richting zijn rare album ''bone machine'' die ik niet echt kan uitstaan. Zonde, heel zonde.
Als hij hetzelfde zou zingen (qua stem) als op closing time zou het veel beter zijn. Nu kom ik op een krappe 2,5 uit.
Christmas card is zeker het beste nummer!
Waits maakt zulke geweldige melodieën! Het is echt zonde dat ie het met z'n stem af en toe zo verpest.

Het is alsof ik mezelf lees/hoor toen ik enkel de "softe" versie van zijn stem kon appreciëren
Benieuwd bij welk album jij binnenkort van gedachten gaat veranderen.

Thekillers87327
Ernie schreef:
(quote)

Het is alsof ik mezelf lees/hoor toen ik enkel de "softe" versie van zijn stem kon appreciëren
Benieuwd bij welk album jij binnenkort van gedachten gaat veranderen.

Haha leuk hoor!
Zou inderdaad kunnen veranderen ! Ik hou zeker van aparte en ook wel rauwe stemmen. Maar hij klinkt zo geforceerd ( nu).
Wel een erg goede liedjesschrijver moet ik zeggen!

avatar van Deranged
5,0
Het is ook geforceerd hier maar dat is alleen een ding als je bij Idols in de jury zit en iets te lullen moet hebben. Ik noem het vocale trucage van de bovenste plank. Anders kan je ook wel over Kate Bush gaan beginnen op het vlak van een bepaalde stem opzetten. En natuurlijk Captain Beefheart. Misschien ook iets voor je.

Thekillers87327
Deranged schreef:
Het is ook geforceerd hier maar dat is alleen een ding als je bij Idols in de jury zit en iets te lullen moet hebben. Ik noem het vocale trucage van de bovenste plank. Anders kan je ook wel over Kate Bush gaan beginnen op het vlak van een bepaalde stem opzetten. En natuurlijk Captain Beefheart. Misschien ook iets voor je.

Onee captain beefhart vind ik helemaal een verschrikking. Apart doen maakt niet altijd goed blijkt daar maar.

avatar van Deranged
5,0
Kan zijn dat je dat zo ervaart. Ik ga er hard op.

Thekillers87327
Deranged schreef:
Kan zijn dat je dat zo ervaart. Ik ga er hard op.

Met of zonder pillen is de vraag

avatar van Deranged
5,0
Schijnen wel een aantal zich af te vragen.

avatar van Deranged
5,0
Vertelde tegen zo'n wijf waar Romeo is Bleeding over gaat maar wat ik er niet bij vertelde.

Was dat het over mij ging.

Het idee dat je zojuist voor je flikker geschoten bent maar je cool intact blijft.

Een werkelijk ferme vent ook wel.

Raggende ras harde knakker.

Zelfs nog een beetje meezingen met wat chille songs.

Van Tom Waits bijvoorbeeld.

Gast
geplaatst: vandaag om 18:33 uur

geplaatst: vandaag om 18:33 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.