Tom Waits - Blue Valentine (1978)

Ik vind dit album eigenlijk heel erg constant, waar ik veel andere Waits albums juist grillig vind. Rain dogs en Swordfishtrombones behoren daar zeker toe (en beoordeel ik ook hoger), maar dit is zeker ook de moeite waard. Juist omdat ie redelijk constant is is het wel een goede aanrader (ook wat toegankelijker naar mijn idee).

Zeg meneer Mero, krijgen we hier ooit nog 'ns een bericht dat uit jouw klavier voortspruit?

Ja, ik ben de moed en inspiratie nog aan het verzamelen om mijn chouchou te verdedigen. Stay tuned !

Ik blijf de latere Waits beter vinden, maar deze cd is wel echt cool. Er zijn geen echte uitschieters bij, maar zo goed als alle nummers zijn erg mooi en de muziek is wat subtieler dan het ritmische lawaai dat later is beginnen overheersen (en waar ik zo van hou ) Ik twijfel tussen 4 en 4,5 , maar ik zal maar hoog beginnen, er is nog tijd genoeg om wat af te zakken.

dit is een meesterwerk van de heer waits, verwacht hier geen swordfish, rain dogs, bone machine, black rider achtige toestanden, maar dit zijn echte songs van een blues, tot mijn favoriet kentucky avenue of zoiets, prachtig gewoonweg

En lees ook eens de tekst van A Christmas Card From A Hooker In Minneapolis. Tom Waits is toch wel een van de origineelste heren in zijn branche. Jammer van de maffe hype rond zijn laatste optreden...

De laatste dagen deze langspeler beter leren kennen ... en het zou wel 'ns mijn favoriete Waits-langspeler kunnen worden


Alles wat mijn muziekgulzigheid beheert is hier: pianoballades met vreemde tekstuele twisten (het veel aangehaalde "A Christmas Card From A Hooker") en véél gezapig tijd wegtikkende nummers.

Misschien moet ik het scabreuze woord jazzballads bovenhalen om deze plaat te typeren

En dat zoemende orgeltje doorheen de nummers - mooi, hoor.

Mocht er geen nacht bestaan op deze aardbol, moesten ze het fenomeen uitvinden om deze plaat eer aan te doen

Hum weer even snel deze evergreen eens uit de kast trekken om zo nog eens goed mee te kunnen bléren met het titelnummer of Kentucky Avenue. Voor mij is dit nog steeds een speciale plaat die ik overigens nog eens serieus aan moet pakken voor een recensie(zie boven).

Hoe vaker je dit album hoort, hoe beter die wordt (in tegenstelling tot "Foreign Affairs" uit 1977). Vanaf de prachtige opening 'Somewhere' worden de nummers nergens vervelend. 'Romeo Is Bleeding' is mijn favoriet. Een van zijn beste. 5/5

Ik wil best wel eens wat meer leren kennen van de beste man. Een vriend van me heeft een stuk of 4 cd's en op zich klinkt het erg lekker, met name de muziek, want meneer HiLL moet wel wennen aan de stem. Dus wie kan mij iets aanraden? En trouwens...dit is toch verre van rockmuziek?

Hangt er vanaf: wat verkies je? Melancholisch getinte liedjes of kapotte-ketelmuziek vol bizarre verhalen?

Sja, is dit rockmuziek? Goeie vraag. Is Nebraska van Bruce Springsteen rockmuziek? Naar mijn gevoel is dit een angelsaksische versie van het chanson, maar laten we het gemakshalve verticaal klasseren onder rock

Dit album klinkt, althans de samples op Bol.com, wat bluesy...jazzy ofzo..en dat vind ik erg lekker. Misschien is dit de juiste om mee te beginnen? Jouw favoriet Zachary.

Ja maar, ik heb dan ook een foute liefde voor met straatvuil besmuikte regenjassen, warm bier & koude vrouwen

Een alternatief is http://www.musicmeter.nl/album/2816

Lol Zachary!

He ik ga eens kijken, ik laat je weten als ik iets van Tom heb gekocht.

Ik ben Zach even voor: ik denk dat dit geen slecht Waits-startpunt is. Het is vrij gemakkelijk behapbaar allemaal (probeer ook zijn eerste 2 cd's: idem).
Latere cd's zijn grilliger en misschien lastiger om mee te beginnen.

Ok eric dank je. Ja die stem he..pff wel ff wennen. Lijkt wel een beest!

Die stem valt op de eerste 2 cd's ook nog reuze-mee

moet je 'm 's horen op "Real Gone"

als aanrader om de man te leren kennen zou ik persoonlijk kiezen voor Swordfishtrombones of Rain Dogs
deze zijn, denk ik, nog het meest toegankelijk
het oudere werk is meer Jazzy, het latere meer Grommy

mijn eigen favoriet is trouwens "Alice"

Ik vind dat een gevaarlijke keuze als start wanneer Hill aangeeft dit album wel te waarderen. Dan kan hij het beter eerst zoeken bij de eerste 2 albums.
En dan overgaan naar Alice (ook een van mijn favorieten trouwens).
Pas daarna zou ik de stap naar Rain Dogs of Swordfishtrombones gaan maken.

Eric heeft tenminste empatisch vermogen!

maar ik bedoel juist dat het oudere (lees jaren 70) werk van Waits bijna klinkt als een crooner of als Jazz in een rokerig café (overigens niks mis mee, hoor), terwijl zijn latere werk (dus vanaf Swordfishtrombones, of eigenlijk Heartattack and Vine) meer naar popmuziek neigt (of blues in geval van Heartattack), hoewel je het toch geen popmuziek kunt noemen

Jazeker ettet...nogwat (ik kan het ook nog steeds niet uitspreken ).
Maar Hill vraagt om advies n.a.v dit album en die lijkt wat meer op de jazzy albums uit het begin dan op het jaren '80 werk of recenter.
Alice haalt die jazzy sfeer wel iets terug hier en daar en zou ook een prima keuze zijn.

Wil je Waits leren kennen dan ben ik het helemaal met je eens: Rain Dogs is dan een mooi begin (ook een persoonlijke favoriet) en hetzelfde voor Swordfishtrombones.

Ik wil best wel eens wat meer leren kennen van de beste man, schreef Hill, dus...
het is trouwens gewoon ettettummu

Hill zoekt het maar uit ettetum (ik kom al verder zie je wel): hij moet gewoon zo veel mogelijk Waits gaan beluisteren

Het gaat nog wel wat worden met die beste jongen.

Hill:

mag het hopen Eric.

Heb net Doveman gekocht dus ja.

Acteur Cees Geel was in een van de Top2000 a Go Go-uitzendingen de lijstduwer voor Tom Waits. Hij verklaarde met veel overtuigingskracht zijn liefde voor Waits' muziek. Dat was voor mij aanleiding om muziek van deze man eindelijk te gaan proberen. Ben begonnen met Blue valentine en Swordfishtrombones. De eerste klinkt lekker en deed het goed tijdens de donkere dagen. Zware kroegblues. Maar Swordfishtrombones stal mijn hart. Zoals hierboven ook al gemeld: grilliger en verrassender, en daardoor veel interessanter. Ik ga nu nog veel meer van Waits uitproberen, want ik denk dat het tussen hem en mij wel gaat klikken.

Voor liefhebbers van Waits. Ik kan hier ook erg goed mee uit de voeten. Wie weet een leuke aanrader...

http://www.musicmeter.nl/album/13723

Zoals je misschien al las in het boekje, is Frank's brother gebaseerd op het Waits-nummer Frank's wild years. Dat nummer staat op Swordfishtrombones, één van Waits' beroemdste platen. Misschien is dat wel een goeie, al is dat wel wat experimenteler (Waits start hier zijn 'potten-en-pannen-muziek'-fase) dan Sankey's werk.

Dank Paalhaas. Het album Swordfishtrombones is zeker een pareltje. De zin: wie weet een leuke aanrader, was meer bedoeld als aanrader, richting mensen die iets zoeken alla Tom Waits.