Scorpions - Tokyo Tapes (1978)

Idd een heerlijk live album uit de 70's. Opvallend live albums van Europese en Amerikaanse bands werden opgenomen tijdens een tour door Japan. Daar was veel belangstelling voor Hardrock. Ik heb de overgangen van de nummers op dit album altijd een beetje gekunsteld gevonden. Dat kan beter bij een mooie remaster. Ik heb m overigens enkel op vinyl. Mooi.

Ik ben niet de grootste fan van de Scorpions, maar dit live album vind ik heel erg goed en dat heeft ook zeker te maken met het eigenzinnige gitaarspel van Uli Jon Roth. Ik heb dan ook alle albums van de Scorpions met Uli Jon Roth. Tokyo Tapes behoort beslist tot de beste live albums ooit.

Ik ben niet zo'n grote fan van de Scorpions. Heb geen studioalbums van ze (wel ooit een aantal lp's gehad waarvan ik Lovedrive toendertijd de beste vond). Maar dit album vind ik ge-wel-dig! Hoort thuis in het rijtje 70er jaren en 1978 klassiekers zoals Unleashed, Made in Japan, On stage, Gonzo Double Live....
Alle nummers zijn prima, uitschieters zijn de eerste drie nummers, Speedy's Coming, Steamrock Fever en Dark Lady. Geweldig gitaarwerk van Uli Jon Roth. Ik heb hem ooit live gezien tijdens een G3 consert van Joe Satriani.
Helaas heb ik de versie waar het beregave Polar Nights niet opstaat. Op de live lp die ik ooit had staat ie wel. Nou ja, beregaaf, de zang is wel ermbarmelijk slecht natuurlijk, dit had gewoon Klaus Meine moeten zingen ipv Uli.
Ik geef 4.5 sterren.
Overigens vin dik het live album World Wide Live ook erg goed, maar net iets minder dan deze plaat.

Deze cd is nu echt een voorbeeld van "deutsche gründlichkeit" helemaal te gek van begin tot laatste nummer.

Polar Nights staat op de geremasterde versie van Taken by force

Polar Nights staat origineel op de dubbel-lp en hoort dus niet als bonustrack gemarkeerd te zijn. Ik stuur een correctie door.

Dit is mijn meest favoriete scorpions album, wat een passie en wat een energie.

Laat ik het daar nu eens helemaal mee eens zijn.

Haha eindelijk een keertje een helder moment dat je niet bevangen bent door de zon.

Sluit ik me helemaal bij. Van alle Scorpions albums (alles nog op vinyl in huize Broem) komt deze het vaakst uit de kast. Wat een sfeer en dynamiek. Sowieso heb ik dat heel sterk met (hard) rock live albums uit de 70's en 80's. Is voor mij iets bijzonders. Zal met de associatie te maken hebben. Jeugd, Airguitar, feestjes enz... Going back in Time.

En een pak meer variatie. Vanaf Lovedrive is het een grote herhalings oefening geworden. Na Black Out ben ik ook afgehaakt.

Hetzelfde verhaal geld ook voor mij iggy! Black out ging nog, maar die Love at first sting plaat.... Het feit dat ik ze later nooit meer op cd heb gekocht, behalve deze Tokyo Tapes zegt al genoeg. World Wide live heb ik dan wel aangeschaft, maar dat was in een kringloop winkel voor 2,5 euro....

Wat minder variatie maar met het vertrek van Ulrich Roth kregen de albums wel meer samenhang. Lovedrive, Animal Magnetism en Blackout zijn voor mij toch de drie beste albums van de band.

World Wide Alive (met Mathia Jabs op solo gitaar spraak mij heel wat meer aan...

De studio platen met Roth vind ik behoorlijk kaal en te sober opgenomen. Geen idee hoe ze geremasterd klinken. Blackout is wat mij betreft de beste met Jabs.

@ Neal. World Wide Live heeft mij op de een of andere manier nooit kunnen raken. Maar dat heb ik wel vaker met jaren 80 live platen. Eigenlijk vind ik live platen over het algemeen nog maar zelden interessant.

@Iggy. Op WWA staan veel nummers van....Black out en gaat Jabs als een speer.

Ik heb een tijd terug alle studio albums van scorpions nog verkocht omdat ik vond aan deze, world wide live en acoustica wel genoeg te hebben. Blackout had ik beter niet weg kunnen doen, want dat is m.i toch wel het beste scorpions studio album.

@ ricardo, dat is inderdaad een wereld album..

Der Uli kan zich hier met gemak meten met Der Michael op Ufo's Strangers in the night. Misschien technisch en qua snelheid wat minder maar dat wordt ruimschoots vergoedt met de hele sfeer die op dit album wordt gecreeerd door zijn gitaar te laten huilen in bv fly to the rainbow.

Wereldplaat met een bijna perfecte b kant.En een ietsje mindere a kant die ik door de jaren heen veel minder gedraaid heb. Vind de live platen beter dan de studioplaten kan daarom ook niet wachten om ze in november eindelijk live te gaan zien.

Normaal gesproken ben ik niet perse van de geremasterde cd's want het verschil is zelden hoorbaar, maar in geval van deze plaat is de remastering zeer gerechtvaardigd. De originele 2lp (een ook originele 2cd) klonken erg bonkerig en dof, m.n. vanwege de bas en drums. De remaster versie is een stuk frisser en beter uit te houden.

Ik heb die originele 2CD, als je niet beter weet stoort het ook niet.
Ben toch wel benieuwd naar die remaster dan.....

Ik heb de dubbel lp. Klinkt prima.

Ik heb de enkele cd. Klinkt prima.

Ik vond als 8 jarige Kiss Alive! geweldig, tot ik dit album hoorde, dat gewoon op alle fronten beter is. De zang, en het spel van Roth zijn fenomenaal. Ben nog steeds kapot van hoe dit klinkt, een tijdloze en magistrale klassieker. 5,0. Overigens staat de live versie van Polar Nights op de speciale cd versie van Taken by Force.

Wat een verrasssing. Kreeg dit mee in een ruilsessie.
Kende het nummer Winds of Change, maar dat vind ik een vreselijk lied en staat hier gelukkig ook niet op.
Dit heeft echter ballen. Vooral die opener is erg fijn.

Scorpions wordt door velen herleidt tot hun grootste hit Winds of Change denk ik.

Tokyo Tapes is een goede eerste stap om dat beeld bij te stellen. Als je van het stevigere werk houdt is voor de beginperiode deze Best Of de beste keuze.

Een weergaloos live-album van de Scorpions. Het album heeft een bepaalde sfeer, en de - uiteraard - allemaal wat oudere nummers zijn gewoonweg niet te versmaden.
Wil je veel van deze nummers tegenwoordig nog live horen dan moet je naar een concert van Uli Jon Roth (tourt momenteel).
Kojo No Tsuki is heel leuk gedaan. Topsongs zijn toch wel Fly To The Rainbow, Pictured Life en Speedy's Coming.
4,5 sterren, zo hoort een goed live hardrockalbum te zijn namelijk.

Top of the bill, steamrock fever, speedy's coming, Catch a train in een medley tijdens een concert dat wereldwijd werd gestreamd door yahoo vanuit Barclays center NY afgelopen September heb ik even online bekeken. Waarom deden ze dat in Rotterdam niet? De songs hebben nog niks aan kracht ingeboet! dat hakken tussen het refrein en couplet bij steamrock fever, weergaloos. Binnenkort deze Tokyo Tapes maar weer eens een spin geven.

In Trance, vergeet vooral In Trance niet. Scorpions op het hoogtepunt van hun bestaan. Heerlijk die dubbele live albums uit de 70's. Zucht