Red House Painters - Red House Painters (I) (1993)

mijn stem
3,93
190 stemmen

Verenigde Staten
Pop / Rock
Label: 4AD

  1. Grace Cathedral Park (3:50)
  2. Down Through (2:38)
  3. Katy Song (8:22)
  4. Mistress (4:05)
  5. Things Mean a Lot (3:24)
  6. Funhouse (9:18)
  7. Take Me Out (4:48)
  8. Rollercoaster (4:17)
  9. New Jersey (3:58)
  10. Dragonflies (3:58)
  11. Mistress [Piano Version] (4:32)
  12. Mother (13:06)
  13. Strawberry Hill (7:34)
  14. Brown Eyes (1:48)
totale tijdsduur: 1:15:38
127 BERICHTEN 1 MENING
zoeken in:
avatar van Broem
3,5
0
Begonnen met Down Colorful Hill en bezig de reguliere albums van Red House Painters te beluisteren. Vandaag dit album gedraaid en kan niet anders zeggen dat ik nog steeds aangenaam verrast ben. Moet misschien oppassen om niet al hun albums er in een paar dagen doorheen te werken. Dat is zonde. Red House Painters (I) ligt in het verlengende van hun debuutalbum. De openbaring wordt daardoor wel wat genuanceerder. Kozelek weet zijn publiek te boeien met ingetogen en persoonlijke songs. Gedragen door die mooie stem. Als ik al die albums op repeat zet worden ze uit hun context gehaald en dat is zonde. Gewoon erg goed maar (voor mij althans) vernieuwend klonk Down Coloful Hill. Even op pauze en over een tijdje de rest.

avatar van Franck Maudit
 
0
Neem inderdaad maar wat gas terug Broem

Laat het allemaal wat bezinken. Ik vind sowieso dat je pas na een paar maanden écht kan oordelen over een album - wanneer de vlinders in de buik stilletjes aan het wegebben zijn. Niet dat er altijd sprake is van vlinder natuurlijk.

Vind deze eigenlijk even sterk als het debuut. In het begin kon ik de nummers nochtans moeilijk onderscheiden. Inmiddels beschouw ik dit als 1 van dé toppers in mijn collectie.

avatar van Broem
3,5
0
Zal ik zeker doen Franck Maudit Ken mezelf een beetje en bij zo'n oeuvre komt de veelvraat in mij naar boven en moet ik alles gehoord hebben. Laat de albums even met rust en pak het tzt wel weer op.

 
0
Zondagssogges dit draaien is voor mij vragen om zelf de kwast definitief niet meer te hanteren; het schilderwerk uit te besteden aan de ' winterschilder'. Maar goed het is hier knap mistig, Blue Nile is net vertrokken en Frank Boeijen zingt thans - NMD, maar je mot wat voor huisvrede.

Dit is een van de eerste US ontdekkingen van Ivo Watts-Russell, maar Kozelek was een lastige vogel voor Ivo. Het album is het best te verteren in kleine doses en met optimistisch gemoed. Op RSD dit jaar verscheen een box met alle vinilio's in kleine oplage, en tegen een - helaas - bescheten prijs. Wachten is op de album voor album vinyl-release, want dat is wel fijn

avatar van Broem
3,5
0
Heb Down Coloful Hill net op vinyl besteld bij https://www.jpc.de/s/red+house+painters voor een zeer schappelijke prijs. Wacht even de kwaliteit af (en uiteraard of de overige albums mij net zo weten te pakken als Down Colorful Hill) Die album voor album relaese is er dus al Mjuman

avatar van Leeds
4,5
1
Een lelijk beest, dat was Red House Painters voor me. Saai , geen diepgang, langdradig, enz... Elk excuus was goed om Rollercoaster de grond in te boren. Maar door de jaren heen heb deze toch weten te waarderen. En hoe! Het saaie werd plots interessant, er kwam diepgang en de verborgen stukjes die de plaat pas echt een meerwaarde gaven maakten het geheel niet meer zo langdradig. Dan sta ik daar. Opnieuw moeten vast stellen dat ik het niet aan het langste eind had. Het is een moeilijke en lange zit geweest. Het is ook een album die veel tijd en geduld vraagt van een luisteraar. Zeker in dit genre. Het laatste gedeelte van Katy Song en het industriële gedeelte op Funhouse behoren tot het beste. Mother en Strawberry Hill kan ik heel goed waarderen. Ook met de lengte van de nummers is geen probleem. Wel konden ze een beter plaatsje geven voor die 2 nummers op dit schijfje. Het beste nummer als geheel is voor Take Me Out. Wat een fantastisch nummer. Ik heb het gevoel dat 1 van de nieuwe nummers van 40 Watt Sun er zeer sterk op lijkt. Ik ga dit toch es uitpluizen. Verder is dit echt wel een zeer goed album maar ik kan niet ontkennen dat het moeizaam en moeilijk te doorgronden is.

avatar van Franck Maudit
 
0
De ondergaande zon werpt zijn mistroostige blik richting de einder.

Zou ik er in slagen om vandaag eeuwig vast te houden? Indien ik me hard genoeg concentreer kan ik de tijd misschien een hak zetten. Ja, ik zie de zon nog steeds. Ze wordt ontegensprekelijk steeds roder maar ze is nog steeds de mijne. Ik moet en zal deze dag bewaren. Ik moet en zal tot het einde der tijden deze dag zijn.

Ik…

Ik hoef mezelf niets wijs te maken. De zon heeft mijn gebeden verworpen. Weg is haar licht. Weg is mijn dag der dagen. Het maakt me weemoedig, hopeloos hunkerend naar een moment dat ik waarachtig kan opeisen. Wat doe ik eigenlijk in dit pretpark? Waar bevind ik me? Wie ben ik?

Grace Cathedral Park, jouw gewicht drukt gewetenloos op mijn schouders. Ten midden van al dit illusionair vertier voel ik me eenzamer dan ooit:

“A rare and blistering sun shines down on Grace Cathedral Park
There with you I fear the time, when air gets dark
You know I don't spend days like this
Caught up in lost times of youth that I miss”

Misschien ben jij die ene die me redden kan van de ondergaande zon. Jij, m’n lief. Je zwoer ooit voor altijd de mijne te zijn. Maar ik vond jouw vliegticket tussen jouw ondergoed. Ik begrijp dat je terug moet, je bent daar nodig. Luister echter naar de verwonde ziel in mij. Zonder jou verval ik tot niets. Zonder jou heeft het geen zin om dagen vast te houden. Waarom ben je zo ver weg terwijl ik er alles aan deed om jou zo dicht mogelijk te houden:

“I know tomorrow
You will be
Somewhere in London
Living with someone
You've got some kind of family
There to turn to
And that's more than I could ever give you”

Ik zou de zon kunnen vragen waarom dit zo moest. Ik heb het de bomen gevraagd maar zij antwoorden niet. Ik heb het de stenen gevraagd maar zij antwoorden niet. En ik heb het de zon gevraagd maar de zon antwoordt niet, zelfs de zon antwoordt niet.

Al wat ik nu weet is dat ik vandaag nooit kan herbeleven. En dat jij en ik bij elkaar moeten blijven. Blijf alsjeblieft bij mij:

"There's my favorite rollercoaster
Next to the blue water
The one only sissies ride

There's the sun going down
Creating that fluorescent glow
Reminding me I'll never be able
To relive this day except in memory

There's those big barking fish
In the concrete stream
Growling for dog food
Bulging dead eyes that gleam
But where's Dad and where is Mom

Looks like from here on out
It's me and you
Looks like from here on out
It's just me and you"

Blijf.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

*

* denotes required fields.