Judas Priest - Point of Entry (1981)

Leuke plaat van Judas priest, een van hun mindere maar zeker niet slecht. Headin out to the Highway is ook gelijk een van de beste nummers van de plaat.

Zwakke plaat en meteen ook de slechtste die Priest ooit heeft opgenomen (Rock A Rolla tel ik niet mee - die is dan wel heel erg slecht maar daar heeft de band nog geen eigen identiteit op (zoals op Sad Wings wel het geval is).

Wel jammer dat ik dan wel moet toegeven dat Heading Out To The Highway één van mijn favoriete Priest tracks is en ook Desert Plains een behoorlijke song is. De rest is te vergeten en komt niet verder dan zwak tot middelmatig.

Niet bekend met de draak Ram It Down?

Desert Plains en Solar Angels zijn geweldige songs!

Minder plaatje in de rij. Toch niet zo slecht als later werk van Turbo en de tweeling Jugulator & Demolition.
Het ligt dan weer in dezelfde branche als Britisch steel, met als nadeel dat het gewoon niet rockend genoeg is als de platen van “Sad wings of destiny” tot “Killing Machine”.
Het merendeel van de tracks niet echt goed maar ook niet echt slecht. Met het enorm irritante You say yes I Say no zeg ook “no” tegen deze plaat.

2,5* wegens niet echt overtuigend genoeg door grote gaten tussen de goede nummers.
Eervolle vermelding (wel goed): Heading out to the highway, Hot Rockin’, troubleshooter, on the run, thunder road (maar dat is een bonustrack)

Eindconclusie POINT OF ENTRY + BRITISH STEEL: Als ze British steel gewoon een jaarke zouden hebben uitgesteld en het beste van die plaat en deze samen zouden voegen… gaf ik gemakkelijk 4,5.

Het verbaasd mij dat dit album slechts 16 stemmen heeft!
Overgeslaan en vergeten door iedereen...

OK, het is wel een mindere, maar "heading out to the highway", "desert plains" en "hot rockin' " mag zeker aanhoort worden.

Volgens mij is dit het meest vergeten album van Judas Priest (samen met Rocka Rolla), en dat is volkomen terecht. Het is té soft, té commercieel, té eentonig en bevat té veel zwakke nummers. Daarnaast staan hier niet echt knallers op als Victim Of Changes en Beyond The Realms Of Death, en zijn de meeste nummers te kort (een probleem wat ik ook heb bij Killing Macine/Hell Bent For Leather). Ook de teksten zijn nogal matig (You say yes, I say no).
De zang van Halford is hier wel beter dan op British Steel (waarop hij meer spreekt dan zingt imo), vooral in Heading Out To The Highway zingt hij echt super (I've got nothing to lose at aaaaaaaaaaaaaaaaaaall). Het is alleen erg jammer dat hier veel zwakkere songs op staan dan op British Steel. Ik vind dit samen met Rocka Rolla hun zwakste album.

2* (voor Heading Out To The Highway en Hot Rockin')

En ik ben het volkomen met AGE-411 eens dat het beter was geweest als ze de beste nummers van British Steel en dit album samen zouden voegen.

Ik sluit me er zo goed als met aan.

Heading out to the highway is een van m'n lievelingsnummers van priest. (prachtige videoclip tevens)
Daarnaast is het aantal songs die de grens van 'goed' haalt zeer klein...

Deze ken ik niet van Priest,en wil ik denk ik ook niet kennen als ik op het commentaar hier van de verschillende users af mag gaan.

Tis anders wel een bekende plaat, was dan ook in de commerciële periode.
Staan wel wat klassiekers op hoor:

Heading out to the highway (videoclip)
http://www.youtube.com/watch?v=MoDbAd4fYBA


Don't go (videoclip)
http://www.youtube.com/watch?v=j7QEonr-118


Hot Rockin' (videoclip)
http://www.youtube.com/watch?v=CtZGgqdg2P0


Desert plains (live)(naast heading out to the hihgway mijn favoriet)
http://www.youtube.com/watch?v=1e6zVa0QC28



En de rest is niet echt de moeite waard hoor

Dat zijn maar 4 nummers.Ik vind de nummers wel goed klinken dat wel(bedankt voor de links AGE-411),maar om nu dit album aan te gaan schaffen.Nee dan heb ik nog wel andere muziek van andere artiesten op mijn verlanglijstje staan.

Heb na een paar nieuwe luisterbeurten mijn stem verhoogd naar 3*. Het is toch niet zo'n heel slecht album. Turning Circles is toch een best mooi nummer (ookal klinkt de intro nogal amateuristisch), en het nummer Desert Plains geeft echt het gevoel alsof je zelf in een 'desert' bent (hoewel ik het nummer live beter vind). Na You Say Yes komen er echter alleen maar zwakke en nietszeggende nummers. Ik kan voor de goede nummers toch nog net een voldoende geven. Al met al geen spectaculair album, maar er staan wel goede nummers op.

Na You Say Yes? Wat dacht je van dat nummer zelf, het refrein is echt tenenkrommend slecht.

Overigens vind ik kant A van deze plaat heel behoorlijk.

Deze plaat blijft een lelijk/raar eendje:
- Veel zachter en minder agressief: veel poeseliger en commerciëler.
- Ik bemerk hier zelf al precies wat Glam elementen. Vooral bij zulk nummers als DON'T GO krijg ik echt zo'n gevoel.

Heading out to the highway is een van de beste Priest nummers. Samen met We Are the road crew van Motörhead de ultieme racenummers.

1. HEADING OUT TO THE HIGHWAY
2. DON'T GO
3. HOT ROCKIN'

En daarnaast heb je nog een priest klassieker: desert plains.

Zo slecht is deze plaat nog niet

Ik vind de riff in You Say Yes nog best lekker, de tekst is inderdaad vrij slecht. In ieder geval is kant A inderdaad veeeeeeel sterker dan B.

Turning Circles vind ik zelf een vrij mooi nummer, vooral de break halverwege het nummer (waarin Halford steeds "Uh-huh" zingt) werkt echt rustgevend. Desert Plains is ook een goeie, het nummer geeft je het gevoel alsof je in een woestijn bent. Solar Angels vind ik ook een heerlijk nummer (Dat nummer geeft mij het gevoel dat ik vlieg.. Klinkt raar maargoed ), die zou ik wel eens live willen horen.

Bij dit album valt het me vooral op dat de nummers rustiger en wat meer sfeervol zijn (zoals bij Desert Plains en Solar Angels).

Ah, het meest ondergewaardeerde Priest-album. Hoewel er draken van nummers als 'You Say Yes', 'Turning Circles' en 'On The Run' opstaan, vind ik het toch een sterk album. En dan vooral 'Heading Out To The Highway', 'Hot Rockin'', 'Desert Plains', 'Solar Angels' en het gruwelijk onderschatte 'All The Way'.
Ik durf zelfs te stellen dat ik dit een veel beter album vind dan de hopeloos overgewaardeerde opvolger 'Screaming For Vengeance'.

onzin; "turning circles" en "on the run" zijn ook fantastish.

Heb ze gisterenmiddag nog vollop zitten meeschreeuwen
( "Aha! aha!" en "on the run, all night long")

Ja hoor, een van de minste Priest platen. Heading out the highway en Desert Plains (ook de live uitvoering) zijn wel erg goed. Een plaat waarmee ze wilden cashen meteen na het succes van British Steel, maar te weinig tijd besteed om echt goede nummers te schrijven. Maar zo ging dat nu eenmaal in die tijd, elk jaar een nieuwe plaat hoe dan ook.

You say yes is het meest tenenkromende nummer wat ik ken van Priest, ik denk dat als ze dit terug horen ze onder een steen willen kruipen.

De productie is wel erg goed, ik heb hem gekocht om mijn remaster verzameling compleet te krijgen.

Had ik mss beter ook gedaan. Nu zitten er gaten in Omdat ik enkele op LP heb, zoals deze. (en British Steel, Screaming, Turbo)


Desert plains is live echt top zeg: http://www.youtube.com/watch?v=F0Y4vQajjl0

ach, een beetje zoeken op de bay en je vind hem voor een zacht prijsje

Ja, geweldig hoe die toen ook nog zo lekker kon uithalen hé....doet me denken aan het einde van de live versie van Love Bites.

Zo heb ik de LP's gevonden. Voor 4€ stuk. Is geen geld zeg.
Een nieuwe versie op CD is 9,99, of nog meer. En tis dan maar CD en maar net gemaakt.

Voor mij een grote drie, maar geen kleine drie komma vijf en wel omwille van volgende goede nummers: Heading Out to the Highway, Solar Angels en vooral Desert Plains, wat ik een prachtige song vind. De andere nummers zal ik snel vergeten.

Vooral live is desert plains een echt topnummer. Staat tot vandaag nog steeds op de setlist. Zou zeker in mijn Priest top5 komen
Andere nummers van dit album worden ook nog vaak gespeeld (Don't Go, Heading out to the highway, solar Angels)

Desert Plains live 82
Desert plains live 86
Desert Plains met Timmy Ripper

Mijn favoriete songs van dit album zijn ook Heading out to the highway en desert plains. Dit is wel een zeer goed album maar het is meer een (hard)rock plaat dan een metalplaat in mijn ogen.

Niet de beste Priest plaat nee (die maakten ze in de jaren 70 al), toch staat hier genoeg leuks op. Ik vind vooral Hot Rockin altijd wel een lekkere up-tempo beuker. Iemand enig idee wat er met de albumtitel wordt bedoeld? Halford heeft na zijn coming out begin jaren 90 wel eens verteld dat hij tussen de regels door al diverse hints had gegeven maar dat deze door niemand werden opgepikt.

als ik die clip van heading out zie schieten de tranen me in de ogen (van het lachen). een leuk commentaar van Beavis & Butthead zou niet misstaan.

Tis toch een redelijk leuke clip anders toch?
Met die auto's en die woestijnachtergrond

Ja, Halford als center of the universe, Tipton en Downing nog een beetje in beeld en Holland en Hill weer vakkundig weggemoffeld. Net als op het podium, daar staat Ian ook altijd onverstoord zo'n beetje tegen de coulissen zijn baspartijtjes te spelen.

Vd zomer op graspop weer eens aan het werk gezien en op de keper beschouwd is die Halford eigenlijk een behoorlijke droeftoeter die zichzelf met zn wanstaltige kostuumpjes en gebaartjes veel te serieus neemt.

Zakdoekberichten verwijderd.

Ik herinner me dat ik na het kopen van deze LP erg teleurgesteld was. Nog steeds vind ik het niets. Desert Plains doet mijn hart wel wat sneller kloppen, maar mijn conclusie is dat dit tot de top drie van minste releases van Priest behoort.