Godspeed You! Black Emperor - F♯A♯∞ (1997)

Dat dit geen muziek is wil ik wel terugnemen, dat was ook enigzins sarcastisch bedoeld. Die bepaalde spanning en geladenheid in deze muziek ervaar ik niet echt en ik ben er inderdaad ook niet echt naar op zoek.

Ik heb deze plaat al een aantal keren gedraaid maar het pakt me gewoon niet. Datzelfde heb ik bij sigur ros en ook enigzins bij kid A van Radiohead. Ik stel me opzich wel open voor nieuwe experimentele dingen maar dit is het gewoon niet voor mij. Toch te abstract denk ik.

wat raar, ik heb mijn info de kranky/brainwashed site.

http://www.brainwashed.com/godspeed/music.html, daar staat precies wat BlueVelvet zegt.

Dit bericht is bijna het tegenovergestelde van wat je vorige keer schreef, gelukkig
Aan de ene kant zeg ik: jammer, want er zit zóveel in deze muziek! Aan de andere kant heeft iedereen bepaalde voorkeuren en genres, zodat hij niets 'mist' maar het gewoon elders vindt.

Velvet,
ik zeg niet dat GY!BE commercieel is, de zin was fout geconstrueerd.
Maar, geef toe, een post-rocker die nog nooit van GY!BE gehoord heeft, vind je niet makkelijk.

Klopt, ze zijn zeker erg bekend in de postrock-hoek (zeer terecht m.i.).
Maar dat staat totaal los van commercie (wat je dus ook niet beweert).

Ik moet toegeven dat ik Sissy Boy zeer dankbaar ben. De discussie rond dit album en GY!BE is weer opengetrokken!

Eh ohja, en overrated zijn ze ook niet. Ze hebben een grote naam omgebouwd, en dat komt doordat ze zo extreem goede muziek produceren. Overigens doen ze totaal niet aan profileren, de bandleden willen zo weinig mogelijk persoonlijke informatie kwijt. Ze boycotten zelfs plekken waar ze optreden (als iets gesponsord is door pepsi bijv)..

Nee, laat GY BE! maar lekker achter de schermen nog een album produceren, in de studio naast de rails waar ze graag muntjes op gooien om mee te sturen met je album (de eerste oplage van F#A#)

Berichten verplaatst naar Muziek > Algemeen > Godspeed, commercie, en the industry

Er zullen daar echt nog wel wat berichten staan die misschien hier hadden thuisgehoord en omgekeerd, maar ik geloof dat de 'spil' van de discussie nu wel verplaatst is. Flauwe opmerkingen heb ik er trouwens tussenuit gegooid.

De Vinyl versie is erg leuk om eens te horen. Er zitten stukjes op die ze er later uitgeschrapt hebben. Gitaarpingel door een ongemotiveerd persoon, en zelfs de treinen klinken anders. Gelukkig hebben ze de bende opgelapt, maar sommige stukken zijn door hun onopgespoetse 'ruwheid' toch diamantjes. Stem staat nu (eindelijk) op 5*

Wat ongelooflijk mooi, dit. Ik kende de band al lang van naam, maar had nog nooit naar iets van ze geluisterd. Door alle positieve reacties omtrent hun muziek heb ik toen besloten om dit album dan maar eens te gaan luisteren. Mijn verwachtingen waren hoog gespannen, en...zijn waargemaakt. Erg mooie plaat. Nog even wat vaker luisteren voordat ik stem, maar ik denk dat 4,5* hier niet mis zou staan...

Dat denk ik ook niet!

Nou, die 4,5* staat er eindelijk. Ik luister dit album nog steeds regelmatig en ben nog steeds onder de indruk van de kwaliteit. Benieuwd hoe dit plaatje zich verder gaat ontwikkelen bij mij...

Ik vind het heel moeilijk om dit album van een recensie te voorzien. Is dit nu geniale muziek of ligt de vervelingsfactor al snel op de loer?
Dead Flag Blues kan ik goed uitzitten, erg mooi. Providence vind ik niks. East Hastings kent wel zijn briljante momenten. Al met al niet helemaal mijn ding dit maar bijzonder is het zeker. En erg knap gemaakt.

Een stukje over [quote=http://en.wikipedia.org/wiki/East_Hastings]East Hasting[/quote] van Wikipedia:



Vind dit soort achtergrondinformatie zelf altijd wel interessant. Misschien wordt het tijd voor een bedevaartstochtje richting Vancouver, al zitten Efrim cs. daar vast niet op te wachten.

Geniaal is het zeker. Dat 2e moet aan jezelf liggen

Ik heb dit album trouwens laatst van een recensie voorzien. Ik heb het één en ander nog geraadpleegd maar de meeste informatie is straight up uit mn hoofd.

Mijn recensie heb ik geplaatst in ons verenigingsblad (studentenvereniging). Ik vond dat de vereniging wel eens GOEDE muziek mocht horen ipv de gebruikelijke soos rommel

Dit is em:

The car’s on fire and there’s
no driver at the wheel. And
the sewers are all mudded
with a thousand lonely suicides,
and a dark wind blows.

De eerste regels van Godspeed’s
F#A# : voorspellen een gitzwart
scenario geheel in een postapocalyptische
setting:
The buildings tumbled in on
themselves. Mothers clutching
babies picked through the rubble
and pulled out their hair. The
skyline was beautiful on fire. All
twisted metal stretching upward.
Zo start het debuut-album van een
uiterst politiek geëngageerd/
kritisch gezelschap bestaande uit
negen man; drie gitaristen, twee
bassisten, een violiste, een celliste
& twee drummers/percussionisten
(geen vocalen). Onder gezag van
charismatisch en judaïstische
‘führer’ Efrim Manuk weet het
gezelschap drie lange composities
te produceren, elk bestaande uit
drie á vier verschillende
segmenten. F#A# : kenmerkt zich
ten eerste door de vele
fieldrecordings die in drie
nummers verwerkt zijn. Deze
fieldrecordings bestaan uit
gesproken stukken tekst en andere
omgevings-opnames waarin street
preachers, treinen, helicopters,
radio transmissies en andere
onheilspellende geluiden aan bod
komen. Het luisteren F#A# : is als
filmische setting, je valt
recht in een desolate wereld,
zonder ideaalbeelden, zonder
pracht, zonder praal. Qua opbouw
maakt Godspeed geen gebruik van
de traditionele structuren als in de
populaire muziek (bv. stroferefreinprincipe),
maar richt zich op
grote dynamische verschillen en
langdurige geluidsstructuren. F#A#:
Rock is gestorven en de post-rock is
geboren. Dit genre is eigenlijk al
begin jaren negentig ontstaan door
bands als Slint, Bark Psychosis &
Talk Talk. Hedendaags populaire
bands zijn bv. Explosions in The
Sky, Mogwai & Sigur Rós. F#A# : is
uitgegroed tot mijlpaal binnen de
post-rock en is Godspeed’s
startschot geweest voor hun latere
briljante werk: Slow Riot for New
Zerø Kanada (1999), Lift Yr. Skinny
Fists Like Antennas to Heaven
(2000) & Yanqui U.X.O. (2002).
Kippenvel, euforie..... woorden
schieten me te kort. Één van de
weinige platen die ik terecht
‘meesterwerk’ noem.

5 sterretjes!

*edit* brakke word opmaak

The Dead Flag Blues

The cowboy is toch zo fenomenaal. Een van de mooiste stukken uit het oeuvre van Efrim en zijn kornuiten.

Ik heb hem maar in mn top 10 gezet. De plaat liet me weinig keus

Ik deel dat gevoel!

Ik beging langzaam dieper in de Post-rock te vallen. Nadat Spiderland me compleet verliefd had gemaakt dacht ik dat het maar tijd wordt voor een andere post-rock plaat. F# A# Infinity van Godspeed You Black Emperor! wat ik gelezen heb een vaag en groot Canadees gemeenschap. Waar Slint alleen de basis rock instrumenten gebruikt begingt het hier al met violen. Ik krijg nou niet meteen het Slint gevoel maar goed en sfeervol klinkt het wel. Slow Moving Trains begingt met wat anders geluiden van een stoppende trein en spookachtige geluiden. Het gaat rustig vooruit. De spookgeluiden blijven doorgaan, niet irritant juist erg rustgevend. De eerste gitaarnoten begingen zachtjes. En de drums komen ook in. Het klinkt lekker maar niet special. Een soort mondharmonica komt in op de achtergrond. Het klinkt zelfs een beetje als die new age muziek. The Cowboy is al bezig en het outro begingt. Sprookjes achtige droommuziek. Niet slecht tot nu toe, maar ook niet veel bijzonders. East Hastings begingt met Nothing's Alrite In Our Life / Dead Flag Blues (reprise) en een schreeuwende man in een onbekende taal. En een doedelzak? Wat the fuck een doedelzak, voor vage instrumenten kun je hier goed zijn. En de dromige muziek start weer The Sad Mafioso begingt. Wat gitaar gepingel en wat dromige geluiden en het gaat maar door. Waar Slint je eeuwig blijf bestoken met riffs blijft het hier bij de dromige geluiden en het simpele gitaarlijntje. Het werkt zeer relaxend maar zo goed is het ook niet weer. Sfeer is er wel. Er kommen drums bij. Er komt wat vaart in het gitaarspel, sfeer zakt weer maar muzikaal wordt het al intersanter. Vilool weer. Het gitaar geplukt keert weer terug en de dromige geluiden ook, met vage geluiden die klinken als een keyboard. Maar ik ben niet al te overtuigd. En het gaat maar door. Versnelling. Nog sneller. En dan zo gitaartje er onder. Nog sneller. Drugs In Tokyo / Black Helicopter begingt en alles is stil. Behalve een soort piepende geluid en er komt een vevormde stem. Het fragament wordt herhaald en de dromige keyboard geluiden komen weer. En weer geherhaalt met dromige geluiden. Het wordt zelfs redelijk eentoning. En het blijft maar doorgaan, het wordt zelfs redelijk irritant. In een keer een soort storing en een loudende gitaar. Providence begingt met Divorce & Fever... Een helicopter, en een soort intervieuw. Weer de dromige geluiden die blijven haken. De relaxte sfeer is weer terug, gelukkig. Dead Metheny.. begingt met een aangenaam gitaargeplungel. En een soort telefoon in gesprek toon op de achtergrond. Lekker rustig en mooi. Het blijft doorgaan en de viol komt weer. Een mooi moment tussen veel wissvalligheid. De muziek wordt al wat sneller, maar blijft gewoon zijn nieuwe goed pad volgen. Maar ik denk jammer genoeg niet meer voor lang. Nog sneller. Nog mooi. Het zakt weer wat in als de drum blijft doorslaan. De gitaren spelen mooie riffs maar de drum begingt wat te irriteren. Toch ben ik zeer positief over Dead Metheny, tot zover het beste stuk. Kicking Horse On Brokenhill begingt. Vreemde vervormde geluiden weer. Soort toonladders. Wat zachte gitaren op de achtergrond. Rustige drums en de gitaren nu. Lekker rust gevend. Het orkest wordt er weer bij gehaalt. Providence is tot nu ver weg het beste van de drie. String Loop Manufactured During Downpour... de vervormde stem weer en de gitaren. En wat klinkt als regen. En weer misvormde geluiden. En ze blijven maar doorgaan, een helicopter weer. J.L.H. outro begingt volgens mij. Ik ben behoorlijk slaperig maar er gebeurt niet bijzonder veel hier.

Een zeer relaxte plaat niets meer en niets minder. Maar ik snap niet waarom hij zo hoog staat. Ik wordt er wel onzettend rustig van. Er staan te veel missers op voor een 4.

Dan maar een dikke 3,5

"new age"

Dee mij eraan herrineren. Niks negatief of zo, maar het klonk wel erg als die vage jaren 80 sythezizer muziek

Ok, apart

Ik hoor geen enkele synth, en ook geen gezapige riedeltjes, maar iedereen ervaart muziek natuurlijk anders!

Ik zeg niet gezappig. Wel al die vage geluiden zijn duidelijk syth's. Lekker muziek niet meer niet minder

weet je zeker dat je het juiste gedownload hebt

als je elk gebruik van aparte instrumentatie meteen vergelijkt met een genre waarbij de instrumentatie compleet anders word toegepast kan ik ook wel johnny cash en slayer vergelijken omdat er bij beiden een gitaar te horen is.

Nee hoor. New Age geluiden, dat is anders dan andere synst's. Maar goed. Ik weet zeker dat ik de goede gedonwload heb.

ok, dan is het goed

het beste bij dit album is om het een tijdje weg te leggen en daarna weer intensief te beluisteren. Al klinkt er op het eerste gehoor niet dat er veel gebeurd, elke luisterbeurt ontdek je toch weer nieuwe dingen.

Zal ik doen, zal denk weining uitmaken. Maar goed