Kraftwerk - The Man·Machine (1978)

Ik denk dat Kraftwerk helemaal niet ondergewaardeerd is. In tegendeel, het belang van deze band voor de ontwikkeling van dance-muziek maar ook hun invloed op de hiphop (hun muziek werd al heel vroeg gebruikt voor breakdancen heb ik ergens onlangs nog gelezen) is niet uit te vlakken en dat word ook door de muziekpers als zodanig breed gedragen.

Ik vind Kraftwerk in het Duits nét even wat leuker. Maar ik neem aan dat die niet ook op de site mag?
Verhoog m'n stem naar 4,5* want dit is echt supergoede muziek. The Robots (Die Roboter dus )

Ik heb Kraftwerk ook liever in het Dutis. Buiten een paar nummers heb ik ze ook nog nooit in het Engels gehoord, ik ken ze alleen maar in het Duits, en dat wil ik zo houden .

Wilde het net zeggen, liever in het duits..

3* maar 3,5 als ze gewoon in het duits waren

Dit is toch wel mijn favoriete Kraftwerk album! En ja, ook ik heb liever het origineel: namelijk in het Duits. Waarom zou dat niet op de site mogen?? Het origineel?

Prachtige plaatje..... "Sie ist ein model un sie seht gut aus.." !!!!

"Neon Lights"... woooow.....

"Mensch Maschine" !!!!!!

Onbegrijpelijk dat er bij dit meesterwerkje van deze electro-pioniers 'nog maar' twee pagina's zijn.....

een vette 5/5 !

Nou daar gaat ie dan...

Allereerst wil ik opmerken dat ik het een schande vind dat de Duitse versies niet op de site staan. Wat is eigenlijk het criterium voor dit soort dingen? Gaat het om de versie die in Nederland is uitgekomen, of om de originele versie van een album? Ik ben duidelijk voor het laatste.

Technisch gezien is dit album allang ingehaald door de Xanopticons en Aphex Twinnen van deze wereld. Maakt dat wat uit? Ganz nicht! De kracht van dit album zit hem juist in de eenvoudigheid die het uitstraalt. Het doet mij altijd een beetje denken aan de 2e industriële revolutie in de Verenigde Staten. Henry Ford kwam op het idee om mensen aan een band te zetten en die vervolgens te laten lopen. In het begin was die lopende band iets totaal nieuws en de werknemers waren razend enthousiast. De eerste lading T-Fords was dan ook technisch perfect. Alle boutjes zaten moervast en alle moertjes boutvast. Iedereen had er nog veel schik in om dezelfde handeling 8 uur per dag, 5 dagen per week uit te voeren. Die Mensch Machine kunnen we zien als een T-Ford uit de beginjaren.

Door het gigantische succes van Kraftwerk, eeh ik bedoel de T-Ford, groeide de vraag en dus steeg het aanbod. Henry en kornouten gingen als de tierelier T-Fordjes maken en ze vlogen over de toonbank als frikadellen bij Friet van Piet in Benidorm.
Na een tijdje begonnen de fabrieksarbeiders een beetje genoeg te krijgen van het eentonige werk. De motivatie was weg en dus ging men liever bij de watercooler praten over de nieuwste Charlie Chaplin film in plaats van hard te werken aan die prachtige autootjes. Door dit alles holde de kwaliteit van de T-Fordjes zienderogen achteruit. Als de bestuurder remde ging de claxon af en andersom. Menig liefhebber keerde zich af van de auto en nam voortaan de trein. Zo verging het ook de elektronische muziek, de vele rockbandjes die het geluid van Kraftwerk in hun muziek probeerden te verweven faalden jammerlijk. Vele potentiële electroliefhebbers lieten daardoor dit muziekspectrum links liggen en doen dat tot de dag van vandaag. Zonde! Er is immers zoveel moois te vinden dat niets met gitaren heeft te maken. Zelf ben ik daar ook altijd naar op zoek, maar toch blijft ook bij mij de gitaar overheersen. Dat heeft natuurlijk ook te maken met de gitaar zelf, misschien niet het mooiste instrument ter wereld, maar wel het meest herkenbare. Een soort Opel Kadett dus, je komt er zeker mee thuis, maar echt spannend werd het onderweg nooit.

Mooi verhaal! Ik heb die associatie met de 2e industriele revolutie niet echt, daarom des te leuker om te lezen.

Een prachtalbum. Electronische muziek heb ik altijd te koud en te onpersoonlijk gevonden, toen heb ik Kid A een keer gekocht en kon electronica waarderen. Ik heb later The Man-Machine gekocht, en helemaal weggeblazen. Hoewel electronisch en koud, klinkt er toch een soort warmte.

Uit de centrale discotheek beide versies geleend. Ook ik prefereer de duitse versie boven de engelse versie. De elektronische muziek is natuurlijk OK .

Ik prefereer toch de Engelse versie van het Model. Misschien ook omdat ik deze als eerste hoorde maar vooral omdat ie in het Duits heel geforceerd aandoet. Het Engels bekt tien keer lekkerder. Niet dat dit nu voor gevoeliger zang zorgt
Kreeg terecht een ode van Stuart Price op het debuut van Zoot Woman.
Een prachtige plaat, hoewel het geluid tegenwoordig gedateerd aandoet. Wanneer ik het in het juiste tijdvak plaats geniet ik er goed van.

****

Als 3 jarige kleuter ging ik volkomen uit mijn dak op the Robots, alle kraakjes in mijn plaat heb ik er hoogstpersoonlijk in gesprongen en gedanst. Het blijft ook een leuke plaat. Heerlijk dat retro futurisme. Deze plaat 'koud' noemen is echt überquatsch, het is juist een toonbeeld van warme analoge klanken.

Lees hier en daar dat dit gedateerd zou zijn, pfft, laat me niet lachen.
Kraftwerk heeft met deze plaat een mijlpaal gecreëerd voor vele muziekjes die jààren later schatplichtig zijn aan deze Florian Schneider en Ralf Hütter's bandje.
En op deze plaat waren ze wreed goed op dreef.
Hun beste denk ik. Al is 36 minuutjes niet zo bijster lang voor een elpee, hé ? Maar een dikke 4 sterren !

Het was op een koude winterdag in 1978, op mijn fiets trotseerde ik de natte sneeuwbuien. Onder mijn arm hield ik angstvallig een elpee, in zo'n plastieke tas, verborgen. Afschermend tegen dat koude weer. Van mijn zuurverdiende geld heb ik The Man Machine aangeschaft. Ik had in de vakanties een baantje en als ik 1 dag gewerkt had kon ik een elpee kopen. In het Oor stond een recensie en op de radio was afentoe The Model te horen, dat had mij toen besloten om dat album aanteschaffen (we hadden immers nog geen internet)

Dit album kwam uit in de tijd van David Bowie/Eno met de albums Low en Heroes, die éne Morodor oid van de single I Feel Love van Donna Summer, Vangelis met Spiral, Jean Michel Jarre etc.
Maar Kraftwerk was zijn tijd ver voor.

Thuis aangekomen haalde ik de elpee uit zijn hoes, dat heerlijk naar dat inkt rook, en zette hem op de platenspeler. Wat gekraak en WOW, wat een klankenbrei, buiten was het donker, nat en koud, maar binnen werd mijn kamertje gevuld met de analoge "warme" muziek van Kraftwerk. Helaas was juist in het nummer van The Model een duidelijke tik te horen, de plaat sloeg daar over. Een voorloper van de hedendaagse koude digitale hik???

4,5 sterren is tie voor mij wel waard.

Veel later had ik de single van Computerlove aangeschaft op de B-kant stond The Model zonder hik.

Ik ga hier weinig zinnigs toevoegen.
Dit album is voor mij:

- een absolute aanwinst
- een prettige ontdekking
- tijdloos, warm en afstandelijk tegelijk
- een uitnodiging om meer van Kraftwerk te leren kennen

Ik ben nu dit album aan het beluisteren. Na The Model op de radio te hebben gehoord heb ik de duitse versie gedownload. Vervolgens het album en daar staat het nummer op door dezelfde persoon (die de duitse versie zong) in het engels.

Klinkt erg leuk, ben benieuwd wat ik uiteindelijk zal stemmen.

Zo als ik al eerder schreef ben ik in aanraking gekomen met deze plaat door Veronica waar ze 'The Model' draaiden tijdens de album top 1000. Ik had al is wat van Kraftwerk gehoord (Autobahn) maar daar was ik toen niet zo heel erg van onder de indruk, hier des te meer.

Het album begint met The Robots, al gelijk een goed nummer met een krachtige achtergrond melodie (die overigens in alle nummers van dit album goed is) en een simpele maar krachtige beat, Avant-Garde is een aparte muziek stijl. Het is ook heel ander soort Synthesizer muziek als dat ik gewend ben (van o.a: Jarre, Vangelis)

Wat overigens grappig is dat er steeds woorden of kleine zinnetjes (bewerkt door een synth) worden gezongen zoals: Space-Man!, We are the Robots, Mee-troo-poliss.

Metropolis is de 1e echte uitschieter, vrolijke maar gevoelige melodie, krachtige Bas-sound en een heerlijke beat maken het tot een geslaagd nummer.

The Model is ongetwijfeld het beste nummer van het album. Ik werd geraakt op de radio doordat de Bas-sound (Subractieve-Synthese) zo lekker klonk met de drum-beat. En die stem: 'Sie ist ein model und sie seht guht aus'. Dit is ook het enige nummer dat bijna volledig gevuld is met tekst, Geweldig intermezzo van simpele analoge synth klanken, ongeveer in het midden van het nummer.

Doordat de nummers vrij veel op elkaar lijken vind ik ze bijna allemaal even goed. Het langste nummer van het album Neon Lights vind ik een stuk minder maar de titeltrack: The Man-Machine maakt alles weer goed.

Dikke 4,5*

Hmm... Ik luister nu deze plaat met een koptelefoon op mijn hoofd. Ik waardeer hem zo toch meer. Ik dacht gelijk: Laat ik mijn stem maar eens verhogen naar *4, want ik heb deze plaat erg ondergewaardeerd.
Ben toen gelijk naar MuMe gegaan om te zien dat mijn stem al *4 was, in plaats van *3,5. Nou ja Een *4,5 gaat me nog net te ver.

Ik waardeer dit op naar 4.5 sterren en ik weet nu dat Computer World toch nog ietsje beter is naar mijn gevoel!

Aber Kraftwerk ist wirklich sehr Gut! Alles ganz Toll!

(hihi dit is maar Karamellen-Deutsch!)

KRAFTWERK : und natürlich auch :

4.5 ****1/2

Ik erken uiteraard de invloed die ze hebben gehad op de hedendaagse electronische dancemuziek, wie weet was deze er niet eens in deze vorm geweest zonder het pionierswerk van de heren die zich op warme zomerdagen liever in hun Kling Klang studio opsloten.

MAAR, dan kunnen hun albums vanuit hedendaags perspectief bekeken best gedateerd aandoen, het feit dat ze van bepalende invloed waren/zijn op hedendaagse producenten is een feit, maar binnen deze discussie naar mijn mening volstrekt irrelevant.

Even voor de duidelijkheid; dat het gedateerd op me overkomt wil niet zeggen dat ik er niet naar kan luisteren. Ik ben een groot bewonderaar van hun werk en heb bijna alle platen in de kast liggen. Ook het recente Tour de France vind ik een knaller van formaat, ik ben blij dat ze ondanks de technologische vooruitgang toch gewoon lekker hun eigen ding blijven doen, en hun oude sounds blijven gebruiken en zo hun karakteristieke Kraftwerkgeluid in ere laten. Niemand klinkt zoals zij dat doen, dat is op dit moment, in deze tijd een zeer prettig gegeven..

Persoonlijk zie ik dit als een opmaat voor hun meesterwerk "Computer World". Toch staat er alvast het nodige baanbrekends op; alle beatjes en melodieen staan op hun plaats.

Ik heb jammer genoeg een minder dapper verhaal over het verkrijgen van deze plaats PUbu.

Ik stond in de cd winkel te twijfelen tussen de mijn gekende Aphex Twin en de mij alleen van naam vaag gekende Kraftwerk. Een goede vriend van me (texke, hier ook op de site aanwezig) zei: "pak maar Kraftwerk dan". Ik had toen wel De Tour De France Soundtracks in mijn handen. Maar aan de kassa vonden ze die CD niet terug en lieten ze mij kiezen uit enkele andere albums van kraftwerk, ik nam The Man-Machine (engelstalige versie ja).

Zoals gezegd, het geluid van Kraftwerk had ik nog nooit rechtstreeks gehoord. Ik zette dat op en ik dacht van: "Ja, inderdaad. Ja. Dat is wat ik zocht jawel. Ja... The Robots".

Enzoverder. Ik heb die CD toen toch wel een week zoveel mogelijk proberen te spelen. Ik kan mij niet voorstellen hoe mijn muziekervaring vandaag zou zijn had ik die CD niet gekocht en kraftwerk niet leren kennen.

Dit album is voor mij een openbaring geweest. En ja, ik wil de duitse versie.

Enige opmerking die ik in het begin eens maakte was dat dat einde van The Robots iets te lang wordt herhaald, maar eigenlijk is dat niet zo als je aandachtig genoeg luistert.

36 minuten die muzikaal nooit zullen worden geëvenaard. Minder dan 5.0 is niet te rechtvaardigen.

Alle Kraftwerk albums in het Duits zijn veel leuker dan de Engelse versies.

Ik weet het.

the man-machine is ongetwijfeld het beste album dat kraftwerk uitbracht

6 ijzersterke nummers

een mijlpaal in de geschiedenis van muziek

5 sterren, zonder twijfel

Onbegrijpelijk, die idolatie. Totaal oninteressant gebliep.
Pioniers? Ongetwijfeld, maar dat was de uitvinder van het wiel ook. Moeten we daarom met gespeelde interesse naar een ronde steen met een gat erin gaan zitten kijken? Een 1.0!

Voor het eerst dat ik iemand tegenkom die dit niet kan waarderen.
Nou ja smaken verschillen zullen we maar zeggen. EEN SUPERALBUM.

Vreemd, want ik ken maar 1 persoon die dit wèl kan waarderen. En uiteraard, smaken verschillen, maar ik snap het gewoon niet wat mensen er aan vinden. Het is Mozart als ringtone, maar dan zonder de geweldige meldiën.
En het is niet dat ik niet van electronische muziek houd.
Royksopp, vind ik bijv. erg goed. Air. Kruder & Dorfmeister.
En ik hoor wel dat het voorlopers zijn, maar dan wel zeer gedateerde voorlopers. Ach ja....

Tja, nou ik ken wel velen die dit kunnen waarderen, en dit zijn geen gedateerde voorlopers maar echte voorlopers. En dat is nu eenmaal zo of je ze nu goed vind of niet.

Ja, echt voorlopers, maar geen voorlopers waar ik plezier aan beleef. In die zin voor mij dus gedateerd.

Vanuit jouw standpunt begrijp ik het wel, maar geschiedkundig niet.