Suede - Bloodsports (2013)

Niet echt een vergelijking vind ik.

Volgens mij gaat het niet zozeer om de vergelijking tussen deze twee, maar vooral om aan te geven dat naar de mening van Schnee er totaal zonder emotie of gevoel wordt gezongen. Koud en kil.

Ik deel zijn mening overigens niet.

voor de liefhebber: vandaag is de voorverkoop gestart, concert in Paradiso, 23-11-2013

concert Suede

Heerlijk om een kaartje te hebben en let op: Paradiso zegt dat de voorverkoop vrijdag begint wat niet zo is.

Halfje erbij, dit is echt een topalbum van Suede.
Kristalheldere sound en geen enkele misser. Wat een band !

De legende herleeft, zo promoot de AB het komend 1/11 concert.
En inderdaad, wat een comeback!!! De sound is volledig herkenbaar: die stem, die gitaarklank en galm en je voelt onmiddellijk dat hun hoogdagen terug zijn.
De energie van de eerste nummers zuigen je helemaal mee, en net als het wat eentonig zou kunnen worden, gooien ze een aantal rustige klappers zoals 'Sometimes I feel I'll float away' en 'Faultiness' tegenaan. De 40 minuten zijn zo voorbij en ik blijf verweesd achter.

4,5* voor nu, met absoluut potentie voor 5*. Wat een plaat!

Kaartjes zijn binnen !!
Mooi verjaardagskadootje voor IJsbergsla.
Alleen duurt het nog even.
23 november 2013
Paradiso, be there !

See you there, ijsbergsla. Ondertussen blijf ik genieten van dit album. Hij haalt het misschien niet bij de debuutalbums, maar krijgt hier veel draaiuren. Vooral de eerste drie nummers zijn heerlijk.

Na Coming Up zakte het heel erg snel bergafwaarts met deze band. Maar wat verassen ze met dit album zeg!

Echt een heerlijk bekende sound die ik ook zo heerlijk vind bij Coming Up!

Suede is er weer, en het mag gehoord worden!

Ik heb nooit zoveel met Suede gehad, maar hoorde dit album laatst bij een vriend van me en beviel goed. Vanavond het album 3x achter elkaar gedraaid en wat een geweldig album is dit zeg. Er staat geen enkel zwak nummer op. Het album start met een aantal heerlijke energieke stadionknallers en tegen het einde van het album komen de wat sfeervollere nummers. Topper.

Dan moet je een album als Coming Up toch ook wel goed vinden denk ik.

Ga ik zeker ook luisteren aERodynamIC.

It Starts and Ends with You had zo maar een nummer van de Manic Street Preachers kunnen zijn! Prima album verder.

Ben fan van Brett Anderson en ook zeker Suede. Was verrast dat er een nieuwe plaat was.
Maar ben niet heel erg weg van deze uitgave. Het album zit prima in elkaar maar mis de afwisseling. Veel nummers zijn hetzelfde. Dog Man Star en ook het eerste album hadden nog wat emotionele sfeer hoogtepunten, die mis ik hier.
Prima plaatje om ff te horen maar niet meer dan dat vind ik. Nr 3 is mijn favoriet van deze plaat.

Ik had hier best veel van verwacht, zeker ook gezien de lovende kritieken in de pers, maar het raakt me niet. Het klinkt wat vlak en emotieloos. Terwijl emotie voor Suede wel essentieel is.

Inderdaad. Geen slecht album maar dit gevoel heb ik er ook bij.

Ik stop er nog een halfje bij. Wat een heerlijk album is dit zeg! Wordt met elke draaibeurt beter! Als ik dan lees dat ik emotie mis in de nummers, en het allemaal maar wat vlak klinkt verbaas ik me daar echt over. Dit was zeker het geval bij de 2 voorgaande albums, maar dit album zit er gewoon vol mee!

Ik ga samen met RKDEV dit ook live aanschouwen in Paradiso! Kan niet wachten!

Overigens zag ik bij Mediamarkt een exemplaar liggen met de bandnaam, the London Suede. Heb dit wel eens vaker voorbij zien komen (ook in songpop) is dit een rechterlijke kwestie in de UK ofzo?

Vince Vega en ik zijn er ook bij

^Nice, dan wordt het een biertje bij een Suede show ipv Prince.. Kan ook

Een rechterlijke kwestie in de US, waar al een zanger was die Suede heette.

Moet nog steeds eens achter dit album aan trouwens, vond de singles niet heel overtuigend (vooral meer van hetzelfde).

Me too!

En ik ben ook van de partij.

Leuk! Vroeger was ik nooit zo van Suede. Nu toch maar eens deze plaat geluisterd en het moet gezegd; er zijn beroerdere comebacks! Ze klinken alsof ze begin twintig zijn en dat enthousiasme werkt bij mij aantekelijk. Respect! Mooie plaat!

Sterk album van Suede, Na Bowie is dit voor mij de tweede verrassende comeback van dit jaar. Ze klinken inderdaad nog net zo fris en fruitig als 20 jaar geleden, en dit album doet maar weinig onder voor die van de beginperiode.

Verrassend goed.

Het 'probleem' is alleen dat Always zo'n sterk nummer is, dat de rest er een beetje bij verbleekt.

Toch wel een leuke plaat van Suede. Het topniveau wordt niet meer gehaald, maar ben blij dat ze weer iets van het heilige vuur hebben teruggevonden na het zouteloze A New Morning. Met name Snowblind steekt er voor mij positief uit met een prettig ongrijpbare melodie.

Heb het album sinds maart, maar durfde er nog niets over te zeggen. Ik heb nog nooit zoveel tijd nodig gehad om een Suedeplaant te leren kennen. Het lukt me nog steeds niet, maar ik vind ondertussen Barriers, Hit me en Starts and Ends waanzinnig mooi. Vooral bij Hit Me krijg ik die kriebels alsof hij ook op het eerste album ban Suede had kunnen staan.

Nu vind ik dit een zeer fijne comeback, doch gisteren werd haast het volledige album gespeeld terwijl er slechts twee nummers uit DMS de set kleurden. Eén bisnummer en ook dat was een nummer uit de nieuwe worp, tsja.
Mooiste nummer hier is voor mij Sabotage. Prettig te horen dat Brett nog steeds zo goed bij stem is.

Naast de grunge golf was er in de jaren negentig ook een sterke stroming van bands uit het Britpop genre. Groepen als Pulp, Blur, Oasis of The Stone Roses boekten grote successen, het was een tijdperk waarin ook Suede zalen liet vol lopen en albums verkocht aan de lopende band. Met platen als Suede (1993), Dog Man Star (1994) en Coming Up (1996) werden Britpop klassiekers geschreven. Na vele strubbelingen binnen de band besloten ze er in 2003 volledig mee op te houden. In 2009 kwamen echter de eerste geruchten van een mogelijke reunion van Suede. Ze speelden in 2010 een show voor het Teenage Cancer Trust zeggende t's a one-off gig. Echter was de respons zo groot, dat ze besloten er een vervolg aan te breien. Dit resulteert nu in een nieuw album Bloodsports. De verwachtingen waren heel hoog gespannen, en wij legden het album ook stevig onder de loep.

Een eerste indruk is vaak belangrijk, maar niet bij deze plaat. Bij een eerste luisterbeurt lijken we niet echt volledig overtuigd. Echter is Bloodsports een zware bevalling geworden volgens Brett Anderson. Nu, dat blijkt ook zo te zijn. Maar we kunnen de fans gerust stellen, Suede kan het nog steeds. Het niveau van die gouden beginperiode lijken ze niet meer te halen, maar songs als Hit Me , Snowblind en Sabotage geven je toch die rillingen die je ook voelde in de prille dagen van de band. Het belangrijkste is echter dat je terug een solide band hoort die spelplezier uitstralen. Anderson is nog steeds opvallend goed bij stem, en raakt je diep in het hart. De muzikale omlijsting geeft je, net zoals toen, dat warm gevoel vanbinnen. Trouwens zitten er genoeg afwisselingen tussen ballades en meer uptempo songs als het ware.

lees meer
Suede - Bloodsports - Snoozecontrol.be