menu

The Nits - In the Dutch Mountains (1987)

mijn stem
3,80 (213)
213 stemmen

Nederland
Pop
Label: CBS

  1. In the Dutch Mountains (3:27)
  2. J.O.S. Days (3:13)
  3. Two Skaters (6:51)
  4. Pelican and Penguin (3:57)
  5. In a Play (Das Mädchen im Pelz) (3:46)
  6. Oom-Pah-Pah (1:20)
  7. The Panorama Man (3:29)
  8. Mountain Jan (4:42)
  9. One Eye Open (3:15)
  10. An Eating House (5:53)
  11. The Swimmer (3:49)
  12. Good Night (2:42)
  13. Strangers of the Night * (4:27)
  14. The Magic of Lassie * (1:37)
  15. Moon and Stars * (4:31)
toon 3 bonustracks
totale tijdsduur: 46:24 (56:59)
zoeken in:
avatar van Stalin
Waverick schreef:

Ik kan er nog steeds niet over uit... Zijn dit echt originele zegels uit de jaren 50? Ik zie zoveel gelijkenis met de bandleden, dat ik het me nog steeds niet kan voorstellen. Ik heb op internet gezocht naar die zegels, maar ik kon ze niet vinden. Kan iemand me (met bewijsvoering ) uit de droom helpen?


Het zijn klaarblijkelijk echte postzegels uit 1951.
Althans als je deze link en dan met name de foto bekijkt.

Lijkt mij geen nep...

4,5
Okee, nu ben ik ECHT overtuigd. Dan prijs ik deze band des te meer, omdat de beeltenissen op de postzegels echt zoveel doen denken aan de bandleden. Proficiat!

En dat vind ik dan (ook al heeft het niets of minder met de muziek zelf te maken) wel een half sterretje meer waard. Muziek is gevoel en mijn gevoel voor deze plaat is gewoon een half sterretje gestegen door die postzegels!

avatar van dazzler
5,0
Had altijd hetzelfde gevoel bij die postzegels.
Bedankt voor de achtergrondinfo, Stalin.

avatar van lebowski
3,5
Dit zijn de kinderpostzegels uit 1951.

"De kinderen werden door fotograaf en ontwerper Cas Oorthuys gefotografeerd op de 4e Openbare Montessorischool in de 2e Boerhaavestraat te Amsterdam. Vier van de vijf zegels haalden de albumhoes. Van links naar rechts zien we op de 6 cent zegel Andries de Zwart, vissersjongen uit Egmond aan Zee. Op de 10 cent Jacob Blom, vervolgens de dochter van de fotograaf, Hansje Oorthuys op de 2 cent en tenslotte Jan van den Heuvel op de 5 cent. De zegel die in het hoesontwerp ontbreekt is de 20 cent met Emma Wolters. De link met de Nits? De postzegels verschenen in het geboortejaar van Nits frontman Henk Hofstede."

Hier meer info.

ichiman38
heel mooi ouderwets nits album

avatar van vincentcorjanus
4,0
Een klassieker! heel mooi album, het eerste nummer zet meteen de sfeer van het album in toch wel één van de betere Nits albums *4.5


avatar van Twinpeaks
4,5
Prachtige plaat met een heerlijke jazzy ondertoon.Hier kwam alles samen.Veel van de nummers hebben dat randje wat het spannend maakt.Two Skaters is het mooiste nummer hier.Die subtiele fade out raakt me steeds weer.Gevolgd door de gekte van Pelican & Penguin.Een typisch Hofstede verhaal.het sterke In A Play met zijn mooie piano komt zo uit een schimmige nachtclub.The Panorama Man is net als J.O.S Days een droom van een single.Mountain Jan is iets te monotoon en One Eye Open had ook iets spannender gekund.Ze maken het echter meer dan goed met An Eating House.Een spannende jazzy jam waarin de absurditeit subtiel doorsijpelt.The Swimmer is een prachtige beschouwing die helaas een beetje staat weggemoffeld.Goodnight is een soort hymne die het album afsluit.De bonustracks zijn ook zeer de moeite waard met mooi pianowerk in Strangers Of The Night.The Magic Of Lassie laten The Nits als Jerry Lee Lewis klinken.Niet heel memorabel ,maar afsluiter Moon & Stars is daarentegen een briljantje.Doodeenvoudig van opzet maar het raakt en het is echt.4 en halve ster.

avatar van Slowgaze
3,5
Beetje een erg wisselvallig album. Het openingstrio en 'The Panorama Man' bevallen me prima, de rest wat minder tot niet. 'Two Skaters' is werkelijk weergaloos opgebouwd, maar 'Mountain Jan' en 'An Eating House' vind ik vervelende missers. Heb je laten horen dat je een nummer enorm sterk op kunt bouwen in 'Two Skaters', dan krijg je hier twee vormeloze onzinnummers die de vaart uit het album halen. Jammer is dat.

avatar van bikkel2
4,5
Dat zijn ook The Nits. Altijd een beetje lak gehad aan de gevestigde orde. Al is dit waarschijnlijk toch wel 1 van hun toegankelijkste albums.
Het siert ze wel vind ik.
Het zijn inderdaad niet de meest aansprekende songs die je noemt, maar in het geheel stoort het mij geenszins.
Dat eigenzinnige zit er nu eenmaal in.

avatar van spoiler
4,0
Heerlijke Nits plaat. En juist bij The Nits moet het een beetje eigenzinnig en tegendraads zijn. Gelukkig geen hapklare brokken die je voorgeschoteld krijgt.

avatar van lennon
3,5
Ik kende the Nits uiteraard al wel van de hits, maar heb me nooit verdiept in hun oevre, maar 2 lps die ik vond bij de kringloop moeten dit maar eens veranderen.

Deze plaat verrast me best wel. Het niveau is gewoon erg hoog, maar ik snap ook waarom ik dit als 15 jarige niet zo interessant vond. Gelukkig blijkt de muziek tijdloos, en is het anna 2014 nog best ok om dit album alsnog te ontdekken.
Waar ik wel heel veel aan moet denken als ik de muziek hoor is Joe Jackson. Ik weet niet of hij een inspiratiebron voor de band is geweest, maar dat had ik bij meer dan één track.

Ik heb er een zeer leuke lp bij, en dit opent de deur tot nog veel meer moois qua Nits muziek denk ik.

avatar van dazzler
5,0
lennon schreef:
Waar ik wel heel veel aan moet denken als ik de muziek hoor is Joe Jackson. Ik weet niet of hij een inspiratiebron voor de band is geweest, maar dat had ik bij meer dan één track.

Gek dat je het hier schrijft, want op Adieu Sweet Bahnhof (luister maar eens naar Tender Trap) of op Kilo (Memories Are New) hoor je het nog beter. Robert-Jan Stips schudt net zo'n vindingrijke piano-themaatjes uit zijn hoed als Joe. In de vernoemde voorbeelden misschien net iets te veel copy cat, maar doorheen het hele Nits oeuvre beslist uniek genoeg. Of nog, Woman Cactus, zit op een gelijkaardige beat als Steppin' Out van Jackson.

avatar van lennon
3,5
dazzler schreef:
(quote)

Gek dat je het hier schrijft, want op Adieu Sweet Bahnhof (luister maar eens naar Tender Trap) of op Kilo (Memories Are New) hoor je het nog beter. Robert-Jan Stips schudt net zo'n vindingrijke piano-themaatjes uit zijn hoed als Joe. In de vernoemde voorbeelden misschien net iets te veel copy cat, maar doorheen het hele Nits oeuvre beslist uniek genoeg. Of nog, Woman Cactus, zit op een gelijkaardige beat als Steppin' Out van Jackson.


vond het inderdaad ook bij adieu heel erg het geval.

avatar van vigil
4,0
Bij Adieu moet ik zelf altijd erg denken aan Golden Brown

avatar van dazzler
5,0
Ja, goeie vergelijking. Dat dansende ritme.

avatar van edje1969
4,0
Mountain Jan, Panorama Man en Pelican & Penguin...sterk! Zoveel moois naast JOS Days en titelnummer op 1 album. Als ik dan toch iets minder wil vinden, dan is dat An Eating House.

avatar van Broem
4,0
Lukt me zachtjes aan om de oudere albums van Nits 1 voor 1 op lp te scoren. Vandaag tijdens een 2e hands vinyl beurs kwam ik In THE Dutch Mountains tegen in perfecte staat voor 3 euro. Hebbes. Kan nog steeds zo blij als een klein kind zijn als ik wat leuke aanwinsten heb. Dit was er een van.

avatar van Jan Wessels
4,0
Zo, even mijn score op 4 sterren gezet (halfje erbij). Na letterlijk jaren werkloos in de kast te hebben gestaan dit album weer eens een draaibeurt gegeven. Op de één of andere wijze viel dit album (ik heb de CD sinds dat ie uitkwam) nooit helemaal goed bij mij. Misschien door de wat kinderachtige titels (alhoewel ik met Lassie, Archie en de Panorama ben opgegroeid )? Zelf prefereerde ik altijd Omsk, Kilo, Hat en Henk boven dit album.
Na deze draaibeurt vallen de puzzelstukjes toch wat meer in elkaar en concludeer ik voor mezelf dat dit toch wel een erg fijn album is. Het album klinkt als een klok (misschien wel te danken aan het feit dat This album was not produced zoals op de hoes staat aangegeven), is sfeervol en heerlijk gevarieerd. En doet eigenlijk niet onder voor de hierboven aangegeven albums.
4*

avatar van BoyOnHeavenHill
4,5
Een bijna perfecte plaat, met het volledige eigenzinnige Nits-spectrum vam sterke melodieën ingebed in onvoorspelbare en extreem gevarieerde arrangementen vol onverwachte instrumenten en suggestieve geluiden. Des te ongelooflijker dat dit album in één keer "with no dubbing or mixing after the actual recording" is opgenomen – van alleen al de verschillende instrumenten en stemmen en de totale geluidsbalans van het titelnummer kan ik me bijna niet voorstellen dat dat allemaal in één keer goed op de band is gekomen, om nog maar te zwijgen van de atmosferische hoogtepunten van Two skaters en The swimmer. Ook onmogelijk voor mij om de teksten niet te laten meewegen in mijn beoordeling : de muziek van J.O.S. days, Pelican & Penguin, The Panorama man en One eye open krijgt een extra lading door de jeugdherinneringen waar Hofstede mee op de proppen komt, en elders bepalen zijn fantasieën en associatieve verhalen eveneens de totaalindruk. Enige minpuntje vind ik het opdringerige en daardoor lelijke geluid van zijn slaggitaar op Pelican & Penguin en An eating house, dat klinkt nèt te goedkoop en strookt daardoor niet met de zorgvuldigheid van de arrangementen van de overige instrumenten, maar gelukkig heeft dat weinig impact op de kleurige totaalindruk.
        Wie van de huidige generatie zou nog weten wie of wat met de Panoramaman bedoeld is? Voor mij was hij niet alleen de man die met dat blad, de Nieuwe Revu en de leesportefeuille langskwam, maar ook en vooral een paar maal per jaar met voetbal-overzichtsbladen (Speciale uitgave weekblad Nieuwe Revu / Prijs 2.40 / Abonnees 1.95) op groot tijdschriftformaat : Ajax op een Turks modderballet tegen Fenerbahçe waarbij Piet Keizer van een Arabische sjeik een gouden horloge krijgt omdat hij het eerste doelpunt maakt, Feyenoord schakelt op sensationele wijze bekerhouder AC Milan uit, Brazilië viert triomfen op het WK 1970 in Mexico, en Nestor Combin ligt paginagroot bloedend op de betonnen vloer van een Argentijnse politiecel wanneer hij voor een voetbalwedstrijdje terug is in zijn geboorteland – als speler van AC Milan. Indrukwekkende reportages waarvan ik sommige echt heb gespèld. Cruijff, Van Hanegem, Jan Mulder, Nobby Stiles, Eusebio, Boninsegna... Ook heb ik zelf een paar Pelicans en heel veel Penguins in de kast staan (oranje, viesgroen en zwart), en mijn zuster gaf me dan wel niet het debuutalbum van de Velvet Underground maar liet me wel kennismaken met het vroege werk van de Soft Machine, Leonard Cohen, Iron Butterfly, de Animals en Boudewijn de Groot. Ook niet mis... en van dergelijke jeugdherinneringen is In the Dutch mountains gemaakt. Onder andere.

4,0
Dim
Dierengeluiden in nummers, het zou verboden moeten worden. Track 4 vind ik om die reden enorm irritant, wat jammer is, omdat de zang juist bij dit nummer zo sterk is. Gelukkig valt er verder genoeg te genieten en kan ik nog rustig vier sterren uitdelen voor deze muzikale rijkdom.

avatar van bikkel2
4,5
Dierengeluiden, treinen. The Nits schetst vaak een reële sfeer in hun composities.
Het kan dat je er niet van houdt natuurlijk.
Beatles deden het ook op Sg.Peppers en dat zal absoluut een inspiratiebron zijn. Voor wie niet.

avatar van crosskip
BoyOnHeavenHill schreef:
Des te ongelooflijker dat dit album in één keer "with no dubbing or mixing after the actual recording" is opgenomen

Dat in combinatie met die dierengeluiden maakt het allemaal wel extra interessant!

avatar van Wandelaar
Ook dit album wordt opnieuw uitgebracht. Vanaf 5 oktober a.s. leverbaar op het label Music On CD voor ruim een tientje.

Gast
geplaatst: vandaag om 08:10 uur

geplaatst: vandaag om 08:10 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.