Novastar - Another Lonely Soul (2004)

Dit album is nog beter dan zijn titeloze debuut van 4 jaar daarvoor. Op dit album staan alleen maar hoogtepunten. Geen één slecht nummer. Stuk voor stuk prachtige songs.

4,5

Opener "Lend Me Love" zet de toon voor wat gaat komen op dit album. Een uitstekend geproduceerd nummer, vooral gedragen door de stem van Zweegers. Je blijft wel wat op je honger zitten wat betreft een wending in het nummer, het blijft vrij monotoon, terwijl je meer verwacht. 3,5/5.

Dan volgt de populaire single "Never Back Down"; een versnelling sneller als de opener en een song die nooit gaat vervelen (zelfs al heb je deze 300 keer gehoord op de radio). Een klassieker. 4,5/5.

"Rome" is een van de betere nummers op het album. Klassieke strofes, maar in dit nummer zit wel de gewenste toonverandering die ik in de opener mis. Rome vind ik persoonlijk aanleunen bij Sting's solowerk. 4,5/5.

"Faith" is niet echt mijn cup of tea. Qua stem lijkt het wel of je de jonge McCartney hoort, dat kan nochtans alleen maar een pluspunt zijn, maar de "klik" met dit nummer is er niet voor mij... 3/5.

"When the light go down on the broken hearted" is dan wel catchy, vanaf de eerste tonen neemt het je vast en laat het je niet meer los. Al heeft Zweegers wel heel goed geluisterd naar het album "This is the sea" van The Waterboys... moet je eens doen en je zal serieus wat gelijkenissen vinden met dit nummer. Een eerste hoogtepunt voor mij. 5/5.

"Lost out over you" houdt de kwaliteit vast. Een typerende ballad, met een geweldige pianopartij en een "Think about it" zoals alleen Joost het kan brengen, zijn hele ziel ligt in die zin. Het nummer sterft trouwens zalig uit... 5/5.

"Ask For The Moon" is weer afgelikt (toch echt een serieuze pluim voor de productie). Een versnelling sneller dan de voorgaande nummers in de strofen en een refrein dat de toon wat breekt en voor variatie zorgt, ook al door de instrumentale ritmeveranderingen voor en na het refrein. Een nummer dat me ook sterk doet denken aan het werk van Ozark Henry, zeker in het middenstuk. 3.5/5.

"This is a Road to Nowhere" lijkt weer op Beatles materiaal. Tekstueel een van de betere nummers op het album ("love is a loss in everyone", denk daar maar eens over na!). 3/5.

"Don't Ever Let it Get You Down" dan. Het beste nummer op het album voor mij. Wat wordt "I would turn the world around for you" hier met passie gebracht, een mens wordt er week van! Absolute topnummer, misschien wel een van de beste ooit gemaakt door een Belgische band... 5/5.

Dan heb je 9 nummers gehad, best ok denk je dan. Komt Zweegers nog met een afsluiter om U tegen te zeggen. "Still Learning to Fly" begint wat aarzelend, maar opeens komt er
"that it hurts me real deep
to see you in need
I'm on a roll
nothing's stopping me
I missed out on your sky
I'm still learning to fly".
Aan het eind wordt er nog een mooi einde gebreid aan deze mooie song...
Knap werk, waar wij als Belgen fier op kunnen zijn en een waardige afsluiter van een prima album. 4,5/5.

Door de warme productie van Piet Goddaer bevalt dit album me wat beter dan het debuut. En de nummers Never Back Down en When the Lights Go Down on the Broken Hearted zijn werkelijk BRILJANT !

Na vier jaar krijg ik nog stééds kippenvel als ik de cd opzet en Lend me love begint. Wat een geweldige intro!

Toch vind ik dit de minste van Joost, het is het toch allemaal net niet.. Misschien komt het nog, voorlopig staat hier toch meer Allmost Bangor op

Ik sluit me volledig aan bij grabberke qua omschrijving van de nummers. Vergeleken met debuut en Almost Bangor vind ik het in het totaal gezien "de minste" cd, al is het maar de vraag hoe je over een mindere kan spreken, het blijft lekkere muziek En ook dit album heb ik niet te vaak gehoord.

haha absoluut egt kunst van het beste

mooi comentaar grabberke prima op een rijtje gezet
All schrok ik wel van dat paul mcCartney stukje want dat klopt natuurlijk niet helemaal

Werkelijk een prachplaat.
Heb ik weer, plaat 1 & 3 had ik al in huis ( Novastar & Almost Bangor ) maar deze nog niet.
Geleend van een vriend en ik moet zeggen,dit album zet de andere 2 in de schaduw!!
Ik heb Another Lonely Soul direct zelf aangeschaft, nog iets te weinig beluisterd om er al een definitieve score aan te geven, maar ik weet al wel dat die score aan de hoge kant zal zijn.
Vooral Faith, Lost Over You & Don" t Ever Let It Get You Down zijn grandioos.

Sinds kort is er een 2in1 uit van Novastar met het debuut en dit album: voor 8,99 thuisgestuurd gekregen via de sponsor hierboven.
Ik begon netjes met het debuut, waar een paar hele mooie tracks op staan. Maar dit is inderdaad bijna allemaal erg fraai, maar je moet wel van piano houden. Ik vind overigens When the Lights Go Out... meer op Coldplay lijken, dan op de Waterboys. Ask for the Moon lijkt (natuurlijk) op So Lonely van the Police (iooo, iooo!).
Hoe dan ook prachtige muziek, genieten!

De eerste 7 tracks zijn werkelijk zeer goed tot geniaal mooi. Ik hoor hier de eerste 2 albums van Coldplay in terug. Dit Another Lonely Soul klinkt eerder als het derde album van Coldplay, dan X&Y van Coldplay zelf. Dat is toch een aardig compliment voor Joost uit België. De laatste 3 tracks zijn 'gewoon' erg mooie nummers. Hoofdrol voor de prachtige piano, belangrijke bijrol voor de strijkers.

Dit neigt naar een 5,0* album, sterker nog dit is een 5,0* album: zo mooi!

Lend Me Love en When The Lights Go Down zijn echt magistraal, wereldklasse.

Na het interessante debuut kwam Novastar met dit prachtig ademloze album,echt een geweldig tiental nummers de een nog mooier dan de ander.
Hoogtepunt vind ik toch wel Faith en dan zeker als na ca. 3 minuten de viool de muziek gaat aanvullen.
Wat mij betreft het absolute hoogtepunt van deze sfeervolle plaat.
Ook de ingetogen opener Lend me Love, het pakkende Never Back Down, Lost Out Over You en het prachtige Don"t Ever Let It Get You down zijn absoluut het vermelden waard.
Joost zijn allermooiste!!!!

Zeer goed album. Er zijn drie nummers die er voor mij echt bovenuit steken. Dat zijn Lend Me Love, Never Back Down en When the Lights... Dat zijn echt briljante nummers. Er zijn twee nummers die ik dan toch heel wat minder vind dan de rest: Ask For the Moon en Learning to Fly.
De stem van Joost Zweegers is toch echt geweldig. Hij zingt altijd met veel passie en het werk van Piet Goddaer is ook zeer goed.
3,5*

Novastar staat garant voor kwaliteit, dat is duidelijk. Niet alleen op dit album, maar dat geldt eigenlijk voor het gehele oevre. Toch moet ik concluderen dat dit gewoon niet echt tot me doordringt, of het is niet aan mij besteed (of hoe je het ook wilt noemen). Ik denk dat ik moeite heb met de stem van Joost. Ik heb eigenlijk hetzelfde met de stem van Thom Yorke van Radiohead. Gedurende de plaat wordt het me te eentonig, te weinig variatie. De emotie mis ik niet, laat dat duidelijk zijn, de emotie spat er vanaf, laat dat maar aan Novastar over. Soms moet je concluderen (en wellicht tot mijn spijt) dat een plaat niet slecht is, maar dat het gewoon niets iets is wat bij je past. En die conclusie moet ik trekken bij deze plaat.

Wat een jeugdherinneringen. Zelfs toen had ik smaak. Joost is zó goed. Kijk uit naar het nieuwe werk dat ons dit jaar beloofd is.

Heel goed album. Novastar levert goede kwaliteit, maar vooral ook constante kwaliteit: 3,72 gemiddeld met alle reguliere albums. Ha! Dat is strak zeg.

Degelijk album maar als we gaan vergelijken vind ik Almost Bangor hier toch nog iets boven uitsteken. Daar staan, vind ik, meer songs op die echt tot de verbeelding spreken.

Ik heb dat hier alleen met "Rome", "Faith", & "When the Lights" en het zwabbergeluidje bij "Still Learning to Fly"
De rest is aangenaam maar niet echt bijzonder.
Ik mis hier een beetje de mayonaise op de friet.

Een long shot, maar weet er toevallig iemand waar ik deze plaat nog op vinyl zou kunnen vinden?

Volgens Discogs is deze nooit op vinyl verschenen.

Ach zo. Dan wordt het natuurlijk heel moeilijk l

Tijdens een vorige relatie hebben we dit album duizenden keren opgezet. Een album om te luisteren voordat je gaat slapen, wanneer je wakker wordt, op een zondag, een maandag, dinsdag maar ook prima voor een vrijdagavond. Kortom, dit album kan je elke dag luisteren en nog weet het mij nog net zo te raken als toen! Voor mij zijn beste album! Zal mogelijk ook aan de tijdsgeest van toen liggen.........

Eens, prima luister album
Warm en aangenaam geluid, goed gespeeld met prachtige vocalen

Fantastische kippenvelplaat van Novastar, die voor mij het hoogtepunt uit zijn carrière is. Alle albums zijn heel erg goed, maar deze springt er toch uit voor mij persoonlijk. Het is echt een geheel, met name door de hele warme productie van Piet Goddaer aka Ozark Henry. Het volledige album is ook geschreven en ingespeeld door Joost Zweegers en Piet Goddaer, aangevuld met enkele muzikanten.

De stempel van Goddaer is goed hoorbaar in de arrangementen en het veelvuldig gebruiken van strijkers. Ik heb ooit gelezen dat Piet graag had gezien dat het album onder hun beide naam uit was gekomen omdat het echt een gezamenlijk project was, maar dat Joost dat niet wilde. Ook de invloeden van McCartney, Waterboys en Police/Sting zijn hoorbaar in de nummers.

Er staat geen zwak nummer op, maar de hoogtepunten voor mij zijn opener 'Lend me Love', 'Never Back Down', 'Rome', 'When The Lights Go Down...', 'This Is a Road to Nowhere' (waarin hij de Beatles nog ff quote) en afsluiter 'Still Learning to Fly'. Het nummer dat me het minste raakt is 'Faith'.
Vind dit overigens ook de plaat waar Joost het beste op zingt.

Live in Utrecht
When the Lights Go Down on the Broken Hearted

Enkele jaren na zijn indrukwekkende debuut kwam Zweegers met Another Lonely Soul op de proppen.
Er zijn een paar zaken die opvallen aan deze opvolger in vergelijking met de eersteling.

Ten eerste ademt Another Lonely Soul een vorm van melancholie die op het debuut maar bij vlagen naar voren kwam. Uiteraard staan er ook nummers op die wat uitbundiger klinken - het luchtige Ask for the Moon had zo uit de koker kunnen komen van Sting, echter een groot gedeelte van de schijf klinkt haast zwaarmoedig.

De productie ligt fijner in het gehoor, de productie op de eersteling klinkt voller en drukker, Another Lonely Soul is beter uitgebalanceerd.

Tenslotte zijn de arrangementen bij de opvolger doeltreffender ingezet, dat gegeven maakt dat enkele songs niet zozeer sterker zijn in vergelijking met het debuut, maar wel zorgen voor een fijne vorm van gelaagdheid. In de prachtige opener Lend Me Love komt dat element fraai naar voren.

Hoewel het debuut van Joost een frisse popachtige charme heeft, gaat mijn voorkeur uit naar zijn opvolger. Another Lonely Soul laat een opmerkelijke groei horen, het is alsof Zweegers goed de tijd heeft genomen om aan te voelen wat een bepaalde song nodig heeft. Dat gegeven heeft zich uitbetaald.
Dit is een prachtige plaat, zonder hits, maar hier staat ook geen enkele misser op.
Another Lonely Soul is in mijn ogen een wat onderbelichte release waarop het talent van Joost tot volle wasdom kwam.