menu

Slayer - Diabolus in Musica (1998)

mijn stem
3,22 (138)
138 stemmen

Verenigde Staten
Metal
Label: American

  1. Bitter Peace (4:32)
  2. Death's Head (3:34)
  3. Stain of Mind (3:24)
  4. Overt Enemy (4:41)
  5. Perversions of Pain (3:33)
  6. Love to Hate (3:07)
  7. Desire (4:20)
  8. In the Name of God (3:40)
  9. Scrum (2:16)
  10. Screaming from the Sky (3:12)
  11. Wicked * (6:01)
  12. Point (4:11)
  13. Unguarded Instinct * (3:42)
toon 2 bonustracks
totale tijdsduur: 40:30 (50:13)
zoeken in:
avatar van james_cameron
3,5
Eén van de meer experimentele Slayer-albums, met veel midtempo songs die lang niet altijd weten te boeien. Bikkelhard, dat wel, en onmiskenbaar Slayer, maar het grotendeels ontbreken van lekker uptempo beukwerk breekt het album wel flink op.

avatar van lennert
1,5
Na de hardcore/punk-vibe van de voorgaande albums, omhelst de band hier groove en nu-metal. Wederom is het allemaal snoeihard, maar niet goed. Bij het eerste nummer Bitter Peace had ik nog even goede hoop, maar vanaf Stain Of Mind en Overt Enemy heb ik er alweer geen zin meer in. Perversion Of Pain heeft gelukkig nog wel een versnelling die me bevalt die helaas van veel te korte duur is, zodat ik vanaf Love To Hate weer kan wachten tot het klaar is. Maar ach, hard is het wel, daar is de band gelukkig wel consequent in. Helemaal Scrum zal wel een paar flinke moshpits hebben kunnen leiden.

Tussenstand:
1. Show No Mercy
2. Seasons In The Abyss
3. South Of Heaven
4. Reign In Blood
5. Hell Awaits
6. Divine Intervention
7. Diabolus In Musica
8. Undisputed Attitude

avatar van RuudC
1,0
Slayer gaat weer eens met de stroom mee. Ditmaal aanbeland bij groove metal en in mindere mate ook wat nu-metal. Ik denk met steeds meer plezier terug aan interviews waarin Kerry King doodleuk aangeeft geen nieuwe RIB te willen maken. Nee, want dat is makkelijk scoren. Ik denk echt dat hij maar al te graag dat wil doen. Ze kunnen het gewoon niet meer. Diabolus In Musica is daarbij wel een gok, door mee te gaan in een nieuw genre (naja, groove metal heb ik altijd al thrash met een kutgeluid gevonden). Het snelle spel is ook grotendeels achterwege gebleven, waardoor maar al te duidelijk is geworden dat Slayer gewoon geen goede riffs en songs kan schrijven. Dit album is gewoon een reden om te touren. Ik noemde het kutgeluid al. Araya valt genadeloos door de mand zanger. Het gitaargeluid klinkt echt nergens naar. Alsof het expres zo lelijk gemaakt is. De vaak bekritiseerde Bostaph is het enige lichtpuntje, maar verder is dit album slecht, inspiratieloos en lelijk. Echt lelijk. Dit album is gebruikt om moslimterroristen te treiteren en ik snap dat volledig.


Tussenstand:
1. Show No Mercy
2. Reign In Blood
3. Hell Awaits
4. Seasons In The Abyss
5. South Of Heaven
6. Divine Intervention
7. Diabolus In Musica
8. Undisputed Attitude

avatar van Kondoro0614
2,0
Met dit album laat Slayer maar weer piek fijn weten dat ik geen fan meer ga worden van deze groep. Toch weet Slayer hier wel weer een beter werkje neer te zetten dan dat ik hiervoor heb gehoord en daar ben ik maar al te blij mee, nu was het zo dat ik op een gegeven moment ook wel klaar was met 'Diabolus in Musica' maar de eerste vijf nummers kon ik nog redelijk van genieten alleen daarna kakte het toch weer wat in, en ben ik ook geen fan van dit geluid onder de naam van Slayer. Wederom erg teleurstellend van deze groep en ik hoop stiekem toch wel op een verbetering, op een plaat waarbij we het geluid dat Slayer ooit gemaakt heeft weer terug kunnen horen want dit gaat nergens over. Toch weet 'Diabolus in Musica' wel weer een paar nummers op mijn Spotfiy lijst te toveren en vond ik 'Stain of Mind' wel een leuk plaatje.

Tussenstand:

01. Show No Mercy
02. Reign in Blood
03. Hell Awaits
04. Seasons of the Abyss
05. South of Heaven
06. Divine Intervention
07. Diabolus in Musica
08. Undisputed Attitude

avatar van andnino
3,5
Toen ik metal begon te luisteren was ik gek van Screaming from the Sky, een nummer dat mooi in de playlist tussen Slipknot en Korn past. Doel bereikt zo lijkt me, en dat wordt alleen maar kracht bijgezet nu ik deze plaat twintig jaar na de release luister en hij nog steeds interessant is! Ik kan het niet helpen aan Machine Head te denken, een andere band die het pad van de nu metal koos en daar later weer van terugkwam. Dan ging het Slayer toch een stuk beter af, want Slayer heeft qua agressie en hardheid niet ingeboet op dit experiment. Tuurlijk, het trucje is tegen het einde van de plaat wel oud, maar dat is wat mij betreft inherent aan het genre nu metal. Anders dan bij Machine Head waren de teksten bij Slayer altijd al slecht, dus daar had ik ook niet meer van verwacht. En muzikaal staat men er hier een stuk beter voor dan MH op The Burning Red (doet alleen al pijn aan de oren om er aan te denken). Diabolus in Musica komt er helemaal niet slecht vanaf, en mag van mij op een dikke 7 rekenen.

1. Reign in Blood
2. Seasons in the Abyss
3. Diabolus in Musica
4. Show No Mercy
5. Undisputed Attitude
6. South of Heaven
7. Divine Intervention
7. Hell Awaits

Gast
geplaatst: vandaag om 00:22 uur

geplaatst: vandaag om 00:22 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.