My Bloody Valentine - m b v (2013)

De Stofzuigersound is terug... voor mij hoefde het niet. Maar, hey, het is een vrije wereld en na 22 jaar moest de band blijkbaar opnieuw zonodig.
Met meer van hetzelfde....
Mijn huidige stofzuiger doet het ook nu beter...

Met 'Loveless' en mij werd het nooit wat... dit is gewoon opnieuw 'Loveless' en opnieuw is het volop loveless tussen mij en deze band...

Over 22 jaar nog eens proberen? Daartegen zit ik alweer wat stofzuigers verder denk ik

Als het om verantwoorde en heerlijke gitaar noise gaat, geef mij dan maar de Schotse broertjes Reid (Jesus & Mary Chain)...

Het lijkt me een album dat je (of iig ik) minstens een keer of tien moet horen (waarvan een aantal malen met koptelefoon op) om te beoordelen, ik heb op dit moment (paar keer gehoord) nog geen idee of ik het album goed vind of niet. De vier sterren zijn daarom alleen als beloning voor de band.

Dit album is op zijn eigen manier toch erg fijn. Ik ben ook erg blij dat ze geen Loveless 2 hebben getracht te maken. Het album is in feite veel rustiger en nog repetitiever dan de vorige. Toch vervelen de meeste nummers me allerminst. De eerste drie zijn erg fijn en liggen in het verlengde van de Loveless sound. Ik heb geen achtergrond informatie over de plaat, maar het kunnen zomaar eens b-kantjes uit de glorietijd zijn.

Het middenstuk vind ik tot dusver het minst. If this and Yes begrijp ik gewoon niet. Wat willen ze ermee? Het doet me voorlopig weinig. If I Am is alweer wat leuker, maar ook nog vrij bleu. Gelukkig pakt men de draad weer op bij het fijne New You. D

e laatste drie nummers leggen de nadruk op het drumwerk. Opnieuw sterk het herhalingselement wat voor bezwerende muziek zorgt. In Another Way en vooral Wonder 2 zijn gave nummers die wat mij betreft het nieuwe MBV weergeven.

Zo is deze plaat, die zo plotseling is verschenen en waar duidelijk veel minder aan gesleuteld is dan Loveless, misschien wel een boodschap aan de luisteraar. Het eerste drieluik is het afscheid van het oude MBV. Het middenstuk is de brug en het laatste drietal verwelkomt de nieuwe sound. Want ik mag wel hopen dat de volgende plaat korter dan 23 jaar op zich laat wachten.

Leuk album zeker en vast, maar toch iets meer ingehoudender en bescheiden dan Loveless vind ik zelf. Naarmate het album vordert, wordt wel een andere invloed meer en meer merkbaar, met name drum & bass begint toch opvallend veel voor te komen. Vooral het laatste nummer is heel erg mooi, maar ook tegelijkertijd typisch en atypisch My Bloody Valentine. Het is alsof ze naar mijn eerste liefde: drum & bass toegroeien wat wel leuk is.