The Cure - Disintegration (1989)

Samen met Wish mijn favoriete album van The cure, eentje vol lang uitgesponnen treurigheid maar wel wonderschoon. 4,5*

Alleen dat eerste nr. al. Prachtig!

Wanneer ik "Disintegration" weer eens opzet (zoals nu bijvoorbeeld ) denk ik altijd terug aan mijn zomervakanties in Heist (Belgische kust, folks ).

Ik was toen acht jaar - mijn vader had een paar nieuwe lp's meegenomen (waaronder deze).

Op de één of andere manier stond altijd "Pictures of You" op wanneer Anneke bij ons kwam spelen.

Ja - toen destijds waren we enorm succesvol bij de meisjes

Op "Closedown" staarden we alletwee door het raam en verzonnen verhalen bij de mensen die voor het raam voorbijwandelden.

Tegenwoordig is "Love Song" hier mijn favoriet

Soms heb ik de neiging om de nummer 1's over te slaan en laat dat nu net bij deze cd het geval zijn! Voor de rest een mooie cd, ik vond het vroeger altijd een beetje iets mysterieus hebben.
Favo's zijn Love Song en natuurlijk Lullaby.

Een enorm somber album, wat om die reden in eerste instantie niet direct aansloeg bij mij. Maar laat dat nu de reden zijn waarom ik het nu zo'n geweldige plaat vind. Echt soezende melancholie ten top! Naast het bekende Lovesong en Lullaby behoort Fascination Street ook zeker tot m'n favorieten. 4*

En hoe kan reclame een nummer verzieken (Pictures of you).

Ik begrijp je ff niet...

Er is nu een reclame op tv waarin dit nummer te horen is. Een vrolijke 'dit moet je echt kopen-reclame', met op de achtergrond deze mooie melancholische song...

Oke, heb t ff nagezocht op ster.nl
Gaat om een reclame van Hewlett Packard.

Nog niet gezien iig.

Hoorde Love Song vandaag voor het eerst op de radio.

Mooi liedje inderdaad.

The Cure op hun best, van begin tot einde, daarom een 5.
Wat een intriest album, draai het vooral op down-momenten en op een rare manier troost het een beetje, zo van, er zijn er nog die de wereld soms een shittie place vinden. Die gasten verdienen er wel miljoenen mee, ik niet. Pictures Of You, zo treurig dat je wel moet schreien. En zo mooi. En dromerig. Denk altijd aan een meisje met rood haar uit lang vervlogen tijden, wat was ik verliefd. En het werd niks. Ik houd van dit album. En van haar. Ik troost me met de gedachte dat ze intussen een lelijke, dikke 30'er geworden is.

Wat is dit een somber album. Heel mooi album. Naast de veelgenoemde favorieten Love Song en Lullaby vind ik Homesick ook heel mooi. Wonderschoon album. 4,5*

Hmm. Ik zal wel raar zijn, maar zo somber vind ik het allemaal niet.
Daar zijn de nummers te verheffend voor.

inderdaad een "troost"-album

de soberheid voelt gewoon lekker als het even niet meezit

Prachtig album.... Het van de trillogy "Pornography - Disintegration - Bloodflowers" hebben ze volgens mij nadien verzonnen, al is er natuurlijk wel een link met die drie platen...

Misschien dachten Smith en Co bij het maken van "Bloodflowers", laten we de sfeer van "Pornography" en "Disintegration" weer oproepen..

Zag toen het TRILLOGY concert: pornography-disintegration-bloodflowers, in hun geheel gespeeld, plus not als bonus 'The Kiss' van "Kiss me Kiss Me Kiss Me"... in Brussel, en dat was écht genieten!!!

Reclame kan je ook op het spoor zetten van een heel fraai nummer en een even zo fraaie cd...

Een topalbum, van de eerste tot de laatste seconde. The Cure op zijn allerbest. 'Pictures of you' is zo triest, 'Closedown' zo prachtig. Dit is een 4,5, of 5.

Lullaby en Pictures of You zijn gewoon geweldige nummers. pirma plaat ook wel, dat zeker.

Prachtige plaat, leuk begin en per nummer klimt het niveau. Alleen jammer van "homesick". Wat staat dat daar nu op te doen ?

Wat is dat orgeltje in Love Song toch geweldig .

Disintegration is een mijlpaal in het oeuvre van the Cure. Dit was het eerste mateloze slaapverwekkende «over the top» album van wat ooit mijn favoriete band aller tijden was. Daarna maakten ze een beetje meer van hetzelfde of nog erger. Mooie uitzondering: «World In My Eyes» op de Depeche Mode tribute CD «For The Masses».

Allemaal errug goede songs, al skip ik Lullaby en Lovesong vaak ff door!!

Plainsong... heerlijk, ik zie mijzelf weer in Thialf staan, twinkel lichtjes en dan Mega vel licht, Kippevel!!

Deze plaat heeft voor me een hoog sentimenteel gehalte, misschien dat het daarom mij nog meer bekoord??

Welk album van The Cure volgt het beste de sfeer die dit album uitstraalt?

Na pornography is dit mijn absolute favoriet.. waar pornography volgens mij de absolute hoeksteen der gothic is en het hele genre zo'n beetje mee is begonnen, is disintegration een veel mainstream gerichtere plaat. Tegen deze tijd in hun carrière maakte the cure allang gewoon acceptabele popmuziek, zij het van bijzonder hoog niveau! En deze plaat is daar het absolute hoogtepunt in!

Zelden zijn er platen gemaakt met zoveel melancholie, zoveel verdriet en diepe gevoelens en tevens in zulke lange nummers die toch van voor naar achter PERFECT zijn! Vanaf plainsong (wat je al gelijk meetrekt in de psychedelische wonderwereld van smith en co) tot en met de laatste noot is de plaat eigenlijk foutloos! Uitschieters zijn het complexe fascination street (let op al die lagen!), het prachtige pictures of you, prayers for the rain, disintegration en untilted. Maar de andere nummers zitten hier niet ver af! Dit is muziek op zijn allerschoonst

Voor Pornography bestond gothic al en volgens vele gothicliefhebbers hoort de muziek van the cure niet bij dit genre.

Erg goed album maar ik luister het niet zo vaak omdat het nogal deprimerend is. Als ik het opzet, weet het me wel nog steeds te verrassen.

Als je dit al deprimerend vind, blijf dan af van Faith en Pornography.

Word altijd blij van The Cure,echte tranentrekkers hebben ze volgens mij niet gemaakt !


met vriendelijke groet the viking

Als jij nog veel vriendelijk groet ga ik nog eens een tranentrekker schrijven om u tegen te zeggen

Dat weet ik wel, maar ik vind pornography dan ook het enige echte gothic album wat ze hebben gemaakt. Veel meer nog dan closer van JD (wat door velen ook niet als gothic wordt gezien trouwens). Daarna is het gewoon alternatieve popmuziek geworden wat the cure heeft gemaakt.. Daarvoor was het volgens mij post-punk (boys dont cry) en new wave (17 seconds en faith). Maargoed, weg met de hokjes! The cure is the fuckin' Cure!!! En meesterlijk goed