menu

Kurt Vile - Wakin on a Pretty Daze (2013)

mijn stem
3,92 (440)
440 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Matador

  1. Wakin on a Pretty Day (9:34)
  2. KV Crimes (3:57)
  3. Was All Talk (7:43)
  4. Girl Called Alex (6:20)
  5. Never Run Away (3:26)
  6. Pure Pain (5:09)
  7. Too Hard (8:05)
  8. Shame Chamber (4:48)
  9. Snowflakes Are Dancing (3:23)
  10. Air Bud (6:31)
  11. Goldtone (10:26)
  12. Never Run Away (String Synth) * (3:24)
  13. NRA Reprise * (1:33)
  14. Feel My Pain * (6:19)
  15. Snowflakes Extended * (5:41)
  16. Wedding Budz * (4:14)
  17. The Ghost of Freddie Roach * (6:22)
  18. [Reprise Reprise] * (1:53)
toon 7 bonustracks
totale tijdsduur: 1:09:22 (1:38:48)
zoeken in:
avatar van TheFunkyM
3,0
Ik vind vooral het eerste niummer mooi. De rest kan ik echter nog niet inkomen..

4,0
Goede zomerplaat. Lekker wegdromen. Misschien wel voor elk jaar weer!

avatar van Santos
4,5
Weer een halve ster erbij. Bij de eerste luisterbeurt dacht ik het kabbelt maar wat voort, wel een heerlijke zomerse plaat.
Na enkele luisterbeurten verder te zijn, begint elk nummer echter zich als één in zijn soort te ontwikkelen. Zeer fijne plaat dit!

4,5
Ondanks dat ik nooit echt het gevoel heb gehad dat deze plaat fantastisch was, met uitzondering van de opener Wakin on a Pretty Day, betrap ik mijzelf er op bijna dagelijks deze meer dan een uur durende muzikale trip te ervaren. Het is ontzettend knap hoe Kurt nummer van 7 tot zelfs 11 minuten spannend weet te houden. De plaat blijkt ook een echte groeier te zijn. Kurt Vile overtreft hier wat mij betreft zijn voorganger, die ik een beetje wisselvallig vond.

4,0
De opbouw, samenhang en overgangen tussen de nummers zijn echt van een andere orde.

avatar van XtReM3 SkILLz
4,5
Live was het gister ook erg goed :d Wel harder dan verwacht, maar dat vind ik nooit erg

4,5
Op KV Crimes klinkt hij heel erg als Malcolm Middleton zonder Schots accent.

avatar van richardbrugge
3,5
Ik vind vooral het eerste nummer leuk

Rizz
Dat had ik in het begin ook, een lekker dromerig, voortkabbelend nummer waarbij de lengte een dik pluspunt is. Na meerdere luisterbeurten kon de rest me ook wel bekoren en voelt het als een fijn geheel aan.

avatar van Booyo
4,5
Wat een heerlijk hypnotiserende plaat is dit zeg. Lang uitgespannen nummers, maar waar ik dit vaak een minpunt vind is de lengte in dit album inderdaad een dik pluspunt. Perfect om op te zetten met mooi weer, al fietsend of lopend door een stad, of kijkend uit het raam in een trein. Het alom geprezen openingsnummer is inderdaad erg sterk, maar laten we ook Was All Talk, Too Hard en Air Bud niet vergeten. Een van de beste albums van dit nogal sterke muziekjaar als je het mij vraagt.

I will promise not to smoke to much, and
I will promise not to party, too hard..


4,5*

avatar van DirkM
4,5
Deze plaat blijft maar beter worden zeg. Favorieten kiezen is dan ook lastig. Naast het openingsnummer, dat van een andere orde is, zijn tenminste Was All Talk, Girl Called Alex, Too Hard, Shame Chamber en Goldtone mogelijke kandidaten. Waking on A Pretty Daze heeft een prachtige, broeierige sfeer. Hoewel er veel herhalingen zijn, blijft het steeds spannend. Ook de wat gruizige productie spreekt me aan. Ik hou ook wel van de meer gelikte producties van bijvoorbeeld Alt-J en The xx, maar bij deze muziek past de wat rauwere productie juist erg goed.

Ik verhoog hem naar 4,5* en beschouw Waking on A Pretty Daze alvast als een top 3-kandidaat voor mijn jaarlijstje.

avatar van oogsttijd
2,5
Te lang. Te saai. Wel perfecte achtergrondmuziek.

Nihilisme
"Strange, strange daaays insiiiide my miiiiind"

Hoe fantastisch is Air Bud? Absoluut een zalige plaat.

avatar van AOVV
3,0
Aardige plaat die vooral - op de opener na - aardig blijft. Het album gaat me na verloop van tijd wel een beetje vervelen, het duurt allemaal wat te lang. Ook Vile's zang draagt zijn steentje bij; dan hoor ik toch liever het iele stemgeluid van Neil Young, bijvoorbeeld.

3 sterren

4,5
Even inkomen, maar dan heb je ook wat. De man, vader (zie zijn dochtertje in leuke single release clip) en artiest heeft veel naar Lou Reed geluisterd. In diezelfde clip zie je zijn LP verzameling: een goede hoeveelheid. Zijn creativiteit samen met deze kennis leidt tot deze plaat: Walking on a Pretty Daze. Hij luistert lekker weg en laat de luisteraar achter in een heerlijke waas!

avatar van Gitaartje
4,0
Hiervoor werd de benaming zomers al gegeven en daar moet ik mij zeker bij aansluiten. Zijn stem doet me een beetje aan Lou Reed denken, of zit ik hier nu op een dwaalspoor?

avatar van Linius
4,0
Voor mij is eigenlijk nummer zes en zeven nog steeds het zwakke punt. Daar wordt me iets te veel dralen en langzaam maar met Shame Chamber pakt Vile het weer perfect op voor een briljant einde van de plaat. In verband met het maken van een lijstje voor 2013 o.a. deze plaat er weer eens bij gepakt. Er is zoveel leuks uitgekomen voor mij dat ik de platen van eerder in het jaar amper geluisterd heb de laatste maanden.

avatar van Don Broccoli
4,5
Pure Pain vind ik persoonlijk juist een hoogtepunt. Wel op een plaat die voornamelijk bestaat uit hoogtepunten. Dit is toch wel mijn plaat van het jaar. Anna von Hausswolff komt in de buurt met haar indrukwekkende album Ceremony. Die plaat kwam overigens in 2012 al in Zweden uit.

avatar van De Daniël
4,5
Dit is ook met gemak mijn favoriete plaat van 2013 geworden. Tijdens een roadtrip langs de Westkust van de VS afgelopen zomer veel naar geluisterd en bij weggedroomd. Misschien heeft dat er ook wel iets mee van doen

avatar van LucM
4,5
Door Humo als beste album van 2013 gekozen en uit nieuwsgierigheid de openingstrack beluisterd. Het klinkt erg lekker en zwoel, het aanschaffen waard als de rest even goed is.

Sietse
Openingsnummer vind ik persoonlijk een van de mindere nummers dus dat moet toch goed komen dan LucM

4,0
Valt me toch wat tegen na het prachtige Smoke Rings. Humo snap ik echt niets van, goede plaat wel maar de beste van 2013? Girl called Alex is prachtig, titelnr ook erg mooi, rest kabbelt wat voort.

avatar van wandelindenatuur
5,0
Gisteravond in Haarlem het optreden van Kurt Vile in het Patronaat bezocht. Het optreden voldeed aan mijn hoge verwachtingen. Lekkere muziek. Met mooie lo-fi.

avatar van Kos
Kos
Pure Pain .

avatar van LucM
4,5
Inmiddels dit album aangeschaft en meermaals beluisterd en ik vind het één van de beste van 2013. Het album heeft een lome, duistere maar toch vrij zonnige sfeer. De songs bieden de nodige spanningsboog mede dankzij de arrangementen en de zang van Kurt Vile die mij wat aan Lou Reed doet denken. Het openingsnummer vind ik al sterk maar het blijkt zelfs niet het hoogtepunt van dit album te zijn dan op geen enkel moment inzakt.

4,0
topplaat....dieselt lekker dromerig door

avatar van Madjack71
De titel dekt de sfeer van de plaat volledig. Wandelen in een prettige roes. Een transparant, vlot lopend, helder geproduceerd album, dat geen echte uitschieters kent, maar aangenaam voorbij kabbelt. De ietwat nonchalante lijzige stem van Vile, dobbert daar rustig tussen door.

avatar van DirkM
4,5
Voor muziekblog http://mousique.nl/ heb ik een recensie geschreven over deze plaat:

Mijn grootste ontdekking van het afgelopen muziekjaar kwam uit onverwachte hoek. Met releases van grote namen als Arcade Fire, The National, Thom Yorke’s Atoms For Peace en Nick Cave en zijn Bad Seeds als concurrentie, leek het niet voor de hand liggend dat een mij nog onbekende artiest bovenaan mijn jaarlijst zou eindigen. Toch heeft Kurt Vile het voor elkaar gekregen, tegen alle verwachtingen in.

Want Vile doet eigenlijk niets nieuws. Hij maakt lo-fi rock in de traditie van Neil Young. Niet erg hip, origineel of vernieuwend. Ook moet hij het niet van zijn briljante stem hebben; zijn zang klinkt zelfs regelmatig nonchalant, op het luie af. In dat opzicht doet Vile soms wat denken aan Lou Reed. Is de productie dan zo goed? De wat gruizige productie past mooi bij de muziek, maar er worden geen nieuwe wegen ingeslagen. Het is ‘gewoon goed’. Al met al geen recept voor een topalbum dus.

Wat maakt Wakin On A Pretty Daze dan zo’n sterke plaat? Kurt Vile beheerst de kunst van de herhaling perfect. De plaat meandert heerlijk en heeft een soort algemene loomheid en traagheid over zich, iets zwoels. Met name het openingsnummer, Wakin On A Pretty Day, waarin Vile een aantal thema’s op telkens nieuwe wijze eindeloos door elkaar weeft, kan ik blijven luisteren. Overtuigd van de kwaliteit van zijn muzikale ideeën durft hij het aan om nummers net even langer door te laten lopen dan we gewend zijn.

Was All Talk bijvoorbeeld, waar volgens de criticus gerust anderhalve minuut vanaf hadden gekund. Maar Vile en zijn Violators dachten daar anders over, en terecht. Wat bereikt Kurt Vile dan met de vele herhalingen en de lange speelduur van zijn nummers? Kurt Vile heeft geen haast en de luisteraar wordt door hem uitgenodigd om 70 minuten lang even in zijn tempo te leven. In een wereld waarin alles snel moet en tijd geld is, is het een verademing je te laten meenemen in de wereld van Vile, waarin je de telefoon zonder zorgen van de plank kan laten rinkelen. De wereld draait ook wel door als je niet opneemt.

In zijn wereld kun je haast achteloos dezelfde teksten blijven herhalen. Over een meisje dat Alex heet. “She and Mark they were happily wed / hey, at least in my head.” Steeds weer zingt Vile “I think about them all the time”, als om het ongeluk te bezweren. We kennen het verhaal van Alex en Mark niet. Vile vertelt het ons ook niet. Maar de suggestie doet zijn werk.

Het knappe is dat Wakin On A Pretty Daze nergens in de valkuil van de eenzijdigheid trapt. Ja, het kabbelt, maar op een goede manier. Zelden heb ik iets zo prachtig horen kabbelen. En de broeierige, zomerse sfeer houdt de plaat fier overeind. Ook in januari.

avatar van Tony
3,5
Mooie recensie Dirk, erg goed gedaan.

avatar van davevr
4,5
Ik blijf ze maar opzetten, wat een goed teken is. Perfect op de achter-en voorgrond, als je begrijpt wat ik bedoel.

Gast
geplaatst: vandaag om 16:56 uur

geplaatst: vandaag om 16:56 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.