Guns N' Roses - Greatest Hits (2004)

Guns 'N Roses... Hmm, nooit echt een liefhebber van geweest, die knauwende stem van meneer Rose vond/vind ik zwaar irritant. Vooral nummers als Knockin' on Heaven's Door en Patience zijn vreselijk!

Maar als ik er toch een paar moet noemen, dan vind ik Don't Cry (dat einde! ) en Sweet Child O' Mine nog wel aardig.

2,5*

Goed wat het marketinginstrument gedeelte heb je gelijk, maar als iemand het recht heeft zich gewichtig op te stellen, dan is het wel een van de grondleggers van de Metal: Ozzy.

Men gaat overigens volledig aan het belangrijkste punt voorbij dat ik heb willen maken, namelijk dat deze pretentieuze band te veel aandacht krijgt ten nadele van vergelijkbare bands.

Gefrustreerd ben ik zeker.
Helaas kom ik af en toe in situatie's terecht waar er geen ontkomen is aan de misbaksels van GnR. Bijvoorbeeld wanneer ik boodschappen doe en de verkrachting van Knockin' On Heaven's Door voorbijkomt op de supermarktradio. Hoe mensen het angstaanjagende geluid van die langzaam gewurgde puppy in de openingsseconden kunnen verdragen , is me nog steeds een raadsel. Het is toch jammer dat er niet zoiets bestaat als Animal Cops.
Ook wanneer ik naar het verder alleraardigste Top2000 tv-programma zit te kijken en dit komt langs dan schieten mijn traanbuizen vol van zoveel onrecht. I.p.v. dit had er bv veel beter een Changes of Planet Caravan kunnen worden gedraaid.

Tot slot, wanneer harde gitaarmuziek ter sprake komt is er altijd wel een onnozelaar die het waagt over GnR te beginnen maar niet bekend is met eerder genoemden.
Om die mensen een gunst te verlenen, heb ik dit goed onderbouwde pleidooi achtergelaten op een forum bedoeld voor discussie over popmuziek.
Uiterlijkheden en imago hebben daar altijd deel van uitgemaakt (Elvis' bakkebaarden en vetkuif) en mogen daarom ter discussie worden gesteld.


Nogmaals, luister naar:

AC/DC
BLACK SABBATH
MÖTÖRHEAD

Ja, dit is nou echt een Greatest Hits album. Zoals al eerder opgemerkt ontbreekt Estranged, maar verder staan alle grootste successen van de verschillende albums er wel op. En ook nog eens enigszins (net niet / min of meer) in de goede volgorde. Zelfs van het minste album, die met Spaghetti, staan er twee goede nummers op.
En wat heb je dan: praktisch 80 minuten aan (steen-)goede (hard-)rock muziek van één van de populairste bands eind jaren '80 / begin jaren '90. En dat die muziek tijdloos is, ervaar ik nog steeds als ik het aanzet of live hoor. Zoals van Slash en Miles Kennedy in Paradiso even geleden. Voor mensen die maar 1 schijfje willen hebben van Guns N' Roses is dit toch wel een hele aardige.