Toyah - Anthem (1981)
mijn stem
29 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Safari
-
I Want to Be Free (3:11)
-
Obsolete (2:37)
-
Pop Star (3:56)
-
Elocution Lesson (2:33)
-
Jungles of Jupiter (5:12)
-
I Am (3:23)
-
It's a Mystery (4:09)
-
Masai Boy (4:06)
-
Marionette (5:37)
-
Demolition Men (3:51)
-
We Are (3:14)
-
Walkie Talkie * (2:00)
-
Alien * (3:25)
-
Revelations * (3:35)
-
For You * (3:07)
-
War Boys * (3:38)
-
Angels & Demons * (6:51)
toon 6 bonustracks
totale tijdsduur:
41:49
(1:04:25)
0
geplaatst: 24 september 2013, 13:47 uur
Leuke combinatie van Rock,Pop en New wave waarbij Toyah's flexibele stem die van agressief naar gevoelig gaat een duidelijke meerwaarde vormt.Niet alle songs zijn even sterk maar het klinkt allemaal wel (ook nu nog) redelijk origineel.Beste nummers,toch wel de singles It's a mystery en I want to be free.
2
geplaatst: 14 januari, 19:02 uur
Mei 1981 haalt voor de tweede maal dat jaar een single van Toyah de Britse hitlijst, nadat EP Four from Toyah in februari voorging. Daarop stond It's a Mystery en het staat als enige nummer ervan ook op Anthem.
Ik beluister de albums achter mijn afspeellijsten met new wave. Dit op chronologische volgorde. Zo kom ik van Concrete van poppunks 999 bij single I Want to Be Free van Toyah. Die kwam op 10 mei '81 de Britse hitsinglelijst binnen, om op de laatste van die maand op #8 te pieken.
Bij het afspelen van dit album kreeg ik een raar plaatje: alsof Pipi Langkous op volwassen leeftijd was gaan zingen bij Marillion. De punkachtige kleuren zijn namelijk symfonischer geworden met gitaarspel dat me aan dat van Steve Rothery doet denken. Toch is het nog altijd dezelfde Joel Bogen die gitaar speelt. Het gevoel overkomt me bij Pop Star en vooral Marionette.
De hoes toont de zangeres als elf met piramides in het landschap, de achterzijde en binnenhoes zijn in antiek-Egyptische stijl. Een bonte combinatie van stijlen.
Toyah Wilcox' stem is helder, soms heel hoog. Ze kan piepen, schreeuwen, spreken en grommen; de emoties gaan alle kanten op, wat in contrast staat met de harmonieuze symfowave (om een indruk te geven) van Anthem. Nog ongewoner wordt het als ik me realiseer dat op de drumkruk ene Nigel Glockler zit, die nog datzelfde jaar zou overstappen naar metalgroep Saxon.
Afwisseling genoeg, naast dat Wilcox' stem alle kanten opgaat. Rustig is Pop Star waarin de groep als geheel klinkt, Masai Boy leunt volledig op zang met de synthesizers van Adrian Lee. Diens Roland Jupiter 8, Roland Sh7 en Roland CSQ 600 Sequencer domineren eveneens in Marionette. Zit het 'm in diens geluiden dat ik de, overigens aangename associatie met Marillion krijg? Het afsluitende, uptempo We Are is een volgend favorietje van me.
Volgende halte in newwaveland is album Talk Talk Talk van The Psychedelic Furs.
Ik beluister de albums achter mijn afspeellijsten met new wave. Dit op chronologische volgorde. Zo kom ik van Concrete van poppunks 999 bij single I Want to Be Free van Toyah. Die kwam op 10 mei '81 de Britse hitsinglelijst binnen, om op de laatste van die maand op #8 te pieken.
Bij het afspelen van dit album kreeg ik een raar plaatje: alsof Pipi Langkous op volwassen leeftijd was gaan zingen bij Marillion. De punkachtige kleuren zijn namelijk symfonischer geworden met gitaarspel dat me aan dat van Steve Rothery doet denken. Toch is het nog altijd dezelfde Joel Bogen die gitaar speelt. Het gevoel overkomt me bij Pop Star en vooral Marionette.
De hoes toont de zangeres als elf met piramides in het landschap, de achterzijde en binnenhoes zijn in antiek-Egyptische stijl. Een bonte combinatie van stijlen.
Toyah Wilcox' stem is helder, soms heel hoog. Ze kan piepen, schreeuwen, spreken en grommen; de emoties gaan alle kanten op, wat in contrast staat met de harmonieuze symfowave (om een indruk te geven) van Anthem. Nog ongewoner wordt het als ik me realiseer dat op de drumkruk ene Nigel Glockler zit, die nog datzelfde jaar zou overstappen naar metalgroep Saxon.
Afwisseling genoeg, naast dat Wilcox' stem alle kanten opgaat. Rustig is Pop Star waarin de groep als geheel klinkt, Masai Boy leunt volledig op zang met de synthesizers van Adrian Lee. Diens Roland Jupiter 8, Roland Sh7 en Roland CSQ 600 Sequencer domineren eveneens in Marionette. Zit het 'm in diens geluiden dat ik de, overigens aangename associatie met Marillion krijg? Het afsluitende, uptempo We Are is een volgend favorietje van me.
Volgende halte in newwaveland is album Talk Talk Talk van The Psychedelic Furs.
* denotes required fields.
* denotes required fields.