Steak Number Eight - The Hutch (2013)

Het zal mij benieuwen wat ze er van gebakken hebben. Black Eyed klinkt zeer ok, maar ik denk dat er nog wel betere nummers op zullen staan. Op voorgaand werk waren het natuurlijk vooral de meer epische tracks die het hem deden. Ik ga er gemakshalve maar even vanuit dat we daar op The Hutch ook weer op getrakteerd zullen worden.

Black Eyed is echt een vet nummer! Heerlijke drums! De zoveelste plaat dit jaar waar ik erg naar uitkijk. Binnen 2 weekjes zie ik ze live in Gent, dan kan ik meteen ook een exemplaar kopen.

Black Eyed is weer geweldig en vooral de vocalen van Brent gaan met sprongen vooruit. De promotie van de plaat zal ook een stuk groter zijn, ze zijn namelijk getekend door het Noorse label Indie. Ik hoop dat hij een week voor de release op de Luisterpaal staat.

Meer dan degelijke single, de vocalen zijn er inderdaad op vooruit gegaan. Kijk toch wel uit naar het nieuwe album, deze gasten zijn ook nog bitter jong.

Ik hoop wel dat de sferische lang uitgesponnen nummers nog altijd aanwezig zijn. Met name die nummers sprongen er wat mij betreft op All is chaos uit.

Zolang het maar melodieus blijft ben ik content. Neem nu Dickhead. Een relatief kort nummer, maar zo vet als iets omwille van zijn zeer melodieuze riffs en hooks

Iets waar Steak patent op lijkt te hebben idd.

Als de tracktijden bij Last FM kloppen staan er 4 nummers op die boven de 7 minuten klokken.

Oh hij is dus al gelekt?

Zou wel goed nieuws zijn trouwens paar van die lange epische tracks weer

Nee, hij is niet gelekt. Een aantal journalisten hebben de promo al en Last FM registreert de muziek die je luistert via je mediaspeler. Soms staan daar tracktijden bij in de statistieken.

The Sea is Dying (new version) als bonustrack? Wat zouden ze daaraan hebben veranderd... Ik kan alleszins nauwelijks wachten om me de nieuwe aan te schaffen. Black Eyed klinkt nogal als een typische single zoals The Calling, maar ook weer van zeer degelijke kwaliteit. Die riffs en hooks beuken er al meteen goed in. Maakt me des te 'benieuwder' naar de rest, enkele nieuwe Black Fall's, Track's into the Sky en Drowning's in your Blood zijn zeer welgekomen

Ik vermoed dat hij binnen afzienbare tijd dan ook te pindakazen zal zijn. ?

Zijn er trouwens al reviews te lezen online?

Hierzo: RifRaf maart 2013 - issuu.com

Thanx. Leuk interview ook, sympathieke gast die Brent. Alles klopt eigenlijk aan deze band.

Voor de mensen zonder geduld:

New song 1
New song 2
"New" song 3
"New" song 4

Of deze tracks het album gehaald hebben weet ik niet, die laatste twee zijn al wat ouder, maar ze klinken wel vet

Op Job Rock speelden ze ook 2 nieuwe (epische ) tracks:

Job Rock 2012
Het openingsnummer en vanaf 38:00
Als afsluiter de single Black Eyed. Laat dat nieuwe album nu gvd maar snel komen!

Voor mensen helemaal zonder geduld: zoals steeds bij De Standaard vooraf te beluisteren:

Beluister The Hutch, het nieuwe album van Steak Number Eight - De Standaard

en wat klinkt het goed mensen....

Die riff van Pilgrimage of a black heart, wat een beest....

The Sea Is Dying (new version) is voor de vinyl versie, net zoals bij Creature With The Atom Brain's The Birds Fly Low... ongetwijfeld zal deze versie wel wat zwaarder zijn en met live drums, zoals ze het eigenlijk live spelen

Klinkt geweldig tot nu toe, deze gaat hoog eindigen dit jaar, samen met CoL en Light bearer.

Na een luisterbeurt kan ik nog niet veel zeggen over The Hutch, ik vond het wel erg goed klinken. Ik hoor veel invloeden van Deftones in het hele ruimtelijke geluid. De zang van Brent Vanneste is echt geweldig, vrij rauw maar ook clean. Het is sowieso melodieuzer geworden.

Ennnnnnnn de eerste review!

Hier kan het alleen maar mee eens zijn. De vooruitgang van de zang valt direct op, erg grote stappen gemaakt. De plaat heeft ook weer een prima sfeer. 2013 gaat een prachtig metal jaar worden. Met deze plaat, Cult of Luna, Light Bearer en de nieuwe The Ocean lijkt het nu al niet meer stuk te kunnen.

Meer uitgesponnen plaat ook, zonder enig verlies van de harde kant, vooral die hallelujah op het einde van Slumber zorgde voor een aangename verrassing, zulke kleine stukjes maken het verschil

Inmiddels is het album ook gerecenseerd door een buitenlandse website, hij krijgt 5 uit 6. De cleane zang wordt zelfs vergeleken met die van Layne Staley, wel toevallig als ik zo de avatar van mijn voorganger hier zie.

Net terug van hun doortocht in de Vooruit waar ze dit album kwamen voorstellen en ik ben een tevreden man. Het was een serieus indrukwekkend optreden waarbij zowat alle nummers naar mijn gevoel nog beter tot hun recht kwamen. De groep speelde met veel vuur en Brent Vanneste heeft zich ontpopt tot een charismatische frontman die het publiek gaandeweg de show helemaal op zijn hand kreeg.

Over de afzonderlijke nummers van dit album kan ik me op zich nog niet uitspreken, behalve dan dat Black Eyed opnieuw een kraker van een single is geworden. De algemene indrukken die ik heb van The Hutch zijn zeer positief en ik kan niet wachten tot ze in de winkel ligt!

Inderdaad, Black Eyed is een prachtige single. Ik laat het hier nog even bezinken, maar de eerste indruk is dat ook dit weer een pareltje is. In afwachting van de nieuwe Dillinger zou dit wel eens de plaat van het jaar kunnen worden.

Na 3 luisterbeurten ga ik 4,5 ster geven. Het geluid van Steak Number Eight is gevarieerder geworden. The Hutch klinkt aan de ene kant een stuk doomier maar ook melodieuzer. Die combinatie zorgt voor adembenemend mooie stukken in onder andere Push/Pull. Deze band heeft toch wel een ander geluid dan een groot gedeelte van de Post Metal bands. Daar helpt de zang natuurlijk ook bij. Morgen ga ik hem in de bestelling zetten. België heeft muzikaal dit jaar al een aantal pareltjes voortgebracht. In januari was het The Black Heart Rebellion, in februari Trixie Whitley en nu Steak Number Eight.

Ik moet het toch nog zien, heb ook de kans nog niet gezien om de nieuwe plaat te beluisteren. 'Black Eyed' hakt er stevig in, maar liet geen verwoestende indruk op me na.

Black Eyed wijkt behoorlijk af van de rest van het album. Het is echt de single.

Ik heb het gelezen in een interview met de band in HUMO. Ze wilden al iets van tevoren uitbrengen, dat niet echt representatief was voor de gehele plaat. Zou dus goed gelukt zijn.

Dit album had bij mij iets meer tijd nodig dan de vorige, maar dit is een prachtig album! Live ook erg overtuigend. De individuele nummers hebben nergens dezelfde kracht als een Pyromaniac of Dickhead ofzo, maar het album als geheel zit ongelofelijk goed in elkaar en het heeft een erg volwassen geluid. Brent is een fantastische (metal)zanger die de muziek echt wel een niveau hoger tilt, zeker live.
Favoriete nummers kan ik er eigenlijk niet echt uitpikken. Enkel Push/Pull (iets te kinderlijk) en Tearwalker (iets te lang) vind ik wat minder.
Ik vind het leuk hoe elk album van hen volledig anders klinkt, terwijl ze toch een eigen geluid hebben. Topband!