Michael Jackson - Thriller (1982)

Het is juist door zo'n oproep dat het een hype wordt en geen eerbetoon.

In plaats van dat het bij dit album Thriller over Thriller gaat gaat het nu over de dood van Michael Jackson en op de discussiepagina van de artiest zelf is weinig te zien van eerbetoon.

Deze man van Thriller die men nu wil eren is lang geleden gestorven. De Michael Jackson die eergisteren overleed was reeds een wandelend lijk.

Waar maak je je druk om? Ik heb Thriller vandaag 2 keer gedraaid en Off the Wall ook al 2 keer, eigenlijk hoort die ook in mijn rotatielijst thuis...

Blijkbaar zijn er veel mensen die het een goed idee vonden. Over een paar dagen staat er vast wel weer iets anders op de frontpage.

Voor de entertainmentindustrie heeft ie een boel betekent. Voor de muziekwereld is die invloed wat mij betreft niet echt veel geweest.

Ik maak mij niet druk. Ik geef gewoon mijn mening. Niets om je druk over te maken.

Tja, daar valt niks over te zeggen want het is een feit dat hij invloedrijk was en zelfs nu en over een aantal jaar nog steeds is. Of hij voor jou invloedrijk is geweest is een ander verhaal natuurlijk.

Natuurlijk is het wel een eerbetoon aan de muzikant Michael Jackson. Oproep of niet: hij staat op 1 in de rotatielijst en die gaat over de nu gedraaide muziek. Een eerbetoon in de vorm van dit album Thriller van Michael Jackson, zijn eigen muziek dus. Mooi toch?

Ik deed die oproep: het leek mij een leuk en mooi muzikaal eerbetoon. Meer niet en minder niet. Dan kunnen mensen het wel over een hype hebben en er nog veel meer bijhalen, maar dat is het dus uitdrukkelijk niet. Het is grappig om te zien hoe zoiets een volkomen eigen leven gaat leiden.

Invloedrijk met wat? Ik vind de plaat thriller invloedrijk. Maar de videoclips die daarbij waren waren volgens mij nog het meest invloedrijkst. En dat heeft toch echt weer veel minder met muziek te maken maar met entertainment. Alle andere platen van hem zijn muzikaal gezien niet echt vernieuwend of kwalitatief hoogstaand geweest. Thriller haalde dat niveau wel. Maar dan kan je eerder zeggen dat dat album invloedrijk was dan de uitvoerend artiest gezien de mensen die er aan mee hadden gewerkt. Jackson heeft slechts een instrument bespeelt op die plaat.



Eerder een jeugdsentiment.

@west,


Het album dat het meest gedraaid wordt komt vanzelf op 1 te staan in de rotatielijst door degenen die hun lijst bijhouden.

Een oproep plaatsen opdat een album op 1 zou komen te staan dat is hypen.


Daar wil ik het wat mijn mening hierover betreft graag bij laten.

Ik doel natuurlijk ook op het feit hoeveel artiesten hij heeft beïnvloedt, wat ik ook schaar onder invloedrijk zijn in de muziekwereld. Videoclips vallen naar mijn weten ook onder de muziekwereld; slechts hoe muziek klinkt is natuurlijk maar een klein deel in heel die wereld. Maar ik denk dat wij een andere betekenis in ons woordenboek hebben staan van ''muziekwereld''.

Ja, dat heb ik ook gedaan, althans beiden 1x gedraaid en Bad ook 1x: even aanpassen die rotatielijst. Van Thriller heb ik ook de Amerikaanse uitgave: 12" Mixes gedraaid, met de lange versies van Billie Jean, Wanna Be Startin' Somethin', Thriller & P.Y.T en de singleversie (?) van Beat It.

hahaha, jij verstaat kennelijk geen engels.........
Maar goed jij kan twisting by the pool ook uitluisteren...

Horen de discussies over z'n dood en of het nu wel of niet een hype is/word?

OT:
Persoonlijk vind ik dit z'n beste album.

Een album die nu uit de dood opstaat.

R.I.P

Michael Jackson gaat enerzijds - vooral - de geschiedenis in als één van de wereldvreemdste figuren ooit. Anderzijds was hij eigenlijk de enige échte muzikale wereldster van de jaren '80. Hij was met voorsprong de meest onnavolgbare zanger, danser, performer en entertainer van zijn generatie. Maar zijn muziek zal altijd ondergeschikt blijven aan zijn onvermogen om zijn leven te kunnen controleren, of ten minste de schijn daaromtrent geloofwaardig op te kunnen houden.

Hij werd van veel te jong kindsterretje naar absoluut sterrendom gekatapulteerd op tienerleeftijd, en kon die druk hoegenaamd niet aan. Maar helaas is hij zo mogelijk al verbijsterend even snel verworden tot een meelijwekkend gedrocht, zodanig onpersoonlijk geworden dat je niet meer wist wat ervan te denken, laat staan dat je er nog wezenlijks iets om gaf. De afgelopen 20 jaar was hij zo goed als niks meer dan een erg slechte karikatuur van zichzelf, zodanig van de wereld dat zijn muzikaal talent en zijn verdienste als entertainer nu al zo goed als vergeten zijn. (En daar zal zelfs de gebruikelijke massahysterie, veroorzaakt door een trouwe schare rouwende fans met zelf een paar steekjes los, niks aan kunnen veranderen.)

Hij is diep gevallen zoals zelden iemand ooit tevoren zo diep gevallen is, en hij werd aldus ook weer uitgespuwd zoals bijna niemand ooit tevoren. Hij gebruikte de media van zijn tijd op vooruitziende wijze, maar net dat pact met de media werkte ook even hard tegen hem. Hij heeft meer baat gehad van de media dan dat zij profiteerden van hem. Maar door zijn muzikaal talent had hij zodanig veel te veel geld verdiend - 'wat uiteraard een zootje aasgieren aantrekt - dat hij gemakkelijk ten prooi viel. Hij was zodanig te dom, onbeholpen, naïef, onvolwassen en kinderachtig dat er de afgelopen 20 jaar niet meer gesproken werd over zijn muzikaal talent, maar enkel en alleen nog over zijn wel erg bizarre vorm van krankzinnigheid.

Bon, ik wijk af. Het ging dus over de jaren '80 en met name over deze plaat. Euh: Daar kunnen we kort over zijn: iemand die vindt dat "Thriller" geen mijlpaal is die de jaren '80 definieert of tenminste mee vormgegeven heeft, moet terug naar de realiteit, was er niet bij, of weet totaal niet waarover het gaat. Dat is gelukkig niet zo erg want:

Niet dat het toen op zich zo opzienbarend was allemaal. Veel pret viel er niet te beleven op muzikaal gebied in de 80's, dat is ongetwijfeld het decennium dat het minst te bieden had uit de hele muziekgeschiedenis. Of in alle geval het afgelopen millennium. Of eeuw. En dit ondanks het feit dat er momenteel volkomen onterecht een soort herwaardering aan de gang schijnt te zijn voor al die prut. Waarschijnlijk veroorzaakt door aan een wel erg overbodige en voorspelbare midlifecrisislijdende vorm van onwetend jeugdsentiment lijdende lijders.

Wat muziek betrof was het simpel: We hadden Michael Jackson en dan viel er een gat. (Vijfentwintig jaar geleden, toen noemden we Michael Jackson nog gewoon bij zijn eigen naam, want er was nog helemaal geen sprake van Wacko Jacko omdat hij daarvoor echt nog veel te goed, zeg maar gerust - onbeschaamd en onbevooroordeeld - dat de " beste" op zijn toppunt was.) Op respectabele afstand daarvan waren er ook nog wat minderen zoals Madonna en Prince. Je weet wel, die stoephoer en het purperen opdondertje dat nog niet in de schaduw van Hendrix mocht staan. De rest stelde al helemaal minder dan niks meer voor.

Nu, we gaan hier niet beginnen zeveren hee: de jaren '50, '60 en zelfs '70 waren echt wel spannender geweest. Iemand die denkt dat Michael Jackson een hele grote was qua populariteit heeft volkomen gelijk. Maar pakweg Elvis en The Beatles staan nog een onoverbrugbaar grotere trap hoger.

De "jaren tachtig" was een weerzinwekkende tijd op muzikaal gebied. Tenminste: zo voelde ik dat toen aan. Zelf ben ik geboren in the Summer Of Love (Juli 1967), en wat mij betrof kon heel die muziekscène uit de jaren '80 toen vierkant mijn kl*ten kussen wegens te slecht om als soundtrack te dienen bij mijn jeugd. Kotsmisselijkmakend lelijk geluid was het. Lawaai om snel te vergeten.

Gelukkig kon ik toen nog terugvallen op wat mij toen beter in de oren klonk. De jaren 60 vond ik eigenlijk nog lekkerder dan de jaren 70. En met de jaren ben ik steeds meer open gaan staan voor alle muziek. Alle genres, alle tijden. (Met momenteel een voorliefde voor jazz uit de 50's en blues uit de 60's.) Alles behalve de muziek waarmee ik opgegroeid ben eigenlijk.) Ik had werkelijk een hekel aan de jaren 80-muziek en mijn haat daarvoor is met de jaren alleen maar sterker geworden. Noem mij een plaat uit die tijd, en ik zal mijn wrok niet mogen laten blijken om er niet stante pede 0,5 sterretjes aan toe te kennen.

Vooraleer ik hier onder mijn voeten krijg wegens veel off-topic geblaat maar weinig wol, moet ik zeggen dat ik de LP "Thriller" zelf gekocht heb met eigen spaarcentjes, in 1984. De 45-toeren singletjes had ik allemaal laten liggen, want eerlijk gezegd kocht ik op die leeftijd (16) door beperkt studentenbudget niet veel platen. Maar toch wel onder invloed van het langdurig succes van deze plaat, ook wel mede veroorzaakt door de doorbraak van de videoclip en de hype op MTV, dacht ik een weldoordachte, goeie aanschaf te maken. Kwestie van eens een toekomstige klassieker in huis te halen.

Ik heb er nooit spijt van gehad. Behalve dat nauwelijks een paar jaar later de opkomst van de CD begon. Daar stond je dan met al je bekrast vinyl. "Thriller" heb ik nooit meer op CD gekocht. (Dat was een beslissing in de categorie: ge denkt toch niet dat ik twee keer dezelfde muziek ga kopen, zeker ?!) De opvolger "Bad" is de enige CD die ik ooit van Jackson gekocht heb, en 't Is zeker al 20 jaar geleden dat ik die nog eens gedraaid heb. Niet omdat ie zo slecht was, maar welke plaat kon er nu wedijveren met "Thriller". Niet bedrogen, maar toch licht teleurgesteld.

Trouwens, (tussen haakjes): "Thriller" heeft jarenlang aan de top in de hitlijsten van best verkopende albums gestaan. Toen werd er een schatting gemaakt van 40 à 42 miljoen verkochte exemplaren. Nu lees ik dat de teller voor dit album alleen al ondertussen plots op 100 à 110 miljoen zou staan. Dat dit de bestverkopende plaat is aller tijden is durf ik best geloven, maar mijn bijnaam is niet voor niks "The Hustler" hee. Dat dat cijfer lichtjes overdreven zou kunnen zijn mogen jullie allemaal ontkennen, maar maakt niemand mij wijs.

Lap, ik wijk weer af. Pardon daarvoor. Gisterennacht heb ik bij wijze van zogezegd eerbetoon de 25- jarige jubileumversie van deze mijlpaal gepindakaasd, op mijn Mp3-speler gezet en beluisterd via draadloze hoofdtelefoon. Jaja, een mens doet soms eens mee met zijn tijd.

Het begon prima, het klonk nog steeds prima zoals vanouds, maar wat voor een vuile smeerlapperij trof mijn trommelvliezen me daar ineens zeg: welke rotvent, welke engerd heeft beslist dat één van de beste platen van de jaren '80 zo nodig "opgeleukt" moest worden met bijdragen van mislukte "kanyers" en andere prutsers zoals daar zijn: het fergie, het akon en h.et. william? Hallo zeg. Het spijt me vriendelijk, maar als we zo gaan beginnen moeten jullie niet schrikken dat ik nog liever eens in de vuilbak kots dan dat ik me deze feesteditie zou willen aanschaffen.

Tenenkrommend schrijnende rotzooi is dat. De hoeveelste slechte verkooptruuk voor hetzelfde album is dit hier nu eigenlijk al? Michael zou zich moeten omkeren om in zijn graf. Alhoewel, in zijn geval mag hij nog een ultieme moonwalk ten beste geven, wat orgastische kreetjes slaken, of zoals gewoonlijk doen alsof hij weer jeuk heeft aan zijn ballen, ook.

3,5 sterren.
Eigenlijk zou ik een 4 willen geven, maar dan komt er hier waarschijnlijk weer zo'n omhooggevallen orakelend internetjong voorbij, zo'n onpropere (om niet te zeggen vuile) Maurice de Hond-in-spé, zo'n wereldburger die denkt zich te moeten komen moeien met het stemgedrag van de medemuziekliefhebbers. Zo'n sujet dat de luiers zelf nauwelijks of zelfs nog niet helemaal ontgroeid is maar graag aan de hand van statistiekjes sneert naar mensen die om emotionele redenen al eens een sterretje meer of minder durven geven. Heb je ze ook gelezen de laatste dagen op dit forum in de relevante topics? Erg hè.

Bon, genoeg gezeverd.
Eens zien of ik die "Bad" CD nog terugvind.
Anders wordt het nog eens rillen op pindakaas.
Het had slechter gekund.

.

Vlak 'His Royal Badness' niet uit jongen.

Als je een hele mooie alternatieve versie van P.Y.T wil horen: die vind je op deze fantastische boxset, met nog meer unreleased materiaal:

Michael Jackson - The Ultimate Collection (2004)

ik ga ook gewoon stemmen op deze plaat.

+ beat it ( zn beste nummer
+ Wanna Be
+ PYT
+Billy Jean
+ Human Nature

dan nog thriller waar ik wat ambivalent tegenover sta
- dat ding met mccartney
- the lady in my life (kots)

dus 3.5 lijkt me een mooi score

evenveel als off the wall ,

bad , dangerous en al die andere platen zijn gewoon een stuk minderr

Thriller staat nog steeds op 1 in de rotatielijst: nu met maar liefst 405 punten. Ook Off the Wall en Bad staan in de top 10. Een mooi eerbetoon aan de muziek van Michael Jackson.

Ik niet. Het is eerder een fenomeen wat invloedrijk is op het gebied van de mainstream entertainmentindustrie dan iemand die invloedrijk was op het gebied van muziek. De artiesten die hij heeft beïnvloed hebben eerder gekeken naar de kunstjes er om heen dan naar de daadwerkelijke muziek. Een boel wilden een album maken zoals het album van Thriller, niet zoals MJ muziek maakte. Niemand is er in geslaagd omdat het juist succesvol was door de muziek die overal haar invloed van daan haalde. M.a.w. wil je een net zo succesvol album maken dan moet je vooral niet laten beïnvloeden door dat album.



Videoclips zijn een manier van verkopen of het aan de man brengen. Het is commercie en jij ziet dat inderdaad anders.

Helaas kun je intonatie niet echt overnemen in een droog stukje tekst, maar dit stukje uit het openingsnummer en de manier waarop hij het zingt:

Lift Your Head Up High
And Scream Out To The World
I Know I Am Someone
And Let The Truth Unfurl
No One Can Hurt You Now
Because You Know What's True
Yes, I Believe In Me
So You Believe In You

Wat een ongebreidelde levensenergie

Er is er weer één dood en...... hoppa! de cd wordt weer gedraaid!

niks mis mee, toch?

Ik snap het probleem ook niet.
Al die zuurpruimen die zich storen aan de aandacht voor dit overleden pop icoon.

Zou het het logisch hebben gevonden als er niets terug te vinden zou zijn geweest van de dood van Marilyn Monroe, Elvis of John Lennon in oude kranten archieven?

Het betreft hier het meest verkochte album aller tijden, en dat zal het waarschijnlijk ook blijven. En het was tevens een zeer zeer invloedrijk album (en de clips en de optredens). Gek he, die aandacht..

Als er nou zoveel mensen waren die veel Isaac Hayes gingen draaien toen hij dood was...
Ik ga straks dit album even opzetten om maar met de hype mee te doen

wat me nog steeds wel stoort is de tracklist die hier is geplaatst met al die dwaze 2008 versies. dat doet toch wel afbreuk aan dit album op musicmeter. zonder die tracks ziet het album er zo mooi uit, met een perfecte tracklist van goede titels.
want een billie jean kanye west 2008 remix ofzo, alleen die naam is al lelijk. maar misschien moet ik wel niet zo perfectionistisch zijn in dat soort uiterlijk vertoon.

Bij mij zijn het vooral mijn OREN die er last van deze toevoegingen hebben.

Haha, opeens de meest gedraaide plaat.

Leuk bericht om terug te lezen.

Ik denk dat dit album dit jaar meer dan een klein miljoen x verkocht gaat worden.

Een 4,0 voor deze legendarische album.Baby Be Mine en The Lady in My Life zijn wat minder tegen over de rest maar blijven ontzettende lekkere nummers.