Red Hot Chili Peppers - Blood Sugar Sex Magik (1991)

Hoezo? Volgens mij zijn de RHCP een van de populairste rockbands van dit moment.

Vette 5 sterren voor dit meesterwerk

Inderdaad, schandalig eigenlijk, want is toch een pareltje ook dat nummer. Hoewel ze het wel weer als soundtrack hebben uitgebracht.. beetje vreemd eigenlijk.

Funky Monks en I Could Have Lied zijn echt ongelofelijk goed. Echt niet normaal meer! Alleen daardoor is deze plaat het aanschaffen waard.

Hmmm, ik snap het best, hoor.
En dat is ook gelijk wat het me het meeste stoort aan de recente albums: Soul To Squeeze had een ballad teveel geweest.
BSSM is juist zo sterk door z'n balans.
Ik heb altijd het idee gehad dat de Peppers zich teveel lieten beïnvloeden door de tegenvallende verkoopcijfers van One Hot Minute en daarna een knieval voor de commercie gemaakt hebben.
Dat is ten tijde van dit album nog duidelijk niet het geval, en mede daarom is het ook zo sterk.

Toch wel gek dat zo'n nummer vervolgens wel op de Greatest Hits verschijnd..

$$$

Ongelofelijk veel beter dan californication! Blijft staan als een huis. een afwisselend album dat je helemaal meetrekt in zijn eigen sound.het grijpt je bij je ballen met een welgemeende fuckyou.
met dit album in m'n autootje maak ik statistisch gezien dubbel zoveel kans een ongeluk te veroorzaken wegens met een hand rijden en de andere om khiedis gewijs mee te rappen. een gevaarlijk goed album dus.

Deze vakantie eindelijk de belofte ingelost, en het hoog ingeschatte Peppers album eens wezen beluisteren. Meerdere keren, vele keren, en niet omdat ik er in moest komen, maar omdat het zo geweldig was.

Hoezo zou je uberhaupt in dit album moeten komen, vanaf minuut 1 word je namelijk gepushed door iets binnen in je lichaam om te gaan bewegen, veel meer nog dan bij een willekeuring dance-nummer. Vooral de machtige baspartijen van Flea doen het hem, zijn de basis voor een hoop gevarieerde funk-songs, die aan de ene kant erg op elkaar lijken en aan de andere kant niet.

Hoe je het ook went of keert, dit is een unicum in de funk-historie, zo'n sound als deze heb ik nog nooit eerder gehoord (was ook eigenlijk meer bekend met de Peppers van Californication, By The Way) en moet op zich gewaardeerd worden.

4 sterren, en beste songs zijn If You Have to Ask, I Could Have Lied, Apache Rose Peacock maar vooral: Suck my Kiss

Respect Frank, zijn niet veel 16 jarige die zich nog interesseren voor muziek zonder electronische baslijn, en degene die het wel doen komen vaak niet verder als stadium arcadium in dit geval.

Maar wat ik niet snap is waarom zoveel mensen hier dit album te lang vinden?
Als ik een lange rit voor de boeg heb knal ik juist deze cd in me speler. Net als bij Ten (PJ) vind ik in tegenstelling tot de meeste mensen het 2e gedeelte van de cd beter
dan het eerste , Sir Psycho Sexy en Apache Rose Peacock horen bij de beste nummers van deze cd imo.

Hwwm, Ik luister de peppers al voor californication...maar BSSM is echt een van de mindere albums...oke..de helft van de songs klinkt wel goed. maar dan heb je ook nummer als Power of equality...die lijkt heel lekker te klinken..tot je bij het refrein aankomt...deceptie...

De peppers hebben betere albums gemaakt..kijk naar Cali, maar iedereen hier doet lekker Mainstream..vind BSSM veruit het beste album...omdat "iedereen" dat zou vinden.

*2.5

Tja, sommige mensen houden nu eenmaal van andere muziek dan platgeproduceerde pop (wat de Peppers tegenwoordig dus maken).

Wat een gelul zeg.

Volgens mij is juist Californication (wat overigens wel zeer goed is), meer top40 gericht dan een album als BSSM. Daarbij bevatten beide albums diepgaande en serieuze nr's. Maar ik vind Cali nog eerder mainstream dan BSSM.

Ik denk dat hij met "iedereen" eerder iedereen hier op musicmeter bedoelt, en dat wij dus maar een beetje achter elkaar aanlopen. Dat is niet waar. Wel is het waar dat wanneer een album hier zo goed beoordeeld wordt alszijnde het beste album van de Peppers, dat er uiteraard meer mensen op afkomen. Op die manier ben ik ook bij dit album terecht gekomen, en ik kan de conclusie alleen maar delen. Alleen dit is op zich niet zo erg, aangezien er hier totaal geen sprake is van commercie o.i.d, maar gewoon sprake van goed advies gegeven door andere MuMe-users

Overigens: eigenlijk klopt de opmerking van strandbal niet helemaal aangezien in de top250 Californication veel hoger staat dan BSSM

Overigens: eigenlijk klopt de opmerking van strandbal niet helemaal aangezien in de top250 Californication veel hoger staat dan BSSM [/quote]

Vandaar dat ik het ook interpreteerde alsof hij vind dat BSSM een meer commercieel (mainstream) opgezet album is dan Cali. Want ik neem maar aan dat hij wel wist dat Cali hier veel hoger staat dan BSSM. Maar ik vind zijn opmerking niet terecht over BSSM t.o.v. Cali. Maar goed hij mag zijn mening hebben.

p.s. ik vind beide albums geweldig goed.

Ik vind zijn opmerking ook niet terecht hoor En ook ik vind beide albums goed

Heel relaxed cdtje deze!

Lekkere funkrock met mooi gitaarwerk van Frusciante. Het is een lang album, maar t weet wel goed je aandacht vast te houden, omdat het nooit echt saai of meer-van-hetzelfde wordt. Ook heel goed geluid, in tegenstelling tot t schelle, platte productiegeluid van Californication en vooral By The Way.

Mijn favo's zijn:

Funky Monks, Pakkend vanaf het begin met die geweldige funky baslijn! Ook heel nice die hoge zang van Anthony in het refrein (wat je wel vaker hoort op dit album, klinkt mooi). En telkens als je denkt dat het nummer afgelopen is komt de band weer met een lekker deuntje, tot het nummer weer sluit met weer een lekker basdeuntje.

Under The Bridge, heel mooi, een van hun eerste echte rock ballads, zoals veel spul op Cali, maar dan nog beter. In tegenstelling tot de nummers op Cali, is het hoge ritmische funkgitaartje hier nog volop aanwezig. Ook heel mooi einde.

Sir Psycho Sexy! GEWELDIG! Wat een lekkere funk zeg. Heel duidelijk geinspireerd door Funkadelic, met de hoge achtergrond zang ("Sir Psycho! Sir Psycho! Yeaaaaaah!) en het rappen van Kiedis, ook heel funky. Wat de tekst betreft is Anthony weer helemaal op dreef en dat Parental Advisory Explicit Lyrics helemaal waard. Mooi dat je daarna weer ff kunt afkoelen met 2 minuten mellotron outro.

5/5, plus een plekje in mijn top 10

Suck my kiss blijft voor mij ook het toonbeeld van de unieke funk die de Peppers in die dagen ten toon spreiden.

the red hot chilli peppers: samen met the clash de beste funk bands ever.
dit vind ik het beste album van de groep, met tijdloze en goede songs zoals: power of equality, funky monks,give it away, under the bridge enz...
van mij krijgt ie een 3.5 (omdat funk niet egt mijn style is, daarom geen 4.0)

BSSM heeft van de 2 ook veruit de beste ballads.
Een Scar Tissue kan mij gestolen worden vergeleken met een I Could've Lied, Breaking The Girl of Under The Bridge, dat ik nog steeds een wereldnummer vind na zoveel jaren...
Wie zegt een Scar Tissue te prefereren houdt volgens mij alleen zichzelf gigantisch voor de gek.

Helemaal mee eens en daarom eigenlijk een gemiste kans. Waarom, ze hebben het (enige) niemendalletje They're red hot als afsluiter gedaan en niet het idd GEWELDIGE Sir Psycho Sexy. Wat mij betreft hadden ze dan een van de sterkste albumafsluiters aller tijden gehad en dat wordt nu teniet gedaan door They're red hot.

Mwah, daar ben ik het niet helemaal mee eens... They're Red Hot is toch wel een erg plezierige afsluiter, juist ook omdat het niet zo lang duurt... Ik vind het zeker geen afbreuk doen aan de inderdaad briljante voorganger....

Meer funky dan het latere californication. BSSM was de eerste die ik destijds van de peppers leerde kennen. Sloeg meteen aan, hoewel niet zo'n funkliefhebber is de combinatie van funk,punk en rock van de RFCP hier op zijn best. zeer aanstekelijk. Ze werden met dit album ook een echt volwassen band en het gefreak van daarvoor was afgelopen. Ik geef dit album 4,5 en Californication 4 sterren. De tussenliggende albums vind ik matig en die laatste, stadium arcadium heb ik nog steeds niet beluisterd. Ik hoor echter niet al te beste berichten daarover

Dit blijft hun beste album. Het latere Californication was ook goed, maar dit is toch echt hun meesterwerk. dit album zou heel hoog staan in mijn 90's lijst. If You Have To Ask,Funky Monks,Suck My Kiss,Mellowship Slinky In B Major,Give It Away,Blood Sugar Sex Magik,Under The Bridge,Apache Rose Peacock en Sir Psycho Sexy. allemaal geweldige nummers. En dat is al bijna heel het album.
Fuck the new shit!!!
voor degene die RHCP of dit album nog niet kennen; dit is echt n aanrader.

geen woorden voor hoe goed!
Geweldige plaat, je blijft hem draaien.

5 stars worthy!

Noem me mainstream, maar ik vind vooral de bekendere nummers van BSSM erg goed (Suck my Kiss, Under the Bridge, Breaking the girl, Power of equality). Ab-so-lute topper is mijns inziens I could have lied - over de stukgelopen relatie van Anthony Kiedis met kaalhoofd Sinnead o'Connor - met één van de allerbeste gitaarsolo's die ik ken. Niet moeilijk-Kirk Hammond-achtige shit, maar o zo doeltreffend. Recht in het hart. Onbeschrijfelijk.

En om me in de discussies te mengen: het blijft gewoon een feit dat de ouderen onder ons het oude spul van de Peppers meer waarderen en jongere fans gaan voor het nieuwere. Niet alleen heel erg logisch, maar ook begrijpelijk: freaky styley en Mother's milk etc. zijn ook minder toegankelijk ('moeilijker', zo u wilt). Persoonlijk houd ik meer van het nieuwere werk, hoewel ik de critici moet nageven dat het allemaal inderdaad wat simpeler is geworden. Dat pakt soms bedroevernd slecht uit (Tell me baby) en soms nog steeds kippenvelopwekkend goed (don't forget me). Of het nou de jaren 80-90-of-post millenium materie van de peppers is: muzikaal gezien bevat het allemaal interessante kanten en zo bedient de band zich van een geweldig groot publiek. En wat is daar nou mis mee?

Je hebt helemaal gelijk, ik ben ooit naar een concert geweest van de Peppers met een vriend van mij. Geloof tijdens de By the way tour en wat ons beide opviel is de verscheidenheid van het publiek. Onderweg naar huis spraken wij met een 40'er die ook naar het Pepperconcert geweest was en hij vond het doodzonde dat ze Higher Ground niet gespeeld hadden en zoiezo geen enkel nummer uit the old days.
Persoonlijk vind ik Mother's Milk geweldig, maar wat mij betreft zijn de beste albums van de Peppers Californication en dit album.
De Peppers ervan verdenken commercieel te zijn geworden vind ik ook nogal overtrokken. Ik bedoel na het meesterwerk (mijn mening) BSSM, gooiden ze de boel radicaal om met het wat scherperre en duistere One Hot Minute. Gedurfde stap zou ik toch zeggen, hoewel het niet hun beste album is, herbergt het toch een aantal bijzondere ideeen en nummers.
By the way is ook veel experimenteler dan veel mensen denken. Ik noem maar een Venice queen en een Cabron.
Het laatste werk, Stadium Arcadium is echter het eerste echt veilige album van de Peppers. Prima plaat, maar voor het eerst nergens verrassend en dat is jammer.
Maar goed dat gezeur over the old days moet zoiezo maar eens ophouden. Hetzelfde als de ommezwaai die Radiohead maakte van OKC naar Kid A en the Beatles deden het met Sgt. Peppers.
Op zich alleen maar lof en respect toch voor de heren van de Peppers, Radiohead en the Beatles om een dergelijke stap te durven nemen. Menig artiestje gaat gewoon door op behaald succes en probeert dat uit te buiten. Dat maakt deze bands nou ondermeer bijzonder.

Prima cd, altijd goed aan te horen.