Venom - Welcome to Hell (1981)

Ik kan me in beide kanten van het (jullie) verhaal vinden, vandaar dat mijn stem ergens in 't midden zit.

Natuurlijk hoor je dat. Dat kan je feiten noemen. Maar die leiden er niet toe dat het objectief een gedrocht is dat slechts 0.5* krijgt. Dit zegt alleen iets over dat jij het gebodene niet waardeert en dat is subjectief.

Ik reageerde dus op de zin waarmee je je vorige bericht afsloot.

Jammer dat je niet in gaat op mijn opmerking dat je de nummers achter het lawaai nog niet zo slecht vind en het album toch 4.5 sterren geeft. Hoe objectief ben je dan zelf? Als ik zo naar jou top 10 kijk ( en daar staan veel bands in die ik ook goed vind) blijf ik dit toch een vreemde beoordeling vinden. Als ik zo de recensies in bijv. de Aardschok lees, krijgen de zwakkere broeders toch ook een lage waardering bij slechte productie,musiceren etc. blijf dus toch moeite houden met je redenering dat je mijn recensie subjectief vind maar waarschijnlijk komen we er toch niet uit.

Dat gaat niet lukken bij kronos ha

Sorry, ik was al aan het reageren gegaan op je eerste vraag en die laatste heb ik daarbij over het hoofd gezien.

Ik ben helemaal niet objectief. Mijn waardering is gebaseerd op onder andere nostalgie en de lol die ik nog altijd aan dit album beleef. Ik vind dat brakke geluid en het rammelige samenspel redelijk onweerstaanbaar.

Dat ik schreef dat de nummers niet eens zo slecht zijn was natuurlijk bedoeld in objectieve zin (voor zover dat mogelijk is). Ikzelf vind de meeste nummers erg goed. Sommige gewoon goed. Geen enkel slecht.

Het is niet alleen in objectieve zin een klassieker maar ook voor mij persoonlijk, in mijn eigen muziekgeschiedenis. En na al die jaren klinkt dit in mijn oren nog altijd veel venijniger dan veel hedendaagse bands die zich heel erg uitsloven om het gemeenst van allemaal uit de hoek te komen.

Aanspraken op objectiviteit maak ik dus niet. Maar als ik dat toch zou willen verwijs ik naar Metal Archives. Slechts 16 stemmen bij dit album maar gemiddeld wel 90%. Zo slecht kan het objectief dan toch niet zijn.

En voor zover de mening van critici ertoe doet (omdat je recensies in Aardschok aanhaalt), ene Eduardo Rivadavia die voor Allmusic schrijft geeft dit album (ook) 4,5*.

Respect Kronos voor de manier waarop jij blijft vasthouden aan hoe jij dit album ervaart ( heb ik met sommige Dream Theater cd`s waarvan de meningen nogal eens willen verschillen). Ik wil nog een opmerking maken over het aantal stemmers, dat zegt eigenlijk wel genoeg over hoe klein de groep muziekliefhebbers is die deze soort van metal mooi vind en ja dan kun je natuurlijk een waardering van 90% verwachten. Omdat ik zo vaak hoor dat ik mijn mening ook eens moet geven over andere soorten metal heb ik dat in dit geval gedaan. Ik heb geprobeerd om dingen te vinden die dit album als een beluisterenswaardig iets te beschouwen maar voor wat mij betreft heb ik die niet kunnen vinden. Maar om af te sluiten met Venom ,Welcome in Hell, in a world that`s called Music Meter. Groet Dream Theater.

Op Metal Archives zijn nooit zoveel stemmers natuurlijk. Maar ook hier komen we niet boven de 40 terwijl Venom destijds toch redelijk populair was. Zo vergaat het invloedrijke bands wel vaker. Zoals bijvoorbeeld ook Celtic Frost. Pioneers van meerdere subgenres maar amper nog gekend.

Groeten en respect terug.

Evolutionair heeft Venom voor een revolutie gezorgd in de toenmalige matalwereld. (maar dat hebben andere en vele bands daarna ook...en vaak veel beter!) Maar veranderingen, en zeker grote veranderingen gaan niet altijd zachtzinnig, soms moet dat bruut, ruw...en wie weet inherent hieraan: chaotisch! Conform de theorie van de oer-knal....alsof die zo mooi geslepen als een diamatje zijn of haar werk deed. Volgens mij pure woeste natuurlijke oerkrachten en lelijk als de pest. Zo lelijk dat het weer ontroerend mooi wordt van eerlijke puurheid! Welcome to Hell!

Wat een onweerstaanbare aantrekkingskracht oefent deze plaat nog steeds op mij uit. Ik ben geen atheïst: moge Petrus, als het mijn tijd is en ik aan de hemelpoort verschijn, mij bij voorbaat al veroordelen wegens het bezitten en jarenlange beluisteren van deze plaat. Gewoon heerlijk dat 'Hell' en 'Satan' gebrul. "Got a place in hell reserved for me" - vast een heel gezellige boel daar.

Ik was ooit bij een Aardschok dag. Volgens mij de eerste met Vandenberg. Venom werd vervangen door Accept tot ons geluk. Hun installatie werd opgehouden in Cannada meen ik. Drugs problemen of zoiets werd ons verteld. Maar mijn beste pal en ik stonden geheel relaxt(smoking a few beers drinking a few joints of het omgekeerde ha) redelijk vooraan om Accept te mogen aanschouwen. Totdat de heren van Venom nog even hun excuses kwamen uit braken aan het publiek. Nou dat hebben mijn pal en ik geweten. We werden bijna overrompeld door een horde agressieve voetbal supporters/fans. Die blijkbaar effe hun fan manier moesten uiten naar Cronos en co. Nooit eerder mee gemaakt en ook nooit meer daarna. Wij hebben dat hele gedoe uiteraard van een veilige afstand bekeken. Om vervolgens nog een extra pint en joint te moeten/ mogen roken en drinken.
Nooit een zak aan deze band gevonden. En na dit belachelijke gedrag van zowel fans als band. Want Crones en co stonden er gewoon een minuut of 10 wat onzinnig en agressief te kwaken. Altijd een onweerstaanbare hekel gehad aan deze band en hun fans.
Mij niet gezien bij deze flauwekul.
Cool concert overgens van Accept.

Dat moet dan de Aardschokdag van 25 juni 1983 haast wel zijn geweest, iggy. In 1984 trad Venom ook op op de Aardschokdag. Links aanleggen van Setlist.fm over deze dagen lukt helaas op de één of andere manier niet. In '83/'84 bezocht ik nog geen concerten. In '84 maakte ik (pas) kennis met Judas Priest, Motörhead, Saxon, Iron Maiden. In die tijd had ik ook het christelijk voortgezet onderwijs met de verplichte Godsdienstlessen. Ik vond het niet leuk om altijd maar weer met hetzelfde volgestampt te worden. In '85 heeft de openbare bibliotheek in mijn woonplaats Hell Awaits van Slayer gekocht, die plaat is voor mij belangrijk geweest. Ook Welcome to Hell werd maar eens geleend van de bib. Sommige klasgenootjes vonden het niet leuk als ik over deze albums begon (The Number of the Beast was ook belangrijk). Nu ik op mijn 42e de Bijbel eens heb gekocht om de Tien geboden na te lezen en er uiteraard een brochure over e.e.a. heb bijgekregen, heb ik eerst dit plaatje van Venom maar eens opgezet, voordat ik er weer al te diep in verwikkel raak en volgende week in de kerk zit. Die flauwekul teksten van Venom beschouw ik vandaag de dag op mijn manier als 'humor'. Mij is ooit wel eens iets ten gehore gekomen over de slechte live-reputatie van Venom. Ik ben er in '95 niet bijgeweest op Wâldrock, toen de heren weer bij elkaar waren gekomen, en heb er nooit geen spijt van gehad. Hier nog even een link naar White Metal.
Een pint op een concert hoort erbij, maar wat de joints aangaat: je went eraan en de uitwerking wordt minder. Ik heb vorige week voor mijzelf besloten niet eerder dan op mijn verjaardag er weer één te roken, en hoop dan weer ouderwets op mijn kop te staan.

Was daar ook, Iggi. Was in den Bosch, Brabanthallen. Was zeker geen fijne situatie die ontstond door die debielen. Vond het wel tekenend voor het niveau van deze band, een hoop herrie en geschreeuw en nul komma nul inhoud.

Maar wel een hele nieuwe generatie muzikanten inspireren om andere dingen te doen. Welcome To Hell en ook Black Metal zijn behoorlijk essentiële albums als het gaat om de ontwikkeling van de extreme metaldepartementen.

Ja Edwynn, dat klopt, maar het is helemaal niet mijn ding die extreme metal. Maar dat is niet mijn punt. Mijn punt is dat wanneer bands zichzelf te serieus gaan nemen en menen zich hierdoor als agressieve debielen te moeten gaan gedragen, ik er snel klaar mee ben. Venom was in mijn ogen zo'n band.

Venom heeft zichzelf nooit serieus genomen. Dat een stel hooligans dat niet begrepen heeft, kun je de band niet verwijten.

Helemaal mee eens.


Volgens mij stonden de zaallichten nog gewoon aan. Dus had Venom gemakkelijk kunnen/moeten overzien dat de boel behoorlijk uit de hand aan het lopen was. Om vervolgens die idioten ietswat te kalmeren. Maar nee de band deed er nog een schepje bovenop. We voelde ons in ieder geval niet veilig op dat moment. Je werd niets vermoedend in de rug gelopen door een horde neanderthalers. Not my cup of tea in ieder geval

Ach, ik heb met die jongens van Venom nog eens begin jaren tachtig pool gespeeld na afloop van een concert vd heren (mijn broer deed eer iets voor of met Aardschok).
Die knapen en zeker de zanger waren hele rustige en vriendelijke jongens en speelde ook nog eens heel goe. (pool niet het concert )
Grappig dat voor in het publiek allemaal van die aankomende bandjes stonden het was toen echt die tijd van een nieuwe golf.

Dit is toch best heavy voor een album uit 1981. Daarin ligt hun grootste verdienste om het nog harder, nog wilder en in hun bekende stijl nog chaotischer te doen. Veel inhoud hebben de nummers niet, heel goed wordt er ook niet samengespeeld maar waarom kan ik hieraan nog zo veel plezier aan beleven. Dat moet je hen toch toegeven.

Nostalgie kan het niet zijn want Venom verscheen enkel op een paar tapes van mij, ik heb er nooit platen van willen kopen want ik vond ze niet goed genoeg: “die mannen kunnen niet spelen.” Nog een verdienste lag in hun merchandising want wie wilde toen geen patch van Venom op zijn jeans vest, wie wilde geen t-shirt met die duivelskop? Toch is niet al roffelen en beuken dat de klok slaat, een kort akoestisch stukje van gitarist Mantas verrast mij aangenaam. Wat ik ook zo heerlijk vind, is dat zompig vettig geluid. Productie ja, ma non tropo per favore! Venom is een nog zwaardere zogezegd satanische variant op Motörhead.

Venom nam zichzelf ook niet zo ernstig, hoor, het blijven Britten en Britten hebben een gevoel voor humor. Een zelfde gevoel voor humor mag dit ouderwets baanbrekend Black Metal album nog heel genietbaar. Toch eens nakijken om het een en het ander te kopen van deze drie eilandbewoners.

"Welcome to Hell" marcheerde op Duivelse wijze onze tere puberzieltjes binnen, in 1981. Man man! Venom leek wel de duivel zelf, zo satanisch en bruut en hard als die lui waren.
Nog steeds heb ik een zwak voor dat provocerende, punk-achtige Britse Venom. The true masters of black metal. Die bass van Cronos en die 'simpele' gitaarriffs en solo's van Mantas zijn onnavolgbaar. Heb ze in '84 op Aardschokdag Zwolle gezien en lopende dat jaar ook nog eens meegemaakt op een signeersessie in Plato Zwolle, god wat een asociaal volk.

Vanwege nummers als "Welcome to Hell", "Witching Hour" (opening bij concerten) en "In League with Satan" geplaatst in het tijdsperspectief 1981 en persoonlijke voorkeur een 5 sterren voor dit juweeltje.

Ik weet niet of het nu nog iets is, maar in '81 ging ik er volledig van uit de bol. Grijs gedraaid de plak vinyl.
Voor de nostalgie zet ik hem op 5*. Moest ik hem nog eens opleggen komt er mischien iets van af

Was in die tijd helemaal into de NWOBHM. Kwam er iemand met een tape van een bandje genaamd Venom. "Hier moet je eens naar luisteren" . Gedaan dus. Waarom ik hiernaar moest luisteren is mij tot op heden een compleet raadsel. Het rammelde aan alle kanten. Het geluid was als van een kopie van een demo. Een zanger die leek of hij in de kelder lag te kermen of hij eruit mocht.

Nee dit was niet mijn ding.

Ach, ik ken wel slechtere producties. Het doet iets met de atmosfeer. Vooral 1000 Days In Sodom is weergaloos in al zijn macaberheid.

Zal best maar na deze van Venom had ik geen interesse naar de dead of blackmetal.

"In april 1980 nam de band drie nummers op ("Angel Dust", "Raise the Dead" en "Red Light Fever") en aansluitend nog 6 nummers met een budget van £50, waarbij Lant (Cronos) de zang op zich nam in het nummer "Live Like an Angel". Na deze opnames verliet Archer de band en werd Cronos de leadzanger. Hiermee ontstond het klassieke trio waarmee Venom wereldfaam vergaarde." (wiki).

Venom behoort tot m'n top-favoriete bands, door hun eerste albums en EP's en hun punk/Motorhead achtige energie. Cronos is een echte podiumpersoonlijkheid.
De matige kwaliteit van de productie van dit album geeft dit debuut precies de juiste 'chemic'.
Die garage-achtige kwaliteit zien we ook nog terug bij Black Metal, ook al zo'n topalbum.

Het is juist die kwaliteit (Of beter: het gebrek eraan) wat mij zo tegen staat.

Jammer. Alsof je naar geen enkele rockmuziek meer hebt willen luisteren omdat Chuck Berry je niet beviel.

Nee..hoor is niet jammer. Wat ik later van death of blackmetal gehoord heb vond ik ook niks.

Venom heeft met Welcome to Hell in ieder geval een sterke indruk nagelaten blijkbaar.

Volgens mij las ik onlangs dat de opnamen gewoon demo's waren. Desondanks mag ik er nog steeds naar luisteren. Een paar geweldige nummers als poison en witching hour komen nog steeds snoeihard uit mijn speakers.
Live vond ik het maar matig. Ik zag ze in Paradiso met Exodus in het voorprogramma. Een grote brei herrie.