Gary Numan - Telekon (1980)
mijn stem
83 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Pop / Electronic
Label: Beggars Banquet
-
This Wreckage (5:27)
-
The Aircrash Bureau (5:41)
-
Telekon (4:26)
-
Remind Me to Smile (4:05)
-
Sleep by Windows (5:00)
-
We Are Glass * (4:45)
-
I'm an Agent (4:04)
-
I Dream of Wires (5:11)
-
Remember I Was Vapour (5:12)
-
Please Push No More (5:39)
-
The Joy Circuit (5:14)
-
I Die: You Die [Alternate Version] * (3:46)
-
A Game Called Echo * (5:09)
-
Photograph * (2:29)
-
Down in the Park [Piano Version] * (4:16)
-
Trois Gymnopedies (1st Movement) * (2:44)
toon 6 bonustracks
totale tijdsduur:
49:59
(1:13:08)
0
geplaatst: 28 december 2016, 23:51 uur
Vind deze toch een stuk minder dan zijn debuut, alhoewel hier ook een pak vette nummers op staan. Vooral de eerste 7 zijn sterk, daarna zakt het een beetje in totdat je bonustrack We Are Glass tegenkomt, wat natuurlijk een Numan klassiekertje is.
0
geplaatst: 7 april 2023, 19:29 uur
Gary Numans derde achtereenvolgende Britse #1-album, lees ik op Wikipedia en het verbaast me lichtelijk. Smaken verschillen, zo blijkt maar weer eens, want ik vind voorganger The Pleasure Principle veel beter.
Ook met hetgeen mensen hierboven schrijven verschil ik van mening. Voor mij zitten de sterke nummers juist in de tweede helft, waar ik op de eerste plaatkant het idee heb naar een vormcrisis te luisteren. De composities pakken me niet. Dat de extra's zeer de moeite waard zijn, is echter een conclusie die ik met de MuMensen hierboven van harte deel.
Vreemd genoeg werd Telekon voorafgegaan door twee non-albumsingles: We are Glass piekte in het Verenigd Koninkrijk in mei 1980 op #5 en I Die: You Die in september #6. De elpee verschijnt diezelfde maand waarna in december de derde en laatste single This Wreckage volgt, dat wél op de langspeelplaat is te vinden en in januari 1981 #20 haalt.
Ik vind deze info op de site van British Charts. Indertijd ging dit volkomen langs me heen; kan me niet herinneren iets hiervan op de Nederlandse radio te hebben gehoord. In Oor fikte Swie Tio Telekon af.
Slechts twee favorietjes tref ik op het originele Britse album aan en ze staan beiden op de B-kant: I'm an Agent en The Joy Circuit, waarin de viool van het vorige album terugkeert. Wat dat betreft is de uitgebreide cd-versie uit 1998 een meer dan welkome aanvulling, omdat daar die eerste twee sterke singles op zijn te vinden met B-kantjes die er eveneens mogen zijn. Mijn 3,5 sterwaardering betreft die uitgave.
In 2011 schreef fluidvirgo over een documentaire over synthpop. De link die hij plaatste doet het niet meer, maar de docu trof ik eveneens op YouTube gelukkig toch aan. "Ik kan nog niet beoordelen, maar het zal vermoedelijk wel rond de **** uitkomen, denk ik," schreef hij. Ben twaalf jaar later toch nieuwsgierig wat je ervan vindt!
Ook met hetgeen mensen hierboven schrijven verschil ik van mening. Voor mij zitten de sterke nummers juist in de tweede helft, waar ik op de eerste plaatkant het idee heb naar een vormcrisis te luisteren. De composities pakken me niet. Dat de extra's zeer de moeite waard zijn, is echter een conclusie die ik met de MuMensen hierboven van harte deel.
Vreemd genoeg werd Telekon voorafgegaan door twee non-albumsingles: We are Glass piekte in het Verenigd Koninkrijk in mei 1980 op #5 en I Die: You Die in september #6. De elpee verschijnt diezelfde maand waarna in december de derde en laatste single This Wreckage volgt, dat wél op de langspeelplaat is te vinden en in januari 1981 #20 haalt.
Ik vind deze info op de site van British Charts. Indertijd ging dit volkomen langs me heen; kan me niet herinneren iets hiervan op de Nederlandse radio te hebben gehoord. In Oor fikte Swie Tio Telekon af.
Slechts twee favorietjes tref ik op het originele Britse album aan en ze staan beiden op de B-kant: I'm an Agent en The Joy Circuit, waarin de viool van het vorige album terugkeert. Wat dat betreft is de uitgebreide cd-versie uit 1998 een meer dan welkome aanvulling, omdat daar die eerste twee sterke singles op zijn te vinden met B-kantjes die er eveneens mogen zijn. Mijn 3,5 sterwaardering betreft die uitgave.
In 2011 schreef fluidvirgo over een documentaire over synthpop. De link die hij plaatste doet het niet meer, maar de docu trof ik eveneens op YouTube gelukkig toch aan. "Ik kan nog niet beoordelen, maar het zal vermoedelijk wel rond de **** uitkomen, denk ik," schreef hij. Ben twaalf jaar later toch nieuwsgierig wat je ervan vindt!
* denotes required fields.
* denotes required fields.