Faith No More - King for a Day, Fool for a Lifetime (1995)
mijn stem
348 stemmen
Verenigde Staten
Rock
Label: Slash
-
Get Out (2:16)
-
Ricochet (4:28)
-
Evidence (4:53)
-
The Gentle Art of Making Enemies (3:28)
-
Star A.D. (3:23)
-
Cuckoo for Caca (3:41)
-
Caralho Voador (4:00)
-
Ugly in the Morning (3:04)
-
Digging the Grave (3:03)
-
Take This Bottle (4:57)
-
King for a Day (6:35)
-
What a Day (2:36)
-
The Last to Know (4:26)
-
Just a Man (5:36)
-
Evidence [Version en Español] * (3:58)
-
Absolute Zero * (4:05)
-
Greenfields * (3:42)
-
I Started a Joke * (3:01)
-
Spanish Eyes * (2:59)
-
I Won't Forget You * (4:10)
-
Hippie Jam Song * (4:56)
-
Instrumental * (5:00)
-
I Wanna Fuck Myself * (2:55)
-
Evidence [Versão Em Português] * (3:56)
-
Digging the Grave [Live in Los Angeles 27th April 1995] * (3:13)
-
The Gentle Art of Making Enemies [Live] * (3:39)
toon 12 bonustracks
totale tijdsduur:
56:26
(1:42:00)
0
geplaatst: 6 juni 2007, 21:39 uur
Angel Dust is een album wat ik altijd wel kan draaien ; Voor deze moet ik wat meer in de stemming zijn. Waar Angel Dust al best gevarieerd was, is dit een doldwaze achtbaanrit.
Het al eerder gememoreerde Cuckoo for Caca is een compleet geschift nummer. Mike Patton schreeuwt de longen uit zijn lijf. En Oh wat is hij lekker.
Over geschift gesproken : The Gentle Art of Making Enemies is niet helemaal politiek correct. Maar weer Oh wat is hij lekker.
Andere hoogtepunten zijn Ricochet, Digging the Grave, King for A Day, What a Day en Just a Man.
De enige tracks die mij niet echt veel doen zijn The Last to Know (een beetje nietszeggend nummer, vrij uniek voor Faith No More) en Caralho Voador (kabbelt iets te veel voort). Ook Take This Bottle is iets te veel een herhalingsoefening ; We hadden tenslotte RV al op Angel Dust.
Met het hierna verschenen Album of the Year bleek wel dat de pijp een beetje leeg was bij de band, maar dit album blijft erg goed.
Het al eerder gememoreerde Cuckoo for Caca is een compleet geschift nummer. Mike Patton schreeuwt de longen uit zijn lijf. En Oh wat is hij lekker.
Over geschift gesproken : The Gentle Art of Making Enemies is niet helemaal politiek correct. Maar weer Oh wat is hij lekker.
Andere hoogtepunten zijn Ricochet, Digging the Grave, King for A Day, What a Day en Just a Man.
De enige tracks die mij niet echt veel doen zijn The Last to Know (een beetje nietszeggend nummer, vrij uniek voor Faith No More) en Caralho Voador (kabbelt iets te veel voort). Ook Take This Bottle is iets te veel een herhalingsoefening ; We hadden tenslotte RV al op Angel Dust.
Met het hierna verschenen Album of the Year bleek wel dat de pijp een beetje leeg was bij de band, maar dit album blijft erg goed.
0
geplaatst: 19 juni 2010, 21:52 uur
klassieker wat mij betreft,
album luistert als een concept album, als je 1 nummer luistert mis je de samenhang die de nummers bij elkaar hebben.
heb hem toen hij niet uitkwam weken achter elkaar geluisterd
album luistert als een concept album, als je 1 nummer luistert mis je de samenhang die de nummers bij elkaar hebben.
heb hem toen hij niet uitkwam weken achter elkaar geluisterd
0
geplaatst: 3 maart 2015, 22:17 uur
Een tegenvaller na het geweldige Angel Dust, maar met terugwerkende kracht toch best wel een oké album. Het geluid is hier meer transparant en minder verstikkend, wat soms goed en soms wat ongelukkig uitpakt. Bepaalde songs zijn hierdoor wat aan de kale en doorzichtige kant, wat afbreuk doet aan de impact. Er zijn al met al flink wat sterke tracks en er is heel veel afwisseling qua songmateriaal, maar met schreeuwerige missers als Cuckoo For Caca en Ugly In The Morning kan ik helaas weinig.
0
geplaatst: 6 juni 2023, 17:53 uur
Faith No More, toen inmiddels een internationaal succesnummer, heeft er schijt aan en gaat alle kanten op waar ze zin in hebben, waardoor het niet als een geheel aanvoelt, maar een verzameling tracks van verschillende bands - ware het niet dat Mike Pattons zang en de sound het nog bij elkaar houden.
'Take This Bottle' is zelfs het minste nummer in hun discographyie van 'Angel Dust' t/m 'Album of the Year', maar er zitten tegelijk de een aantal van hun grootste krakers tussen (bv. 'Cuckoo...', die ik helaas niet meer aan kon vinken, of 'Ugly, of... etc.), dus dat is allemaal makkelijk te vergeven.
Ditmaal nog eens in z'n geheel, van a tot z (m.u.v. een klein stukje 'Take...'), geluisterd.
Vette 9.
'Take This Bottle' is zelfs het minste nummer in hun discographyie van 'Angel Dust' t/m 'Album of the Year', maar er zitten tegelijk de een aantal van hun grootste krakers tussen (bv. 'Cuckoo...', die ik helaas niet meer aan kon vinken, of 'Ugly, of... etc.), dus dat is allemaal makkelijk te vergeven.
Ditmaal nog eens in z'n geheel, van a tot z (m.u.v. een klein stukje 'Take...'), geluisterd.
Vette 9.
* denotes required fields.