Rod Stewart - Time (2013)
mijn stem
39 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Pop
Label: Capitol
-
She Makes Me Happy (3:44)
-
Can't Stop Me Now (4:26)
-
It's Over (4:19)
-
Brighton Beach (4:25)
-
Beautiful Morning (3:58)
-
Live the Life (4:26)
-
Finest Woman (3:54)
-
Time (4:26)
-
Picture in a Frame (2:53)
-
Sexual Religion (4:45)
-
Make Love with Me Tonight (3:44)
-
Pure Love (5:10)
-
Corrina Corrina * (3:26)
-
Legless * (3:50)
-
Love Has No Pride * (4:04)
-
Here Comes the Night * (3:28)
-
Cold Water * (3:59)
-
Shake Your Moneymaker * (2:40)
toon 6 bonustracks
totale tijdsduur:
50:10
(1:11:37)
0
geplaatst: 7 augustus 2013, 16:00 uur
Heb kaartjes kunnen bemachtigen voor een concert in Glascow, zijn 'thuisstad', schijnen heel speciaal te zijn en een waar feest met een mengelmoes van nummers uit zijn beginperiode, zijn hits en ook diverse nummers van Time, een fijn vooruitzicht en een ideaal moment om dit af te sluiten en op zoek gaan naar zo veel meer moois..... op dit moment ben ik dol op Sam Cooke, tijdje uit het oog verloren, maar nu weer volledig in mijn hart
0
geplaatst: 13 augustus 2013, 20:01 uur
Hoe meer je hem luistert hoe beter hij wordt. eindelijk weer een top album van Rod. !!!!!!!!!!!!!!
0
geplaatst: 11 januari 2016, 13:10 uur
"Time waits for no one", zong Rod Stewart en hij perste er weer een pop/rockalbum uit. Rod de Schot is back on track, juichten de critici opgelucht. En Rod? Hij maakte er nog een. Zijn time begint zo langzamerhand kostbaar te worden, tenslotte.
De laatste keer dat Rod Stewart een rockalbum maakte was in 1998. Toen kwam When We Were The New Boys uit, een energieke plaat met covers van o.m. Oasis, Primal Scream en Skunk Anansie. De goed bedoelde poging om bij de tijd te blijven werd echter zo ongenadig de grond in geboord, dat het album binnen de kortste keren in de uitverkoop lag. Ik heb dat nooit goed begrepen. In mijn ogen is New Boys een fris album dat met passie is gemaakt. Zeker geen verplicht nummer, in elk geval.
Evenmin begrijp ik waarom Time met zoveel lof ontvangen is. Of eigenlijk begrijp ik het wel: Time is een verademing na de serie zeikplaten die Stewart met de Songbooks maakte. Maar hier wordt dan toch met twee maten gemeten. Immers, op de keeper beschouwd is Time een middelmatige plaat, een album vol met clichénummers met Sexual Religion als dieptepunt. Een volstrekt ongeloofwaardige tekst uit de mond van iemand die de 70 nadert (en inmiddels is gepasseerd) op een beat die al 15 jaar uit de mode is. Voor de rest geijkte melodielijnen en voorspelbare instrumentatie, ik heb het allemaal al eens eerder gehoord.
Beter goed gejat, zoals op New Boys, dan slecht gemaakt dus. Waarmee ik niet wil beweren dat New Boys een klassieker is en Time een draak, maar wel dat de een niet onderdoet voor de ander, terwijl de recensies (ook hier op MuMe) anders doen vermoeden. Ik kan de vergelijking ook anders maken: stel dat Time uitkwam in 1998 en New Boys in 2013, hoe zouden de kritieken dan geluid hebben? Ik gok in het geval van Time gereserveerd en bij New Boys positief. Niet kwaliteit, maar omstandigheden bepalen uiteindelijk of een plaat de publieke opinie mee of tegen krijgt. De songbookserie vormt hier het springende punt. Opmerkelijk eigenlijk.
De laatste keer dat Rod Stewart een rockalbum maakte was in 1998. Toen kwam When We Were The New Boys uit, een energieke plaat met covers van o.m. Oasis, Primal Scream en Skunk Anansie. De goed bedoelde poging om bij de tijd te blijven werd echter zo ongenadig de grond in geboord, dat het album binnen de kortste keren in de uitverkoop lag. Ik heb dat nooit goed begrepen. In mijn ogen is New Boys een fris album dat met passie is gemaakt. Zeker geen verplicht nummer, in elk geval.
Evenmin begrijp ik waarom Time met zoveel lof ontvangen is. Of eigenlijk begrijp ik het wel: Time is een verademing na de serie zeikplaten die Stewart met de Songbooks maakte. Maar hier wordt dan toch met twee maten gemeten. Immers, op de keeper beschouwd is Time een middelmatige plaat, een album vol met clichénummers met Sexual Religion als dieptepunt. Een volstrekt ongeloofwaardige tekst uit de mond van iemand die de 70 nadert (en inmiddels is gepasseerd) op een beat die al 15 jaar uit de mode is. Voor de rest geijkte melodielijnen en voorspelbare instrumentatie, ik heb het allemaal al eens eerder gehoord.
Beter goed gejat, zoals op New Boys, dan slecht gemaakt dus. Waarmee ik niet wil beweren dat New Boys een klassieker is en Time een draak, maar wel dat de een niet onderdoet voor de ander, terwijl de recensies (ook hier op MuMe) anders doen vermoeden. Ik kan de vergelijking ook anders maken: stel dat Time uitkwam in 1998 en New Boys in 2013, hoe zouden de kritieken dan geluid hebben? Ik gok in het geval van Time gereserveerd en bij New Boys positief. Niet kwaliteit, maar omstandigheden bepalen uiteindelijk of een plaat de publieke opinie mee of tegen krijgt. De songbookserie vormt hier het springende punt. Opmerkelijk eigenlijk.
* denotes required fields.