The National - Trouble Will Find Me (2013)

Nee knul. Zoals Siera terecht opmerkt is het opvallend hoe hoog dit album nu al scoort in vergelijking tot klassiekers van naam. Als ik dan dit album beluister bekruipt mij het gevoel van een hype. Dit album zal over een jaar of vijf zeker niet deze hoge beoordeling meer hebben. Nou goed, maak er zeven van.

Prachtig! je gelooft je zelf nog ook!

Wat bedoel je met het "hypen" van dit album? The National krijgt eigenlijk geen media aandacht, tenminste, niet op de radio en tv. Hoe het met de rest zit weet ik niet, muziekbladen lees ik niet. En daarbij loopt The National al wat langer mee, en kun je denk ik niet meer spreken van een hype.

Met de hype doel ik op dit album hier op deze site (en wellicht ook daarbuiten). Het feit dat het kort na zijn release zo'n hoge beoordeling geniet, terwijl ik mij afvraag of die wel op zijn plaats is als ik het album afzet tegenover bepaalde "klassiekers" die hun hoge beoordeling door de (vele) jaren heen ruimschoots verdiend hebben. Nogmaals, ik vind het een redelijk tot goed album, maar de zeer hoge beoordeling van dit moment doet veronderstellen met een album van zeldzame klasse te maken te hebben waarvan er niet al te veel zijn. Dat lijkt MIJ zo kort na de release een beetje voorbarig. Ik vind het altijd een beetje verwonderlijk dat sommigen al kort na de release van een album de "vijf sterren" kaart meteen "trekken". Maar goed, we leven in een wonderlijke wereld.

Ahzo, ja we zullen zien waar dit album over een jaartje of 3 tot 4 staat op de site. Zelf vind ik deze even goed als de voorganger. Een verandering in sound is er eigenlijk niet maar ik ben het nog niet moe, sterker nog, genier er steeds meer van omdat ze ontzettend goed zijn in wat ze doen en dat bijna in perfectie uitvoeren. Die melancholische muziek met een brommende en monotone zanger, die me met zijn zang weet te raken. De teksten passen ook perfect bij deze stem, zon deprimerende stem. Die combinatie doet het hem voor mij, verder heb ik wel het idee dat de percussie altijd zeer sterk is bij The National, en dit ook echt wat toevoegd.

Is dat zo "knul"? Nochtans, eerdere albums van deze band zijn na de klassieke hoge initiële rating gevolgd door de al even klassieke vrije val in de eerste 3 maanden alleen maar blijven stijgen in rating tot met name voor Boxer een resultaat die tussen die all time klassiekers waar je het over hebt staat te blinken. Want het handige aan MuMe is dat het effectief van die leuke grafiekjes onder "statistieken" bijhoudt waar je de stemevolutie door de jaren heen kan zien. Dus: waar baseer je dit soort nattevingerwerk-beweringen precies op? Effe in je glazen bol gekeken? Ik wou dat ik ook zo'n ding had maar mijn wereld is daar blijkbaar niet wonderlijk genoeg voor.

Knul, wel goed lezen. Ik heb het over DIT album en zijn hoge beoordeling nu kort na de release. Over Boxer heb ik geen oordeel. Dat album ken ik nog niet. En over The National als zodanig vel ik ook niet het "hype" oordeel. Hoewel ik de band op basis van de voorganger en dit album nu niet meteen tot de absolute top uit de muziekgeschiedenis bestempel (hetgeen de beoordelingen vanaf Boxer dat wel lijken te suggereren). Ik vind bijvoorbeeld de laatste twee albums van ILiketrains minstens zo goed (zo niet beter) als de laatste twee van The National. Maar dit alles is natuurlijk mijn persoonlijke mening en die hoeft niet de jouwe te zijn. Vadertje Tijd zal het ons met de jaren vertellen.

Chameleon, dat 'geknul' maakt nou niet bepaald dat ik het gevoel krijg dat je andere meningen ook respecteert en waardeert. Dit is een discussiesite, iets volwassener zou fijn zijn.

Het feit dat Morinfen mijn opmerking dat dit album naar mijn gevoel op dit moment gehypet wordt - hetgeen ik baseer op de zeer hoge beoordeling van maar liefst al 357 users zo kort na de release in vergelijking tot de "klassiekers" - wegzet als "onnozele opmerking" en bovendien begrip lijkt op te brengen voor de typering van mijn persoon als "hater" (over respect en waardering gesproken), noopt mij inderdaad tot het gebruik van de term "knul".

.....hetgeen uiteraard met een korreltje zout te nemen is.

En wat versta JIJ onder de klassiekers? Precies. Albums die al een eeuw geleden gemaakt zijn. Jongen we leven in 2013.. je moet nu een beetje kijken naar albums na 2005 die de status klassieker hebben bereikt. The National hoort daar degelijk onder. Na 3 parels die ruimschoots de top bereiken van de indie/rock. Haal je klassiekers daar een beetje uit. Boxer is nog steeds niet kapot te krijgen. Oh ja.. hoe lang was dat ook al weer geleden.. Dat mag onze kameleon vertellen. Ik dacht zelf 6 jaar geleden en als je besef dat Trouble Will Find Me de zelfde productie en lijn van de songs ala Boxer heeft, mag het wel degelijk een 4,5 ala 5 sterren zijn. Klassieker wordt het vanzelf wel.

@ Chameleon: Laten we dat laatste maar doen dan....

Een inhoudelijke reactie dan maar. Bij mijn waarderingen speelt puur mijn gevoel mee en of mij dit raakt. Hoe mijn waardering zich verhoudt tot de 'klassiekers', welke dat dan ook moge zijn, zal mij eerlijk gezegd worst zijn. Ik ken genoeg 'klassiekers' waar ik geen drol aan vind, historisch belangwekkend, of niet. Volgens mij geldt hier de spelregel dat je een album mag waarderen nadat je hem volledig hebt beluisterd. Welnu, dat heb ik meerdere keren gedaan. Of die waardering in de toekomst gaat wijzigen weet ik niet.... maar jij dus ook niet. Op basis van de waarderingen van vorige albums van The National verwacht ik een langere houdbaarheid dan de door jou genoemde 7 jaar.....

@ Coldwarkids

Lezen is kennelijk moeilijk voor je. Ik heb het niet over Boxer. Boxer mag inmiddels wellicht met recht een "klassieker" genoemd worden (afgaand op de torenhoge beoordeling). Ik heb het over DIT album en het gevoel dat ik heb dat het zo kort na de release toch wel wat gehypet wordt. En waarom mag het vergelijk niet gemaakt worden met albums van "een eeuw geleden"?

Oke duidelijk.. maar ik zou het een beetje rustig aan doen met je "knul" en andere soort zinnetjes wat een beetje onvolwassen overkomt. Dat is toch nergens voor nodig? we hebben nu wel onze statement gemaakt.

Waarom ik aan het "knullen" ben gegaan, heb ik hiervoor aangegeven. En ach het is een toch een lieflijk woord, in ieder geval vriendelijker dan "hater" en "onnozel".

Knullige discussie

Omdat je nog steeds niet in ziet dat dit geen gehypt album is. Dat proberen een aantal uit te leggen en dat kan jij maar steeds niet hebben. Soms zitten dingen anders in elkaar he .. ach nu begin ik weer op een kind te lijken

On Topic: Don't Swallow The Cap is niet voor niets de single geworden. Fantastisch!! kippenvel!! heel hoog Boxer gehalte. Daar ben ik blij mee aangezien High Violet een wat dichtgesmeerde productie had, gaat dit album weer richting Boxer. Klassiekertje! nu al...

Nietus....

Ook hier on topic: 'I Need My Girl' is zeker geen hype. Prachtig nummer. De afsluiter trouwens ook.

Inderdaad prachtig!! Ik vind Humiliation het minste nummer. Alleen het einde daarvan is dan weer prachtig. Helaas komen ze dit jaar niet op Pukkelpop

Ahbon, jij vindt het dus normaal om mensen die dit album waarderen als blinde hypers af te schilderen (ohja wacht, ik ben er naar jouw gevoel bij vergeten te zetten, "imo" - dé vrijgeleide op het internet om eender wat te beweren ) maar als er dan iemand tegenin gaat en je wijst op het veralgemenende karakter van jouw uitspraken dan begin je je te wentelen in zelfbeklag en is dit blijkbaar zelfs een vrijgeleide om er nog een paar denigrerende termpjes bovenop te gooien. Okay dan.

En dat gedoe over dalende ratings is puur speculatief en helemaal niet in lijn met eerdere releases van dezelfde band. Als je dan toch dergelijke beweringen wilt doen dan is het volstrekt normaal dat je een beetje research doet en vergelijkend materiaal bovenhaalt, anders ben je gewoon wat veralgemenende beweringen in het ijle aan het doen omdat de huidige rating van dit album niet overeenstemt met jouw hoogstpersoonlijke mening (en for the record: the rating van High Violet vind ik persoonlijk ook te hoog dus ik sta zelf ook heus niet achter een waanzinnig hoge rating voor elk National album). The National is nu eenmaal een band die bekend staat voor het maken van albums die niet zozeer een directe impact hebben maar voor heel wat mensen over een langere periode groeien - of je daarmee akkoord gaat of niet is natuurlijk je persoonlijke mening. En los van deze indicatoren is de enige methode om te zien wat de min of meer consencus rating voor dit album uiteindelijk zal zijn binnen een jaar of 2 nog eens in deze thread langskomen.

Ik vind het einde van Humiliation nou net het minste gedeelte, Berningers vocalen komen maar matig uit de verf en dat "blue velvet" gedoe is ook helemaal niet in lijn met de lyrics van de rest van het nummer. Jammer want anders was het voor mij waarschijnlijk op Pink Rabbits na het beste nummer.

Nope. Ik dacht eerst van wel, maar nope. Jammer. Geef mij maar Alligator.

Schitterend album.
Nu ik The National al wat beter ken, had het album ook niet zoveel tijd nodig als bijvoorbeeld High Violet om binnen te komen. Nu durf ik deze na een 15-tal luisterbeurten op waarde schatten.

Voor mij is deze Trouble Will Find Me meteen het tweede beste album van The National, na High Violet. Deze is misschien nog sferischer dan hun vorig album(s), maar heeft misschien iets minder échte uitschieters. Het niveau blijft wel over de hele lijn ridicuul hoog.
Enkel Humiliation heb ik nog niet zodanig veel mee.
Ik had ook enige tijd mijn twijfels bij I Should Live In Salt, wat relatief repetitief is, maar de laatste minuut en half maakt dit nummer meer dan gewoon goed.
De andere nummers zijn stuk voor stuk fantastische nummers. Echt straf hoe ze het telkens voor elkaar krijgen. De favorieten wisselen nog, maar op dit moment heb ik Graceless, This Is The Last Time en I Need My Girl aangevinkt. De rest komt daar zeer dicht achter.

Deze groep stijgt meer en meer in mijn achting en heeft 4 goede tot fantastische albums op rij uitgebracht.
Ik ga me allerminst moeien in de bovenstaande discussie, maar voor mij heeft dit album een terecht gemiddelde en ben ik blij dat ze hier op waarde geschat worden!

Mwah, dat hoge Boxer gehalte vind ik aan dit album nu net niet zo veel aan. Ik snap ook niet goed waarom iedereen zo idolaat is van Boxer. Ik heb hem nu net weer een aantal malen beluisterd maar raak er niet echt opgewonden van. Zeker, er staan heel mooie nummers op en het steekt prima in elkaar, maar er blijft weinig tot niets hangen. Don't Swallow The Cap vind ik dan ook weer zo een nummer wat weer lekker voortkabbelt zonder ergens spannend te worden. Beetje een standaard The National nummer waar op dit album ook weer enkele voorbeelden van te vinden zijn.
Gelukkig kan ik van veel nummers op dit album dan ook wel weer genieten. Fireproof , Heavenfaced en I Need My Girl vind ik prima songs.
Een klassieker zal dit album in mijn ogen niet worden. Daarvoor is het toch allemaal te veilig en weinig vernieuwend. Desalniettemin krijgt dit album van mij toch nog wel 4 sterren, want dat verdient het gewoon wel.

3 album voltreffers op een rij, hulde!!!

Dit album verdient niet alleen om op 1 te staan in de rotatielijst, maar mag van mij ook op 1 staan in de top 250.

Hij staat niet eens op een in jouw top tien.

Misschien luister ik gewoon niet vaak genoeg naar The National, maar ik snap de opmerkingen die zeggen dat "x veel op Boxer lijkt" en "y meer naar stadion rock neigt" nooit zo goed. Als ik de laatste 3 albums bekijk, zie ik niet zoveel verschillen. Ik zie grote consistentie met 3 albums die allen redelijk op elkaar lijken in stijl en kwaliteit: korte maar goede pop/rock nummers met veel gevoel en sentiment. Daarom krijgen al die albums ook dezelfde beoordeling van mij. Kan iemand mij de verschillen uitleggen? Dat deze plaat een tikkeltje rustiger is ben ik met diegenen eens, maar verder lijkt het toch allemaal behoorlijk op elkaar? Ik kan me vooralsnog niet zo goed voorstellen dat je - als je de vorige albums goed vond - teleurgesteld kan zijn met dit album.

Teleurgesteld is niet helemaal de correcte term als je 't mij vraagt, want The National heeft het laatste decennium het ene kwaliteitsvolle album na het andere afgeleverd, ook dit album ontgoochelt in dat opzicht niet.

Mijn punt is eerder: hoeveel National in zijn huidige vorm kan je hebben? Met High Violet zat ik wat mezelf betreft wat aan de limiet, en het feit dat dit album eigenlijk weer meer (persoonlijk vind eerder iets minder) van hetzelfde is, is toch wat teleurstellend. The National kan het zich permitteren om een twist op hun gerne te brengen, en de boel zo weer spannend te maken. Ze hebben er doorheen de jaren voldoende krediet voor opgebouwd, en onmiskenbaar het talent voor.

Maar goed, het feit dat kwaliteit de norm is geworden, en dat we kritiek moeten leveren omdat ze gewoon weer hetzelfde doen zegt genoeg. The National is één van de beste bands die we sinds de eeuwwisseling op ons bord gekregen hebben.

Goede plaat. Maar voor mij blijft High Violet toch wel verruit den top van The National.

Geef the National een gulden!
(sorry, ik heb de lente in mijn kop, eindelijk)

Overigens vond ik High Violet geen voltreffer: daar stonden wel een paar songs op die voltreffer waren. Op Trouble Will Find Me & Boxer is bijna alles raak. En trouwens: de 2 albums daar weer voor, zijn ook bepaald niet verkeerd.