The Boxer Rebellion - Promises (2013)

ja wss wel wat door de teleurstelling, maar ik hoor maar 1 lied op dit album, de rest is pure leegheid. Er zit gewoon geen inhoud in, The Cold Still was een prima album met mooi radiovriendelijke liedjes met spanning, maar dit slaat gewoon nergens op. Alles wat je hoort in Diamonds, hoor je nergens meer terug op de rest van het album: geen ziel, geen beleving, geen spanning, niks.

Staat op de luisterpaal. Kon het toch niet laten om alvast te luisteren.
Album is inderdaad weer toegankelijker dan de eerste twee albums.
Dit album is eveneens experimenteler dan Cold Still.

Er staan m.i. toch zeker 4 zeer sterke nummers op: Diamonds, Dream, Promises en Keep moving.

Bij Fragile en Always laten de heren de synths wat meer spreken.
Prima nummers maar niet meer dan dat. Ook Low is goed te noemen.
Echter Safe House, New York en Take me Back zijn TBR onwaardig.

Jammer dat The Boxer Rebellion gelinked wordt aan het meest recente werk van The Killers en Coldplay. Daar doe je ze toch echt mee te kort. The Killers zou willen dat ze Always uit hadden gebracht.

Ik vraag me af of dit album niet te snel is uitgekomen.
Wellicht beter om wat meer tijd te nemen dan overhaast een plaat uit te brengen.

Hopelijk is de experimentele fase bij deze ook geeindigd en gaan ze op volgend werk een album maken op niveau van Diamonds etc. Daar zijn ze toe in staat en hebben dat al driemaal bewezen !

Als je de voorgangers een 4* geeft, lijkt me een 1* voor deze wel puur gebaseerd op teleurstelling. Vooral de laatste 2, 3 nummers zijn toch zeker niet vekeerd.

Op zich niks mis met een wat commerciëler geluid (maar misschien zeg ik dat wel omdat ik nooit een enorm liefhebber ben geweest of zo) en Diamonds is en blijft een schitterend nummer.

Ach ja, het is inderdaad wat commerciëler (of beter gezegd: toegankelijker) dan eerder werk. Waar bijvoorbeeld Coldplay en inmiddels ook Snow Patrol aan de verkeerde kant van de grens zijn beland en lijken te zijn gezwicht voor gemakkelijke stadionrock blijft The Boxer Rebellion (met gemak) aan de goede kant staan (als ze echt commercieel of gelikt zouden zijn geworden hadden ze nooit Diamonds als single uitgebracht).

Daar ben ik het mee eens. The Cold Still is zeker wel gepolijst en commercieel, al heeft het onmiskenbaar soul. Dit is hooguit iets minder maar niet zoveel en ook niet echt commercieler.
Zit in tegenstelling tot de laatste Coldplay inderdaad nog aan de goede kant van de streep.

Heb het album nu een keer of acht gehoord, maar ik wordt hier ook niet heel warm van.
Het is niet slecht, maar het is absoluut van een minder niveau dan de vorige platen.
Een tegenvaller dus, want mijn verwachtingen waren hoog gespannen.
Neemt niet weg dat het nog steeds een prima plaat is om af en toe te beluisteren.
Benieuwd of de nieuwe Editors mijn verwachting wel kan waarmaken...

Ik snap echt niet al de negativiteit, dit is het album dat ik had verwacht na Cold Still, klinkt prima, geen enkele slechte track hierop. Natuurlijk geen 11 Diamonds maar toch zeker 5..
Voorlopig 4 sterren maar kans op meer en voorlopig in mijn top 10 van het jaar. En helemaal zin in Doorneroosje in September. Promesis is ook een geweldig nummer trouwens, een van de diamonds.

Ben blij dat de score weer iets omhoog gaat!. Deze waardering is gewoon veel te laag.

het album is anders dan hun vorige cold still maar absoluut een goed album. De scherpe kantjes
zijn nog meer glad gestreken maar zit toch goed in elkaar. Er staan geen echte slechte nummers op ben benieuwd al ze nu door breken want dat gun ik ze wel.

Valt mij op dat veel mensen de band een groot succes gunnen. Zou wel enigszins jammer zijn wanneer dit op basis van dit album gaat gebeuren, want in mijn oren wordt het niveau van de voorgaande platen slechts bij vlagen gehaald. Het album begint meer dan veelbelovend met de fantastische single Diamonds; er zullen er dit jaar weinig mooier gemaakt worden. Ook Fragile gaat er bij mij nog prima in, maar bij Always kakt het behoorlijk in. Een reeks van nummers volgt die vrij eenvormig en vlak klinken, waarbij Keep Moving een hoogtepuntje genoemd mag worden en New York een draakje. Net op het moment dat de teleurstelling serieuze vormen begint aan te nemen, laten de heren horen waarom ik The Boxer Rebellion in mijn hart draag. Dream is de bombastische track waarbij het gitaarwerk weer prominenter naar voren komt. Promises kent een geweldige melodielijn in met name de coupletten. Ook komt hier dan eindelijk die breekbare stem van zanger Nathan Nicholson mooi naar voren, zoals we gewend waren op The Cold Still. Nondeju, weet ie toch weer de rillingen in mijn ruggengraat te veroorzaken.

Conclusie: Een album met een indrukwekkende kop en staart, maar daartussen vlees noch vis. Desalniettemin gun ook ik de heren alle succes, al was het alleen maar om hun goede live-reputatie. Kijk dus nu ook al uit naar de optredens in september. Enjoy..

Ik vond mijn eerdere bericht wat te negatief geladen.
Album begint bij mij steeds beter te worden.
Ook Safe House en You Belong To Me begin ik te waarderen
Diamonds blijft een waanzinnig sterke track.

superalbum, met als hoogtepunt you belong to me en dream. zie nu al uit naar het afsluitende optreden bij Breda Barst

Toen ik de gasten van TBR voor het eerst zag in 2005 (voorprogramma Editors), was ik meteen verkocht. Wat een solide nummers en live optredens.
Ondertussen zijn de jongens doorgegroeid en dat is te horen op de nieuwe langspeler Promises, hetzij (voor mij persoonlijk) niet perse in positieve zin. Waar ik ontzettend kan genieten van de onbevangen en soms gedurfde nummers uit de periode van Exits en Union (ook de b-sides; Empire; Empty; The Rescue enz.), heb ik wat meer moeite met de gepolijste nummers die Promises te bieden heeft. Begrijp me niet verkeerd, het is een prima album, met uitschieters in de vorm van Dream en Promises zelf (nooit teveel bombast bij TBR). Ook Diamonds, Fragile (erg benieuwd naar de live versie) en Safe House raken de juiste snaar. Daarnaast is het ook een groeiplaat, met iedere luisterbeurt wordt hij weer een stukje beter. Toch ontkom ik ook niet aan het gevoel wat hiervoor al is verwoord: deze jongens kunnen beter! Waar zijn de typerende drums, baslijnen en gitaren gebleven? Voor mij een gemis, al maakt dit het geheel wellicht wat toegankelijker. Wie weet ligt er dan nu echt een doorbraak bij het grote publiek in het verschiet, ik gun het ze in ieder geval van harte! Intussen blijf ik genieten van de prachtige muziek en live optredens die de sympathieke en hard werkende jongens neer zetten in de relatief kleine zalen die Nederland ze biedt.

Hoewel ik dit laatste album tot nu toe gewoon magertjes vindt heb ik voor de eerste keer in mijn leven een radiostation ge-smst met als aanvraag Promises. Ik werd direct gebeld en hij werd gedraaid. Iets meer bekendheid (ondanks dit wat tegenvallend album) verdienden deze mannen zeker!

Sterk album. The Boxer Rebellion is gegroeid. Zeer muzikaal en buitengewoon vernuftige melodielijnen die geniaal zijn samen gevlochten. Ook de eighties-sound kan ik erg waarderen. Een band die blijvend progressie maakt en niet blijft hangen in een bekende aloude sound zoals ik veelal bij veel bands ervaar. Begrijp het lage gemiddelde niet. Critici moeten in mijn beleving gewoon iets meer aandacht besteden aan de plaat en niet direct tot ongenuanceerde scores komen.

Ja, gewoon weer erg mooi !

Best leuk dat de heren stappen maken om nu echt door te breken, maar zorg dan wel voor zilveren schijven in de winkels. Vandaag, nondeju, bij een derde plaat(selijke) delicatessenzaak misgetast. Moet ik op de dag dat Free Record Shop is omgevallen (who cares), nu ook besluiten mijn albums voortaan op het www aan te schaffen?

The Boxer Rebellion staat met het unieke The Cold Still op een mooie plaats in mijn top 10. Dat album bevat een tiental nummers die ik allen goed tot geweldig vind en oneindig vaak geluisterd kunnen worden. Nu is er dus de opvolger en logischerwijs zijn de verwachtingen torenhoog, te hoog blijkbaar. Dit geldt niet voor mij, maar ook voor medegebruikers die zelfs door de teleurstelling hele lage scores toekennen.

Na een eerste luisterbeurt zou mijn waardering ook niet hoger komen dan een krappe voldoende, maar na meerdere luisterbeurten verandert het teleurstellende gevoel in een gevoel van berusting. Zo slecht is het allemaal niet, maar het blijft wel jammer. Neem nummers als Safe House en New York. Beide hebben qua klanken een typisch TBR-geluid, alleen de tekst is zeer matig en zelfs ergerlijk. Het pompeuze geluid in combinatie met het engelengeluid van zanger Nathan Nicholson is zoals altijd schitterend en het is spijtig dat die geweldige overgang in Safe House wordt verpest door het clichématige refrein.

De lof voor Diamonds is geheel terecht en ook het gelikte Keep Moving en Dreams zijn bovengemiddeld goed. Andere nummers leunen duidelijk teveel op het refrein, zoals het titelnummer en Always. Ik mis hier duidelijk de subtiliteit en dus vooral teksten mij kunnen raken. Overigens vind ik het wel knap dat TBR zich zo goed houdt aan het overkoepelende thema Promises en ik hoop dat zij zich over een paar jaar revancheren met een echt goed album.

13 september toch maar even om het hoekje kijken in Paradiso, Co?
Waarschijnlijk dat de nummers live beter uit de verf komen, hoewel er tekstueel niks zal veranderen natuurlijk.

Uiteraard ben ik van de partij. Na tweemaal Melkweg, nu een keer in Paradiso. Trouwens vreemd dat ze nergens op festivals staan, op dat optreden in Hyde Park na dan.

Op het eerste geluid is dit toch geen tegenvaller. Akkoord, weer wat toegankelijker dan The Cold Still, dat ook die kritieken kreeg ten opzichte van zijn voorganger, maar echt slecht zoals sommigen het hier vernoemen is het toch niet. Wel wat wennen met de nadrukkelijke electronic-invloeden.

Voorlopig 3,5*, optie naar 4*, maar dat zal het maximum zijn denk ik. Hun debuutalbum blijf ik hun beste vinden, waarna het iedere keer weer wat "minder" werd.

Ik ontdekte The Boxer rebellion toen het vorige album The Cold Still uitkwam en deze plaat is uitgegroeid tot een van mijn lievelings albums. Ik had daardoor erg hoge verwachtingen van het nieuwe album, maar dit hebben ze helaas niet helemaal waar kunnen maken. I

Ik had eigenlijk al moeite met de eerste single: Diamonds. Ik zag dat veel mensen hier op MM erg enthousiast waren over het nummer en ik begreep het niet. Maar naarmate ik vaker luisterde viel het op zijn plek. De zo herkenbare geluiden van The Cold Still kwamen steeds meer naar voren en ik was verkocht.

Helaas valt de rest van het album een beetje tegen. Het tweede en derde nummer zijn nog sterk, maar daarna bouwt het steeds meer af. Vanaf You Belong To Me begint het gelukkig weer aan te trekken maar helaas komt het gehele album niet in de buurt van het geniale The Cold Still. Ik mis hier vooral de veranderlijke en complexe drumpartijen die het vorige album wel bezat, tot nu toe geef ik 3*.

Ondanks dit matige album ga ik ze zeker nog een keer live checken dit jaar. Vorige keer in de Melkweg was een geweldig optreden!

Vanmorgen beluisterd, not my cup of tea

Nou, dat weten we dan ook weer

Beter koffie dan

Ik moet hier toch wel op terugkomen. Het is een plaat die wat vrolijker en luchtiger is dan de voorgaande platen en daardoor lijkt het soms wat... makkelijker en commerciëler.

De shoegaze is er nog steeds en de zang is wat minder met de muziek verstrengeld. Echter als je goed luistert, is die oude sound er nog steeds. Af en toe zelfs verrijkt met wat mooi werk op de synthesizer.

Waar zit dan toch de crux? Neem nou een nummer als Fragile. Een heel nummer bouwen op Love is fragile oogt toch wel erg simplistisch. En ondanks dat de stemmen af en toe goed verweven zijn met de muziek blijft zo'n zin toch wel... jammer.

New York vind ik overigens, samen met de opener en afsluiter, vooralsnog het mooiste. In tegenstelling tot de meesten hier, vind ik dat nummer echt goed in elkaar steken!

Al met al blijft het The Boxer Rebellion en is het zeker beter dan het gemiddelde 3FM-'indie'bandje dat net op Pinkpop stond. Heb je eindelijk weer eens een goede band die perfect in je luisterprofiel past, doen ze er niks mee.
(edit: hoewel Diamonds wel een enkele keer gedraaid is op 3FM zie ik)

Diamond, Keep Moving, Low, Dream en Promises zijn gewoon van grote klasse. De rest kan me nog steeds niet helemaal bekoren. Maar in tegenstelling tot een paar weken terug vind ik deze nu wel beter te pruimen!

Ja Chevy. De juiste vraag op het juiste moment! Hoorde ook al Sigur Ros op de radio. Dus eindelijk begin ik een gelukkig man te worden

Hoe vaker ik hem opzet, hoe slechter hij lijkt. Alleen 'Diamonds' lijkt nog een nummer, de rest is echt bij tijd en wijlen tenenkrommend, met 'Low' en 'New York' als negatieve uitschieters.

As woensdag The Boxer Rebellion live in Club Ziggo.
The Boxer Rebellion - Club ...

Ik weet niet of er nog kaarten beschikbaar zijn,
Mocht je heel graag willen, ik heb evt nog 2 gratis kaarten beschikbaar, PM mij als je deze wilt hebben.